เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 4: ออกไปล่าไททัน

บทที่ 4: ออกไปล่าไททัน

บทที่ 4: ออกไปล่าไททัน


การที่มนุษย์คนหนึ่งจะฆ่าไททันทั่วไป 1,000 ตัวอาจจะไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันยังเป็นไททันที่มีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์หลายพันเท่า

แม้ว่าไททันทั้งหมดจะมายืนเรียงคิวรอให้คุณสับมันให้ละเอียด แต่การทำแบบนั้นอาจจะต้องใช้เวลามากกว่า 10 ชั่วโมง!

อีกทั้งภารกิจนี้ยังมีเวลาจำกัดเพียง 1 เดือนเท่านั้น

ดังนั้นแม้ว่าภารกิจนี้จะถูกจัดให้อยู่ในระดับ E แต่ในสายตาของนักล่าคนอื่น ๆ แม้แต่ผู้มีพลังพิเศษแรงก์ C ก็ยังไม่อาจทำสำเร็จได้

ส่วนผู้มีพลังพิเศษแรงก์ B ขึ้นไป พวกเขาคงไม่ยอมมาเสียเวลาขอรับภารกิจดังกล่าว

เพราะเหตุนี้เอง ภารกิจนี้จึงค้างอยู่บนหน้าจออยู่เป็นเวลานานโดยที่ไม่มีใครรับทำ ถึงหลินหยวนจะรับภารกิจที่ไม่มีใครเอานี้ไป แต่ทุกคนก็ไม่คิดว่าเด็กใหม่จะทำได้สำเร็จ จึงทำให้เกิดเสียงล้อเลียนและเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากมาย

มีกฎกำหนดเอาไว้ว่าหากไม่สามารถทำภารกิจของสมาคมนักล่าให้สำเร็จภายในเวลาที่กำหนด ผู้ที่รับภารกิจจะต้องจ่ายค่าชดเชย

ตอนนี้นักล่าทุกคนมองหลินหยวนเป็นตัวตลก พวกเขาตั้งหน้าตั้งตารอที่จะได้เห็นอีกฝ่ายแบกหน้ามายกเลิกภารกิจนี้

แน่นอนว่ายังมีนักล่าใจดีที่อยากจะเตือนเขา แต่ทันทีที่พวกเขาออกตัว คนรอบข้างก็รีบเข้ามาห้ามเอาไว้

“ก็ได้ ๆ ถึงยังไงเขาก็รับภารกิจไปแล้ว ถ้าฉันไปพูดให้เขายอมแพ้ตอนนี้ ยังไงเขาก็ต้องจ่ายค่าชดเชยอยู่ดี”

“เด็กใหม่แบบนี้ควรได้รับบทเรียนซะบ้าง ไม่งั้นในอนาคตเขาอาจจะสูญเสียมากกว่านี้”

“ใช่ ๆ ถึงแม้ว่าเราจะหวังดีไปเตือนเขาตอนนี้ เขาก็ไม่ฟังหรอก แถมเขาจะมาหาว่าแกไปทำให้เขาเสียเวลาอีกด้วย ฮ่า ๆๆ”

หลังจากรับภารกิจหลินหยวนก็ไม่ได้รั้งอยู่ที่สมาคมนักล่า เขาดึงฮู้ดให้มาปิดหน้าตัวเองมากขึ้นแล้วเดินออกจากประตูไปอย่างรวดเร็ว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ในที่สุดหลินหยวนก็มาถึงชานเมืองหนานเจียง

เขาเงยหน้าขึ้นมองกำแพงโลหะผสมที่ตั้งตระหง่านสูงกว่า 100 เมตรตรงหน้า

กำแพงนี้สูงเสียดฟ้า แล้วโลหะที่ผสมสีเงินภายใต้ความมืดมิดยามค่ำคืนก็เปล่งประกายแวววาวดูเยือกเย็น

กำแพงโลหะผสมนี้สามารถขวางกั้นไททันที่ต่ำกว่าระดับ 5 เอาไว้ได้

ไททันได้ถูกแบ่งระดับความแข็งแกร่งออกเป็น 1-9 ส่วนมนุษย์ระดับของพลังพิเศษจะแบ่งออกเป็นแรงก์ E-SSS

สำหรับไททันส่วนใหญ่ที่อยู่ในระดับสูงกว่าระดับ 5 นั้นนับได้ว่ามีพลังทำลายล้างโลกได้เลยทีเดียว!

ไททันระดับ 6 จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า ‘ไททันภัยพิบัติ’

ไททันระดับ 7 ถูกเรียกว่า ‘ไททันมหาวิบัติ’

ไททันระดับ 8 ถูกเรียกว่า ‘ไททันมหันตภัย’

ส่วนไททันมังกรเพลิงที่ทำให้หลินเทียนเชวี่ยต้องอยู่ในสภาพไร้ประโยชน์ในศึกครั้งสุดท้ายก็คือไททันระดับมหันตภัย

น่าแปลกที่ในความทรงจำของหลินหยวนดูเหมือนว่าไททันระดับ 9 ไม่เคยปรากฏตัวในสนามรบเลย เขารู้เพียงว่าไททันระดับ 9 นั้นถูกมนุษย์เรียกว่าเป็น… ‘ไททันโลกาวินาศ’ !

หากพวกมันเข้าร่วมสนามรบ แม้แต่การป้องกันของมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดก็จะถูกทำลายลงในพริบตา

สำหรับมนุษย์ ไททันระดับนี้ไม่ต่างจากวันสิ้นโลกในสายตาพวกเขา

โชคดีที่เมืองหนานเจียงที่เป็นบ้านเกิดของหลินหยวนซึ่งเขาอาศัยอยู่นั้นตั้งอยู่ด้านหลังสนามรบ ไททันที่อยู่นอกกำแพงเมืองเกือบทั้งหมดเป็นไททันที่มีระดับต่ำกว่า 5

เพราะเมื่อพบไททันที่อยู่ในระดับภัยพิบัติขึ้นไป ประเทศก็จะส่งกองกำลังไปกำจัดมันทันที ก่อนที่มันจะกลายเป็นภัยคุกคามต่อเมืองที่อยู่ด้านหลัง

กล่าวอีกนัยหนึ่ง นอกจากกำแพงโลหะสูง 100 เมตรตรงหน้าจะป้องกันไททันที่อยู่ในระดับต่ำกว่า 5 ได้แล้ว มันยังเป็นเหมือนเกราะป้องกันคนที่อาศัยอยู่ในเมืองหนานเจียงไม่ให้ถูกไททันรุกรานอีกด้วย

ขณะที่หลินหยวนกำลังจะออกจากเมือง ผู้ชาย 2 คนในเครื่องแบบทหารที่กำลังถือปืนก็ก้าวมาขวางเขาเอาไว้

“ตอนนี้อยู่ในช่วงเคอร์ฟิว คนที่ต้องการจะเดินทางออกจากเมืองทุกคนจะต้องแสดงเอกสารก่อนครับ”

ชายทั้ง 2 ที่อยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่มเป็นทหารรักษาเมือง

ทหารรักษาเมืองมีหน้าที่ลาดตระเวนอยู่บริเวณกำแพง หากเกิดการรุกรานของไททันจากนอกเมือง พวกเขามีหน้าที่ส่งสัญญาณเตือนให้ผู้คนในเมืองรู้ และทำการเปิดฉากโจมตีไททันเป็นกองกำลังแรก

แม้ว่าทหารพวกนี้จะไม่ได้ออกไปต่อสู้ในแนวหน้า แต่พวกเขาก็สมควรได้รับการยกย่องจากผู้คนเช่นกัน

เป็นเพราะมีคนกลุ่มนี้อยู่ ชาวเมืองจึงสามารถนอนหลับได้อย่างสงบสุขไร้กังวล

หลินหยวนรู้ขั้นตอนในการออกจากเมืองเป็นอย่างดี เขาจึงได้แสดงเอกสารของเขาต่อหน้าทหารทั้ง 2 ทันที

“คุณเป็นนักล่าจากสมาคมนักล่างั้นเหรอ?”

ชายคนหนึ่งเหลือบมองเด็กหนุ่ม ก่อนจะเอ่ยเตือนอีกฝ่ายว่า “ในเอกสารระบุว่าคุณเป็นนักล่าแรงก์ E หากคุณจะออกไปนอกเมือง คุณจะต้องระวังตัวให้มาก ด้านนอกกำแพงนี้ตอนกลางคืนอันตรายกว่าที่คุณคิด”

หลินหยวนพยักหน้าในขณะที่ตอบเสียงเบาว่า “ขอบคุณสำหรับคำเตือนครับ”

หลังจากตรวจสอบเอกสารเสร็จแล้ว ทหารลาดตระเวนทั้ง 2 ก็เดินออกไปทันที เพราะการลงทะเบียนเป็นนักล่า มันจำเป็นจะต้องมีเงื่อนไขบางอย่างด้วยเช่นกัน

คนที่จะเป็นนักล่าได้นั้นจะต้องมีความแข็งแกร่งในระดับหนึ่ง

หลินหยวนได้รับการยอมรับจากสมาคมนักล่าว่ามีคุณสมบัติในการลงทะเบียนเนื่องจากพลังพิเศษแบบคู่ของเขา

“เฮ้อ~!”

เมื่อหลินหยวนเดินออกมาจากกำแพงเมือง เขาก็ถอนหายใจยาว

จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าอันมืดมิด

หลังออกจากเมืองที่ไม่ต่างกับกรงขังสัตว์ ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า เพราะแม้แต่ท้องฟ้าเขาก็ยังรู้สึกว่ามันกว้างมากขึ้น!

“สักวันหนึ่ง มนุษย์จะต้องไม่ถูกกักขังอยู่หลังกำแพงอีกต่อไป พวกเขาจะต้องใช้ชีวิตได้อย่างภาคภูมิบนโลกใบนี้!”

เด็กหนุ่มหายใจเอาอากาศที่เหม็นคาวเล็กน้อยเข้ามาในปอด ในขณะเดียวกันความคิดนั้นก็ทำให้เขากำมือแน่น

ต่อมา เขาดึงฮู้ดออกก่อนจะหายตัวไปท่ามกลางความมืด

เขาไม่ลืมจุดประสงค์ในการออกนอกเมืองในครั้งนี้

นั่นก็คือ… ล่าไททัน!

“ไททันทั่วไป 5 ตัวอยู่รวมกันในทาง 12 นาฬิกา ซึ่งส่วนใหญ่มีขนาดระหว่าง 3 ถึง 5 เมตร”

“3 นาฬิกาทางด้านขวามือมีไททันทั่วไป 3 ตัวและไททันขนาดใหญ่ 1 ตัวซึ่งมีความสูง 15 เมตร”

“ข้าง ๆ กันมีไททันทั่วไป 4 ตัว พวกมันอยู่ห่างกันไม่เกิน 5 กิโลเมตร”

“หากการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น มันจะดึงดูดความสนใจไททันพวกนี้”

หลินหยวนนอนหมอบอยู่ตรงกิ่งไม้บนยอดของต้นไม้ใหญ่ ในขณะที่ใช้สายตาเฉียบแหลมคอยสังเกตสถานการณ์รอบตัว

ก่อนการต่อสู้จะเริ่มขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ เขาจำเป็นจะต้องสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบเอาไว้ล่วงหน้า จากนั้นเขาจึงค่อยวางแผนการต่อสู้

ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่เขาได้เรียนรู้มาในหลักสูตรภาคปฏิบัติในโรงเรียน ไททันทั่วไปที่ถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ‘ไททันไร้สมอง’ ส่วนใหญ่พวกมันเป็นไททันที่ไม่มีสติปัญญา พวกมันใช้ชีวิตด้วยสัญชาตญาณเพียงเท่านั้น

ไททันเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วจะมีขนาดน้อยกว่า 10 เมตร เมื่อเทียบจากพลังของไททัน พวกมันถูกจัดอยู่ในประเภทไททันระดับ 1 หรือระดับ 2

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ผู้มีพลังพิเศษแรงก์ D ทั่วไปสามารถต่อสู้กับไททันไร้สมองเพียงลำพังได้แบบสบาย ๆ

อย่างไรก็ตาม ไททันทั่วไปพวกนี้ส่วนใหญ่ชอบอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม พวกมันจึงมักจะทำให้นักล่าหน้าใหม่ส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาพสิ้นหวังเนื่องจากจำนวนฝ่ายตรงข้ามที่มากกว่า

หลินหยวนเองไม่รู้ว่าเขาจะสามารถรับมือกับไททันไร้สมองเหล่านี้ได้กี่ตัวกันแน่

แต่เด็กหนุ่มรู้แก่ใจว่าเขาคงไม่สามารถกำจัดไททันกลุ่มแรกได้ทั้งหมดก่อนที่ไททันที่อยู่รอบ ๆ จะมารวมตัวกันได้อย่างแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้นชะตาชีวิตของเขาก็จะถูกไททันทั้งหลายฉีกร่างเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแล้วกลืนกินเข้าไปไม่เหลือแม้แต่กระดูก

ไม่ว่าจะในกรณีไหน หลินหยวนก็ไม่กล้าเอาชีวิตของตัวเองไปเสี่ยง ดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ วิธีการที่ดีที่สุดคือการดึงดูดไททันกลุ่มใหญ่มาทางนี้ก่อน

หลังจากเด็กหนุ่มเก็บข้อมูลครบแล้ว แผนการต่อสู้ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขาทันใด

วินาทีต่อมา เขาหยิบ [หุ่นจักรกล] ออกมาจากช่องเก็บรางวัลลงชื่อเข้าใช้โดยตรง

ก่อนที่หุ่นจักรกลจะถูกเปิดใช้งาน พวกมันเป็นเพียงลูกเหล็กกลม ๆ ขนาดเล็ก

พอหลินหยวนกดสวิตช์เริ่มต้น ลูกเหล็กตรงหน้าก็ค่อย ๆ ขยายตัวออกแล้วมีรูปร่างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว กลายเป็นหุ่นจักรกล 10 ตัวที่มีรูปร่างคล้ายกับตัวเขาเอง!

ตามรายละเอียดที่ระบุไว้ในระบบ หุ่นจักรกลพวกนี้ไม่ได้มีพลังมากนัก และแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เด็กหนุ่มไม่ได้คิดจะใช้พวกมันต่อสู้แทนตนเองอยู่แล้ว

หลินหยวนยืนอยู่ตรงหน้าหุ่นจักรกล จากนั้นเขาก็ออกคำสั่งอย่างใจเย็น “ไปล่อไททันทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้ามาที่นี่!”

“ยืนยันคำสั่ง!”

สิ้นเสียงพูด ไฟแสดงสถานะของหุ่นจักรกลก็สว่างขึ้น ก่อนที่พวกมันจะเคลื่อนผ่านป่าไปด้วยความเร็วสูงโดยมุ่งหน้าเข้าหาเป้าหมาย

ในเวลานั้นหลินหยวนซ่อนตัวอยู่บนยอดไม้พร้อมกับกระชับดาบปราบมังกรให้แน่นขึ้น ขณะที่ร่างกายของเขาตึงเครียดประหนึ่งสัตว์ร้ายที่กำลังเฝ้ารอโอกาส

จบบทที่ บทที่ 4: ออกไปล่าไททัน

คัดลอกลิงก์แล้ว