บทที่ 42 เตรียมตรวจสอบพลัง

บทที่ 42 เตรียมตรวจสอบพลัง

โจวฮ่าวมองพ่อแม่ของตัวเอง ด้วยสีหน้าจริงจัง

“เสี่ยวฮ่าว ลูกตัดสินใจแล้ว พ่อสนับสนุน” โจวเจียต้งกล่าว

หวังหลานก็พยักหน้า “การเข้าร่วมสมาคมพลังหยวนก็ดี จะได้มีพลังที่แข็งแกร่งขึ้น ถ้าเจอสัตว์ยักษ์ แม้จะสู้ไม่ได้ แต่ก็หนีได้เร็ว”

ก่อนหน้านี้ หวังหลานเคยคัดค้านเล็กน้อย เพราะอยากให้ครอบครัวอยู่อย่างสงบ แต่หลังจากเห็นพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวของสัตว์ยักษ์ เธอก็กลัว เธอไม่ห่วงตัวเอง แต่ห่วงโจวฮ่าว หวังให้เขามีพลังแข็งแกร่งและวิธีเอาตัวรอด

เมื่อพ่อแม่เห็นด้วย โจวฮ่าวก็มั่นใจในใจ แต่ตอนนี้เป็นตอนค่ำแล้ว เขาคิดจะไปเข้าร่วมสมาคมพรุ่งนี้ตอนเที่ยง

...

วันต่อมา โจวฮ่าวตื่นเช้าเหมือนเคย เริ่มโคจรลายที่สามในสมอง

พลังหยวนชี่เข้มข้นจากโลกไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา หลังจากเปิดลายที่สาม ความเร็วในการดูดซับพลังหยวนชี่ของเขาเพิ่มขึ้นมาก

ฝึกเสร็จ โจวฮ่าวเปิดมือถือ

“ไม่มีข่าวจระเข้ยักษ์เมื่อวานเลย?” เขาค้นหาข้อมูล ตามที่หลี่ชางบอก ข้อมูลเหล่านี้ถูกปิดกั้นทั้งหมด

จากนี้ เขาคาดเดาว่าเมืองอื่น ๆ น่าจะถูกสัตว์ยักษ์โจมตีเช่นกัน แต่ถูกซ่อนไว้

“คงไม่อยากให้เกิดความตื่นตระหนก” โจวฮ่าวคิดในใจ

ถ้าข่าวทุกอย่างแพร่ไปในเน็ต จะทำให้คนหวาดกลัว ถ้าถูกคนที่มีเจตนาไม่ดีใช้ประโยชน์ อาจเกิดความโกลาหล สถานการณ์จะย่ำแย่

ระบบของประเทศทำงานอย่างสมบูรณ์ในช่วงนี้ สั่งให้ส่งมอบสัตว์เลี้ยง ปิดล้อมภูเขา กวาดล้างแม่น้ำ เปิดสมาคมพลังหยวน เผยแพร่มวยสัตว์... ทุกอย่างก้าวไปอย่างมีระเบียบแบบแผน

ถ้าผิดพลาดเพียงขั้นตอนเดียว อาจเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

“ไม่รู้ที่อื่นเป็นยังไง? แล้วต่างประเทศล่ะ?” โจวฮ่าวคิดเงียบ ๆ

พลังหยวนชี่ฟื้นฟู โลกเปลี่ยนไป แต่สิ่งที่โจวฮ่าวรู้เป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ

ครู่ต่อมา เขาสงบอารมณ์

ระหว่างทางไปโรงเรียน เขาผ่านย่านของถงเหยา ยืนเงียบ ๆ สักพัก แต่ไม่เห็นใคร

“เดี๋ยวถึงโรงเรียนค่อยขอบคุณเธอ” เขาส่ายหน้า เดินไปโรงเรียน

ในห้อง 8 นักเรียนบางคนมาถึงแล้ว คุยกันถึงเหตุการณ์เมื่อคืน

เมื่อคืนเกิดเรื่องใหญ่ จระเข้ยักษ์ปรากฏ ทำลายพื้นดินเสียหายหนัก มีผู้บาดเจ็บล้มตาย ถึงไม่มีข่าวในเน็ต แต่คนในหวู่ซื่อรู้กันเยอะ

โจวฮ่าวหยิบหนังสือเรียน สายตาเหลือบมองออกนอกหน้าต่าง

จู่ ๆ มีหญิงสาวเดินผ่าน เขาลุกขึ้น วิ่งออกไปทันที

“ถงเหยา” เขาเรียก

“โจวฮ่าว” ถงเหยาหน้าซีดเล็กน้อย แต่ยังยิ้มเหมือนเคย

“ขอบคุณสำหรับผลไม้เมื่อวาน” โจวฮ่าวกล่าว

ผลไม้ที่ล้ำค่านั้น ถงเหยาให้เขา ทำให้เขาเปิดลายที่สามในสมองได้ เขารู้สึกทั้งขอบคุณและมีอารมณ์ซับซ้อน

“โจวฮ่าว นายเป็นนักรบหยวนชี่แล้วใช่ไหม?” ถงเหยาถาม

“ใช่ เที่ยงนี้ฉันจะไปสมาคมพลังหยวนเพื่อตรวจสอบ แล้วเข้าร่วม” เขาตอบ

“ต้องสู้ ๆ นะ ฉันจะรอวันที่นายแข็งแกร่ง!” ถงเหยาชูกำปั้นให้กำลังใจ

“แน่นอน” โจวฮ่าวพยักหน้า มองถงเหยาด้วยความจริงจัง “วันเกิดครั้งหน้า ฉันจะให้ของขวัญที่ล้ำค่ายิ่งกว่า”

ไม่ว่าผลแดงนั้นคืออะไร โจวฮ่าวไม่อยากรับของขวัญล้ำค่าจากผู้หญิงโดยไม่รู้สึกอะไร

“ได้สิ ฉันรออยู่!” ถงเหยายิ้ม “ฉันไปห้องเรียนก่อนนะ”

โจวฮ่าวพยักหน้า มองเงาหลังถงเหยา หัวใจไม่สงบ

คำพูดของถงเหยาแสดงว่าเธอรู้ถึงคุณค่าของผลแดงนั้น

เขาสงบอารมณ์ เดินเข้าห้องเรียน

ตั้งแต่เปิดเทอมม.6 ผ่านมาเจ็ดสิบวัน เหลืออีกห้าสิบหกวันจะสอบเข้ามหาลัย ถึงโลกจะเปลี่ยนไป แต่การเรียนยังดำเนินต่อ หวู่ซื่อ 1 จัดสอบใหญ่

ครั้งก่อน โจวฮ่าวได้อันดับสามในชั้น อันดับหลายสิบของโรงเรียน ความก้าวหน้าเร็วมาก

ถึงโลกเปลี่ยน การเรียนยังสำคัญ พลังหยวนชี่เกี่ยวข้องกับยีนในร่างกาย ความรู้ยังจำเป็น

และส่วนใหญ่ยังเป็นคนธรรมดา

ช่วงเช้าผ่านไปเร็ว ถึงเที่ยง

“โจวฮ่าว เที่ยงนี้จะไปไหน?” จ้าวหยานถาม

ช่วงเที่ยงถึงบ่ายมีเวลาว่างสองชั่วโมงกว่า

“สมาคมพลังหยวน” โจวฮ่าวไม่ปิดบัง

“งั้นฉันไปด้วย” จ้าวหยานกล่าว “ช่วงนี้ฝึกมวยสัตว์ พลังฉันเพิ่มขึ้นเยอะ ไปตรวจสอบหน่อย”

“ไปด้วยกันสิ” โจวฮ่าวยิ้ม

ทั้งสองมาถึงใจกลางเมือง

ผ่านไปหลายวัน บริเวณสมาคมพลังหยวนเงียบลง ไม่เหมือนตอนแรกที่คนแน่น

เมื่อนักรบหยวนชี่เพิ่งปรากฏ ผู้คนตื่นเต้น แต่คนที่เป็นนักรบหยวนชี่จริง ๆ มีน้อย ความคลั่งไคล้ค่อย ๆ จางลง

แต่ยังมีคนมาทดสอบ ทุกคนทดสอบได้ทุกสามวัน ถ้าถึงระดับนักรบหยวนชี่ขั้นต้น สามารถเข้าออกสมาคมได้อิสระ

ผ่านไปสิบกว่าวัน ไม่นับคนที่เข้าร่วมก่อนหน้า ในหวู่ซื่อมีนักรบหยวนชี่เกือบร้อยคน!

หวู่ซื่อ 1 มีนักรบหยวนชี่หลายคน โรงเรียนอื่นและคนทำงานก็มีผู้ตื่นพลัง

“โจวฮ่าว ดูนั่น” จ้าวหยานกระซิบ

ไกลออกไป มีสองคน จางอี๋และอู๋เหวินจวิน

“อู๋เหวินจวินบ้านมีเงิน พ่อเขาซื้อสมุนไพรให้เยอะ ช่วยฝึกมวยสัตว์ ดูดซับพลังหยวนชี่ได้ดี ตอนนี้พลังหมัดเขาใกล้ 400 จินแล้ว” จ้าวหยานกล่าว

“นายรู้ได้ยังไง?” โจวฮ่าวสงสัย

“เพื่อนฉันอยู่ใกล้บ้านอู๋เหวินจวิน เห็นเขาฝึกมวยบ่อย แม่เขาก็โม้เรื่องสมุนไพร” จ้าวหยานตอบ

เขามองโจวฮ่าว แปลกใจ “นายไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?”

“หืม? ฉันจะรู้สึกอะไร?” โจวฮ่าวงง

“นายไม่ชอบจางอี๋เหรอ? ฉันว่านายดีกว่าอู๋เหวินจวินเยอะ นอกจากหน้าตาดีและบ้านมีเงิน เขาก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ” จ้าวหยานบ่น

“ฉันเลิกชอบจางอี๋นานแล้ว” โจวฮ่าวส่ายหน้า

ตอนนี้คิดดู เขาแค่ชื่นชมความสวยของจางอี๋ ไม่ใช่ชอบจริง ๆ