บทที่ 260 : เพื่อพี่ชาย จะกลายเป็นมารแล้วจะเป็นไรไป? (ฟรี)

บทที่ 260 : เพื่อพี่ชาย จะกลายเป็นมารแล้วจะเป็นไรไป?

“สามวันต่อมา วันขึ้นหนึ่งค่ำเดือนเก้า ข้าต้องการกระดูกทองคำของเซียนท่อนหนึ่ง” เย่หงอีกล่าวเสียงเรียบ

“เวลาไม่พอ” จีอู๋ซวงอดที่จะขมวดคิ้วมิได้

แน่นอนว่านางอยากจะกำจัดพวกอนารยชนกลุ่มนี้ให้สิ้นซาก

หากข่าวสารเป็นความจริง แคว้นกู่เจียงก็จะให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่

แต่เวลาสามวันช่างสั้นเกินไปแล้ว

ด้วยสภาพของแคว้นกู่เจียงในปัจจุบัน หากต้องการจะระดมกองทัพที่สามารถต่อกรกับเซียนได้ ไม่ต้องพูดถึงว่านางจะมีหน้าตาพอหรือไม่ การกระทำโดยพลการถูกอนารยชนพบเห็น ทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องล้มเหลวไม่เป็นท่าอย่างแน่นอน

“ข้าไม่สน”

เย่หงอีทิ้งท้ายคำพูดไว้ประโยคหนึ่ง ร่างราวกับภูตผีหายไปอย่างเงียบเชียบ

ช่างเป็นพลังที่แปลกประหลาดเสียจริง!

จีอู๋ซวงอดที่จะดวงตาทั้งสองข้างเคร่งขรึมมิได้

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ในที่สุดนางในใจก็ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

พวกอนารยชนกลุ่มนี้ จะต้องกำจัดให้สิ้นซาก!

เพียงแค่ทำผลงานนี้ให้สำเร็จ เหล่าแม่ทัพชั้นสูงกระทั่งจักรพรรดิเจียง ก็จะมองนางเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

เพื่อจะเข้าสู่กรมการทหาร

เพื่อจะได้รับโอกาสในการนำทัพออกรบอีกครั้ง จีอู๋ซวงตัดสินใจ—ทุ่มสุดตัว!

...

เขาเยี่ยนจื่อ

ชื่อที่ธรรมดาสามัญ

ถ้ำหินใต้ดินที่มืดมิด ในยามนี้มีคนหลายร้อยคนนั่งอยู่อย่างเงียบเชียบ

บนแท่นบูชาที่นองเลือด

เลือดสายแล้วสายเล่าราวกับพายุหมุน เปลี่ยนแปลงเป็นปรากฏการณ์อัศจรรย์ที่แปลกประหลาดต่าง ๆ นานา

ชายฉกรรจ์ผู้หนึ่งท่อนบนเปลือยเปล่า นำคนกลุ่มหนึ่งเดินมา

ตึก ตึก~~

ชายฉกรรจ์เงยหน้าขึ้น

มองไปยังหญิงสาวอวบอิ่มที่นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าแท่นบูชา สวมชุดคลุมยาวสีจันทร์

เขาเดินเข้าไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ

คุกเข่าลงอย่างศรัทธาข้างหลังหญิงสาวที่หันหลังให้ตนเอง

“ท่านนักบวชสวรรค์เยว่ยี”

เสียงที่อ่อนหวานเย้ายวนดังขึ้น

“ทายาทของนักรบผู้กล้าหาญอันดับหนึ่งใต้บัลลังก์เทพอนารยชน ลูกของจี้ เจ้าเคยคิดจะฟื้นคืนเกียรติยศของบิดาหรือไม่!” น้ำเสียงของนักบวชสวรรค์เยว่ยี่แฝงไว้ด้วยสีสันที่น่าหลงใหล

“คิด”

ชายฉกรรจ์ผู้นั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยพูดจา น้ำเสียงกลับแน่วแน่อย่างยิ่ง

เขาคือบุตรชายของจี้

คือทายาทเพียงคนเดียวของเทียนข่านจี้!

ดังนั้น

ในภัยพิบัติไฟไหม้ทุ่งหญ้าครั้งนั้น ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวในบรรดาพี่น้องนับร้อยคน

เขาปรารถนาอย่างยิ่งที่จะมีพลัง เพื่อจะล้างแค้นชาวกู่เจียงทั้งหมด

เขาติดตามนักบวชสวรรค์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบเทียนหลาง มาถึงใจกลางดินแดนแคว้นกู่เจียงแห่งนี้

“การสังเวยแด่ท้องฟ้า มาถึงขั้นตอนสุดท้ายแล้ว นักรบผู้กล้าหาญอันดับหนึ่งของเผ่าอนารยชนในอนาคต ข้าต้องการกะโหลกศีรษะของราชวงศ์กู่เจียงชิ้นหนึ่ง สังเวยให้แก่ท่านผู้สูงศักดิ์ด้วยตนเอง” เยว่ยี่น้ำเสียงเลื่อนลอย แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายที่คลั่งไคล้

“ลูกของข้า เจ้าทำได้หรือไม่?” นางพลันหันกลับมา

ใบหน้าที่งดงามเย้ายวนแฝงไว้ด้วยเสน่ห์ที่สะกดจิตใจคน

“ข้าทำได้!”

สายตาของจี้คุนพลันคลั่งไคล้อย่างที่สุด

“มาเถิด ลูกเอ๋ย ให้ข้ายืมพลังส่วนหนึ่งของข้าให้เจ้า หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับข้า…” ชุดคลุมยาวบนร่างของเยว่ยี่พลันเลื่อนหลุดลง เผยให้เห็นร่างกายที่ขาวผ่องจนแสบตา

โฮก!

อ้าวคุนราวกับสัตว์ป่าตัวหนึ่งโผเข้าใส่

โครม โครม โครม!

นักบวชสวรรค์ที่อายุไม่รู้กี่พันปี ก็เช่นนี้เองกับเยาวชนที่บ้าคลั่ง ท่ามกลางสายตาจับจ้องของคนหลายร้อยคน

เริ่มต้นการผสมพันธุ์ที่บ้าคลั่งราวกับสัตว์ป่า

ผิวสีดำคล้ำกับผิวขาวเนียน เริ่มพันรอบด้วยเส้นเลือดสีแดงฉานที่แปลกประหลาดทีละน้อย

“อืง~”

เยว่ยี่เงยคอขาวราวหิมะขึ้น สายตามองผ่านภูเขาที่หนาทึบ ราวกับมองไปยังทิศทางของทะเลสาบเทียนหลางที่อยู่ไกลออกไป

‘ท่านมหาปุโรหิตสวรรค์หยวนซ่าง… ภารกิจที่ท่านมอบให้เยว่ยี่… ใกล้จะ… สำเร็จแล้ว!’

นิ้วเท้าที่ขาวราวกับต้นหอมพลันเกร็งแน่น

ท่ามกลางการกระตุกอย่างรุนแรง

สีเลือดเข้มข้นพลันบดบังร่างของคนทั้งสอง

...

กระบี่ที่ไม่มีที่สิ้นสุด

ประกายกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วน ราวกับทำลายโลก

จีอู๋ซวงพลันตื่นจากความฝัน

ทรวงอกที่อวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็ว ขาหยกคู่เรียวยาวอดที่จะแนบชิดกันมิได้ ไม่มีช่องว่างเลยแม้แต่น้อย

ครุ่นคิดอย่างเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง

นางเปลี่ยนเป็นชุดหรูหราสีฟ้าคราม กลับคืนสู่การแต่งกายขององค์หญิงแห่งแคว้นเจียง

จากนั้นก็นั่งรถม้า มุ่งหน้าไปยังวัดเจิ้นกั๋วนอกเมืองตลอดทาง

ตลอดเส้นทาง

จีอู๋ซวงใจลอย

ในสมองปรากฏประกายกระบี่ที่ราวกับจะล้างโลกขึ้นมาไม่หยุด

“เป็นเพราะเมื่อคืนวานได้เห็นกระบี่มารของหงอี ทำให้กลางคืนฝันถึงรึ? หรือว่าจะมีลางบอกเหตุอะไร…”

อดที่จะ

นางนึกถึงกระบี่เทพในตำนานเล่มหนึ่ง

ในตำนานเล่มหนึ่ง

กระบี่เทพพิทักษ์แคว้นที่ถูกบูชาไว้ในดินแดนบรรพบุรุษของแคว้นกู่เจียง!

มันซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของถ้ำสวรรค์กู่เสวียนไว้ ทุกคนต่างก็อยากจะได้มันมาไม่ลังเลที่จะทำทุกอย่าง

ความขัดแย้งในกู่เสวียนเสินโจวหลายหมื่นปี ล้วนมีต้นตอมาจากสิ่งนี้

“องค์หญิง”

นอกรถมีเสียงคนขับรถดังขึ้น

จีอู๋ซวงเปิดม่านออก

ไม่รู้ไม่ชี้

วัดเจิ้นกั๋วมาถึงแล้ว

ก้าวข้ามทางเดินหินสีเขียวที่คุ้นเคย จีอู๋ซวงเดินขึ้นสู่หอคอยสูงตามลำพัง

ตึง~~ ตึง~~

เสียงระฆังที่ไพเราะดังก้องอยู่ในหู

สายตาหันไปมุมหนึ่ง

จีอู๋ซวงพลันสีหน้าตะลึงงัน มองดูเงาร่างที่คุ้นเคยทว่ากลับแปลกหน้าใต้ระฆังโบราณทองเหลือง

“พี่ชาย…”