โต้วหลัว ย้อนอดีตฟื้นฟูพลังยุทธตอนที่23

บทที่ 23 ได้รับความนิยมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!

วันนี้ พิธีอันยิ่งใหญ่บนทวีปโต้วหลัวได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!

เหล่าวิญญาจารย์เกือบทั้งหมดทั่วทั้งทวีปต่างจับจ้องไปยังสถาบันเชร็ค หนึ่งในสามขุมกำลังหลัก

ในฐานะฤดูกาลรับสมัครประจำปี วันนี้ยังเป็นวันที่สถาบันเชร็คเริ่มรับนักศึกษาใหม่อีกด้วย

เด็กหนุ่มสาวผู้ไร้เดียงสานับไม่ถ้วนที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง ต่างมองมายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าวิญญาจารย์แห่งนี้ สถานที่ที่ทุกคนปรารถนาจะได้เข้ามาศึกษาเล่าเรียน และหัวใจของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความใฝ่ฝันอันไม่มีที่สิ้นสุด

อย่างไรก็ตาม คติพจน์ของสถาบันเชร็คกลับชัดเจน

สถาบันอันงดงามแห่งนี้สอนแต่สัตว์ประหลาด ไม่สอนคนธรรมดา

ดังนั้น หลังจากคัดเด็กที่เดินทางมาเพื่อแสวงหาความรู้ออกไปชุดแล้วชุดเล่า เหยียนเส้าเจ๋อ คณบดีแผนกวิญญาณยุทธ์ของเชร็ค ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

"เฮ้อ พรสวรรค์ของทวีปลดน้อยถอยลงทุกปี! หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เชร็คของเราอาจจะต้องเผชิญกับภาวะขาดแคลนบุคลากรที่มีพรสวรรค์!"

"ช่วยไม่ได้หรอก" เฉียนตัวตัว รองคณบดีแผนกเครื่องมือวิญญาณ กล่าวด้วยอารมณ์ ขณะเล่นเหรียญทองในมือ

"ในสังคมปัจจุบัน แค่การปลุกพลังวิญญาณก็เป็นเรื่องยากสำหรับคนธรรมดาแล้ว ส่วนพวกราชนิกูลก็มัวแต่หมกมุ่นอยู่กับการต่อสู้ทางการเมืองภายใน"

เฉียนตัวตัวโยนเหรียญทองขึ้น และวินาทีต่อมา มันก็กลายร่างเป็นแมลงปอที่สง่างาม เริงระบำอยู่ในอากาศ

"ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เป็นเรื่องปกติที่คุณภาพของวิญญาจารย์รุ่นใหม่จะลดลง"

เหยียนเส้าเจ๋อส่ายหน้าอย่างจนปัญญา

เรื่องการปลุกพลังวิญญาณมีความสำคัญอย่างยิ่ง และไม่มีราชวงศ์ใดต้องการให้องค์กรใดอาสาเข้ามาทำหน้าที่นี้

เพราะก็เหมือนกับสำนักวิญญาณยุทธ์ในอดีต

ที่ช่วยเหลือสามัญชนปลุกพลังวิญญาณโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่วิญญาจารย์ที่ขัดสน

การกระทำเช่นนี้ย่อมทำให้วิญญาจารย์ที่ได้รับความเมตตาจากสำนักวิญญาณยุทธ์ หันไปสนับสนุนองค์กรที่น่าเกรงขามซึ่งสามารถคุกคามการปกครองของจักรวรรดิได้

เห็นได้ชัดว่า นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ราชวงศ์ของจักรวรรดิอยากจะเห็น

"นั่นท่านคณบดีเหยียนเส้าเจ๋อกับท่านคณบดีเฉียนตัวตัวนี่นา?"

"การรับสมัครปีนี้ ท่านทั้งสองมาดูแลด้วยตัวเองเลยเหรอ?"

ขณะที่เดินผ่านไป เหล่าศิษย์ของสถาบันเชร็คก็ประหลาดใจอย่างยิ่งที่เห็นว่าการรับนักศึกษาใหม่ปีนี้มีคณบดีทั้งสองมาดูแลด้วยตนเอง

"หวังว่าปีนี้โศกนาฏกรรมของปีที่แล้วจะไม่เกิดขึ้นซ้ำรอย"

เหยียนเส้าเจ๋อคอยระแวดระวังสิ่งรอบข้างอยู่ตลอดเวลา

เมื่อปีที่แล้ว ในระหว่างการรับนักศึกษาใหม่ อาจารย์ผู้รับผิดชอบการรับสมัครได้พบผู้ต้องสงสัยว่าเป็นวิญญาจารย์ชั่วร้ายในแถวที่ยาวเหยียด!

เมื่อได้รับข่าว กลุ่มสอดแนมเชร็ค ซึ่งประกอบด้วยศิษย์จากสถาบันชั้นในของสถาบันเชร็ค ก็ออกเดินทางไปสืบสวนทันที

ทว่า โชคร้าย

หน่วยกลุ่มสอดแนมเชร็คหน่วยนี้กลับถูกกวาดล้างจนสิ้นซากในที่สุด

จนถึงตอนนี้ สถาบันเชร็คก็ยังไม่พบว่าใครคือผู้กระทำผิด

ดังนั้น เพื่อป้องกันไม่ให้สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีก

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่คณบดีทั้งสองต้องมาอยู่ที่เกิดเหตุด้วยตนเอง

...

จักรวรรดิวิญญาณสวรรค์ นครเทียนโต่ว

แม้ว่าตอนนี้แม้แต่ราชวงศ์ก็ยังคงให้ความสนใจกับสถานการณ์การรับสมัครของสถาบันเชร็คอยู่ตลอดเวลา

แต่บริเวณรอบๆ นครเทียนโต่วกลับคึกคักยิ่งกว่านครเชร็คเสียอีก!

"ทุกท่าน โปรดเข้าแถว อย่ารีบร้อน! หากวันนี้หมดเวลา พรุ่งนี้เราจะขยายเวลาให้อีกหนึ่งวัน!"

เว่ยเจียที่เหงื่อท่วมตัวจากความวุ่นวาย ในที่สุดก็สามารถรักษาความเป็นระเบียบไว้ได้

แต่ในวินาทีต่อมา เนื่องจากผู้ที่มาทีหลังไม่ทราบสถานการณ์ที่แน่ชัด แถวจึงถูกทำลายอีกครั้ง...

"ทุก...ทุกท่าน โปรดเข้าแถวด้วย!"

เว่ยเจียซึ่งมีอาการประหม่าเมื่อเข้าสังคมอยู่แล้ว ยิ่งมีท่าทีขลาดกลัวมากขึ้นท่ามกลางฝูงชนที่วุ่นวาย

พรหมยุทธ์ภูต กุยเม่ย ซึ่งเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา แล้วพุ่งร่างขึ้นไปในอากาศ

"ทุกคน เงียบ!"

ปัง!

แรงกดดันของพรหมยุทธ์ราชทินนามแผ่ครอบคลุมทุกคนในทันที

"เว่ยเจีย ข้าบอกให้เจ้ารักษาความเป็นระเบียบ ดูสิว่าเจ้าทำอะไรลงไป..."

"ท่านอาจารย์..."

เว่ยเจียเสียใจจนเกือบจะร้องไห้ออกมา แม้ว่ากุยเม่ยจะพูดจาเข้มงวด แต่เมื่อเห็นศิษย์ของตนถูกรังแกเช่นนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารอยู่บ้าง

"เอาล่ะ! ไปช่วยฮั่วอวี่เฮ่าทางนั้นแล้วดูว่าเขาทำอย่างไร!"

"เจ้าค่ะ"

พวกเขาต่างก็เป็นเด็ก และต่างก็รับผิดชอบงานเดียวกัน

แต่ฮั่วอวี่เฮ่ากลับทำได้ดีกว่าเว่ยเจียมาก

"เด็กคนนี้ไม่มีคุณสมบัติของผู้นำจริงๆ"

เมื่อเห็นแถวที่เป็นระเบียบเรียบร้อยทางฝั่งของฮั่วอวี่เฮ่า กุยเม่ยก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มอิจฉานายท่านของเขา หลินโต่ว

เมื่อไหร่เว่ยเจียจะเก่งกาจเหมือนฮั่วอวี่เฮ่าได้บ้างนะ?

...

"เป็นอย่างไรบ้าง?"

"ไม่เลว มีเมล็ดพันธุ์ที่ดีอยู่บ้าง" พรหมยุทธ์เบญจมาศ เยว่กวน ผู้รับผิดชอบการปลุกพลังวิญญาณ ได้พักผ่อนชั่วครู่หลังจากหวังชิวเอ๋อร์เข้ามารับช่วงต่องานของเขา

"นายท่าน เราควรจะลองติดต่อกับเมล็ดพันธุ์ที่ดีเหล่านี้หรือไม่ขอรับ?"

"ไม่จำเป็นต้องไปทาบทามพวกเขาเป็นพิเศษ" หลินโต่วส่ายหน้า

แม้ว่าสำนักวิญญาณยุทธ์ในปัจจุบันจะต้องการคน

แต่หลินโต่วเชื่อเสมอว่าวิญญาจารย์ที่ถูกบังคับให้เข้ามานั้นไม่มีทางที่จะไว้ใจได้ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม

"ท่านสามารถยื่นกิ่งมะกอกให้พวกเขาหลังจากการปลุกพลัง และให้พวกเขาเลือกด้วยตนเอง"

"ขอรับ"

หลังจากโค้งคำนับให้หลินโต่ว เยว่กวนก็ลุกขึ้น เตรียมที่จะทำงานของเขาต่อไป

"ไม่คิดเลยว่าครั้งแรกจะได้รับความนิยมถึงเพียงนี้"

หลินโต่วยืนอยู่ริมหน้าต่าง ตกตะลึงอย่างยิ่งเมื่อมองดูฝูงชนจำนวนมหาศาล

ต้องรู้ว่าแม้การปลุกพลังวิญญาณจะฟรี แต่ก่อนหน้านี้สำนักวิญญาณยุทธ์ก็ไม่ได้ประชาสัมพันธ์อะไรมากนัก

"แค่ใบปลิวสัปดาห์เดียวก็มีคนมามากขนาดนี้! โชคดีที่เราไม่ได้โปรโมตอะไรมาก ไม่อย่างนั้นเราคงจะยุ่งจนหัวหมุนแน่!"

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เปิดใช้งานภารกิจลับ]

ขณะที่หลินโต่วตัดสินใจที่จะขยายเวลาพิธีปลุกพลังฟรีประจำปีเป็นสามวันในอนาคต ระบบก็พลันประกาศข้อความขึ้นมา

"ภารกิจลับ?"

หลินโต่วเลิกคิ้ว

ปัจจุบัน มีเพียงภารกิจเดียวที่ยังไม่เสร็จสิ้นในระบบ

[ภารกิจพัฒนาสำนัก: ก่อตั้งสถาบันวิจัยเครื่องมือวิญญาณ]

ทวีปโต้วหลัวไม่ได้เป็นเหมือนเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนอีกต่อไป ด้วยการพัฒนาอย่างรวดเร็วของเครื่องมือวิญญาณ

หากสำนักใดไม่ให้ความสนใจกับผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้นใหม่นี้

ในอนาคตอันใกล้ พวกเขาก็จะถูกสำนักอื่นทิ้งไว้ข้างหลังอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

"เรื่องเครื่องมือวิญญาณยังไม่เรียบร้อย ตอนนี้กลับมีภารกิจลับปรากฏขึ้นมาอีก"

หลินโต่วเปิดดูรายละเอียดของภารกิจลับ และหลังจากเห็นรางวัล หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความปิติยินดี!

[ภารกิจลับ: ศรัทธาข้ามหมื่นปี]

[เนื้อหาภารกิจ: ได้รับพลังแห่งศรัทธาจากสิ่งมีชีวิตบนทวีปโต้วหลัวโดยการสร้างประโยชน์ให้กับทวีปโต้วหลัว]

[คำใบ้: ภารกิจนี้เป็นภารกิจระยะยาว ทุกครั้งที่ข้ามผ่านแต่ละช่วง จะได้รับรางวัลในระดับที่แตกต่างกัน]

[ช่วงภารกิจปัจจุบัน: ทดสอบฝีมือเล็กน้อย]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เข้าสู่ช่วงทดสอบฝีมือเล็กน้อย รางวัล: ซากเครื่องมือวิญญาณผุพังหนึ่งชิ้น, พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นห้าระดับ]

ซากเครื่องมือวิญญาณผุพัง

ในตอนแรก หลินโต่วก็สงสัยว่าทำไมระบบถึงให้ของที่พังๆ เช่นนี้แก่เขา

อย่างไรก็ตาม หลังจากศึกษาอยู่ครู่หนึ่ง ความคิดที่น่าสนใจก็ผุดขึ้นในใจของหลินโต่ว

มีความเป็นไปได้หรือไม่—ว่าเขาจะสามารถใช้โลงศพไม้ปฐพีมลทินเพื่ออัญเชิญอาจารย์เครื่องมือวิญญาณผู้ทรงพลังออกมาโดยใช้ซากเครื่องมือวิญญาณผุพังนี้?