Chapter 33 : กองกำลังโคบอลล์? แค่แตะเบาๆก็แตกแล้ว!

ยิ่งเวลาผ่านไปลูกไฟสองดวงที่อยู่ห่างออกไปก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ด้วยเปลวเพลิงที่ถูกจุดขึ้นจากกองไฟทำให้ไคลน์มองเห็นกองกำลังของโคบอลล์ในที่สุด

แม้ว่าพวกมันจะเรียกกันว่าโคบอลล์แต่หัวของพวกมันก็ไม่ใช่สุนัขแต่อย่างใดแต่กลับเป็นเหมือนกิ้งก่าแทน หนังของพวกมันมีสีดำน้ำตาลหรือดำสนิท

นอกจากนี้พวกมันยังสวมใส่เสื้อผ้าขาดๆอีกด้วย

ดวงตาของโคบอลล์ทั้งหกตัวส่องประกายแวววับออกมาท่ามกลางความมืด

พวกมันเองก็สังเกตุเห็นไคลน์แล้วเหมือนกัน

ส่วนจิ้งจอกน้อยนั้นไคลน์วางตัวเธอเอาไว้บนพื้น

กับดักทั้งหมดที่อยู่บนพื้นถูกไคลน์ใช้มีด หินและทุกๆวิธีการทำลายทิ้งไปหมดแล้ว

กับดักพวกนั้นทั้งหมดถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นทรัพยากรจำพวกทองแดงและหินไปเรียบร้อย

โคบอลล์พวกนี้ไม่ได้ว่องไวเหมือนกับจิ้งจอกน้อยเพราะงั้นไคลน์จึงกล้าปล่อยจิ้งจอกน้อยเอาไว้บนพื้น

ภารกิจของจิ้งจอกน้อยมีเพียงอย่างเดียวนั่นก็คือเมื่อใดที่โคบอลล์เข้ามาใกล้ให้เธออ้อมไปด้านหลังของพวกมันอย่างเงียบๆเพื่อปิดทางหนีเอาไว้

จิ้งจอกน้อยที่กำลังซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางดงดอกหญ้าล่องเหมันต์พลันโผล่หัวออกมาเมื่อโคบอลล์วิ่งผ่านไป

จากนั้นเธอก็อ้อมไปดักด้านหลังของพวกมันราวกับโจรน้อยและซ่อนอยู่ตรงมุมๆหนึ่ง

ไคลน์ยิ้มออกมาในใจเมื่อเห็นเงาน้อยๆพุ่งผ่านไป

จากนั้นเขาก็มองไปที่โคบอลล์ทั้งหกตัวที่อยู่บนพื้นอย่างระมัดระวัง พวกมันทั้งหมดถือหอกสั้นเอาไว้และกำลังเหวี่ยงหอกไปมาบนฟ้าพร้อมกับขู่คำรามไปด้วย

ท่าทีของพวกมันคือการแสร้งทำให้ไคลน์หวาดกลัวโดยใช้ใบหน้าและจำนวนในการข่มขู่

ถ้าไคลน์ไม่ทราบข้อมูลของพวกมันมาก่อนเขาคงจะแตกตื่นไปแล้ว

“ก็แค่หน้าตาน่ากลัวเท่านั้นล่ะว้า”

ไคลน์หยิบหน้าไม้รูนออกมาและเล็งไปยังหนึ่งในโคบอลล์พวกนั้น

“อับบาอับบู!” หนึ่งในโคบอลล์พวกนั้นกรีดร้องออกมาอย่างตื่นตระหนก

โคบอลล์ที่เหลืออีกห้าตัวที่ได้ยินดังนั้นก็เข้าใจและหยิบหอกสั้นออกมาตั้งท่าเล็ง!

จากนั้นพวกมันก็ระดมปาหอกขึ้นมา

ไคลน์ขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่เห็น

“พวกมันรู้จักหน้าไม้รูนด้วย? จริงสินะคู่มือบอกเอาไว้ว่าพวกมันใช้อาวุธได้นี่หว่า เป็นไปได้ว่าพวกมันน่าจะเคยเห็นของแบบนี้มาก่อน”

“พวกมันค่อนข้างฉลาดทีเดียวและยังสามารถใช้หอกขว้างได้ด้วย”

ไคลน์บินฉวัดเฉวียนไปมาในอากาศ

หอกสั้นอันแล้วอันเล่าพุ่งผ่านเขาไปโดยที่ไม่อาจสัมผัสชายเสื้อของไคลน์ได้เลย

ฟิ้ว!

กลับเป็นหน้าไม้ดอกหนึ่งของเขาแทนที่ทะลุหน้าอกของหนึ่งในโคบอลล์พวกนั้น

มันดิ้นรนอยู่บนพื้นซักพักก่อนจะแน่นอนไป

[แจ้งเตือนจากระบบ : ดวงวิญญาณ +1]

แจ้งเตือนจากระบบเด้งขึ้นมา

โคบอลล์ที่เหลืออีกห้าตัวกรีดร้องออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวแต่ในเวลาเดียวกันน้ำเสียงของพวกมันก็แสดงให้เห็นถึงร่องรอยของความหวาดกลัวด้วยเช่นกัน

พวกมันไม่อาจสัมผัสอีกฝ่ายได้เลย!

ถ้างั้นจะทำยังไงดี?

หนีสิ!

โดยไม่จำเป็นต้องสื่อสารกันแต่อย่างใด พวกมันแต่ละตัวเลือกที่จะโยนคบเพลิงในมือทิ้งและหนีจากไปทันที

แม้ว่าพวกมันจะสามารถมองเห็นในที่มืดได้อย่างชัดเจนแต่ก็ยังนำคบเพลิงมาด้วยเนื่องจากคบเพลิงพวกนี้ช่วยให้พวกมันมีความกล้ามากขึ้น

ควรรู้ด้วยว่าสัตว์อสูรแห่งสุสานบางชนิดก็กลัวไฟ

ไคลน์ที่เห็นดังนี้ก็หมดคำจะพูดในทันที

เขาควรจะชมที่พวกมันฉลาดหรือด่าที่พวกมันขี้ขลาดดี?

โคบอลล์พวกนี้ไม่ได้เร็วมากนักไคลน์จึงตามพวกมันมาได้แบบติดๆ

ทั้งสองฝ่ายต่างก็กำลังเคลื่อนไหวดังนั้นจึงไม่ง่ายเลยที่หน้าไม้รูนจะยิงเข้าเป้า

ไคลน์เก็บหน้าไม้รูนลงไปและเปลี่ยนเป็นใบดาบรูนแทน

โคบอลล์พวกนี้ดูเหมือนจะไม่มีความกล้ามากพอจะหันมาสู้กลับแล้ว

ถ้าพวกมันมาตัวเดียวระดับความอันตรายจะอยู่ที่สิบต้นๆเท่านั้นเอง

จุดแข็งหลักๆของพวกมันก็คือการร่วมมือกันกำราบศัตรู

ถ้าไคลน์ไม่ได้ลอยตัวอยู่กลางอากาศแต่แรกคงทำลายขวัญของโคบอลล์พวกนี้ได้ไม่เร็วขนาดนี้ บางทีพวกมันอาจจะกระทั่งหันกลับมาโต้ตอบไคลน์อย่างรุนแรงด้วยซ้ำ

“ตายซะ!”

ไคลน์บินไปหาหนึ่งในโคบอลล์ที่เหลืออย่างรวดเร็ว

ศรีษะอันใหญ่โตของโคบอลล์ตัวนั้นหลุดกระเด็นพร้อมๆกับร่างกายไร้หัวที่ล้มลงแน่นิ่งบนพื้น

ไคลน์ทำแบบเดิมและเก็บชีวิตของพวกมันไปได้อีก2ตัว

โคบอลล์ที่เหลืออีกสองตัวหนีไปจนเกือบถึงจุดที่จิ้งจอกน้อยซ่อนตัวอยู่แล้ว

จิ้งจอกน้อยที่ซ่อนตัวอยู่จู่ๆก็กระโดดออกมาและปาดกงเล็บเข้าใส่ลำคอของหนึ่งในโคบอลล์ทั้งสอง

ฉัวะ!

เลือดสาดกระจายออกมาจากลำคอของมัน

ไคลน์ที่ตามมาจนทันก็ใช้ดาบรูนแทงเข้าใส่หลังของโคบอลล์ตัวที่เหลือ

ดาบนี้เจาะทะลุหน้าอกของมันได้อย่างง่ายดาย

กองกำลังโคบอลล์กองกำลังนี้ถูกกวาดล้างจนสิ้นซากเป็นที่เรียบร้อย!

ไคลน์เก็บดาบเข้าฝักอย่างไม่รีบร้อนนัก

โคบอลล์หกตัวมอบดวงวิญญาณให้เขาหกดวง

รวมไปถึงโคบอลล์ที่จิ้งจอกน้อยสังหารเองก็นับว่าเป็นผลงานของไคลน์เช่นกัน

แม้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะได้สมบัติเพียงน้อยนิดแต่ก็ถือว่าเป็นการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

หอกสั้นและหอกขว้างที่โคบอลล์ทิ้งเอาไว้ไคลน์ก็กวาดมาจนหมด

อาวุธพวกนี้อย่างน้อยที่สุดก็ยังเอามาย่อยเป็นทรัพยากรอื่นๆได้

จิ้งจอกน้อยเชิดหน้าขึ้นราวกับกำลังอวดโอ่ความสำเร็จในครั้งนี้

ไคลน์ลูบหัวของเธอเบาๆแล้วหัวเราะออกมา “พรุ่งนี้จะให้เนื้ออีกชิ้นเป็นรางวัลแล้วกัน”

“โฮ่ง!”

จิ้งจอกน้อยที่ได้ยินดังนั้นก็ดีใจมากพร้อมกับเอาหัวของเธอถูไถไปกับมือของไคลน์

ไคลน์ทำการย่อยศพทั้งหกของโคบอลล์และได้เลือด เนื้อและกระดูกมาจำนวนหนึ่ง

เนื้อของพวกมันมีกลิ่นสาบและเปรี้ยวมาก รสชาติเองก็ไม่ดีเลย

เลือดเองก็ไม่มีสารอาหารแม้แต่นิดเดียว

พูดขนาดนี้แล้วคงไม่ต้องกล่าวถึงกระดูกแล้วมั้ง?

ไคลน์ตัดสินใจวางขายซากของโคบอลล์ทั้งหมดลงในตลาด

แน่นอนว่าเขารับแค่รูนเหมือนเดิม

เนื้อห้าชิ้นและเลือด1ลิตรถูกแบ่งออกเป็นสามรายการแลกเปลี่ยน

รสชาติของพวกมันไม่ดีนักเขาเลยเน้นไปที่จำนวน

ถ้าดูตามเรทราคาตลาดแล้วน่าจะมีคนต้องการพวกมันไม่น้อย

“มาลองดูกันดีกว่า”

หลังจากจัดการเรื่องแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้นไคลน์ก็หยิบตบเพลิงที่โคบอลล์ทำตกเอาไว้ขึ้นมา

จากนั้นเขาก็เดินนำจิ้งจอกน้อยฝ่าความมืดไป

สมบัติของโคบอลล์จะมีอะไรบ้างนะ?

แน่นอนว่าในช่องแชทโลกตอนนี้ชื่อของไคลน์ก็กลายเป็นประเด็นหลักอีกครั้ง

ไคลน์เพิ่งจะวางขายเนื้อและเลือดของโคบอลล์ในราคาที่คุ้มค่าต่อผู้ซื้ออย่างมากทำให้เกิดเป็นคลื่นระรอกใหม่

“นี่...มีใครอยากกินเนื้อโคบอลล์ด้วยหรอ? มันฟังดูน่ากระอักกระอ่วนยังไงก็ไม่รู้”

“พวกนายเห็นลักษณะของเนื้อที่วางขายอยู่รึยังล่ะ? ดูแล้วน่าจะยังสดๆอยู่เลยว่าแต่พี่เว่ยนายคิดจะมาซื้อเนื้อเอาตอนกลางคืนเนี่ยนะ?”

“ใช่แล้วดูแล้วค่อนข้างสดมากทีเดียว! ยังไงก็เถอะดูเหมือนจะไม่อร่อยเท่าไหร่นะ”

“ราคานี้ค่อนข้างดีต่อใจจริงๆฉันเริ่มคิดหนักแล้วสิ!”

“โคบอลล์นี่ฟังดูเหมือนจะเก่งนะ มีใครเคยเจอพวกมันรึยัง?”

ประเด็นหลักๆที่หลายๆคนถกเถียงกันก็คือแม้แต่ตอนกลางคืนไคลน์ก็ยังขุดสุสานอยู่

ในดันเจี้ยนพวกนี้ขนาดว่าตอนกลางวันก็อันตรายพอดูแล้วไม่ต่างกล่าวถึงตอนกลางคืนเลย

สรุปแล้วเจ้าหมอนี่มันนำไปไกลถึงขนาดไหนแล้ว?

ทุกๆคนสงสัยอย่างมาก

หลายๆคนส่งข้อความส่วนตัวไปหาไคลน์แต่ก็ไม่ได้รับการตอบกลับ

ตัวตนของไคลน์ราวกับซ่อนอยู่ท่ามกลางหมอกทึบเต็มไปด้วยความลึกลับ!