บทที่ 671 ศัตรูและสายลับ

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"

"เชิญเข้ามา!"

หวังจู้เซียนเคาะประตูบานหนึ่ง เดินเข้าไปในห้อง เห็นผู้หญิงสูงวัยคนหนึ่งสวมชุดกี่เพ้า ผมดัด แต่งตัวหรูหราเพชรพลอยระยิบระยับแบบเซี่ยงไห้ สวมหยกเขียวที่คอ

"ประธาน ประธานถง!"

เธอทักทายอย่างประหม่า

ถงเยว่จวนพินิจมองเด็กสาวอายุ 17 ปีคนนี้อย่างไม่ให้รู้ตัว รูปร่างสูง แก้มยังเด็ก เวลายิ้มมีฟันกระต่าย ดูใสซื่อน่ารัก จึงพูดว่า: "นั่งสิ อย่ากังวล เราแค่คุยกันธรรมดา"

"ขอบคุณประธานถงค่ะ!"

หวังจู้เซียนนั่งแค่ครึ่งก้น ในใจรู้สึกแปลกๆ

เฟิงอี้ฮวารู้สึกประหลาดใจเช่นกัน ตามปกติแล้วคนที่อยู่ในวงการภาพยนตร์ฮ่องกงจะต้องเข้าร่วมสมาคมเสรี แต่เธอเป็นคนไต้หวันนี่ แถมยังเป็นสมาคมที่เรียกเธอไปเองด้วย

เฟิงอี้ฮวาไม่เข้าใจ จึงบอกให้เธอระมัดระวังในการตอบ ดูว่าเป็นเรื่องอะไร

"บ้านเกิดคุณอยู่ที่ไหน?" ถงเยว่จวนเริ่มถาม

"ซูเฉิง มณฑลอันฮุย"

"เรียนที่โรงเรียนอะไร?"

"โรงเรียนศิลปะกั๋วกวง"

"ที่บ้านยังมีใครอีก?"

ถงเยว่จวนสืบข้อมูลพื้นฐานเหล่านี้มาแล้ว แต่ก็ยังถามทีละข้อ แล้วพูดว่า: "คุณรู้ไหมว่าบรรพบุรุษของคุณทำอาชีพอะไร?"

"ฉันไม่ค่อยรู้"

"ทวดของคุณเป็นสมาชิกสมาคมพันธมิตร ทำระเบิดเพื่อการปฏิวัติจนเสียแขนซ้าย มีส่วนร่วมในการกู้คืนนานกิง เข้าร่วมการปฏิวัติครั้งที่สอง ภายหลังอุทิศตนให้วงการการศึกษา หากได้ตามท่านเจียงไปไต้หวัน ก็คงเป็นผู้มีชื่อเสียง น่าเสียดายที่เขาไม่มั่นคงในจุดยืน กลับอยู่แผ่นดินใหญ่เสียนี่"

"โชคดีที่คุณปู่ของคุณยังพอจะ 'ภักดีต่อพรรคและรักชาติ' เคยเข้าหน่วยข่าวกรองทหาร ช่วงบั้นปลายชีวิตก็มุ่งในการศึกษา พ่อของคุณก็เป็นนักบาสเกตบอลผู้มีชื่อเสียงรุ่นหนึ่ง สร้างชื่อเสียงให้ 'ประเทศ' ในวงการกีฬา คุณนี่สายเลือดและความคิดถูกต้องจริงๆ!"

มีข่าวลือว่า: ปู่ของหวังจู้เซียนเจ้าชู้มาก พ่อของเธออาจเป็นลูกนอกสมรส ข่าวนี้น่าเชื่อถือพอสมควร แต่แน่นอนว่าคนในเรื่องไม่ยอมรับ

ถงเยว่จวนขุดประวัติสุสานบรรพบุรุษของเธอจนหมดเกลี้ยง หวังจู้เซียนก้มหน้า มือจับชายเสื้อ ยิ่งรู้สึกกลัว

"คุณมาจากไต้หวันเพื่อพัฒนาในฮ่องกง ดีมาก วงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ฮ่องกงเจริญก้าวหน้า คุณมีพื้นฐานดี แค่การแสดงผ่านไปได้ ก็สามารถสร้างอาชีพได้ แถมยังมีเฟิงอี้ฮวาคอยคุ้มครอง

คงเข้าใจแล้วว่านักแสดงในฮ่องกงต้องเข้าร่วมสมาคม ปฏิบัติตามกฎระเบียบ..."

"ฉันจะไม่ติดต่อกับฝ่ายซ้ายแน่นอน!" หวังจู้เซียนรีบตอบ

"ไม่ คุณต้องติดต่อ!"

"เอ๋??"

เธอกะพริบตาโตไม่เข้าใจ

"กิจการของสมาคมในฮ่องกงแต่เดิมราบรื่น เป็นที่นิยม ใครจะรู้ว่าแผ่นดินใหญ่ส่งคนชื่อเฉินฉีมา คนๆ นี้โหดร้ายทารุณ ไร้ยางอาย ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่ำช้าทุกรูปแบบเพื่อดึงดูดนักแสดงที่มีความคิดสั่นคลอน นับเป็นภัยร้ายแรงต่อฉัน!

ฉันต้องการให้คุณเข้าใกล้เฉินฉี คอยจับผิดเขา!"

"คุณให้ฉัน ฉัน..."

หวังจู้เซียนงงงัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ปู่ฉันเป็นหน่วยข่าวกรองทหาร แต่ฉันไม่ใช่นะ!

"ประธานถง ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย!"

"ต้องการแค่คุณไม่รู้เรื่องอะไรเลย คุณไม่จำเป็นต้องชักจูงใคร คุณก็ไม่มีความสามารถขนาดนั้น แค่เข้าใกล้เขา หาข้อมูลการเคลื่อนไหวของเขา รายงานให้ฉันทราบตลอดเวลา ถ้าหาจุดด่างพร้อยของเขาได้ก็ยิ่งดี!"

"ฉันทำไม่ได้จริงๆ ได้โปรด ได้โปรดหาคนอื่นเถอะ หรือไม่ฉันไม่ถ่ายหนังแล้ว ฉันกลับไต้หวัน ฉันกลับไต้หวันได้ไหม?"

หวังจู้เซียนวิงวอนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"นี่ไม่ใช่คำสั่งของฉัน นี่เป็นคำสั่งจากสำนักข่าว! ดังนั้นคุณทำก็ต้องทำ ไม่ทำก็ต้องทำ อย่าพูดกับใครเลย รวมถึงเฟิงอี้ฮวาด้วย

ฝ่ายซ้ายตอนนี้มีอำนาจรุกราน การเจรจาระหว่างจีนและอังกฤษกำลังจะได้ข้อสรุป คนพวกนี้ในฮ่องกงต่างวัดทิศทางลม แม้แต่เซ้าอี้ฟู่ก็ไม่ต่างกัน ทั้งบริษัทชอว์และทีวีบี ต้องร่วมมือกับฝ่ายซ้ายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในเมื่อคุณได้รับการสนับสนุนจากเฟิงอี้ฮวา แน่นอนว่าคุณต้องมีส่วนร่วม ถึงเวลานั้นคุณแค่ตามกระแสก็เข้าไปได้..." ถงเยว่จวนไม่สนใจเธอ กำชับตามที่ตัวเองคิด พูดเป็นชุดใหญ่

หลังปี 1949 สายลับไต้หวันบางส่วนแฝงตัวในแผ่นดินใหญ่ บางส่วนแฝงตัวในฮ่องกง หลังการปฏิรูปและเปิดประเทศ ศัตรูและสายลับบางรายเข้าสู่แผ่นดินใหญ่ในฐานะนักธุรกิจไต้หวันเพื่อขโมยข้อมูล และชักจูงเจ้าหน้าที่ระดับสูงของเรา ไม่ขอยกตัวอย่างที่เฉพาะเจาะจง

แม้แต่ในยุคหลัง ก็ยังคงมีกิจกรรมของศัตรูและสายลับ

แต่สภาพแวดล้อมแตกต่างกัน ในยุค 80-90 แผ่นดินใหญ่ยากจน ไต้หวันมีเงิน ให้ราคาได้ ในยุคหลัง งบประมาณสายลับไต้หวันน่าสงสาร จนแทบอยากแจ้งความตัวเอง ส่วนใหญ่ก่อเรื่องทางอินเทอร์เน็ต—อีกพวกคือพวกที่รับเงินจากอเมริกาและญี่ปุ่น

ยังมีเจ้าหญิงจ้าวหลี่หรง เสียชีวิตไปกว่า 20 ปีแล้ว ยังจับสายลับได้จากคำพูดเดียวคือ "สุราหยุดเย่าเฉียน"...

ตอนนี้เฉินฉีทำให้สำนักข่าวเสียหน้าหลายครั้ง ฝ่ายขวาเริ่มมีพลังน้อยลงเรื่อยๆ ในที่สุดก็ต้องลงมือกระทำการ

เขามีทั้งทรัพย์และอำนาจ เพียงแต่เป็นปีศาจแห่งราคะ ชอบรวบรวมสาวน้อยสวยๆ ถงเยว่จวนคัดเลือกอย่างพิถีพิถัน เลือกหวังจู้เซียนด้วยตัวเอง แต่เธอไม่ได้คาดหวังอะไรมาก เพียงแค่ปฏิบัติหน้าที่ตามปกติด้วยการปักหมุดซ่อนไว้

หวังจู้เซียนทำสำเร็จ ตัวเองก็มีความดีความชอบ ล้มเหลว ตัวเองก็ไม่เสียอะไร

เดิมเธอคิดจะหาหลินชิงเสีย แต่ครุ่นคิดดูแล้ว หลินชิงเสียมีความสัมพันธ์ซับซ้อนกับสองพ่อลูกตระกูลฉิน กลายเป็นเรื่องอื้อฉาว คนอย่างเธออาจไม่สนใจหรอก

คิดแล้ว ถงเยว่จวนจึงถามอีก: "อีกอย่าง คุณกับหวังหย่งหงเป็นอย่างไรกัน?"

หวังหย่งหงเป็นพระเอกของ "ข้างทะเลสาบปีนี้จะหนาวมาก" แก่กว่าหวังจู้เซียนกว่าสิบปี ทั้งคู่เคยมีข่าวลือรักๆ ใคร่ๆ กัน ทำให้ไต้หวันสั่นสะเทือนช่วงหนึ่ง แต่ไม่นานก็เงียบหายไป

"..."

"ช่างเถอะ ฉันไม่สนใจว่าคุณเคยเป็นอย่างไรมาก่อน ยังไงคุณก็เป็นเด็กสาวบริสุทธิ์ คุณกลับไปก่อน จำข้อมูลบนนี้ไว้ แล้วเผาทิ้ง"

ถงเยว่จวนส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้เธอ แล้วเตือนอีกครั้ง: "อย่าพูดกับใครเลย!"

หลายนาทีต่อมา

หวังจู้เซียนออกมาด้วยใบหน้าเศร้าหมอง ตายังมีร่องรอยน้ำตา เธอไม่เข้าใจว่าตัวเองมาฮ่องกงเพื่อถ่ายหนัง ทำไมถึงต้องมาพัวพันกับเรื่องแบบนี้ด้วย? กลับไปบอกเฟิงอี้ฮวา หรือบอกพ่อดี?

เธอไม่กล้าจริงๆ

สำนักข่าวมีอำนาจมาก ไต้หวันยังอยู่ในภาวะกฎอัยการศึก และในสายตาเธอ การที่ครอบครัวอยู่ในไต้หวันก็เหมือนเป็นตัวประกัน

ไม่นาน เธอกลับถึงบริษัทชอว์ และถูกเฟิงอี้ฮวาเรียกตัวทันที

"เขาเรียกคุณไปทำไม?"

"คุยกับฉัน บอกว่านักแสดงไต้หวันพัฒนาในฮ่องกงไม่ง่าย ให้ฉันเข้าร่วมสมาคม ตั้งใจพยายามให้ดี เพื่อสร้างชื่อเสียงให้ไต้หวันในอนาคต"

"น่าเบื่อจริง! เอาละ ไม่มีอะไรแล้ว กลับไปถ่ายหนังเถอะ"

หวังจู้เซียนกลับไปที่โรงถ่าย "พระเจ้าประทานพร" เด็กสาววัย 17 ปีรู้สึกเศร้าหมอง แต่ก็ฝืนกำลังใจถ่ายทำต่อไป

ทางด้านสมาคม

ถงเยว่จวนก็กำลังคิดเรื่องนี้ เธอหวังว่าหวังจู้เซียนจะเข้าใกล้เฉินฉีให้เร็ว จะได้รู้ความเคลื่อนไหวของเขา

สิ่งที่ทำให้ฝ่ายขวาปวดหัวที่สุดคือ เฉินฉีไม่มีรูปแบบ ความคิดอิสระเหมือนม้าบินบนท้องฟ้า ไม่รู้ว่าจะออกอาวุธอย่างไร... หากรู้ความเคลื่อนไหว ฝ่ายขวาก็จะไม่ถูกกดดันมากนัก เธอไม่ได้พึ่งแค่หวังจู้เซียนคนเดียว แต่ยังหาพนักงานบางคนให้แทรกซึมเข้าไปในบริษัทฝ่ายซ้าย เพื่อขโมยข้อมูล เช่น แผนพัฒนา จะถ่ายละครเรื่องอะไร จะจัดกิจกรรมอะไร เป็นต้น

เพราะฝ่ายขวาไม่คิดว่าตัวเองแพ้ เพียงแต่อยู่ในช่วงตกต่ำชั่วคราว ทั้งสองฝ่ายยังคงต้องเผชิญหน้ากันในระยะยาว จึงต้องเตรียมการระยะยาว

หลังจากนั้น เธอดูการจัดเตรียมรางวัลม้าทองคำ "พ่อจ๋าอย่าร้องไห้" ได้รับการเสนอชื่อ 12 รางวัล ตัวเองก็มีหน้ามีตา บริษัทเลเจนด์ฟิล์มก็เป็นบริษัทที่เธอ (คิดว่า) ช่วยสนับสนุนขึ้นมา

จวงเฉิงเป็นคนที่รู้กาลเทศะมาก มอบของกำนัลให้หลายครั้ง เธอก็พูดดีกับสำนักข่าว บอกว่านี่เป็นพลังใหม่ในวงการภาพยนตร์ฮ่องกง ควรให้นโยบายที่ดี

"ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!"

"ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!"

พอดีเลย จวงเฉิงโทรมา บอกว่าจะจัดเลี้ยงต้อนรับคืนนี้ ขอเชิญมาร่วมงาน

หากเป็นก่อนหน้านี้ ถงเยว่จวนคงไม่แม้แต่จะมอง แต่ปัจจุบันต่างจากอดีต ประธานถงต้องลดตัวลงมา จึงตอบตกลงด้วยความยินดี

(จบบท)