บทที่ 1141 การสืบสวน

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ฮ่าฮ่า!"

เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วโรงภาพยนตร์ บนจอใหญ่ วูปี้ โกลด์เบิร์กที่รับบทร่างทรงกำลังแสร้งทำท่าทางหลอกลูกค้า แต่กลับมีผีมาปรากฏตัวจริงๆ เธอคือตัวชูโรงของภาพยนตร์เรื่อง "รักเหนือความตาย" สร้างสีสันให้กับหนังเกือบครึ่งเรื่อง

"ยอดเยี่ยมจริงๆ เธอสมควรได้รับรางวัลออสการ์" เซเมลแห่งวอร์เนอร์กล่าวชื่นชม

"นั่นขึ้นอยู่กับว่าพวกคุณจะประชาสัมพันธ์อย่างไร" เฉินฉีตอบ

"ฉันกำลังกังวลว่าควรประชาสัมพันธ์อย่างไรดี ปีนี้เรามีหนังดีๆ มากเกินไป ทั้ง 'พริตตี้ วูแมน' 'รักเหนือความตาย' 'กู๊ดเฟลลาส์' ของมาร์ติน และยังมี 'เธลม่าและหลุยส์'..."

"อย่าลืม 'เต้นกับหมาป่า'!" เฉินฉีเตือน

"ฮ่า! คุณคิดว่าหนังเวสเทิร์นจะดังเหรอ? นี่มันปี 1990 แล้วนะ หนังเวสเทิร์นซบเซาไปนานแล้ว"

"'เต้นกับหมาป่า' ไม่ใช่หนังเวสเทิร์นแบบทั่วไป มันเล่าเรื่องสงครามกลางเมือง เล่าเรื่องคนผิวขาวที่ช่วยชาวอินเดียนสู้กับอเมริกัน ภายใต้กระแสความคิดในยุคนี้ ได้รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมก็เป็นไปได้นะ!"

'เต้นกับหมาป่า' กำกับและแสดงนำโดยเควิน คอสต์เนอร์ ยังไม่ได้ฉายเลย วงการวิจารณ์ส่วนใหญ่มองแย่

เซเมลชะงักไปครู่หนึ่ง เลือกที่จะเชื่อในวิสัยทัศน์ของเฉินฉี จึงพูดว่า "เมื่อเป็นเช่นนั้น เรายิ่งต้องพิจารณาให้ดีว่าจะส่งประกวดและประชาสัมพันธ์อย่างไร เพื่อให้คว้ารางวัลใหญ่ที่สุดให้ได้"

"เราค่อยหารือกันอีกที!" เฉินฉีพยักหน้า

'เธลม่าและหลุยส์' ก็ยังไม่ได้ฉายเช่นกัน แต่ทางทีมงานได้ดูแล้ว มั่นใจเต็มที่ ปีนี้วอร์เนอร์มีหนังเด่นสี่เรื่อง ถ้าวางกลยุทธ์ประชาสัมพันธ์ไม่ดี คะแนนอาจกระจาย อาจจะไม่ได้รางวัลสักรางวัลเดียว

เวอร์ชั่นฮ่องกงของ 'รักเหนือความตาย' ฉายในปี 1982 แป๊บเดียวก็ผ่านไป 8 ปีแล้ว

เนื้อเรื่องของเวอร์ชั่นอเมริกันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมาก ความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดคือเทคนิคพิเศษก้าวหน้าขึ้น หลังจากพระเอกกลายเป็นวิญญาณ ฉากที่เดินทะลุกำแพง ทะลุรถไฟใต้ดิน หยิบของโดยไม่ต้องสัมผัส ฯลฯ ล้วนดีกว่าเวอร์ชั่นปี 82

"I love you! I've always loved you."

"Ditto!"

บนจอ พระเอกนางเอกจูบกันอย่างเร่าร้อน ก่อนจะจากลากันอย่างอาลัยอาวรณ์ พระเอกเดินเข้าไปในแสงสว่างซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการขึ้นสวรรค์ พร้อมกับเพลงธีม "Unchained Melody" บรรยากาศซาบซึ้งสุดขีด

ในโรงภาพยนตร์มีเสียงสะอื้นไห้ดังอยู่ทั่ว ผู้หญิงร้องไห้กันทุกคน

จูเลีย โรเบิร์ตส์ที่มาร่วมงานก็ร้องไห้เช่นกัน เธอล้วงกระเป๋า หยิบซองออกมา—ของขวัญเล็กๆ จากงานเปิดตัว ข้างในมีกระดาษทิชชู่ไม่กี่แผ่น เธอเช็ดน้ำตาพลางรู้สึกว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในภาวะวิกฤตใหญ่

เธอคิดว่าด้วย 'พริตตี้ วูแมน' เธอจะเป็นนักแสดงหญิงที่โด่งดังที่สุดในปีนี้ แต่ผ่านไปเพียงไม่กี่เดือน ก็มี 'รักเหนือความตาย' โผล่มา รู้สึกว่ามันยอดเยี่ยมกว่า 'พริตตี้ วูแมน' เสียอีก

เธอชำเลืองมองมิเชล ไฟฟ์เฟอร์ที่นั่งอยู่ข้างเฉินฉี แล้วสบถในใจ: อีนังแย่งซีนฉัน!

เธอไม่ชอบหน้าแบรด พิตต์ไม่พอ ยังไม่ชอบหน้ามิเชลอีก รู้สึกว่าอีกฝ่ายแสร้งทำตัวดี ใครๆ ในฮอลลีวูดก็เป็นนังกาหมด จะมาทำเป็นเรียบร้อยกับใครกัน? แต่จูเลียปากกว้างก็ยิ่งมั่นใจว่า การเดินตามเฉินฉีเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง เขาใจกว้างให้บทเด็ดๆ จริงๆ

"..."

มิเชล ไฟฟ์เฟอร์ดูเหมือนจะรู้สึกถึงสายตานั้น เธอบิดเอวเล็กน้อย หันท้ายทอยให้จูเลียปากกว้าง พูดอย่างซาบซึ้ง: "เฉิน! ขอบคุณคุณมากจริงๆ คุณทำให้ฉันมีผลงานเด่นอีกเรื่องหนึ่ง"

"จริงๆ แล้วฉันเคยพิจารณาเมก ไรอัน แต่เธอปฏิเสธ" เฉินฉียิ้มตอบ

"เธอปฏิเสธเหรอ?"

"ไม่ใช่แค่นั้น! พระเอกฉันก็เคยพิจารณาทั้งทอม แฮงค์ส, ทอม ครูซ, บรูซ วิลลิส, แฮริสัน ฟอร์ด และอื่นๆ แต่พวกเขาปฏิเสธหมด พวกเขาคิดว่าการแสดงเป็นผีจะทำให้ตัวเองดูน่าตลก"

"นั่นเพราะพวกเขาไม่เชื่อใจคุณพอ ฉันไม่เหมือนกัน ไม่ว่าคุณจะให้ฉันแสดงบทไหน ถ้าไม่มีเหตุสุดวิสัยจริงๆ ฉันจะรับหมด"

ท่าทีของมิเชลก็เปลี่ยนไป จากสุภาพ เป็นมิตร อบอุ่น กลายเป็นประจบประแจงไปแล้ว

เพราะก่อนหน้านี้เธอมีส่วนร่วมในหนังของเฉินฉีล้วนเป็นตัวประกอบ แต่ 'รักเหนือความตาย' เธอเป็นนางเอก และยังเป็นนางเอกในหนังเชิงพาณิชย์ที่กำลังจะประสบความสำเร็จอย่างมาก น้ำหนักไม่เหมือนกัน

ฉายครบเครดิตท้ายเรื่องนานมาก บนจอยังคงเลื่อนรายชื่อทีมงาน "Unchained Melody" ยังคงดังก้องอยู่ เพลงดังยุค 50 นี้ดึงทุกคนเข้าสู่บรรยากาศโศกเศร้า ไม่อาจถอนตัวได้

จนกระทั่งเพลงหยุด และจอใหญ่ไม่มีภาพแล้ว เสียงปรบมือ "ปรบๆๆ" "ปรบๆๆ" จึงดังขึ้น

...

"ภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมมาก จริงใจและมีจิตวิญญาณ นักแสดงหลักทั้งสี่แสดงได้สมบูรณ์แบบ ภาพมีคุณภาพที่นุ่มนวลและอุดมสมบูรณ์ นี่คือเรื่องผีที่ทำให้คุณอยากเชื่อ และไม่ได้มืดมนลงเพราะองค์ประกอบตลกขบขันที่แทรกอยู่"

"ภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยอารมณ์และความเศร้า เทคนิคพิเศษที่ยอดเยี่ยมและมุขตลกเล็กๆ น้อยๆ ทำให้มันไม่กลายเป็นผลงานที่ธรรมดา"

"มันจะทำให้ผู้ชมชาวอเมริกันที่หมกมุ่นกับความรุนแรงนองเลือดและความวิปริตทางเพศรู้สึกสดชื่น!"

"บทบาทที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโกลด์เบิร์ก โดยเฉพาะเมื่อเธอสั่นและครางในแบบของเธอเองเพื่อแกล้งทำเป็นเข้าทรง"

"ปีนี้จะเป็นบทใหม่ของฮอลลีวูด หนังรักที่เคยถูกมองว่าเป็นทางเลือกรอง ก็ระเบิดฟอร์มขึ้นมาทันที 'พริตตี้ วูแมน' กวาดรายได้ไป 170 ล้านดอลลาร์ 'รักเหนือความตาย' ก็มาแรงไม่แพ้กัน คาดว่าหนังรักจะกลายเป็นหนึ่งในกระแสหลักของฮอลลีวูดยุคใหม่"

"เฉินสร้างปาฏิหาริย์มากเกินไปแล้ว คนทำหนังที่เก่งขนาดนี้ควรอยู่ในอเมริกาตลอดไป ไม่รู้ว่าพวกขี้ขลาดในรัฐบาลกำลังทำอะไรอยู่ ถึงไม่เกลี้ยกล่อมให้เขารับสัญชาติอเมริกัน!"

"คนจีนคนนี้ขนเอาทรัพย์สินออกจากอเมริกาไปมากขึ้นทุกปี แต่เรากลับไม่มีมาตรการจำกัดใดๆ เลย!"

'รักเหนือความตาย' เข้าฉาย รายได้พุ่งพรวด คำชมมากมาย

แต่ก็มีคนพูดเรื่องเดิมๆ บ่นเรื่องความอันตรายของเฉินฉี ความจริงทุกคนในฮอลลีวูดรู้ดี ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีการจำกัด แต่เขาฝ่าฟันมาได้หมด แล้วใช้ผลประโยชน์ผูกมัดจนได้รับความสงบชั่วคราว

แต่ตัวเฉินฉีเองเข้าใจดี ถ้าพวกอเมริกันไม่มียางอาย พวกเขาก็จะไม่มียางอายจริงๆ ขึ้นอยู่กับว่าจะเป็นเมื่อไหร่เท่านั้น

คิดแล้วก็คงอีกไม่นาน ปีหน้าในกรุงมอสโกอันหนาวเหน็บ ธงแดงธงหนึ่งกำลังจะถูกหย่อนลง

...

ขณะที่ 'รักเหนือความตาย' กำลังฉายในอเมริกา ในปักกิ่งก็มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น

จงกวนชุน

หลังจากพัฒนามาหลายปี จงกวนชุนก็เริ่มมีขนาดใหญ่โตแล้ว

สองข้างถนนเต็มไปด้วยร้านค้าอิเล็กทรอนิกส์, แผงลอย และบริษัทเล็กๆ จากไห่เตี้ยนหวงจวงถึงไป่สือเฉียว มองไปทางไหนก็เห็นแต่ป้าย ผู้คนพลุกพล่าน ขายทั้งชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, วิทยุ, โทรทัศน์ สารพัดอย่าง

รวมถึงของละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย

ซีดียังไม่แพร่หลาย ซอฟต์แวร์ละเมิดลิขสิทธิ์ล้วนอยู่ในฟล็อปปี้ดิสก์ ของพวกนี้คนหนุ่มสาวยุคนี้คงไม่เคยเห็น

"มือใหม่เหรอ? คอมพิวเตอร์ง่ายนะ เริ่มใช้ก็เป็นเลย!"

"นี่คือระบบดอส นี่คือสเปรดชีต นี่คือโปรแกรมประมวลผลคำ ใช้พิมพ์งานนั่นแหละ นี่คือเกมเล็กๆ นี่คือโปรแกรมป้องกันไวรัส... ถูกนะ! ทั้งชุดสองร้อยหยวน เอาไปเลย!"

"สองร้อยหยวนยังแพงอีกเหรอ? ฉันมีซอฟต์แวร์ตั้งเยอะ บอกให้นะ ถ้าไปซื้อข้างนอกต้องเป็นหมื่นหยวน!"

พ่อค้าคนหนึ่งพูดจนน้ำลายกระเด็นให้ลูกค้าฟัง ลูกค้าลังเลอยากซื้อแต่ก็ยังไม่ซื้อ ดูก็รู้ว่าเป็นมือใหม่

ข้างๆ มีชาวต่างชาติคนหนึ่งยืนดูอยู่ พ่อค้าไม่ขาดลูกค้า เห็นลูกค้าคนนั้นจู้จี้เกินไปก็เลยไม่สนใจ หันไปพูดว่า: "โอ้ มีเพื่อนนานาชาติด้วย! คุณพูดภาษาจีนได้ไหม?"

"นิดหน่อย!"

ชาวต่างชาติทำท่าประกอบ สนใจซอฟต์แวร์พวกนั้นมาก ใช้มือจับดู: "ทั้งหมดนี้รวมกัน สองร้อยหยวน?"

"ใช่ๆ!"

"ผมเอา!"

"โอ้โห เพื่อนนานาชาตินี่ใจถึงจริงๆ!"

พ่อค้าเลือกอย่างรวดเร็ว บรรจุในกล่อง ชาวต่างชาติจ่ายเงินแล้วเดินเที่ยวต่อ ซื้อซอฟต์แวร์ละเมิดลิขสิทธิ์อีกหลายอย่าง แถมยังถ่ายรูปด้วย พวกพ่อค้าไม่สนใจเลย ยังยิ้มแย้มถ่ายรูปด้วยซ้ำ

ยุคนี้ชาวต่างชาติที่มาทำงาน, ท่องเที่ยวในจีนมีมากขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะในปักกิ่ง ไม่ใช่เรื่องแปลกแล้ว

ชายคนนี้ชื่อสตีฟ ดูเหมือนจะเป็นเหมือนคนอื่นๆ ที่มาเที่ยวจงกวนชุน แต่ที่จริงเขามีตำแหน่งพิเศษ: เจ้าหน้าที่สืบสวนของ IIPA หรือสมาพันธ์ทรัพย์สินทางปัญญาระหว่างประเทศของสหรัฐฯ

จบบท