บทที่ 19: ไททันช้างอสูร คัมบ้า

“คอยดูเถอะ ฉันจะฆ่าไททันพวกนี้ให้ดู!!”

“หลังจากนั้นก็จะเป็นตาของแก!!”

หลินหยวนที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มแล้วตอบกลับว่า “ก่อนที่แกจะพูดแบบนั้น แกควรมองดูรอบ ๆ ตัวแกก่อนจะดีกว่า”

ชายหน้าบากมองไปรอบ ๆ ทันที หลังจากที่พวกเขาถูกไททันอันเดดปิดล้อม สหายของเขามากกว่าครึ่งไม่ถูกฆ่าตายก็บาดเจ็บสาหัส ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่คนที่ยังคงยืนหยัดต่อสู้

“บ้าเอ๊ย!” หัวหน้าลัทธิตวัดตากลับไปมองเด็กหนุ่มในขณะที่แทบจะคำรามพูดกับอีกฝ่ายว่า “ถ้าแกแน่จริงก็อย่าเอาแต่หลบอยู่หลังไททันพวกนี้สิวะ!”

“สมควรแล้วที่พ่อของแกจะถูกคนนับล้านสาปแช่งเพราะมีลูกชายปอดแหกอย่างแก ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของแก! เพราะความขี้ขลาดและไร้ประโยชน์ของแก ดูสภาพแกตอนนี้สิ แค่นี้ก็ยังไม่กล้าเผชิญหน้ากับฉัน ถ้าแกยังเป็นลูกผู้ชายอยู่ก็มาสู้กับฉันตัวต่อตัวสิ!”

ชายที่มีรอยแผลเป็นตะโกนด่าหลินหยวนอย่างเดือดดาล ตอนนี้หนทางที่พวกเขาจะรอดชีวิตไปได้มีเพียงจัดการกับไอ้หมอนี่เท่านั้น

แต่ทันใดนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงเบา ๆ ดังขึ้นในหู

“ได้สิ”

ในตอนที่ผู้เป็นหัวหน้าได้ยินเสียงนี้ รูม่านตาของเขาก็หดลง

วินาทีถัดมา ก่อนที่เขาจะทันได้รู้ตัว หลินหยวนก็มายืนอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว

ระ…เร็วมาก

“แกอยากสู้กับฉันไม่ใช่เหรอ ฉันอยู่ตรงนี้แล้วไง”

พอนักล่าหนุ่มกล่าวจบ เขาก็ปล่อยหมัดออกไป

ในขณะนี้พลังปราณ 16,000 แต้มในร่างกายของเขาได้ระเบิดออกมาเต็มกำลัง

ประกอบกับผลของร่างจอมมารที่ทำให้พลังเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว หมัดของหลินหยวนที่ส่งตรงไปที่ท้องของผู้ชายคนนั้นจึงมีอานุภาพที่รุนแรงมาก

ปัง!!

หลังจากเกิดเสียงเนื้อกระแทกของแข็ง กระบี่ในมือของชายคนนั้นก็ร่วงลงสู่พื้น แล้วร่างเขาก็งอเหมือนกุ้งต้มพร้อมกับสีหน้าที่บ่งบอกว่าเจ้าตัวเจ็บปวดอย่างยิ่ง

“ฉันรู้ว่าแกกำลังพยายามยั่วให้ฉันโมโห แต่แกคิดจริง ๆ เหรอว่า… เหล็กนั้นจะไม่มีวันทำลายได้?” หลินหยวนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

สิ้นเสียงพูดเขาก็ชกออกไปอีกครั้งโดยที่เขาเน้นไปที่จุดเดิม

“อั่ก! แค่ก ๆ”

ฝ่ายที่โดนต่อยรู้สึกว่าอวัยวะภายในของเขากำลังปั่นป่วน จนกระทั่งเขากระอักเลือดออกมา

ในขณะนี้สัญชาตญาณเอาตัวรอดของหัวหน้าลัทธิบูชาไททันได้แสดงออกมาผ่านสายตา เขามองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างหวาดกลัว

เขาไม่คิดเลยว่าเจ้าหมอนี่จะมีพลังที่น่ากลัวขนาดนี้

แม้แต่พลังกายาเหล็กของเขาก็ยังไม่สามารถป้องกันการโจมตีนี้ได้

“อ่อ ฉันลืมบอกแกไปว่าฉันเองก็เป็นผู้มีพลังพิเศษแรงก์ A เหมือนกัน”

มุมปากของหลินหยวนมีรอยยิ้มจาง ๆ ประดับอยู่ขณะที่เขากล่าวว่า “ถ้าแกอยากรู้ขนาดนั้น ฉันก็จะให้แกได้สัมผัส”

เมื่อชายหน้าบากได้ยินสิ่งที่เด็กหนุ่มพูด ดวงตาของเขาก็ฉายแววสิ้นหวัง

ปีศาจ!

ลูกชายของหลินเทียนเชวี่ยเป็นปีศาจชัด ๆ!!

ทั้ง ๆ ที่มันไม่ได้มีพลังด้อยไปกว่าเขาเลย แต่มันก็ยังให้ไททันพวกนั้นมาทรมานเขา หลังจากที่มันสนุกมากพอแล้ว มันก็จะลงมือประหารชีวิตเขา!

นอกจากนี้ไอ้เด็กนี่ยังอายุไม่ถึง 20 ปีด้วยซ้ำ แต่พลังของมันกลับไปถึงแรงก์ A แล้ว พรสวรรค์ช่างน่ากลัวอะไรขนาดนี้

คนเป็นหัวหน้าไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าอัจฉริยะที่มีพลังเทียบเท่ากับปีศาจจะถูกผู้คนภายนอกเข้าใจว่าเป็นเพียงไอ้สวะตาขาว

เวรเอ๊ย! นี่พวกแกยังเรียกไอ้ปีศาจนี่ว่าเป็นไอ้ขยะไร้ประโยชน์อยู่อีกเรอะ?!

“ได้โปรด ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ! ขอเพียงแกไม่ฆ่าฉัน แกอยากให้ฉันทำอะไร ฉันก็จะทำตาม ถ้าแกไม่ฆ่าฉัน ฉันจะยอมเป็นทาสของแก!” สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของชายมีรอยแผลเป็นในที่สุดก็เอาชนะความลำพองใจ ตอนนี้เขาได้อ้อนวอนร้องขอชีวิตให้หลินหยวนปล่อยเขาไปอย่างน่าเวทนา

เพราะตอนนี้ในใจของเขามีเพียงความหวาดกลัวเท่านั้น

ให้ตายเถอะ… ทำไมฉู่เซียวถึงได้ช้าขนาดนี้?

นี่มันผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว ทำไมเจ้านั่นถึงไม่พาท่านคัมบ้ามาที่นี่สักที?

ขอเพียงท่านคัมบ้ามาที่นี่ ถึงไอ้เด็กนี่จะเป็นผู้มีพลังพิเศษแรงก์ A แต่มันจะต้องตายแน่นอน

เขาจะปล่อยให้มันตายไปเฉย ๆ ไม่ได้เด็ดขาด มันง่ายเกินไป เขาจะควักลูกตาของมันออกมา ตอกตะปูเข้าไปในเล็บ จากนั้นก็ค่อย ๆ ทุบนิ้วมันให้แหลกทีละนิ้ว สุดท้ายก็จะหักกระดูกทั่วตัวมัน ทำให้มันต้องคุกเข่าต่อหน้าเหมือนสุนัขร้องขอความตาย!

ในระหว่างการหลบหนี ชายหน้าบากเคยทรมานทหารที่มาตามล่าตัวเขาแบบนี้

ทหารคนนั้นดูเหมือนจะเพิ่งเข้าร่วมกองทัพ เขาอายุเพียง 20 ต้น ๆ เท่านั้น สุดท้ายอีกฝ่ายก็ถูกทรมานจนอยู่ในสภาพที่แทบจำเค้าเดิมไม่ได้ ชายคนนั้นได้แต่คร่ำครวญร้องขอให้เขารีบฆ่าตนให้เร็วที่สุด

ตอนนี้ขอเพียงเขายื้อเวลาให้ฉู่เซียวมาถึงพร้อมกับท่านคัมบ้า…

แต่แล้วจู่ ๆ เสียงของหลินหยวนก็ได้ทำลายความหวังทั้งหมดของเขาลงทันที

“ถ้าฉันเดาไม่ผิด แกคงจะพยายามถ่วงเวลารอกำลังเสริมอยู่ใช่ไหม?”

เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ถึงฉันจะไม่รู้ว่าใครกันที่ทำให้แกมีความหวังมากขนาดนี้ แต่ก็โชคร้ายหน่อยนะ แกคงจะอยู่ไม่ถึงตอนนั้น”

ชายผู้เป็นหัวหน้าตกใจมาก ในขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เขาก็เห็นแสงโลหะวาบตรงหน้า

ฉับ!

เพียงแค่อึดใจเดียว ดาบปราบมังกรของหลินหยวนก็ตัดหัวฝ่ายตรงข้ามออก

ในขณะที่เลือดสาดกระจายไปทั่ว ศีรษะกลม ๆ ก็ร่วงกลิ้งลงบนพื้น

ชายหน้าบากทำได้แค่เสียใจทีหลังเท่านั้น เขาไม่ควรฟังฉู่เซียวตั้งแต่แรก!

เขาไม่น่าใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อจับปลาตัวใหญ่ เพราะสิ่งที่บังเอิญมาติดเบ็ดอย่างคาดไม่ถึงก็คือ… ฉลามที่ดุร้าย!!

หลังจากที่หลินหยวนปลิดชีพคนที่เป็นหัวหน้าลัทธิแล้ว เขาก็หันไปมองรอบ ๆ

ปัจจุบันเศษเดนลัทธิบูชาไททันเกือบจะถูกกวาดล้างไปจนหมด แต่สิ่งที่ทำให้เขาอยากรู้ก็คือ ชายที่ชื่อฉู่เซียวออกไปตามใครมา

ถ้าเขาไปหากำลังเสริม ทำไมเวลานี้ถึงยังไม่กลับมา อาจเป็นเพราะว่า… มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นหรือเปล่า?

…

ในเวลาเดียวกัน ห่างจากที่นี่หลายพันเมตร

ขณะนี้ฉู่เซียวกำลังเดินทอดน่องไปหาท่านเจ้าเมืองคัมบ้าโดยที่ตัวเขานั้นไม่ได้มีท่าทีเร่งรีบใด ๆ เลยสักนิด

“มันน่าจะอยู่ที่นี่” ชายตาตี่พึมพำกับตัวเอง ในขณะที่เขายกมือขวาขึ้นมามองนาฬิกา “ดูจากเวลาแล้ว คนพวกนั้นน่าจะใกล้ตายแล้วละมั้ง… ไอ้พวกโง่เอ๊ย!”

พอคิดถึงเรื่องนี้เขาก็แสยะยิ้มมุมปาก

สิ่งที่ผิดพลาดที่สุดของชายหน้าบากก็คือการสั่งให้เขามาเรียกท่านเจ้าเมืองคัมบ้า อีกฝ่ายจะรู้หรือเปล่าว่าถ้าเขาคิดอยากให้ท่านคัมบ้าลงมือ เขาจะต้องเอาเลือดเนื้อของมนุษย์มาแลกอย่างสมน้ำสมเนื้อ

แต่เลือดเนื้อของหลินหยวนเพียงคนเดียวมันจะไปพออะไร?

ในเวลานั้นแม้ว่าพวกเขาจะฆ่าเจ้าเด็กนั่นได้ แต่พวกเขาก็ต้องมาทนรับโทสะของท่านคัมบ้าอยู่ดี

ดังนั้นเขาจึงเหลือทางเลือกนี้ทางเลือกเดียวเท่านั้น นั่นก็คือปล่อยให้กลุ่มผู้ศรัทธาคนอื่น ๆ ตายให้หมด

ขอเพียงคนพวกนั้นตายด้วยน้ำมือของหลินหยวน เท่านี้เขาก็จะมีเลือดเนื้อของมนุษย์สังเวยให้ท่านคัมบ้าได้มากพอ

ในที่สุดฉู่เซียวก็มาถึงสถานที่ที่ผู้เป็นนายอยู่

ชายหนุ่มเงยหน้ามองขึ้นไปก็เห็นร่างใหญ่ยักษ์เหมือนภูเขานั่งขัดสมาธิแผ่รังสีกดดันทำให้คนที่เข้าใกล้ก็คิดอยากจะคุกเข่าแล้ว

ต่อมา ร่างใหญ่โตมโหฬารนั้นค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วก็มีเสียงทุ้มต่ำคล้ายเสียงฟ้าร้องดังขึ้น “พวกเจ้าเตรียมเลือดเนื้อมนุษย์ให้ข้าเพียงพอแล้วหรือยัง?”

ไททันระดับ 5 ขึ้นไปนั้นมีสติปัญญาที่ยอดเยี่ยม

พวกมันพูดได้แม้กระทั่งภาษามนุษย์เลยทีเดียว

ไททันตรงหน้าของเขาก็คือ ‘คัมบ้า’ ซึ่งอีกก้าวเดียวเขาก็จะกลายเป็นไททันภัยพิบัติแล้ว

รูปร่างของคัมบ้า มันมีหัวเหมือนกับช้างซึ่งใหญ่มาก งวงสีดำยาวมักจะพ่นลมหายใจคล้ายหมอกออกมาตลอดเวลา ในขณะที่แขนขาของมันเป็นเท้าช้างที่ดูแข็งแรง

นี่คือรูปร่างที่แท้จริงของคัมบ้า

ไททันช้างอสูรระดับ 5 คัมบ้า!!

ฉู่เซียวรีบคุกเข่าลงข้างหนึ่งแล้วพูดว่า “เพื่อให้ท่านคัมบ้าได้เลื่อนขั้นไปเป็นไททันภัยพิบัติระดับ 6 ได้สำเร็จ ผู้ศรัทธาทุกคนนอกจากตัวข้าน้อยยินดีที่จะสละเลือดเนื้อของตัวเองเพื่อให้ท่านสมปรารถนาขอรับ”

แล้วงวงของคัมบ้าก็พ่นลมหายใจที่ร้อนระอุออกมาอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน มันก็มองลึกเข้าไปในดวงตาของฉู่เซียว ก่อนจะเปิดปากใหญ่โตกล่าวด้วยเสียงหนักแน่นว่า “ดี ดีมาก!”

“ในเมื่อพวกเจ้าเตรียมพร้อมแล้วก็พาข้าไปสิ”

…

ฉับ!

หลินหยวนใช้ดาบปราบมังกรตัดหัวเศษเดนลัทธิบูชาไททันคนสุดท้าย

นอกจากชายที่มีรอยแผลเป็นซึ่งเป็นผู้มีพลังพิเศษแรงก์ A แล้ว คนที่เหลือเป็นเพียงผู้มีพลังแรงก์ B เท่านั้น

หากนักล่าหนุ่มคิดอยากจะกำจัดคนเหล่านี้ทิ้ง มันก็ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

นี่ยังไม่นับรวมถึงไททันอันเดดนับร้อยที่อยู่รอบ ๆ

ปัจจุบันโรงงานร้างแห่งนี้เต็มไปด้วยซากศพของทั้งมนุษย์และไททันทำให้มีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งรุนแรงมาก

“เสียอย่างเดียวคือเราปล่อยคนหนึ่งหลบหนีไปได้….”

ถัดมา หลินหยวนเก็บดาบปราบมังกรเตรียมจะออกไปจากที่นี่

ตั้งแต่เริ่มการต่อสู้จนกระทั่งทุกอย่างจบลง คนที่เหมือนจะออกไปตามกำลังเสริมก็ไม่โผล่มาสักที

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่กลับมาอีกแล้ว

แต่นั่นทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกสงสัยว่าพวกเขามีความลับสำคัญอะไรซ่อนอยู่กันแน่

มันคือเหตุผลที่ทำให้ชายหน้าบากและลูกน้องยอมส่งคนคนหนึ่งออกไปโดยไม่คำนึงถึงชีวิตของตัวเอง

แต่พอหลินหยวนคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็รู้สึกว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้

เพราะถึงอย่างไรคำพูดของคนที่เป็นหัวหน้าก่อนที่จะตายนั้นบอกว่านี่เป็นการถ่วงเวลาเพื่อรอให้กำลังเสริมมาถึง