ตอนที่ 577 ทุกสิ่งพร้อมแล้ว

"คงไม่มากนัก!" หลี่เจ้าทำได้เพียงตอบเช่นนั้น

เวลานี้สร้างออกมาได้เพียงคันเดียว แถมยังผ่านการซ่อมแซมอย่างเร่งด่วน ต่อให้ผลิตได้หลายคัน ก็ต้องปรับแก้อีกมาก ใช้เวลาไม่น้อยแน่

แต่หากเครื่องยนต์สันดาปภายในผลิตได้มากพอ ภายในสิบวันก็ยังสามารถสร้างได้ตามจำนวนที่ต้องการ

จำนวนคนงานในฐานนั้น หลี่เจ้าไม่แน่ใจนัก แต่ย่อมไม่ใช่น้อย จากความเร็วที่ผลิตปืนใหญ่เสื้อแดงได้ ในเวลาไม่นานก็ทำออกมาได้ถึงพันกระบอก อย่างน้อยต้องมีหลายพันคนร่วมงาน

ตามพระบัญชาของฮ่องเต้และความจำเป็นในการศึก หากจะขนส่งเหล่าขุนนางไปกลับ ต้องใช้รถยนต์ราวสิบถึงยี่สิบคัน แล้วทัพหนึ่งหมื่นเล่า? การจะส่งทัพใหญ่เช่นนั้น แม้ใช้รถบรรทุกแบบตงเฟิง ก็ยังต้องใช้หลายร้อยคัน ไหนจะกระสุนปืนใหญ่อีก งานในสิบวันนี้ช่างมหาศาลนัก

"อย่างไรก็ต้องมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อให้แน่ใจว่าขุนนางทั้งหลายไปกลับได้สะดวก" ฉินซีฮ่องเต้หาได้ระบุจำนวน เพียงกล่าวคลุมเครือ ทำให้หลี่เจ้าค่อยโล่งใจขึ้นเล็กน้อย

ที่แท้รถยนต์ที่ต้องใช้สำหรับขุนนางนั้นไม่มากนัก หากอิงตามกำลังการผลิตของฐานก็ไม่เป็นปัญหา แต่เป้าหมายของเขาหาใช่เพียงเท่านี้

"ขอรับ" หลี่เจ้าตอบรับ

"อีกอย่าง สิบวันนั้นนานเกินไป ศึกเหนือร้อนรุ่มนัก ให้ทัพกล้าออกไปก่อนสองพัน ป้องกันพวกซยงหนูไว้สิบวัน จากนั้นค่อยตอบโต้กลับ ฆ่าพวกมันให้สิ้น"

ฮ่องเต้ไม่รู้เอาความมั่นใจมาจากที่ใด กล้ากล่าวออกมาเช่นนั้น หลี่เจ้าได้แต่สบถอยู่ในใจ <ข้าเพิ่งจะไม่เคยพูดถึงอานุภาพของเครื่องยิงจรวดหรือรถถังให้พระองค์ฟังเลยแท้ ๆ!>

แต่เมื่อคิดดูแล้ว ก็ถือว่าดีที่สุดในเวลานี้ หากปล่อยให้ซยงหนูบุกโจมตีโดยไม่ต้านทาน ด่านเซียวกวนก็แตกแน่ จากนั้นซ่างจวินและหลงซีก็จะล่มสลาย หวังว่าทัพกล้าสองพันจะพอทานไว้ได้สิบวันเถิด

"กระหม่อมยินดีส่งปืนใหญ่เสื้อแดงหนึ่งพันกระบอกไปซ่างจวินด้วย" หลี่เจ้าเสริมขึ้นมา อีกทั้งยังเตรียมส่งกองสไนเปอร์ไปอย่างลับ ๆ แม้จะมีไม่กี่คน แต่ก็มากพอ

สิ่งสำคัญของสไนเปอร์ไม่ใช่จำนวน แต่คือความแม่นยำ สามารถสังหารแม่ทัพศัตรูอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อผลกระทบต่อสมรภูมิอย่างยิ่ง

"ดีมาก! กลับซ่างหลินหยวนกันเถิด สิบวันจากนี้ยกทัพขึ้นเหนือ ให้พวกซยงหนูมาแล้วไม่ได้กลับไป!"

ฉินซีฮ่องเต้ทรงตัดสินเด็ดขาด

เมื่อผู้คนแยกย้าย หลี่เจ้าก็ขับรถกลับซ่างหลินหยวน

แต่เรื่องยังไม่สิ้น วันนี้การทดสอบรถยนต์ประสบความสำเร็จยิ่งนัก สั่นสะเทือนผู้คนทั้งหลาย คำว่า "รถยนต์" จึงถูกจดจำไว้ในใจผู้คนแล้ว

เกรงว่าช่วงนี้ผู้คนทั้งหลายคงพูดถึงรถยนต์กันไม่หยุด จนแทบเทียบเคียงศึกซยงหนูเลยทีเดียว

นั่นคือสิ่งอัศจรรย์แท้จริง ความเร็วเหนือรถไฟ แต่กลับเบากว่าและคล่องตัวกว่า

เมื่อกลับถึงซ่างหลินหยวน หลี่เจ้าก็เรียกอาเฉา คุณชายเสิน และเหล่าผู้นำเข้ามาประชุม เตรียมงานศึกใหญ่ล่วงหน้า

คำสั่งชัดเจน ฐานต้องสร้างรถพอส่งทหารหนึ่งหมื่นไปซ่างจวิน เขาตั้งใจให้ใช้เครื่องยนต์เดิมผลิตรถตงเฟิง สำหรับรถยนต์ก็เพียงยี่สิบคัน ใช้รับส่งขุนนาง ที่เหลือทั้งหมดต้องเป็นรถตงเฟิง

เพียงแต่ตงเฟิงนั้นต้องการกำลังเครื่องยนต์สูงกว่า แต่เวลามีเพียงสิบวัน จึงทำได้เพียงใช้เครื่องยนต์รถยนต์แทน แม้กำลังไม่พอ แต่ก็ใช้จำนวนมากชดเชยได้

เพื่อให้ทันเวลา เขายังคิดจะซื้อชิ้นส่วนจากร้านเบ็ดเตล็ดมาประกอบเอง เพื่อลดภาระของช่าง

"อาเฉา ฐานมีช่างอยู่กี่คน?" คำถามนี้สำคัญที่สุด

เขาจำเป็นต้องสร้างรถนับร้อย หากช่างไม่พอ ย่อมทำไม่ทัน ต่อให้มีคนหลายพัน ก็ยังลำบากในสิบวัน

"หมื่นกว่าคน" อาเฉาตอบ

หลี่เจ้าถึงกับประหลาดใจ คิดไม่ถึงว่าฐานจะขยายคนงานได้มากถึงเพียงนี้ ปัญหาคนจึงหมดห่วง

จากนั้นก็ถามถึงเครื่องจักร "เครื่องจักรล่ะ?"

"มากพอสำหรับหมื่นกว่าคนทำงานพร้อมกัน"

"ดี!" หลี่เจ้าพึงพอใจนัก ฐานผลิตแห่งนี้ไม่ต่างจากโรงงานอุตสาหกรรมใหญ่ในชาติที่แล้ว ขนาดเช่นนี้ ย่อมผลิตได้ตามกำหนดแน่นอน

เขายังถามคุณชายเสินเรื่องน้ำมัน คุณชายเสินรับรองอย่างมั่นใจว่าไม่ขาดแน่

หลี่เจ้าพยักหน้า น้ำมันใช่ว่าต้องใช้มากทันที หากไม่พอก็ผลิตเพิ่มได้ รถตงเฟิงวิ่งได้วันละเที่ยวก็พอแล้ว

ทุกอย่างพร้อมแล้ว ขาดเพียง "ลมตะวันออก" เท่านั้น

เขาสั่งให้อาเฉาทำรถยนต์ยี่สิบคันรับขุนนาง รถตงเฟิงสี่ร้อยคัน ขนทหารแปดพัน กับน้ำมัน อาหาร กระสุน และให้ผลิตกระสุนปืนใหญ่เพิ่มมากที่สุด

นอกจากนี้ยังสั่งให้เสริมเกราะเหล็กที่ตัวรถกันหอกดาบแทง แม้กันกระสุนไม่ได้ แต่ก็ช่วยป้องกันเล็กน้อย

คิดไปคิดมา เขายังไม่สบายใจ เพราะรถถังกับเครื่องยิงจรวดคืออาวุธรุก ไร้อาวุธป้องกัน หากถูกซุ่มโจมตีย่อมลำบาก

"อาเฉา ผลิตปืนกลพันกระบอก พร้อมกระสุนพอเพียง สำหรับถวายการป้องกันฝ่าบาท"

เรื่องนี้ไม่ยาก เพราะมีแบบอยู่แล้ว อาเฉาย่อมทำได้แน่นอน

ส่วนรถถังก็ให้ช่างเร่งทดลองไปตามเดิม

จากนั้นเขายังต้องรีบฝึกคนขับรถ คนขับรถถัง และพลปืนจรวดให้ทันในเวลาอันสั้น

เมื่อจัดการเสร็จ เขาก็กลับจวน ซื้อเครื่องมือที่ขาดจากร้านเบ็ดเตล็ด ส่งให้ช่าง พร้อมจัดสไนเปอร์ไปซ่างจวินเพื่อสังหารแม่ทัพซยงหนูล่วงหน้า

รุ่งเช้า ทัพกล้าสองพันก็ออกเดินทาง ขี่ม้ามุ่งสู่ซ่างจวิน สไนเปอร์ก็ลอบตามไปเช่นกัน

มีทัพกล้าและสไนเปอร์ร่วมรบ ซยงหนูจะเอาชนะเมิ่งเทียนได้ภายในสิบวันคงยากนัก เพียงแค่ทนไว้สิบวัน ก็ถึงคราวหายนะของพวกมัน

แปดวันผ่านไป ทุกอย่างเสร็จสิ้นตามกำหนด หลี่เจ้าถึงได้ถอนใจโล่ง รีบถามอาเฉาและคุณชายเสิน ได้คำตอบน่าพอใจยิ่ง

น้ำมันที่โรงกลั่นผลิตออกมายังมากเกินคาด ต้องรีบทำรถบรรทุกน้ำมันเพิ่มเพื่อขนส่ง

ข่าวดีเช่นนี้ ทำให้หลี่เจ้าคลายกังวล ในที่สุดก็ได้พักหนึ่งคืนเต็มที่

วันที่เก้าวัน เขากลับถึงจวน นอนหลับสนิท

วันรุ่งขึ้น เขาจะต้องนำทัพขึ้นเหนือ เป็นแม่ทัพใหญ่ ความเป็นความตายของแผ่นดินต้าฉิน ล้วนอยู่ที่เขาผู้เดียว ความรับผิดชอบนี้หนักหนาเกินบรรยาย ไม่อาจมีแม้เพียงความผิดพลาด!

—จบตอน—