ตอนที่ 625 มีจุดประสงค์อื่น

"คุณชาย รีบกลับไปในเฮลิคอปเตอร์เถิด ที่นี่อันตรายเกินไป" หลี่เจ้าไม่อาจปล่อยให้ฟูซูเสี่ยงภัยด้วยตัวเองได้

แต่ฟูซูกลับไม่สนใจ ยืดอกยืนตรง คล้ายจะบอกว่าตนจะไม่มีวันทอดทิ้งผู้ใดเพื่อเอาตัวรอด เขาย้อนถามขึ้นว่า "เจ้าจะให้ข้าไปได้ แต่ต้องบอกมาก่อนว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

เวลานี้ไม่อาจปิดบังอีกต่อไป หลี่เจ้าจึงรวบรัดตอบ "ยังจำได้หรือไม่ว่าคุณอาเคยพูดว่ารอบ ๆ หีบสามารถลุกไหม้ได้?"

"หากข้าเดาไม่ผิด ภายในถ้ำหิมะคงมีหีบอยู่นับไม่ถ้วน"

สีหน้าของเขาพลันเคร่งขรึมขึ้นมา

"เจ้าหมายความว่า..." ฟูซุถึงกับร้องเสียงหลง แต่กลับไม่กล้าพูดต่อไป เขารู้ทันทีว่าหลี่เจ้าหมายถึงสิ่งใด และยิ่งเข้าใจ ก็ยิ่งไม่อาจจากไปได้

"แล้วมีวิธีแก้หรือไม่?"

"ตอนนี้ยังไม่มี ดังนั้นท่านต้องรีบออกไปก่อน"

หลี่เจ้าไม่ใช่กำลังล้อเล่น ฟูซูเองก็ไม่คิดจะล้อเล่นเช่นกัน

"ข้าจะไม่ทอดทิ้งพวกเจ้าแน่"

"คุณชาย ปล่อยให้กระผมแอบเข้าไปในถ้ำ แจ้งแม่ทัพเมิ่งให้ถอนทัพออกมากระมัง!" องครักษ์ที่ยืนข้าง ๆ ได้ยินแล้วก็พอเข้าใจสถานการณ์ จึงรีบเสนอความเห็น

"ไม่ได้! เช่นนั้นก็เท่ากับตื่นตูมไปก่อน ครานี้คงไม่มีโอกาสช่วยอีกเลย" หลี่เจ้าปฏิเสธทันควัน

ฟูซูเองก็จนปัญญา แท้จริงแล้วเขาไม่เคยเผชิญหน้ากับหีบที่สามารถทำให้พื้นที่รอบข้างลุกไหม้ได้ ต่อให้เคยพบ เขาก็ไม่อาจหาวิธีแก้ไข นั่นเป็นสิ่งที่เกินกำลังมนุษย์โดยแท้

"หลี่เจ้า รีบคิดหาทางเถิด มิฉะนั้นกองทัพฉินต้องพินาศแน่!"

ฟูซุร้อนใจจนแทบสิ้นหนทาง

แน่นอน หลี่เจ้ารู้ดีว่าจะเกิดหายนะ เพียงแต่ยังไม่ใส่ใจคำพูดนั้น ขณะนี้สมองเขากำลังหมุนคว้างอย่างหนัก หากจะดับไฟที่เกิดจากก๊าซไฮโดรเจนก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้ เพียงใช้ถังดับเพลิงก็พอ ไม่ว่าจะเป็นชนิดผงแห้งหรือโฟมก็ล้วนใช้ได้ และทั้งหมดก็สามารถซื้อได้จากห้างสรรพสินค้า

แต่ปัญหาคือ…หากจะดับไฟที่ลุกไหม้ครอบคลุมทั้งถ้ำ ต้องใช้ปริมาณมากจนไม่อาจคำนวณได้เลย อีกทั้งต่อให้ซื้อมาได้จริง ๆ ก็ต้องทำให้ฟูซูสงสัยเป็นแน่ ไม่หยุดถามไม่หยุดซัก ครั้นถูกจับพิรุธก็ยุ่งยากขึ้นไปอีก

ทว่านั่นยังไม่ใช่ปัญหาหลัก ปัญหาที่แท้จริงคือ—จะขนถังดับเพลิงจำนวนมหาศาลเข้าไปในถ้ำหิมะอย่างไร โดยไม่ให้ศัตรูที่ซ่อนอยู่ภายในล่วงรู้ หากก่อความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนั้น ย่อมไม่พ้นถูกจับตา และหากพวกมันจงใจจุดไฟขึ้นมาในเวลานั้น ทุกสิ่งก็พังทลายลงทันที

ดังนั้น ถังดับเพลิง…ก็ไม่ใช่วิธีแก้ที่ดี!

นี่ทำให้เขาตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ในยามที่จนตรอกอยู่นั้นเอง จู่ ๆ เสียง "ตึกตัก ตึกตัก" พลันดังมาจากไม่ไกลนัก ค่อย ๆ ใกล้เข้ามา ทั้งสามคนหันขวับไปมองพร้อมกัน กลับต้องประหลาดใจยิ่ง—นั่นคือรถถังสอดแนม!

เมื่อครู่พวกเขาเพิ่งเห็นชัดเจนว่ารถถังเคลื่อนเข้าสู่ถ้ำหิมะไปแล้ว แต่เหตุใดเวลานี้กลับโผล่ขึ้นมาทางด้านหลัง? หรือว่า รถถังเบาทั้งห้าคันหาได้เข้าถ้ำทั้งหมดไม่ หากแต่แยกย้ายออกไปสอดส่องรอบด้าน และคันนี้เพิ่งกลับมา?

"มีเรื่องแน่ ต้องไปถามให้ชัดก่อน"

หลี่เจ้ารีบก้าวออกไปทันที

รถถังเบาเช่นนี้มีหน้าที่สำรวจโดยเฉพาะ หากทุกสิ่งปกติดี ย่อมไม่มีวันย้อนกลับมาเอง เช่นนั้นการกลับมาครานี้ ย่อมต้องมีสิ่งผิดแปลกแน่นอน และอาจมีเรื่องราวที่ทำให้พวกเขาได้ประโยชน์ก็เป็นได้

เวลานี้ยังคิดหาหนทางช่วยกองทัพเมิ่งอี้ไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องสืบความจริงให้แน่ชัดก่อน

ว่าแล้วเชียว รถถังก็หยุดลง ร่างหนึ่งปีนขึ้นมาจากป้อม เมื่อเห็นหลี่เจ้าก็รีบโค้งคำนับ

หลี่เจ้าไม่รอให้เกรงใจ รีบถามขึ้นทันทีว่า "ตรวจพบสิ่งใดบ้าง?"

"พบแล้วพ่ะย่ะค่ะ! มีกองทัพซงหนูจำนวนมากกำลังบุกเข้าสู่ภูเขาหิมะ"

คำตอบนี้หลี่เจ้าไม่แปลกใจ เขารู้อยู่แล้ว

"แต่พวกมันกำลังรวมตัวกันอยู่อีกมุมหนึ่ง คล้ายกำลังขนย้ายสิ่งใดอยู่ ของสิ่งนั้นสีเทาดำ เป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม ดูแล้วมีอยู่มากทีเดียว"

"สีเทาดำ…สี่เหลี่ยม?"

หลี่เจ้าขมวดคิ้วแน่นทันที…