ตอนที่ 610 เมิ่งอี้อาจถูกหลอก

"ก่อนอื่นต้องหาตำแหน่งของเมิ่งอี้กับคนอื่น ๆ ให้เจอ"

หลี่เจ้าพึมพำขึ้นคำหนึ่ง จากนั้นก็ตั้งสมาธิขับเฮลิคอปเตอร์ เพื่อให้มองเห็นสภาพเบื้องล่างได้ชัดเจนยิ่งขึ้น เขาจึงบังคับให้เฮลิคอปเตอร์บินต่ำ แต่ก็ต้องรักษาระยะห่างให้พ้นจากรัศมีปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานและปืนกล เพราะซงหนูนั้นครอบครองอาวุธหนักสองชนิดนี้อยู่

เฮลิคอปเตอร์ใหญ่โตเช่นนี้ หากบินต่ำเกินไปย่อมถูกพบเห็นได้ง่าย ครั้นพวกมันเคยประจักษ์ความน่าสะพรึงของรถถังมาแล้ว ก็คงไม่คิดฝันว่าเจ้านี่จะเป็นเทพเจ้าฟ้าดิน ดังนั้นระดับความสูงจึงต้องควบคุมอย่างระมัดระวังนัก

สายตากวาดตามแนวทางที่ซงหนูหลบหนีไป ด้านล่างเห็นพวกมันเงยหน้าขึ้นจ้องมองท้องฟ้า จ้องเขม็งมายังเฮลิคอปเตอร์ สีหน้าดูตลกพิกล ทว่าไม่ถึงกับก่อการใด ๆ ที่เกินเลย

ครั้นบินผ่านเหนือศีรษะพวกมันไปแล้ว ภายใต้การชี้นำของฝูซู เครื่องก็บินตรงสู่เส้นทางบนเขาที่เชื่อมซั่งจวินไปยังภูเขาหิมะใหญ่

บริเวณนี้ว่างเปล่าไร้ผู้คน บางแห่งเป็นภูเขาหัวโล้น บางแห่งเขียวชอุ่ม แต่กลับไร้เงาทัพฉินแม้สักคน

ยังคงบินสำรวจต่อไป เฮลิคอปเตอร์ต่ำลงจนแทบเฉียดภูผา ในที่สุด บนเส้นทางดินนุ่มก็ปรากฏสิ่งผิดปกติ

หลี่เจ้าหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมายื่นให้ฝูซู ฝูซูเห็นอุปกรณ์นี้ก็ฉงน แต่เมื่อทำตามที่หลี่เจ้าบอก นำไปแนบตา ภาพเบื้องล่างก็ถูกดึงเข้ามาใกล้อย่างน่าอัศจรรย์

เขาถึงกับร้องอุทาน เพียงสิ่งของเล็กน้อยนี้ กลับทำให้แผ่นดินเบื้องล่างใกล้ราวอยู่ตรงหน้า เห็นแม้แต่สัตว์เล็กเลื้อยคลาน หรือวิหคใหญ่ที่เกาะพักบนยอดไม้ สิ่งนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน จึงอดตื่นตะลึงไม่ได้

แต่ด้วยสถานการณ์บีบคั้น จึงไม่อาจมัวทึ่งอยู่ได้ เขาตั้งใจเพ่งมองตรวจสอบ

"มีรอยเท้า!"

ภายใต้สายตาฝูซู เห็นรอยเท้าปรากฏอยู่บนพื้นกระจัดกระจาย บางก้าวยาวมาก คล้ายเร่งรีบจากไปไม่นานนี้

"แล้วมีรอยรถถังหรือไม่?" หลี่เจ้าทวนถาม

ฝูซูขยับส่องใกล้ยิ่งขึ้น ก่อนร้องว่า "มีอยู่จริง! ลากยาวลึกลงไปในดิน หากเดาไม่ผิด คงเป็นรอยรถถัง"

"กว้างเพียงใด?"

"ราวหนึ่งก้าว"

หลี่เจ้าพยักหน้า นี่แหละร่องรอยรถถังแน่นอน เพราะสายพานที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์จะทิ้งรอยเฟืองลึกยาวประมาณหนึ่งก้าว ดูออกได้ไม่ยาก

หากเป็นเช่นนี้ รถถังเบาย่อมผ่านมาที่นี่แน่ เพียงตามรอยเฟืองไป ก็จะพบกองทัพของเมิ่งอี้

"ไม่มีผิด รถถังผ่านมาทางนี้แน่ ร่องรอยพวกนี้คงเป็นของกองทัพฉินเราเอง"

หลี่เจ้าเอ่ยเสียงต่ำ ก่อนบังคับให้เฮลิคอปเตอร์ลอยสูงขึ้น แล้วบินต่อไปตามแนวเขา

เส้นทางทอดยาว ขรุขระสลับซับซ้อน ตรงไปยังพรมแดนระหว่างแคว้นเยว่ซือกับซงหนู ตลอดทางรอยเท้ากับรอยเฟืองรถถังปรากฏบ้างหายบ้าง แต่ก็พอจะยืนยันได้ว่ากองทัพรถถังผ่านทางนี้จริง

เมื่อเห็นทิศทางแน่ชัด ฝูซูก็คลายกังวลลงบ้าง ทว่ากลับเกิดความหนักใจขึ้นแทน กองทัพฉินเคลื่อนไปทางนี้พอดี ซงหนูก็ถอยไปทางนี้ด้วย เช่นนั้นเพราะเหตุใดทั้งสองจึงมุ่งหน้าไปสู่ที่เดียวกัน? นี่เป็นเพียงความบังเอิญ หรือมีผู้ใดกำหนดไว้ล่วงหน้า?

ทุกอย่างช่างชวนให้ขนลุก

"หลี่เจ้า เจ้าคิดว่ามีสิ่งใดพิรุธหรือไม่?" ฝูซูเอ่ยถาม

หลี่เจ้าเองก็มองเห็นความผิดปกติ และก็มีข้อสันนิษฐานอยู่ แต่ไม่อาจพูดออกมาได้เพราะถึงพูดไป ฝูซูก็ยากจะเชื่อ กระทั่งยังไม่เคยได้ยินถ้อยคำเช่นนั้นเสียด้วยซ้ำ

"พิรุธย่อมมีอยู่แน่ ข้าว่า…เมิ่งอี้อาจถูกหลอกแล้ว"