บทที่ 241 - ที่มาอาจใหญ่กว่าที่คิด

“ท่านผู้จัดการใหญ่สเตอร์?”

เมื่อเห็นท่าทางตกตะลึงของสเตอร์ หลินหยางก็เอ่ยเรียกขึ้น

สเตอร์สะดุ้งสุดตัวได้สติกลับมาทันที น้ำเสียงก็ยิ่งอ่อนน้อมลง “ท่านแขกผู้มีเกียรติที่เคารพ โปรดอภัยให้กับการเหม่อลอยของข้าด้วย หากท่านยืนยันที่จะทำธุรกรรมด้วยผลึกดารา จะต้องใช้ผลึกดาราทั้งหมดห้าพันหกร้อยล้านเม็ด”

พูดจบไม่รอให้หลินหยางเอ่ยปาก สเตอร์ก็รีบเสริมขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว “ท่านแขกผู้มีเกียรติ โปรดท่านอภัย ตามหลักแล้ว การทำธุรกรรมจำนวนมหาศาลเช่นนี้ ควรจะให้ส่วนลดแก่ท่านบ้าง แต่สเตอร์ก็ไม่กล้าปิดบังท่าน ท่านใช้ผลึกดาราชำระเงิน สเตอร์ไม่มีอำนาจที่จะยกเว้นการรับผลึกดาราได้โดยตรง ดังนั้นจึงไม่สามารถให้ส่วนลดแก่ท่านได้”

“แต่ โปรดท่านวางใจ และโปรดให้เวลาสเตอร์สักเล็กน้อย สเตอร์จะติดต่อหัวหน้าผู้จัดการใหญ่ทันที เพื่อขอทรัพยากรเพิ่มเติมให้ท่านอย่างน้อยหนึ่งร้อยล้านล้านภายในขอบเขตอำนาจ ท่านสามารถเลือกสินค้ามูลค่าหนึ่งร้อยล้านล้านสกุลเงินสายฟ้าแดงได้ตามใจชอบ!”

“โอ้? สามารถแถมสินค้ามูลค่าหนึ่งร้อยล้านล้านสกุลเงินสายฟ้าแดงให้ข้าได้ด้วยหรือ?” หลินหยางเลิกคิ้วขึ้น

นี่เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจอย่างไม่คาดคิด

อันที่จริงเขาไม่ได้คิดที่จะขอส่วนลดอะไรเลย แต่ไม่คิดว่าสเตอร์จะเสนอขึ้นมาเอง

หนึ่งร้อยล้านล้านสกุลเงินสายฟ้าแดง เทียบเท่ากับผลึกดาราประมาณหนึ่งพันล้านเม็ด เกือบจะเท่ากับหนึ่งในห้าของมูลค่าการซื้อขายครั้งนี้แล้ว ถึงกับบอกว่าจะแถมให้ก็แถมให้เลย!

“นี่มันใจกว้างเกินไปแล้ว” หลินหยางพึมพำกับระบบ

“โฮสต์ ท่านต้องรู้ไว้อย่างหนึ่งว่า ตอนนี้ท่านใช้ผลึกดาราชำระเงิน เป็นการแลกเปลี่ยนตามอัตราแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการของจักรวรรดิสายฟ้าแดง หากไปที่ตลาดมืด ผลึกดาราหนึ่งเม็ดจะสามารถแลกเปลี่ยนเป็นสกุลเงินสายฟ้าแดงได้อย่างน้อยสองเท่าหรือแม้แต่สามเท่า การซื้อขายครั้งนี้พวกเขาถือว่าได้กำไรมหาศาลแล้ว แน่นอนว่าย่อมต้องการที่จะเกาะขาของลูกค้าลึกลับรายใหญ่อย่างท่านไว้ให้แน่น สินค้าราคาหนึ่งร้อยล้านล้านสกุลเงินสายฟ้าแดงแม้จะไม่น้อย แต่สำหรับพวกเขาแล้ว ผลึกดารานั้นสำคัญกว่ามาก!”

ระบบเริ่มอธิบาย

“อารยธรรมเทคโนโลยีธรรมดาบางแห่ง เพื่อที่จะได้ผลึกดาราเพิ่มขึ้น แม้กระทั่งยอมขาดทุนก็ยังยินดีทำ การซื้อขายครั้งนี้จักรวรรดิสายฟ้าแดงถือว่าได้เปรียบอย่างมากแล้ว”

“ก็ได้” หลินหยางพยักหน้า รับรู้ถึงคุณค่าของผลึกดาราอย่างเป็นรูปธรรมอีกครั้ง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ในเมื่ออัตราแลกเปลี่ยนในตลาดมืดสูงกว่า ทำไมเจ้าไม่บอกก่อนหน้านี้ เราสามารถไปแลกเปลี่ยนสกุลเงินสายฟ้าแดงในตลาดมืดก่อนได้ แบบนี้ก็จะช่วยประหยัดผลึกดาราได้มาก”

“ตอบโฮสต์ แม้อัตราแลกเปลี่ยนในตลาดมืดจะสูง แต่จำนวนผลึกดาราที่ท่านต้องการจะปล่อยในครั้งนี้มีมากเกินไป ตลาดมืดของดาวกุยอวิ๋นไม่มีกำลังพอที่จะรับไหว”

ระบบอธิบายอีกครั้ง

“และหากต้องเดินทางไปยังตลาดมืดของดาวเคราะห์หลายแห่ง ข่าวการแลกเปลี่ยนผลึกดาราจำนวนมากของท่านก็จะแพร่กระจายออกไป ถึงตอนนั้น ไม่เพียงแต่ง่ายต่อการดึงดูดความสนใจของพี่ชายโซโร แต่ยังจะดึงดูดความสนใจของนักล่าดวงดาวและโจรสลัดดวงดาวอื่น ๆ อีกด้วย ซึ่งจะทำให้พวกเขาหมายตาท่าน และนำมาซึ่งปัญหาเพิ่มเติมมากมาย!”

“ที่นี่แม้ว่าจะต้องใช้ผลึกดาราเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ปลอดภัยกว่า ท่านสามารถขอให้พวกเขาไม่เปิดเผยเนื้อหาการซื้อขายในครั้งนี้ได้ในภายหลัง เช่นนั้นแล้ว โอกาสที่พี่ชายของโซโรจะสามารถระบุตำแหน่งของท่านได้โดยการตรวจสอบการบริโภคผลึกดาราจำนวนมากก็จะลดลงอย่างมาก”

“อ้อ...” หลินหยางเข้าใจเจตนาของระบบในทันที

การเดินทางครั้งนี้ เขาไม่สามารถเกิดอุบัติเหตุใด ๆ ได้

เมื่อเทียบกับการประหยัดผลึกดาราแล้ว ความปลอดภัยสำคัญกว่า

หากถูกพวกนอกกฎหมายในตลาดมืดจับตามอง แล้วไล่ล่าปล้นชิงเมื่อเขาเข้าสู่อวกาศ ก็จะลำบากมาก

ยิ่งไปกว่านั้น โซโรเพิ่งถูกฆ่าไป ที่นี่ก็มีข่าวว่ามีคนปล่อยผลึกดาราจำนวนมากออกมา บางทีอาจจะยังไม่ทันที่ตนเองจะแลกเปลี่ยนผลึกดาราในตลาดมืดเสร็จ ยังไม่ทันได้ซื้ออาวุธ ก็อาจจะถูกพี่ชายของโซโรระบุตำแหน่งได้ก่อนแล้ว ซึ่งจะยิ่งอันตรายมากขึ้นไปอีก

ต้องบอกว่า ระบบพิจารณาได้รอบคอบมากจริง ๆ

การเดินทางครั้งนี้ ขอแค่ความมั่นคง!

อย่างไรก็ตาม ผลึกดาราก็ได้มาจากการฆ่าโซโร ถือเป็นลาภลอย ใช้ไปหน่อยก็ไม่เสียดาย

ในตอนนี้สเตอร์ก็กล่าวขึ้นอีกครั้ง “ใช่แล้ว ท่านแขกผู้มีเกียรติที่เคารพ ท่านสามารถเลือกสินค้าหรืออาวุธมูลค่าหนึ่งร้อยล้านล้านสกุลเงินสายฟ้าแดงเพิ่มเติมได้ตามใจชอบ และที่หลบภัยเคลื่อนที่ระดับ A ที่ท่านต้องการก่อนหน้านี้ก็จะมอบให้ท่านเป็นของขวัญต่างหาก ไม่รวมอยู่ในสินค้ามูลค่าหนึ่งร้อยล้านล้านนี้”

“ฮ่า ๆ ได้ งั้นเจ้าก็ไปรายงานให้หัวหน้าผู้จัดการใหญ่ของพวกเจ้าทราบเถอะ”

หลินหยางยิ้ม แล้วกล่าวต่อ “ส่วนเรื่องผลึกดารา เจ้าให้หุ่นยนต์ไปเอาที่คลังสินค้าในยานอวกาศของข้าได้เลย แต่ข้ามีข้อเรียกร้องอย่างหนึ่ง พวกเจ้าห้ามเปิดเผยเนื้อหาการซื้อขายในครั้งนี้ ซึ่งรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงอาวุธและทรัพยากรที่ข้าซื้อ และวิธีการชำระเงินของข้าด้วย”

“ขอรับ ท่านแขกผู้มีเกียรติ เรามีข้อตกลงการรักษาความลับภายใน รายละเอียดการซื้อขายของท่านในครั้งนี้ จะไม่ถูกเปิดเผยอย่างแน่นอน” สเตอร์รับประกันทันที

“อืม” หลินหยางพยักหน้า แล้วกล่าว “จริงสิ ยังมีม่อซาง เจ้าเข้าใจความหมายของข้าใช่ไหม?”

“เข้าใจขอรับ ข้าจะเตือนม่อซาง ไม่ให้ป่าวประกาศเรื่องที่ท่านให้ผลึกดาราเป็นทิป” สเตอร์ตอบรับทันที

“ดีมาก ไปรายงานเถอะ” หลินหยางยิ้มอีกครั้ง การพูดคุยกับคนฉลาดนี่มันประหยัดแรงจริง ๆ

อันที่จริง เขาก็ไม่กังวลว่าม่อซางจะโอ้อวดอะไรมากมายนัก ท้ายที่สุดแล้ว ผลึกดาราเพียงเม็ดเดียวสำหรับคนอย่างม่อซาง ก็อาจจะนำมาซึ่งภัยถึงฆาตได้

เพียงแต่ว่าเพื่อความปลอดภัย เขาก็เลยเตือนอีกครั้ง

“ขอรับ โปรดท่านแขกผู้มีเกียรติรอสักครู่ ท่านสามารถตรวจสอบสินค้าที่นี่ก่อนได้เลย สเตอร์จะรีบกลับมาทันที” สเตอร์โค้งคำนับ แล้วก็รีบเดินจากไป

ตรวจสอบสินค้า?

หลินหยางไม่ได้เสียแรงทำเช่นนั้น

ระบบสแกนเพียงครั้งเดียวก็รู้แล้วว่ามีปัญหาหรือไม่

เขาเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดในคลังสินค้าของยานอวกาศเทียนฉี่ พร้อมกับให้อำนาจแก่ยานอวกาศเทียนฉี่ ให้เปิดคลังสินค้าแห่งหนึ่ง

ก่อนที่จะมา ระบบได้คำนวณจำนวนผลึกดาราที่ต้องใช้ในการซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์ไว้แล้ว ดังนั้นในคลังสินค้าแห่งหนึ่งจึงมีผลึกดาราอยู่ห้าพันหกร้อยล้านเม็ดพอดี บรรจุอยู่ในกล่องอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ตอนนี้หุ่นยนต์ที่สเตอร์ส่งออกไป กำลังขนย้ายผลึกดาราทั้งห้าพันหกร้อยล้านเม็ดออกจากคลังสินค้า

ในขณะที่หลินหยางกำลังดูกล้องวงจรปิด อีกด้านหนึ่ง สเตอร์ก็กำลังดูขั้นตอนการขนย้ายผลึกดาราผ่านอุปกรณ์ที่ติดอยู่บนตัวหุ่นยนต์เช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือผลึกดาราทั้งห้าพันหกร้อยล้านเม็ด!

ถ้าไม่ใช่เพราะหลินหยางเพิ่งจะกำชับเป็นพิเศษว่าต้องทำตัวเงียบ ๆ ห้ามเปิดเผย เขาก็อยากจะวิ่งไปดูแลการขนย้ายด้วยตัวเองเสียด้วยซ้ำ

เมื่อเห็นหุ่นยนต์ขนย้ายผลึกดาราไปยังคลังสินค้าของตลาดเสร็จสิ้น

เมื่อเปิดกล่องออก มองดูผลึกดาราที่ส่องประกายแสงเจ็ดสี สเตอร์ก็รู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตไปทั้งตัว

ทั้งชีวิตนี้เขาไม่เคยเห็นผลึกดารามากมายขนาดนี้มาก่อนเลย!!

จากนั้น หลังจากที่ยืนยันจำนวนผลึกดาราว่าถูกต้องแล้ว สเตอร์ก็เริ่มรายงานต่อหัวหน้าผู้จัดการใหญ่ทันที

เช่นเดียวกับฉากที่ม่อซางรายงานต่อเขาในครั้งที่แล้ว บนหน้าจอเสมือนจริงตรงหน้าของสเตอร์ก็ปรากฏร่างของหัวหน้าผู้จัดการใหญ่ผู้นั้นขึ้น

หัวหน้าผู้จัดการใหญ่ดูมีอายุประมาณหกสิบปี มีผมสีเงิน รูปร่างค่อนข้างอ้วนเล็กน้อย แววตาไม่คมกริบเหมือนสเตอร์ กลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ดูใจดีมาก มองแวบแรกกลับไม่ค่อยเหมือนกับบุคคลที่อยู่ในตำแหน่งสูงมานาน

แม้กระทั่งคำพูดก็ยังอ่อนโยน เขามองดูสเตอร์แล้วกล่าว “สเตอร์ เจ้าขอสนทนาฉุกเฉิน มีเรื่องอะไรหรือ?”

แต่สเตอร์กลับไม่กล้าสบตาเขาโดยตรง กลับก้มศีรษะลงกล่าว “ท่านหัวหน้าผู้จัดการใหญ่ ขออภัยที่รบกวน สเตอร์มีเรื่องสำคัญจะรายงานท่าน!”

พูดจบ เขาก็รีบรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟังอย่างรวดเร็ว

สายตาที่ใจดีของหัวหน้าผู้จัดการใหญ่ ขณะที่ฟังรายงานของสเตอร์ ในดวงตาก็ค่อย ๆ เผยให้เห็นประกายแสงที่สะกดใจคน “สเตอร์ เจ้าบอกว่า ยานอวกาศของแขกพิเศษผู้นี้ คือยานอวกาศเทียนฉี่แบบครอบคลุม ยังให้ผลึกดาราเป็นทิปได้อย่างสบาย ๆ และยังใช้ผลึกดาราห้าพันหกร้อยล้านเม็ดในการชำระเงินโดยตรง ใช่หรือไม่?”

“ใช่แล้ว ท่านหัวหน้าผู้จัดการใหญ่” สเตอร์ตอบ “ไม่เพียงเท่านั้น ท่านแขกผู้มีเกียรติยังต้องการซื้อสัตว์พิเศษที่เป็นสัตว์ป่าแท้ ๆ ไว้สำหรับชม เขาเอ่ยถึงคำหนึ่งว่า สวนสัตว์”

“สวนสัตว์? ซื้อสัตว์ป่าไว้สำหรับชม?” แววตาของหัวหน้าผู้จัดการใหญ่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยในทันที พลางเอ่ยเสียงเย็นชา “ดูเหมือนว่า ที่มาของแขกพิเศษผู้นี้คงจะไม่ธรรมดาแล้ว”

พูดจบ เขาก็มองมาที่สเตอร์ “สเตอร์ ในระหว่างการให้บริการ เจ้าไม่ได้ละเลยแขกพิเศษใช่ไหม?”

แม้ว่าน้ำเสียงจะสงบ แต่หัวใจของสเตอร์กลับเต้นระรัวทันที รีบกล่าว “ท่านหัวหน้าผู้จัดการใหญ่ สเตอร์ไม่กล้า!”

“ไม่มีก็ดีแล้ว สเตอร์ ข้าจะบอกเจ้า ที่มาของท่านแขกพิเศษผู้นี้ เกรงว่าจะใหญ่โตกว่าที่เจ้าและข้าจินตนาการไว้มากนัก เจ้าต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ท่านแขกพิเศษพอใจกับการบริการของตลาดของเรา เข้าใจหรือไม่?” หัวหน้าผู้จัดการใหญ่สั่งการอย่างเคร่งขรึม

“ใหญ่กว่าที่เราจินตนาการไว้อีกหรือ?” สเตอร์ตกใจในทันที “ท่านหัวหน้าผู้จัดการใหญ่ ท่านหมายความว่า...”

(😘😘จากผู้แปลครับ ตอนแถมที่ 1😘😘)

(ถ้าชอบอย่าลืมกดดาวกันนะครับ)

[จบแล้ว]