ตอนที่ 76 พลาดการต้อนรับผู้ดีมีระดับ

เซี่ยฉิงกงรู้ว่าหมั่นโถวทำเช่นนี้ก็เพื่อประโยชน์ของตัวเธอเอง ไม่ได้เสแสร้งแกล้งเอาใจ หลังจากหย่อนกายลงนั่ง เธอก็เริ่มกิน อาหารทั้งหมดถูกปรุงโดยเชฟระดับห้าดาว ดังนั้นไม่จำเป็นต้องพูดถึงรสชาติ

หลังจากรับประทานอาหารแล้ว หมั่นโถวก็ให้เซี่ยฉิงกงกินของหวานก่อนที่จะพาเซี่ยฉิงกงออกจากคฤหาสน์

เนื่องจากต้องไปที่สำนักสันติบาล หมั่นโถวจึงเลือกขับโฟลค์สวาเก้น แฟตันสีเงินออกมา

รถโฟลค์สวาเก้น เซี่ยฉิงกงพอจะรู้จักบ้าง เนื่องจากรถแท็กซี่ส่วนใหญ่บนท้องถนนมักจะเป็นยี่ห้อโฟลค์สวาเก้น เซี่ยฉิงกงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องรถยนต์ดีนัก เธอเลยคิดว่ารถยนต์ยี่ห้อโฟลค์สวาเก้นไม่ได้มีราคาแพงมากมายเท่าใดนัก เธอจึงถามว่า

“ในเมื่อมีรถโฟลค์สวาเก้นอยู่ในโรงรถ วันนั้นทำไมเธอไม่ขับค้นนี้พาฉันไปตลาดล่ะ ? ทำไมถึงขับรถคาดิลแลคไปล่ะ ?”

หมั่นโถวทำหน้าเศร้าเล็กน้อย ...

"นายหญิงน้อย ... นี่คือ โฟลค์สวาเก้น แฟตัน แม้ว่าจะแลดูไม่หรูหรา หากแต่ราคารถคันนี้สูงกว่าสองล้านหยวน ... มันแพงกว่าคาดิแลคตั้งเท่าตัว"

ครั้นเซี่ยฉิงกงได้ยินคำพูดของหมั่นโถว เธอก็อึ้งไปชั่วขณะ เธอรีบเปิดประตูก้าวเข้าไปในรถอย่างงง ๆ ขณะคาดเข็มขัดนิรภัยเธอก็พูดขึ้นว่า

"เอ่อ... หมั่นโถว ช่วยแสร้งทำเป็นว่าฉันไม่ได้ถามนะ ...”

หมั่นโถวหัวเราะเบา ๆ เธอสตาร์ทรถแล้วรถก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์มู่

การขับขี่ของหมั่นโถวไม่เหมือนกับมู่เฉินฮ่าว รถแล่นไปด้วยความนุ่มนวลมาก

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถก็มาจอดหน้าประตูสำนักสันติบาลของเทศบาลเมือง

เซี่ยฉิงกงก้าวลงจากรถก่อน จากนั้นก็ยืนรอหมั่นโถวขับรถไปจอด เธอรอที่จะเข้าไปด้านในสำนักสันติบาลพร้อมหมั่นโถว

โดยทั่วไปแล้ว สำนักสันติบาลจะมีระบบบริหารจัดการที่เข้มงวดมาก ทั้งจะไม่ให้ข้อมูลแก่ผู้อื่นโดยง่าย ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์ที่เซี่ยฉิงกงจะเข้าไปคนเดียว สำหรับเรื่องนี้หมั่นโถวเป็นคนบอกกับเธอเอง

อย่างไรก็ตาม หมั่นโถวอยู่กับมู่เฉินฮ่าวมานานหลายปีแล้ว เธอย่อมต้องมีวิธีการพิเศษบางอย่าง

หากเอาข้อมูลมาไม่ได้ หมั่นโถวจะไม่ยอมพาเธอมาที่นี่อย่างแน่นอน

หมั่นโถวเดินมาหาเซี่ยฉิงกงพลางเขย่ากุญแจรถ

"ไปกันเถอะ นายหญิงน้อย"

หลังจากเข้าไปในสำนักสันติบาลแล้ว ก็ให้เดินไปที่ช่องหน้าต่างที่มีไฟเปิดอยู่

"เราจำเป็นต้องขอข้อมูลในคดีล่าสุด ดังนั้นโปรดให้ความร่วมมือกับเราด้วย"

"ขอข้อมูลอะไร ? พวกคุณคิดว่าที่นี่คือสถานที่อะไร ? เอกสารภายในของตำรวจ ไม่อนุญาตให้นำออกภายนอก ! อย่ามาวุ่นวายที่นี่ และออกไปได้แล้ว"

เว่ยต้าฉีโบกมือไล่อย่างรำคาญ เขายังคงเล่นเกมส์จับคู่บนจอคอมพิวเตอร์ต่อไป

หมั่นโถวมองนายตำรวจคนนั้น พร้อมกับพูดอย่างใจเย็น

"ไปบอกจางกู้เป่ยให้ออกมาพบฉัน บอกเขาว่าฉันชื่อลู่หมั่น"

แม้เกมส์จับคู่จะกำลังสนุก ทว่าเมื่อมีคนเรียกชื่อของผู้กำกับออกมา หัวใจของเว่ยต้าฉีก็สั่นสะท้าน

"แล้วผู้หญิงอีกคนล่ะ จะให้ผมรายงานว่าเป็นใคร ?"

“นี่คือนายหญิงน้อยของตระกูลมู่”

หัวใจของเว่ยต้าฉีตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขาเสียใจกับคำพูดดูถูกของตนที่โพล่งออกไปเมื่อครู่นี้ เขาพลาดการต้อนรับผู้ดีมีระดับไป เขารู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก !

คนที่มาที่นี่มักจะเป็นพลเมืองธรรมดาตัวเล็ก ๆ ดังนั้นต่อให้คนพวกนั้นไม่พึงพอใจเขา ก็ไม่สลักสำคัญอะไร

"อืม งั้น เชิญพวกคุณทั้งสองเข้ามานั่งพักผ่อนก่อนสักครู่ ผมจะรีบไปแจ้งให้เจ้านายทราบ"

เว่ยต้าฉีเช็ดเหงื่อ เขารีบขึ้นไปที่ชั้นสองของสำนักงาน

ก็เพราะเอาแต่เล่นเกมส์ทั้งวัน โดยไม่ได้สนใจอะไร เลยไม่รู้ว่าจางกู้เป่ยออกไปจากสำนักงานแล้ว

แต่เมื่อเห็นว่าไฟในห้องทำงานของรองผู้กำกับการที่อยู่ข้าง ๆ ยังเปิดอยู่ เขาก็คิดเอาว่า งั้นคุยกับรองผู้กำกับก็น่าจะได้ ?

ก็ผู้หญิงสองคนข้างล่างไม่ธรรมดาเลย

ก๊อก ๆ ๆ

มีเสียงใส ๆ ของผู้หญิงดังขึ้น

"เข้ามาได้"

เว่ยต้าฉีผลักประตูก้าวเข้าห้อง พลางพูดว่า

"รองผู้กำกับเสิ่น มีผู้หญิงสองคนรออยู่ชั้นล่างครับ พวกเธอบอกว่าพวกเธอต้องการขอข้อมูลคดี"

เสี่นหรงเจียก้มหน้ามองโทรศัพท์ เธอกำลังยุ่งอยู่กับการส่งข้อความถึงเพื่อนสนิทของเธอ

เพื่อนสนิทของเธอไปเรียนต่อที่อังกฤษตั้งสามปี ทว่าที่สุดก็กลับมาแล้ว เสี่นหรงเจียจึงจะนัดพบ

หลายวัน ก่อนที่เพื่อนสนิทของเธอจะกลับมา เธอได้ยินคนพูดกันว่า คนที่เพื่อนสนิทของเธอหลงรักมาตั้งแต่เด็กนั้นได้หมั้นหมายกับคนอื่นแล้ว แม้ว่าเธอจะไม่ได้เห็นด้วยตาตนเอง หากแต่เธอก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ยุติธรรมสำหรับเพื่อนของเธอ

***จบตอน พลาดการต้อนรับผู้ดีมีระดับ***