มหายุทธหยุดพิภพ แค่แต่งงาน ระบบก็ตอบแทนหมื่นเท่า ชีวิตนี้ขอนอนกินสบายตอนที่17

บทที่ 17: ฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด จูบชิงถานอีกครั้ง

ฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดเป็นวิทยายุทธ์ระดับ 4

ต้องรู้ก่อนว่าในปัจจุบัน ตระกูลหลินมีวิทยายุทธ์ระดับ 4 เพียงวิชาเดียว นั่นคือ ดัชนีหยวนบริสุทธิ์

นี่เป็นสิ่งที่หลินเจิ้นเทียนแอบนำออกมาตอนที่เขาถูกขับออกจากตระกูลหลินในตอนนั้น

ทั้งตระกูลหลินในปัจจุบัน มีเพียงหลินเจิ้นเทียนเท่านั้นที่เชี่ยวชาญมัน

ในบรรดาวิทยายุทธ์ระดับ 4 ก็ยังมีการแบ่งระดับความแข็งแกร่ง

ดัชนีหยวนบริสุทธิ์เป็นวิทยายุทธ์ระดับ 4 ขั้นกลาง ในขณะที่ฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดเป็นวิทยายุทธ์ระดับ 4 ขั้นสูงสุด

การที่จะได้รับวิทยายุทธ์ระดับ 4 ที่ทรงพลังเช่นนี้มาอย่างง่ายดาย หากพูดออกไป เกรงว่าคงมีน้อยคนที่จะเชื่อ

ขณะที่หลินเทียนซืออ่านรายละเอียดของฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างน่าดูชม

พลังของฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดนี้ยิ่งใหญ่กว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

วิทยายุทธ์ระดับ 2 ทั่วไปอย่างฝ่ามือแปดแดนรกร้าง เป็นที่รู้จักในด้านความดุร้ายและทรงพลัง เดินตามแนวทางที่กว้างขวางและกวาดล้าง แม้จะดูเรียบง่ายไม่หรูหรา แต่ลมปราณฝ่ามือกลับเปี่ยมไปด้วยพลัง

ฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด ในแง่ของความดุร้ายนั้น เหนือกว่าฝ่ามือแปดแดนรกร้างอย่างมาก

มันเด็ดขาดและทรงพลังยิ่งกว่าฝ่ามือแปดแดนรกร้างทั่วไป ด้วยลมปราณฝ่ามือที่หนาแน่นและรุนแรงซึ่งยากที่จะต้านทาน!

และเมื่อลมปราณฝ่ามือของฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดถูกปลดปล่อยออกมา มันก็มีพลังระเบิดที่แปลกประหลาดแฝงอยู่

เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรู ลมปราณฝ่ามือจะโจมตีศัตรูและแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของพวกเขา เพียงแค่หลินเทียนซือคิด มันก็จะระเบิดขึ้นภายในร่างกายของศัตรู!

ทำให้ผู้คนตั้งตัวไม่ติด!

พลังของมันมหาศาลอย่างที่สุด!!

หากหลินเทียนซือใส่พลังแห่งความโกลาหลเข้าไปเล็กน้อยเมื่อใช้ฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตเทียนหยวนก็อาจจะได้รับบาดเจ็บสาหัสและกระอักเลือดได้

“ของดี” หลินเทียนซือลุกขึ้น ไม่ลังเลอีกต่อไป และเริ่มฝึกฝนฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด

ความยากที่สำคัญของฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดนี้อยู่ที่พลังระเบิดที่อยู่ภายในลมปราณฝ่ามือ

อย่างไรก็ตาม สำหรับหลินเทียนซือแล้ว มันไม่เป็นปัญหาเลยแม้แต่น้อย

ด้วยความเข้าใจในปัจจุบันของหลินเทียนซือ วิทยายุทธ์ระดับ 4 งั้นรึ? เขาจะไม่เชี่ยวชาญมันเพียงแค่การอ่านครั้งเดียวได้อย่างไร?

“ฮ่า!”

หลินเทียนซือเปล่งลมหายใจ จากนั้นก็เริ่มใช้ฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด

ด้วยก้าวย่างดั่งมังกร ฝีเท้าดั่งพยัคฆ์ พลังอันน่าทึ่งก็ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา!

จากนั้น ด้วยฝ่ามือที่รุนแรง เขาก็กระแทกมันลงบนหินฝึกฝนที่ทำจากเหล็กดำลึกล้ำ!

ทันทีที่ฝ่ามือของเขากระทบกับหินฝึกฝน พลังงานสีดำสายหนึ่งก็วาบขึ้น เจาะเข้าไปในหินฝึกฝน

“ตูม!”

ทันใดนั้น หินฝึกฝนที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อนี้ก็ระเบิดออกมาจากภายในทันที แตกสลายกลายเป็นเศษเหล็กจำนวนมากที่ปลิวกระจายไปทุกทิศทุกทาง

ฝ่ามือของหลินเทียนซือไม่หยุด เขาปล่อยฝ่ามือออกไปอีกครั้ง และหินฝึกฝนอีกด้านหนึ่งก็ระเบิดตามเสียง แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจัดกระจายไปทั่วพื้น

ในการลองครั้งแรก หลินเทียนซือก็แสดงแก่นแท้ของฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

“สมกับที่เป็นวิทยายุทธ์ระดับ 4 พลังนี้ช่างครอบงำจริง ๆ!” แววแห่งความพึงพอใจฉายขึ้นในดวงตาของหลินเทียนซือ

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเขาอยู่ที่บ้าน หลินเทียนซือจึงยังไม่กล้าที่จะปลดปล่อยพลังทั้งหมดของเขาออกมา

ความรู้สึกที่ต้องยั้งมือไว้นี้ทำให้เขาค่อนข้างอึดอัด

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หลินเทียนซือก็มุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลัง

เขาอยากจะลองดูว่าเขาจะไปถึงระดับไหนหากเขาปลดปล่อยฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดอย่างเต็มที่ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา!

หลินเทียนซือรู้สึกได้ว่าการทลายหินฝึกฝนเหล็กดำลึกล้ำนั้นยังห่างไกลจากขีดจำกัดของฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด

เขาเดินทางตลอดทางไปยังภูเขาด้านหลัง

หลินเทียนซือเหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่ ไม่ว่าเขาจะเห็นอะไรระหว่างทาง เขาก็อยากจะระเบิดมันด้วยฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด

แม้ว่าวิทยายุทธ์ระดับ 4 จะสิ้นเปลืองปราณแท้จำนวนมาก แต่ด้วยปราณแท้ที่ลึกล้ำในร่างกายของหลินเทียนซือในปัจจุบัน เขาไม่สนใจการสิ้นเปลืองเล็กน้อยของฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดเลยแม้แต่น้อย

ในที่สุด หลินเทียนซือก็มาถึงพื้นที่เปิดโล่งในภูเขาด้านหลังที่เขาเคยฝึกฝนบ่อย ๆ

เขาปลดปล่อยออร่าทั้งหมดของเขาออกมาโดยไม่มียั้ง

เพียงแค่ออร่าของเขาอย่างเดียวก็ทำให้พุ่มไม้และวัชพืชโดยรอบถูกกดจนราบไปกับพื้น!

จากนั้น หลินเทียนซือก็ปลดปล่อยฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัดอย่างเต็มที่

พลังระเบิดพลุ่งพล่านออกมาจากแขนของเขา!

ชั่วขณะหนึ่ง ทั่วทั้งลานโล่งเต็มไปด้วยทรายที่ปลิวว่อนและก้อนหินที่กลิ้งเกลือก ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่ว

ทุกฝ่ามือที่หลินเทียนซือปล่อยออกไป จะเกิดหลุมลึกขึ้นบนพื้น!

ในขณะนี้ ภายในตระกูลหลิน

หลินเคิ่นที่กำลังบ่มเพาะพลังโดยนั่งขัดสมาธิอยู่ ก็พลันลืมตาขึ้น

เขาสัมผัสได้ถึงออร่าที่ครอบงำอย่างยิ่ง!

แม้ว่าออร่านี้จะไปถึงขอบเขตปฐพีหยวนอย่างคลุมเครือ แต่กลับทำให้หัวใจของยอดฝีมือขอบเขตเทียนหยวนอย่างเขารู้สึกหวาดหวั่นอย่างรุนแรง

หลินเคิ่นรีบลุกขึ้นและรีบวิ่งไปยังแหล่งที่มาของออร่านั้น... ขณะที่หลินเทียนซือกำลังใช้ฝ่ามือแปดดินแดนไร้ขีดจำกัด ร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างหลังเขา

“พี่เทียนซือ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหลินเทียนซือก็สว่างวาบ เขารีบหยุดการเคลื่อนไหวและหันศีรษะไป

จากนั้น เขาก็เห็นชิงถานยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ไม่ไกลจากด้านหลังของหลินเทียนซือ พร้อมกับตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก

วันนี้ ชิงถานเปลี่ยนเป็นชุดสีเขียวและมัดผมเป็นมวย

รูปลักษณ์ของเธอราวกับสาวน้อยบริสุทธิ์ข้างบ้าน ทำให้หัวใจของหลินเทียนซือสั่นไหว

“ชิงถาน เจ้ามาหาข้างั้นรึ?” หลินเทียนซือยิ้ม แล้วเดินมาอยู่ตรงหน้าชิงถาน

ใบหน้างามของเธอแดงระเรื่อ และเธอพยักหน้าเล็กน้อย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

เธอยื่นตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กที่ถืออยู่บนแขนให้กับหลินเทียนซือ

หลินเทียนซือสังเกตเห็นว่ามีผลไม้สุกหลายผลอยู่ในตะกร้า

ผลไม้เหล่านี้ แม้แต่ในภูเขาด้านหลังก็หาได้ไม่บ่อยนัก ชิงถานคงต้องใช้เวลาค้นหานานมากกว่าจะพบพวกมัน

และยังมีหยดน้ำเล็ก ๆ อยู่บนผลไม้ด้วย ชิงถานคงจะล้างพวกมันอย่างระมัดระวังก่อนที่จะนำมาให้เขา

“พี่เทียนซือ ผลไม้เหล่านี้ข้าพบในภูเขาด้านหลัง ข้าล้างทั้งหมดแล้ว ท่านรับไปทานเถอะค่ะ” ชิงถานกล่าว

หัวใจของหลินเทียนซืออบอุ่นขึ้น เขารับตะกร้าไม้ไผ่แล้วยื่นมือไปลูบหัวเล็ก ๆ ของชิงถาน

“ในเมื่อเป็นน้ำใจของชิงถาน ข้าก็จะรับไว้”

หลินเทียนซือหยิบผลไม้ออกมาจากตะกร้าไม้ไผ่ และภายใต้สายตาที่คาดหวังของชิงถาน เขาก็กัดเข้าไปคำหนึ่ง

ทันใดนั้น รสชาติที่หวานและสดชื่นก็ระเบิดออกมาในปากของเขา

“อร่อย” ดวงตาของหลินเทียนซือสว่างวาบ

เมื่อเห็นว่าหลินเทียนซือชอบ ชิงถานก็ยิ้มอย่างมีความสุข ดวงตาของเธอโค้งงอราวกับพระจันทร์เสี้ยวบนท้องฟ้า

เขากินผลไม้ในมือหมดอย่างรวดเร็ว

“ถ้าพี่เทียนซือชอบ พรุ่งนี้ข้าจะไปเก็บมาให้อีกนะคะ” น้ำเสียงของเด็กสาวกลับมาเบิกบานในตอนนี้

“เรื่องนั้นไม่ต้องรีบ” หลินเทียนซือส่ายหน้า สบตากับชิงถานแล้วพูด

“ชิงถาน ปราณอินชาในร่างกายของเจ้ากำลังจะปะทุอีกแล้วใช่หรือไม่?”

ชิงถานตกใจ ส่ายหน้า แล้วมองไปที่หลินเทียนซือด้วยความสับสน

“ไม่ ไม่ใช่ ข้ารู้สึกได้ ปราณอินชาของเจ้าปะทุแล้ว”

หลินเทียนซือดึงชิงถานเข้ามาในอ้อมแขนของเขาอย่างกะทันหัน จากนั้นก็จูบเธอโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

แม้ว่าชิงถานจะไม่ได้หลบ แต่เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ทันตั้งตัว และร่างกายของเธอก็แข็งทื่อทันที

หลังจากผ่านไปนาน เมื่อรู้สึกว่าเด็กสาวในอ้อมแขนของเขากำลังหายใจลำบาก หลินเทียนซือจึงจำต้องผละศีรษะออกไปอย่างไม่เต็มใจ