บทที่ 334 แจกของขวัญปีใหม่

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ววันนี้เป็นวันทำงานวันสุดท้ายของปีแล้ว โรงงานไม่ได้มีการจัดงานผลิตใดๆแต่ได้มอบหมายให้พนักงานทุกคนร่วมกันทำความสะอาดครั้งใหญ่

หลังจากทำความสะอาดเสร็จแล้ว ทุกคนจะสามารถไปรับของขวัญปีใหม่ได้

เรื่องนี้ทำให้พนักงานโรงงานเหล็กต่างรู้สึกดีใจมากเพราะนอกจากจะได้หยุดพักผ่อนในอีกไม่กี่วันข้างหน้าแล้ว ยังได้รับเนื้อหมูหนึ่งชั่ง และถั่วลิสงกับเมล็ดแตงโมรวมสองชั่ง ซึ่งเป็นของแจกฟรีโดยไม่ต้องใช้คูปองแลกซื้อ

ดังนั้นทุกคนต่างเร่งมือทำความสะอาดให้เสร็จเร็วๆเพื่อจะได้รีบไปรับของ

"ได้ยินมาว่าของขวัญปีนี้แจกเยอะขนาดนี้ ก็เพราะโจวอี้หมินคิดค้นสิ่งประดิษฐ์หลายอย่าง ทำให้โรงงานมีผลประกอบการดีขึ้น ถึงขึ้นสามารถขอรับวัสดุเหล่านี้มาแจกให้พวกเราได้" มีคนหนึ่งพูดขึ้นขณะที่กำลังกวาดพื้น

"จริงด้วย! ได้หมูหนึ่งชั่ง บวกกับคูปองเนื้อที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้ ในที่สุดครอบครัวฉันก็จะได้กินเกี๊ยวเสียที ปีที่แล้วของที่แจกไม่พอห่อเกี๊ยวด้วยซ้ำ แม่ฉันไม่ได้กินสักตัวเลย แกยกให้ลูกชายฉันกินหมด" อีกคนพูดขึ้นขณะกำลังเช็ดเครื่องจักร

"ฉันได้ยินมาว่าปีนี้ของขวัญแจกเท่าเทียมกันหมด ไม่น่าเชื่อเลยว่าวันหนึ่งเราจะได้รับการปฏิบัติแบบเดียวกับช่างระดับสูง ของขวัญปีนี้ทั้งโรงงานได้รับเหมือนกันหมด" คนที่กำลังถูพื้นเสริมขึ้น

การแจกของขวัญแบบเดียวกันทั้งโรงงานครั้งนี้ถือเป็นเรื่องดีต่างจากปีก่อนๆที่ช่างระดับสูงจะได้รับของขวัญที่ดีกว่าและมากกว่าพนักงานระดับล่างอย่างเห็นได้ชัด

แต่ถึงแม้พนักงานระดับล่างจะมีความคิดเห็นไม่พอใจบ้างแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะช่างระดับสูงเป็นผู้รับผิดชอบงานชิ้นส่วนสำคัญของโรงงาน ถ้าไม่มีพวกเขาโรงงานก็คงดำเนินต่อไปไม่ได้

พนักงานทุกคนตั้งใจทำความสะอาดกันอย่างขะมักเขม้น เวลาผ่านไปไม่นานก็ถึงช่วงเที่ยง

มื้อกลางวันในโรงอาหารวันนี้ดีเป็นพิเศษ มีเมนูเนื้อให้สองจานแม้ว่าปริมาณเนื้อจะไม่มากนัก แต่ก็ดีกว่าอาหารปกติที่เคยได้รับมาก

หลายคนตั้งใจจะห่อกลับไปแบ่งปันให้คนที่บ้านด้วย

ที่บ้านของพนักงานระดับล่างส่วนใหญ่ตลอดทั้งปีแทบไม่ได้กินเนื้อเลย ดังนั้นเมื่อมีของดีแจกพวกเขาจึงมักจะห่อกลับไปแบ่งให้ครอบครัว

ทุกคนตักอาหารใส่กล่องจนเต็มเปี่ยมหลังจากกินข้าวเสร็จแล้วแต่ละแผนกก็ต้องจัดการประชุมสรุปผลประจำปี

พวกเขาต้องทบทวนว่าปีนี้ทำอะไรได้ดีเพื่อจะรักษามาตรฐานไว้ในปีหน้าและดูว่าส่วนไหนที่ยังต้องปรับปรุงแก้ไข

แต่พนักงานไม่มีใครสนใจฟังเลย ทั้งหมดฟังผ่านหูซ้ายทะลุหูขวา

หัวหน้าฝ่ายผลิตเห็นแบบนั้นก็เข้าใจดีว่าคงเป็นเช่นนี้อยู่แล้วแต่หน้าที่ของเขาก็ยังต้องพูดสรุปให้จบ

แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ได้พูดนานเกินไป เพราะถ้าขัดขวางเวลารับของขวัญปีใหม่ของพนักงานอาจทำให้การทำงานในปีหน้าเริ่มต้นได้ยาก

ดังนั้นหัวหน้าฝ่ายผลิตแต่ละคนจึงตกลงกันว่า ไม่ว่าจะสรุปจบหรือไม่ก็ตามพอถึงเวลาบ่ายโมงถึงบ่ายสองครึ่งก็จะปล่อยให้พนักงานไปรับของขวัญ

ทันทีที่การประชุมสรุปสิ้นสุดลง พนักงานทั้งหมดราวกับนัดกันไว้ล่วงหน้าบางคนวิ่งออกไปทันที

ทุกคนพุ่งตัวออกไปยังแผนกสวัสดิการด้วยความเร็ว

ตอนแรกมีคนวิ่งไปไม่กี่คน แต่เมื่อทุกคนเริ่มกังวลว่า ถ้าไปช้าเนื้อหมูดีๆอาจหมดก่อน ก็เริ่มทนไม่ไหวและพากันวิ่งตามไป

ในที่สุด คนที่วิ่งก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนสุดท้ายพนักงานทั้งโรงงานก็พากันวิ่งไปหมด

เหตุการณ์แบบนี้เป็นพฤติกรรมที่ติดต่อกันได้ เหมือนกับตอนที่นักเรียนเลิกเรียนแล้วรีบพากันไปรับประทานอาหารกลางวันในโรงอาหาร

พนักงานนับพันนับหมื่นคนกรูกันไปที่แผนกสวัสดิการเพื่อรับของขวัญปีใหม่ ภายในพริบตาเดียวแถวนั้นก็แน่นขนัดจนไม่มีที่ให้ขยับ

เหลือเพียงบรรดาช่างฝีมือรุ่นเก่าที่เดินทอดน่องอย่างสบายใจ พวกเขาดูเหมือนไม่กังวลเลยว่าเนื้อหมูดีๆจะหมดไปก่อนที่พวกเขาจะไปถึง

ทางโรงงานได้แจ้งให้ช่างระดับสูงทราบล่วงหน้าแล้วว่า ปัจจุบันการจัดหาเสบียงเป็นเรื่องยากดังนั้นของขวัญที่แจกจึงเหมือนกันหมดแต่เพื่อเป็นการให้เกียรติ เนื้อหมูคุณภาพดีที่สุดได้ถูกกันไว้ล่วงหน้าเพื่อแจกให้กับช่างฝีมือรุ่นเก่าเป็นอันดับแรก

เรื่องนี้ช่วยให้ความไม่พอใจของบรรดาช่างฝีมือรุ่นเก่าลดลงเพราะพวกเขาก็เข้าใจดีว่าสถานการณ์ปัจจุบันเป็นอย่างไร อาหารขาดแคลนไปทั่ว ไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาจะเรียกร้องอะไรไปมากกว่านี้

เมื่อ ช่างกง และพรรคพวกเดินไปถึงโรงอาหารซึ่งเป็นสถานที่สำหรับแจกของขวัญให้ช่างฝีมือรุ่นเก่า พวกเขาเห็นว่าเนื้อหมูที่แจกเป็นหมูที่โจวอี้หมินเป็นคนจัดซื้อเองและส่วนใหญ่เป็นเนื้อหมูสามชั้นที่มีมันเยอะมาก แทบไม่มีเนื้อแดงเลย

เมื่อเห็นเนื้อหมูเหล่านี้ สายตาของช่างกงและพรรคพวกถึงกับเป็นประกายเพราะพวกเขาไม่ได้เห็นหมูมันเยิ้มขนาดนี้มานานแล้ว

เนื้อหมูมันเยอะขนาดนี้ ถ้านำไปเจียวคงได้น้ำมันหมูออกมาไม่น้อย เวลาผัดกับข้าวก็ใส่ลงไปสักหน่อย คิดแล้วก็น้ำลายสอ

เมื่อเห็นว่าเนื้อหมูที่แจกแต่ละชิ้นแทบจะเหมือนกันหมดพวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องแย่งกัน

ในฐานะช่างฝีมือรุ่นเก่าพวกเขาก็ต้องรักษาศักดิ์ศรีบ้าง จะให้ทำเหมือนพวกป้าตลาดสดที่พอเห็นของถูกใจก็กรูกันไปแย่ง คงดูไม่ดี

พนักงานที่ทำหน้าที่แจกของเห็นพวกช่างฝีมือรุ่นเก่ามาด้วยท่าทีสุภาพก็พูดขึ้นอย่างให้เกียรติว่า "ทุกท่าน กรุณาเข้าแถวด้วยนะคะ ไม่ต้องกังวล ของที่นี่มีพอแจกทุกคนแน่นอนค่ะ"

บรรดาช่างฝีมือรุ่นเก่าจึงต่อแถวรับของอย่างเป็นระเบียบ เมื่อพนักงานแจกของเห็นแบบนั้นก็ค่อยโล่งใจลงบ้าง

เธอเป็นห่วงจริงๆว่าถ้าช่างฝีมือรุ่นเก่าพากันกรูกันเข้ามาแย่งเหมือนคนอื่นๆแล้วเกิดเนื้อหมูไม่พอแจกขึ้นมา เธอต้องเดือดร้อนหนักแน่เพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าจะไปหาเนื้อหมูดีๆแบบนี้มาจากไหน

ถ้าหัวหน้าถิงไม่ได้กำชับหลายรอบว่า เนื้อหมูมันพวกนี้ให้แจกเฉพาะช่างฝีมือรุ่นเก่าเท่านั้นพนักงานฝ่ายสวัสดิการคงแอบแบ่งหมูมันเหล่านี้กันจนหมดไปแล้ว

สถานการณ์ที่แผนกสวัสดิการนั้นไม่ได้ราบรื่นเท่าไรนัก ถึงขนาดต้องเรียกฝ่ายรักษาความปลอดภัยเข้ามาควบคุมความเป็นระเบียบเพราะจำนวนคนที่มารับของขวัญเยอะเกินไป อยู่ดีๆก็มีพนักงานนับหมื่นคนกรูกันเข้ามา

เดิมทีมีบางคนที่คิดจะอาศัยจังหวะวุ่นวายแอบแทรกคิว แต่ก็ถูกฝ่ายรักษาความปลอดภัยจับได้ทันที พร้อมกับลงโทษให้เป็นตัวอย่าง "คุณห้ามแซงคิว ต้องไปต่อแถวใหม่ที่ท้ายแถว"

"ทำไมต้องทำแบบนี้!" คนที่ถูกจับได้แสดงท่าทีแข็งกร้าว

แต่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยเสริมกำลังเข้ามาอีกสองคนโดยไม่เปิดโอกาสให้ชายคนนั้นได้โต้เถียง พวกเขาจับตัวขึ้นแล้วพาเดินไปที่ท้ายแถวทันที

ฝ่ายรักษาความปลอดภัยในโรงงานส่วนใหญ่เป็นอดีตทหารไม่ใช่คนที่ใครจะต่อต้านได้ง่ายๆ คนที่ถูกจับส่งเสียงโวยวาย แต่คนรอบข้างกลับมองดูเหมือนกำลังดูละคร ไม่มีใครออกมาเข้าข้างเขาเลย

เมื่อชายคนนั้นเห็นว่าการขัดขืนไม่มีประโยชน์และกลัวว่าจะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะก็รีบเงียบปากทันที

เพื่อรักษาหน้าตัวเองไว้เขาจึงยอมให้ฝ่ายรักษาความปลอดภัยพาตัวไปต่อแถวที่ท้ายแถวโดยไม่พูดอะไรอีก

เหตุการณ์นี้ทำให้คนที่คิดจะอาศัยช่องโหว่แอบแทรกคิวพากันล้มเลิกความคิดไปทันที พวกเขายืนต่อแถวกันอย่างเป็นระเบียบ เพราะกลัวว่าจะถูกลากไปท้ายแถวเหมือนกัน หากเป็นแบบนั้นพวกเขาอาจได้แค่เนื้อหมูที่เหลือจากการเลือกของคนอื่น

"โชคดีนะที่ฉันไม่ได้แทรกคิวเหมือนพวกนั้น" มีคนหนึ่งกล่าวอย่างโล่งอก

เขารู้จักกับชายที่ถูกลากออกไปดี ก่อนหน้านี้อีกฝ่ายยังชวนให้เขาแทรกคิวไปพร้อมกัน แต่โชคดีที่เขาไม่กล้าทำ

เพื่อให้การแจกของขวัญปีใหม่เป็นไปอย่างรวดเร็ว แผนกสวัสดิการจึงเปิดจุดแจกของมากกว่าสิบจุด แต่เพราะจำนวนคนที่มารับของเยอะมากทุกจุดจึงมีแถวยาวเหยียด

(จบบท)