ตอนที่ 44 เทพเจ้าผู้บ้าคลั่ง

[เผ่าพันธุ์] ก็อบลิน

[เลเวล] 5

[คลาส] ลอร์ด , หัวหน้ากลุ่ม

[ทักษะ] <<Ruler of the Horde>> <<ปฏิปักษ์>> <<คำรามอย่างรุนแรง>> <<ความชำนาญการใช้ดาบ B->> <<ความละโมบที่ไม่สิ้นสุด>> <<การจ้องมองจากปีศาจ>> <<จิตวิญญาณของราชัน>> <<ผู้ควบคุมแห่งปัญญา>> <<ดวงตามรกตของงู>> <<การเต้นรำแห่งความตาย>> <<ดวงตาของงูสีชาด>> <<การจัดการเวทมนตร์>> <<นักรบคลั่ง>> <<Third Impact>> <<สัญชาตญาณ>> <<ผู้ควบคุมแห่งปัญญา II>>

[การคุ้มครองจากพระเจ้า] เทพธิดาแห่งนรก อัลทีเซีย

[แอตทริบิวต์] ความมืด, ความตาย

[สัตว์เลี้ยง] โคโบลชั้นสูง (เลเวล 1) กัสต้า (เลเวล 1) ซินเธีย (เลเวล 1)

[สถานะผิดปกติ] <<เสน่ห์ของนักบุญ>>

◇◆◇

[ก็อบลิน] กิก้า

ก็อบลินที่อาศัยอยู่ผู้นำคนก่อนพ่ายแพ้ให้กับออร์ค แต่ปัจจุบันเขาเป็นก็อบลินที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของผม เขาเป็นผู้ใช้หอก

[ก็อบลิน] กิกูว

อดีตผู้นำหมู่บ้าน เขาถูกกดดันเพื่อสละตำแหน่งให้กับผม เขาใช้ดาบยาวและค่อนข้างฉลาดถ้าเทียบกับก็อบลินแรร์ทั่วไป

[ก็อบลิน] กิกิ

เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ฝึกสัตว์ เขาเลื่อนคลาสในหลังจากการล่ากวางเอเรล เป็นความสามารถที่ค่อนข้างหายากและเขาชอบที่จะใช้ขวาน

[ก็อบลิน] กิโก

ก็อบลินที่มีบาดแผลมากมายทั่วร่าง อาหารส่วนใหญ่มักถูกขโมยโดยเกรย์วูฟ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะติดตามผม เขาเป็นคนที่มีประสบการณ์มากที่สุดในหมู่พวกก็อบลินแรร์

[ก็อบลิน] กิซาร์

ดรูอิด (ก็อบลินแรร์) ผู้ใช้เวทย์ลม ที่เพิ่งเข้ากลุ่มมา

[ก็อบลิน] กิจิ

ก็อบลินแรร์ที่เลื่อนคลาส (ตอนที่ 37) จากการออกล่ากับกลุ่มของกิก้า

◇◆◇

ผมเพ่งสมาธิเพื่อดูค่าสถานะของตัวเอง

[ทักษะ] <> ความแข็งแกร่งของผู้ติดตามเพิ่มขึ้น เสน่ห์ที่มีต่อเผ่าเดียวกันเพิ่มขึ้น

[ทักษะ] <<ผู้ควบคุมแห่งปัญญา II>> เมื่อต่อสู้กับหัวหน้ากลุ่มอื่น พลังเวทย์เพิ่มขึ้น 20% ความเสียหายได้รับเพิ่มขึ้น 20% แลกกับความเสียหายที่ทำได้เพิ่มขึ้น 30%

<> มีทั้งผลดีต่อทั้งตัวผมเองและกลุ่ม มันหมายความว่า นอกเหนือจากความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นแล้ว การมีเสน่ห์จะหมายถึงการรับสมัครพรรคพวกได้ง่ายขึ้นด้วย

สำหรับ <<ผู้ควบคุมแห่งปัญญา II>> เป็นทักษะที่ให้ความรู้สึกว่า ถ้าไม่ฆ่าก็ถูกฆ่า

เป็นเรื่องจริงที่หากผู้นำกลุ่มทั้งสองสู้กัน สงครามจะจบได้ไวขึ้นโดยมีผู้เสียชีวิตลดลง

มันอาจจะใช้ได้แม้แต่ฝ่ายตรงข้ามที่เป็นมนุษย์

หลังจากตรวจสอบค่าสถานะของตัวเองเสร็จแล้ว ผมก็ไปดูลูกน้องว่าเป็นอย่างไรบ้าง ผมรู้สึกไม่ดีกับเรเชีย แต่ผมต้องให้เธอทำงานหนักสักพัก

เมื่อขบคิดกับตัวเอง ผมก็เดินออกไป

ผมหยุดสักครู่เพื่อดูหมู่บ้านหลังจากคืนที่ผ่านมา

“มันแย่มาก…” ผมพึมพำ

ผมได้ยินรายงานแล้วจากกิซาร์ แต่ก็อดที่จะประหลาดใจไม่ได้เมื่อเห็นความเสียหายด้วยตัวเอง แต่ถ้ามองในแง่ดีตอนนี้ภัยคุกคามทางทิศตะวันตกได้หายไปอย่างสิ้นเชิง

เมื่อภัยคุกคามจากทางตะวันตกหมดไป สิ่งเดียวที่ทำร้ายเราได้คือออร์คป่าและแมงมุมยักษ์ จะไม่มีการบุกรุกเข้ามาในหมู่บ้านอีกต่อไป นี่เป็นความจริงที่ควรค่าแก่การยินดี

เมื่อมีสถานที่ปลอดภัยให้กลับ มันทำให้ผมตัดสินใจได้ง่ายขึ้น

นี่เป็นค่าใช้จ่ายที่สูงสำหรับมัน แต่ผมต้องได้รับอะไรบางอย่างเป็นสิ่งตอบแทนด้วย

ในขณะที่ผมบังคับตัวเองให้เห็นด้วยกับแนวความคิดนั้น ผมยังคงตรวจสอบสถานการณ์ของหมู่บ้านต่อไป

"ราชา"

คนที่เรียกผมคือก็อบลินผิวสีฟ้า

“ลอร์ดกิโกเลื่อนคลาสแล้ว”

คนที่คุกเข่าต่อหน้าผมคืออดีตผู้นำของหมู่บ้าน กิกูว

ในการต่อสู้ครั้งก่อน เขารับหน้าที่เป็นมือขวาของผม ในฐานะอดีตผู้นำหมู่บ้าน เขาสามารถตัดสินใจได้ดีในการออกคำสั่ง เขาจึงเป็นก็อบลินที่มียศสูงสุดถัดจากผม

“นอกจากนี้ยังมีคนอื่น ๆ ที่เลื่อนคลาสเป็นก็อบลินแรร์ ท่านต้องการพบพวกเขาหรือไม่?” เขาถาม

พวกเขาคือสิ่งที่เราได้รับเพื่อแลกกับก็อบลินทั้ง 20 ชีวิตที่จากไป …ผมต้องไปดูพวกเขา

“งั้นไปกันเถอะ” ผมสั่ง

“ตามที่ท่านต้องการ” กิกูวตอบ

จากรายงานของกิกูว คนที่เลื่อนคลาสกลายเป็นก็อบลินชั้นสูงคือกิโก ในขณะที่มีจำนวนก็อบลินแรร์เพิ่มขึ้นอีก 6 ตัว

ผมยังต้องคิดชื่อพวกเขาอีก นี่เป็นเรื่องที่น่าปวดหัว

“ท่านมีคำแนะนำอะไรอีกบ้างเกี่ยวกับก็อบลินที่พัฒนาขึ้น?”

ใช่แล้ว ...คงจะสบายขึ้นหากเราได้ไปดูด้วยกัน นอกจากนี้ผมจำเป็นต้องตรวจสอบอย่างละเอียด เพื่อที่ผมจะรู้ว่าผมจะใช้ประโยชน์จากมันอย่างไร

“งั้นก็ไปเรียกกิโกมา” ผมสั่ง

“แล้ว…” ดูเหมือนว่าเขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

“ยังมีอะไรอีกไหม?” ผมถาม

“ไม่…ไม่มีอะไร”

หลังจากส่งกิกูวออกไปแล้ว ผมก็ยังคงเดินไปรอบ ๆ หมู่บ้าน

◇◆◆

หลังจากรอไม่นานนัก เมื่อผมกลับไปที่บ้านกิโกก็มาหา

ผมดูค่าสถานะของกิโก

[เผ่าพันธุ์] ก็อบลิน

[เลเวล] 1

[คลาส] ชั้นสูง, ผู้นำหน่วยย่อย

[ทักษะ] <<ความชำนาญการใช้ดาบ B->> <<ชายผู้สร้างตัว>> <> <> <<จิตวิญญาณของนักรบ>>

[การคุ้มครองจากพระเจ้า] เทพดาบ (รา บารูซ่า)

[แอตทริบิวต์] ไม่มี

ทักษะการใช้ดาบของเขาค่อนข้างดี นี่ขนาดเขาเป็นแค่ก็อบลินชั้นสูง สักวันหนึ่งเขาคงเหนือกว่าผมเมื่อเขาวิวัฒนาการ

<<ชายผู้สร้างตัว>> ทำให้การเจริญเติบโตของคุณต้องใช้เวลาพอสมควร แต่ในการแลกเปลี่ยน คุณจะได้รับผลตอบแทนพิเศษเมื่อเลื่อนคลาส

<> สามารถตรวจสอบอัตราคริติคอลของคู่ต่อสู้และทำให้อัตราคริติคอลของศัตรูลดลง 30% ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อต่อสู้กับศัตรูที่อยู่แนวหน้า ความแข็งแกร่งทางกายภาพเพิ่มขึ้น 10% ความคล่องตัวเพิ่มขึ้น 10% และความเสียหายได้รับลดลง 20%

<> เพิ่มเสน่ห์ที่มีต่อก็อบลิน 20%

<<จิตวิญญาณของนักรบ>> เป็นทักษะที่เหมือนกับกิก้า

สิ่งที่ผมสนใจมากที่สุดก็คือ [การคุ้มครองจากพระเจ้า] ของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นก็อบลินตัวอื่นที่ไม่ใช่ผมซึ่งได้รับการคุ้มครองจากพระเจ้า กการคุ้มครองจากพระเจ้าของเขามาจากเทพดาบ (รา บารูซ่า)

[การคุ้มครองจากพระเจ้า] เทพดาบ (รา บารูซ่า)

สนับสนุนการเติบโตของนักดาบ หากผู้รับการคุ้มครองจากเทพองค์นี้สามารถเข้าถึง <<ความชำนาญการใช้ดาบ A +>> การได้รับทักษะ <>

การใช้อาวุธอื่นที่ไม่ใช่ดาบจะทำให้ผู้ใช้สูญเสียการคุ้มครองจากพระเจ้า

หลังจากเห็นค่าสถานะของกิโก ผมก็เริ่มคิดหาวิธีที่จะใช้ประโยชน์สูงสุดจากมัน

กิกูวยังได้รับตำแหน่ง "ผู้นำหน่วยย่อย" หลังเลื่อนคลาส แต่ความประทับใจที่กิโกมอบให้นั้นแตกต่างออกไป

กิกูวเป็นประเภทที่จะนำก็อบลินตัวอื่น ๆ ด้วยทักษะ ในขณะที่กิโกจะชักนำผู้อื่นผ่านทางเสน่ห์ของเขา วิธีการของกิกูวนั้นละเอียดอ่อนกว่า แต่ก็มีหลายกลุ่มที่ชื่นชมกิโก

เกี่ยวกับทักษะ <<ชายผู้สร้างตัว>> ผมสามารถใช้ประโยชน์จากมันได้มากที่สุด ตราบเท่าที่เขาต่อสู้เคียงข้างกับผมในแนวหน้า ยิ่งมีทักษะที่สามารถตรวจสอบอัตราคริติคอลของคู่ต่อสู้ได้ ดังนั้นการแพ้คู่ต่อสู้ที่อ่อนแอกว่าจึงไม่น่าจะเกิดขึ้น

ถูกต้อง …หากผมจะใช้เขาเป็นแนวหน้า

“กิโก เจ้าทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในการต่อสู้ครั้งนี้ เพื่อเป็นรางวัล ข้าจะมอบดาบเล่มนี้ให้แก่เจ้า”

ผมหยิบดาบที่ได้รับมาจากออร์ค จากนั้นก็ยื่นมันให้กับกิโก

"ขออภัย แต่ ... "

ในขณะที่เขายังคงคุกเข่าและก้มหน้าลง กิโกก็ส่ายหัว

“ข้าใช้ดาบโค้งมากกว่าดาบตรง”

"เป็นความผิดข้าเอง ใช่แล้ว …เทพดาบคอยดูแลเจ้าอยู่”

ถ้าอย่างนั้นผมควรให้อาวุธชนิดเดียวกันกับเขา

สำหรับเขาที่ได้รับการคุ้มครองจากพระเจ้า การขัดเกลาเทคนิคของเขามาจากดาบโค้ง ดังนั้นมันคงไม่แปลก หากเขาจะไม่ต้องการใช้อาวุธอื่นแม้ว่ามันจะเป็นดาบด้วยกันก็ตาม

สำหรับผม ผมจะเกลียดตัวเองมาก หากทำให้เขาสูญเสีย [การคุ้มครองจากพระเจ้า]

ผมหยิบดาบโค้งที่ยังคงสภาพดีออกมาและมอบให้กับกิโก

“ขอขอบคุณ!”

เมื่อกิโกยอมรับดาบโค้งอย่างมีความสุข ก็อบลินอาวุโสจึงสั่งให้ก็อบลินคนต่อไปเข้ามา คราวนี้เขาเป็นก็อบลินแรร์

“ก็อบลินตัวต่อไปสามารถเอาชนะออร์คได้ถึงสามตัว แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงก็อบลินธรรมดาก็ตาม”

ออร์คสามตัว?

เป็นไปไม่ได้

"ขออนุญาต"

ก็อบลินที่เข้ามาเป็นก็อบลินแรร์ที่มีขนาดใหญ่กว่ากิโกและกิกูว

[เผ่าพันธุ์] ก็อบลิน

[เลเวล] 1

[คลาส] แรร์

[ทักษะ] <<คำรามอย่างรุนแรง>> <<ขว้างปา>> <<ความชำนาญการใช้หอก>> <<ฆ่าทันที>> <>

[การคุ้มครองจากพระเจ้า] เทพเจ้าผู้บ้าคลั่ง (ซู โอรุ)

[แอตทริบิวต์] ไม่มี

ถ้าจำไม่ผิด นี่น่าจะเป็นก็อบลินเกิดใหม่ หลังจากที่ผมกลายเป็นหัวหน้า

แต่ใบหน้าของก็อบลินตัวนี้แตกต่างจากก่อนสงครามอย่างสิ้นเชิง ใบหน้าที่เคยสงบนิ่งได้หายไป เขาได้รับบาดเจ็บจากสงครามและถูกแทนที่ด้วยใบหน้าที่มีแต่บาดแผล สายตาของเขาที่บิดเบี้ยวไปด้วยความเกลียดชังมองใส่ผมอย่างรุนแรงราวกับว่าผมคือศัตรู

ผมเพ่งสมาธิเพื่อดูทักษะของก็อบลินตัวนี้

<<ฆ่าทันที>> เล็งไปที่เป้าสำคัญของศัตรู

<> เนื่องจากได้รับความคุ้มครองจากเทพเจ้าผู้บ้าคลั่ง (ซู โอรุ) จึงไม่สามารถใช้ทักษะใด ๆ แต่ในการแลกเปลี่ยนความแข็งแกร่งทางกายภาพเพิ่มขึ้น 40% ความคล่องตัวเพิ่มขึ้น 40% และความเสียหายที่ได้รับลดลง 40% สถานะผิดปกติจะถูกยกเลิก

การปกป้องจากพระเจ้าองค์นี้ไม่แข็งแกร่งเกินไปเหรอ?

แม้จะไม่ได้ตรวจสอบการคุ้มครองจากพระเจ้าของตัวเอง แต่ผมก็รู้ว่าการคุ้มครองจากพระเจ้าโดยทั่วไปจะให้ผลข้างเคียงบางอย่างเพื่อแลกกับพลังอย่างเท่าเทียม ในกรณีของกิโกเขาโหยหาดาบมากจนขัดต่อความต้องการของผม ในกรณีของเรเชีย เธอสามารถถูกยึดครองโดยเทพธิดาของเธอ ...และอื่น ๆ

อืม …ผมสงสัยว่าก็อบลินตัวนี้ สภาพจิตใจของเขาน่าจะได้รับอิทธิพลจากเทพเจ้าที่ให้ความคุ้มครองอยู่

ขณะที่ผมรู้สึกเห็นใจเนื่องจากสถานการณ์ของเราคล้ายคลึงกัน ผมจึงถามคำถามเขาไปสองสามข้อ จากนั้นผมก็กำลังจะตั้งชื่อให้เขาว่า ...

“หัวหน้าได้โปรด…ให้ข้าออกล่า…ได้โปรด…ไปด้วยกัน”

แม้ว่าจะไม่ได้เปิดใช้งานทักษะดวงตาของงูสีชาด แต่ผมก็รู้ดีว่า <> กำลังทำงานแล้ว แต่สำหรับเขาที่เปิดใช้งานมันด้วยตัวเองหรือไม่ ผมไม่ทราบ

“เอาล่ะ”

ถ้าผมปล่อยก็อบลินตัวนี้ไว้แบบนั้น เขาอาจจะเป็นอันตรายต่อฝูง

ผมต้องช่วยเขา

ในที่สุดผมก็ได้รับกองกำลังดี ๆ มาสักคน มันน่าเสียดายถ้าผมต้องสูญเสียเขาไป

“การพูดคุยของเราจะจบแล้ว ส่วนที่เหลือ …ข้าจะจัดการต่อในวันพรุ่งนี้”

เมื่อผมประกาศดังนั้น ก็อบลินอาวุโสจึงออกไปพร้อมกับก็อบลินที่ถูกเทพเจ้าผู้บ้าคลั่งกลืนกิน

◆◇◇◆◆◇◇◆

หมายเหตุของผู้แต่ง:

ชะตากรรมของกิก้าจะเปิดเผยในบทต่อไป