บทที่ 7 เลเวลเดียวเทียบเท่าสองเลเวล

เมื่อลอบเร้นเงาทมิฬคูลดาวน์เสร็จ ฉินชวนก็เข้าสู่สถานะลอบเร้นในทันที พร้อมทั้งมองหาเป้าหมายต่อไป

ยังคงเป็นหมูป่าเลเวลห้า แต่ครั้งนี้ ฉินชวนยืนอยู่ห่างออกไปสี่สิบเมตร

ถึงแม้ฉินชวนจะมั่นใจว่าสามารถโจมตีหมูป่าโดนได้จากระยะร้อยเมตร แต่ก็ไม่มีความจำเป็น

ถ้าหากไอเทมดรอปขึ้นมาก็ยังต้องวิ่งไปเก็บอีก มันยุ่งยาก

ยังไงซะ ระยะสี่สิบเมตรบวกกับการโจมตีจุดอ่อนก็เพียงพอที่จะสังหารหมูป่าเลเวลห้าได้ในทันที แล้วจะหาเรื่องลำบากให้ตัวเองทำไม

ขณะที่กำลังครุ่นคิด ฉินชวนก็เล็งเป้าหมายเสร็จเรียบร้อยแล้ว สะบัดข้อมือเพียงครั้งเดียว มีดบินเงาทมิฬสีดำก็พุ่งออกไปอย่างเงียบเชียบ

หมูป่าที่กำลังก้มหน้ากินหญ้าอยู่ไม่รู้ตัวเลยว่าเงาแห่งความตายได้เข้าครอบงำมันแล้ว

-657! (โจมตีจุดอ่อน)

หลอดเลือดของหมูป่าว่างเปล่าในทันที มอบค่าประสบการณ์เจ็ดสิบแต้มอย่างงาม

ฉินชวนกวาดตามอง

เป็นไปตามคาด ไม่มีแม้กระทั่งขนหมูสักเส้นดรอปออกมา

สำหรับเรื่องนี้ ฉินชวนแสดงท่าทีใจเย็นมาก

เขาฟาร์มในเทียนฉี่มาสิบปี รู้สันดานของเกมนี้ดีมานานแล้ว

โคตรยาก อัตราดรอปโคตรต่ำ

แต่ฉินชวนก็ไม่ได้คาดหวังว่ามอนสเตอร์กระจอกพวกนี้จะดรอปของดีๆ ออกมา การจะหาของดีๆ จริงๆ ต้องไปตีบอส จุดประสงค์หลักของเขาคือการอัปเลเวล

หมูป่าหนึ่งตัวให้ค่าประสบการณ์เจ็ดสิบแต้ม แค่สิบกว่าตัวก็พอให้อัปเลเวลได้แล้ว

ตอนนี้เขาใช้เวลาสิบแปดวินาทีต่อหมูป่าหนึ่งตัว ก็แค่เรื่องของเวลาไม่กี่นาทีเท่านั้น

พอคำนวณดูแบบนี้ ฉินชวนก็อดที่จะทึ่งในใจไม่ได้

เร็วเกินไป

ความเร็วในการอัปเลเวลนี้มันเร็วเกินไปแล้ว

“ผู้เล่นคนแรกที่อัปถึงเลเวลสิบจะมีรางวัลพิเศษ ชาติก่อนพลาดไปแล้ว ครั้งนี้สามารถลองชิงดูได้เลย”

เมื่อมีเป้าหมายที่ชัดเจนแล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อไปก็คือการฟาร์ม

ฉินชวนกลายร่างเป็นนักฆ่าหมูป่า ผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ในทุ่งหญ้ารกร้าง ลงมือเมื่อไหร่คือสังหารในทันที ไม่มีครั้งที่สองอย่างแน่นอน

ฉินชวนที่กำลังดื่มด่ำกับความสนุกในการสังหารในพริบตา ก็ได้รับเสียงแจ้งเตือนที่รอคอยในไม่ช้า

“ท่านได้อัปเป็นเลเวล 2 แล้ว!”

“ท่านได้รับแต้มสถานะอิสระ 5 แต้ม!”

“พลังแห่งเงากำลังรวมตัว ท่านได้รับแต้มสถานะอิสระเพิ่ม 5 แต้ม!”

“พรจากสัตว์อสูรทำงาน ท่านได้รับแต้มสถานะอิสระเพิ่ม 5 แต้ม!”

เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นติดต่อกัน ทำให้ฉินชวนหยุดฝีเท้า

“ถึงแม้จะเป็นอาชีพลับเหมือนกัน แต่มันก็มีระดับสูงต่ำแตกต่างกันไป”

ฉินชวนคิดในใจ

นักรบเกราะหนักในชาติก่อนของเขา ทุกครั้งที่อัปเลเวล นอกจากแต้มปกติแล้ว ยังจะได้รับแต้มสถานะอิสระเพิ่มอีก 3 แต้ม

แต่นักฆ่าเงาทมิฬให้ถึง 5 แต้ม!

สมกับที่เป็นอาชีพลับหนึ่งเดียว มันสุดยอดจริงๆ

บวกกับแต้มสถานะที่ได้จากกะโหลกสัตว์อสูร ฉินชวนอัปเลเวลหนึ่งครั้งจะได้รับแต้มสถานะรวมทั้งหมด 20 แต้ม เป็นสองเท่าของผู้เล่นทั่วไป!

“ใช้โปรแหงๆ ต้องใช้โปรแน่ๆ!”

“อ๋อ คนที่ใช้โปรคือฉันเองนี่เอง ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรแล้ว”

ฉินชวนทำหน้าตาเฉยเมย

พวกใช้โปรใครๆ ก็อยากจะกำจัดทิ้ง แต่ถ้าตัวเองเป็นคนใช้โปรล่ะก็ จะรู้สึกแค่ว่าโปรมันยังโกงไม่สะใจพอ

สำหรับแต้มสถานะอิสระ 15 แต้มในมือ ฉินชวนเตรียมจะจัดสรรในอัตราส่วน 2:1 ให้กับความว่องไวและพลัง

ความว่องไวเป็นค่าสถานะหลักของแอสซาซิน สามารถเพิ่มความเร็วในการโจมตี, ความเร็วในการเคลื่อนที่, อัตราคริติคอลได้ คุ้มค่าอย่างยิ่ง

แต่มีแค่ความเร็วอย่างเดียวก็ไม่ได้ พลังโจมตีก็ต้องให้ความสำคัญด้วยเช่นกัน

เพื่อที่จะเร่งความเร็วในการอัปเลเวลให้เร็วยิ่งขึ้น ฉินชวนเตรียมจะไปล่าหมูป่าที่เลเวลสูงกว่า ในเมื่อไม่มีอุปกรณ์ที่ดีกว่านี้ ก็จำเป็นต้องเพิ่มพลังเพื่อให้ได้พลังโจมตีมา

ขณะที่กำลังครุ่นคิด ฉินชวนก็จัดสรรแต้มเสร็จเรียบร้อย หน้าต่างสถานะก็ดูใหม่เอี่ยมขึ้นมาทันที

【ชื่อเล่น】: เย่โหยวเสิน

【อาชีพ】: นักฆ่าเงาทมิฬ

【เลเวล】: 2 (50/2000)

【ค่าสถานะ】: พลัง 11, ร่างกาย 6, ความว่องไว 20, จิตวิญญาณ 5

【พลังโจมตี】: 16

【พลังป้องกัน】: 8

【พลังชีวิต】: 160

【พลังเวท】: 60

…

พลังชีวิตบางมาก แต่ฉินชวนไม่ได้ใส่ใจ

ในฐานะแอสซาซิน เงื่อนไขโดยกำเนิดมันเป็นแบบนั้น ต่อให้อัปค่าร่างกายจนเต็มก็ไม่มีความหมายมากนัก

อีกอย่างฉินชวนเป็นแอสซาซินสายระยะไกลหนึ่งเดียวในโลก โจมตีเสร็จก็หนี จะไปยืนโง่ๆ แลกเลือดกับศัตรูทำไม

หลังจากอัปแต้มเสร็จ ฉินชวนก็เดินหน้าต่อไป

ครั้งนี้ เขาจับจ้องไปยังหมูป่าที่อยู่ไกลออกไป

【หมูป่า】

เลเวล: 7

พลังชีวิต: 1050

พลังโจมตี: 105

พลังป้องกัน: 70

สกิล: พุ่งชน

…

ค่าสถานะสูงกว่าหมูป่าเลเวลห้าอยู่มากโข

นี่ก็เป็นหนึ่งในกลไกที่ซ่อนอยู่ของเทียนฉี่ เลเวลของมอนสเตอร์จะแบ่งเป็นช่วงๆ ละห้าเลเวล ยิ่งเลเวลสูง ความแตกต่างของค่าสถานะก็จะยิ่งมาก

แต่ผู้เล่นก็มีวิธีการพัฒนาตัวเองเช่นกัน นั่นก็คืออุปกรณ์และสกิล

นอกจากนี้ยังมีการเลื่อนขั้นอาชีพ หรือที่เรียกกันติดปากว่าการเปลี่ยนคลาสครั้งที่หนึ่ง, ครั้งที่สอง

“หมูป่าเลเวลเจ็ด ถึงแม้จะมีพลังชีวิตกว่าหนึ่งพัน แต่ก็น่าลองดู”

มีดบินเงาทมิฬรวมตัวกันในมือของฉินชวน เขาเงื้อมือขึ้นแล้วขว้างออกไป

-782! (โจมตีจุดอ่อน)

ความเสียหายเพิ่มขึ้นมาก แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหมูป่าที่พลังชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ก็ยังไม่สามารถสังหารได้ในครั้งเดียว

หมูป่าที่ถูกโจมตีส่งเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ก้มหัวลงแล้วเริ่มพุ่งชน

ฉินชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย เปิดใช้ลอบเร้นเงาทมิฬ ร่างกายก็หายไปจากที่เดิม

แต่หมูป่ากลับไม่สนใจ พุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ

แต่ฉินชวนได้เริ่มเคลื่อนที่ตั้งแต่ตอนที่เข้าสู่สถานะลอบเร้นแล้ว พอหมูป่าพุ่งไปถึงตำแหน่งเดิมของเขา ฉินชวนก็ไปอยู่ห่างออกไปกว่าสิบเมตรแล้ว

เมื่อมีดบินเงาทมิฬคูลดาวน์เสร็จ หมูป่าที่เลือดใกล้หมดก็สิ้นใจตายในทันที

“ติ๊ง สังหารหมูป่าเลเวล 7 ได้รับค่าประสบการณ์ 70 แต้ม สังหารข้ามเลเวล 5 เลเวล ได้รับค่าประสบการณ์เพิ่ม 35 แต้ม”

ได้รับค่าประสบการณ์รวม 105 แต้ม สามารถเห็นหลอดค่าประสบการณ์ขยับไปข้างหน้าอย่างชัดเจน

แต่ผลลัพธ์เช่นนี้ ฉินชวนกลับไม่พอใจ

เมื่อเทียบกับการใช้สองครั้งเพื่อฆ่าหมูป่าเลเวลเจ็ด ฉินชวนยินดีที่จะใช้ครั้งเดียวฆ่าหมูป่าเลเวลห้ามากกว่า

ค่าประสบการณ์พื้นฐานของอย่างหลังบวกกับโบนัสเพิ่มเติม ประสิทธิภาพโดยรวมแล้วสูงกว่า

ฉินชวนอดที่จะครุ่นคิดไม่ได้

หรือว่า เขายังต้องกลับไปที่หมู่บ้านเพื่อซื้อธนูมาใช้?

หลังจากคำนวณอย่างละเอียดแล้ว ฉินชวนรู้สึกว่าวิธีนี้ไม่ค่อยมีความหมายนัก

ฉินชวนมีพรสวรรค์เทพสไนเปอร์ ถึงแม้ความเสียหายจะลดลงหลังจากใช้ธนู แต่ก็ยังสามารถสร้างความเสียหายได้ไม่น้อย

แต่ในกรณีที่ไม่สามารถสังหารได้ในครั้งเดียว เขาจะต้องอาศัยการเดินหลบเพื่อเล่นว่าว

ไม่ใช่ว่าฉินชวนทำไม่เป็น แต่เลเวลของเขายังต่ำเกินไป ง่ายที่จะถูกหมูป่าตัวอื่นรอบๆ จับจ้องเอาได้

ในสถานการณ์ที่ความว่องไวยังไม่เพียงพอ ผู้เล่นทั่วไปไม่สามารถวิ่งหนีหมูป่าที่มีสกิลพุ่งชนได้

เมื่อถูกไล่ทัน ด้วยร่างกายที่เปราะบางของฉินชวน ผลลัพธ์ก็คือตายคาที่อย่างแน่นอน

สู้ต้องวิ่งวุ่นไปทั่วโลก สู้ยืนให้ไกลขึ้นอีกหน่อยไม่ดีกว่าหรือ

ถ้าการยืนในระยะสี่สิบเมตรไม่สามารถสังหารหมูป่าเลเวลเจ็ดได้ในครั้งเดียว งั้นก็แค่ยืนให้ไกลออกไปอีก

ฉินชวนไม่เชื่อหรอกว่า ที่ระยะแปดสิบเมตร หลังจากความเสียหายเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าแล้วจะยังไม่สามารถฆ่าหมูป่าได้

“เอ่อ มีดบินเงาทมิฬมันจะบินไปไกลขนาดนั้นได้เหรอ”

คำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในใจ

เพื่อที่จะพิสูจน์การคาดเดาของตัวเอง ฉินชวนก็เล็งไปที่หมูป่าที่อยู่ห่างออกไปแปดสิบเมตรโดยไม่ลังเล

ในระยะนี้ หมูป่าก็เป็นแค่จุดเล็กๆ แล้ว

แต่ฉินชวนกลับมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ขณะเดียวกันในใจของเขาก็รู้สึกว่า ตราบใดที่ลงมือจะต้องโจมตีโดนอย่างแน่นอน

ฟุ่บ

มีดบินสีดำพุ่งตรงออกไป ภายใต้สายตาของฉินชวน ตัวมีดก็ค่อยๆ สลายไป สุดท้ายก็กลายเป็นพลังงานเงากลับคืนสู่ฟ้าดินในระยะห้าสิบเมตร

ฉินชวนอดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้ แต่แล้วก็คลายออก

เขาเจอต้นตอของปัญหาแล้ว

นั่นก็คือค่าสถานะของตัวเอง

หน้าต่างสถานะในตอนนี้ยังไม่เพียงพอที่จะสนับสนุนให้สกิลของเขาบินไปไกลหลายสิบหรือหลายร้อยเมตรได้

“ด้วยความเสียหายของฉันตอนนี้ ในระยะห้าสิบเมตร ในกรณีที่ไม่ติดคริติคอล นับรวมการโจมตีจุดอ่อนแล้ว มีดบินเงาทมิฬจะสร้างความเสียหายจริงได้ 976 หน่วย ไม่สามารถสังหารหมูป่าเลเวลเจ็ดได้ในครั้งเดียว”

“นอกจากจะติดคริติคอลร้อยเปอร์เซ็นต์ได้ แต่ด้วยค่าสถานะของฉันตอนนี้ยังทำไม่ได้”

ฉินชวนหันสายตาไปยังหมูป่าเลเวลหกที่อยู่ข้างๆ

【พลังชีวิต】: 900

ดีมาก แกนั่นแหละ