บทที่ 46 - เก่งจริงก็ทำสิ

บทที่ 46 - เก่งจริงก็ทำสิ

◉◉◉◉◉

หลังจากที่เชอร์ล็อกช่วยชี้แนะ เฮอร์ไมโอนี่ก็เริ่มใช้วิธีของตัวเองเพื่อเปลี่ยนแปลงสถานการณ์

ในทุกๆ คาบเรียน เธอจะขยันตอบคำถามอย่างแข็งขันกว่าเดิม พยายามทำคะแนนให้ได้มากที่สุด

การกระทำนี้เรียกได้ว่าเห็นผลชัดเจน

เพียงแค่เดือนเดียว ศาสตราจารย์ทุกคนยกเว้นสเนปต่างก็ให้คะแนนกริฟฟินดอร์เพิ่มขึ้นมากมาย

แต่

ถึงแม้เฮอร์ไมโอนี่จะทำคะแนนไปเกือบสามสิบคะแนนด้วยตัวคนเดียวในฤดูกาลนี้ จนได้รับตำแหน่งดาวซัลโวของนักเรียนปีหนึ่ง แต่สถานะของเธอในกริฟฟินดอร์ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง

นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก

เพราะในแง่หนึ่งแล้ว สิ่งที่เธอทำไปนั้นล้วนเปล่าประโยชน์

ในสายตาของนักเรียน เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์เรียนเก่งก็จริง แต่ทุกครั้งที่เพื่อนทำผิด เธอก็มักจะบ่นไม่หยุด ชอบห้ามไม่ให้เพื่อนลอกการบ้านกัน แถมยังชอบฟ้องครูอีก...

จะพูดยังไงดีล่ะ

ทุกคนรู้ว่าเธอทำถูก แต่กลับไม่มีใครชอบเธอ

เรื่องนี้เชอร์ล็อกก็จนปัญญา

คำแนะนำก็ให้ไปแล้ว แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ฟัง

การทุ่มเทที่คิดไปเองฝ่ายเดียวว่าทำเพื่อคนอื่นแบบนี้ คนอื่นย่อมไม่ซาบซึ้งอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น คนอื่นก็ไม่ได้ต้องการให้เธอทำแบบนั้นเลย—ในสายตาของพวกสิงห์น้อยกริฟฟินดอร์แล้ว เฮอร์ไมโอนี่ทำตัวเหมือนยุ่งไม่เข้าเรื่อง

เมื่อตั้งใจทำอะไรสักอย่าง จะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วเป็นพิเศษ

ไม่รู้ตัวเลยว่าเข้าเรียนมาได้สองเดือนเต็มแล้ว

บรรยากาศในโรงเรียนก็เริ่มรื่นเริงขึ้น

นักเรียนปีหนึ่งกำลังจะต้อนรับเทศกาลแรกของพวกเขาในโรงเรียน

วันฮาโลวีน

หลังจากผ่านการเปลี่ยนแปลงมาอย่างยาวนาน เทศกาลนี้ก็ได้จางหายจากสีสันทางศาสนาดั้งเดิม กลายเป็นเทศกาลประเพณีที่เน้นการเฉลิมฉลองเป็นหลัก

วันฮาโลวีนจริงๆ แล้วมีสองวัน

วันที่สามสิบเอ็ดตุลาคมตามปฏิทินเกรกอเรียนเรียกว่าวันฮาโลวีนอีฟ (Halloween)

วันที่หนึ่งพฤศจิกายนเรียกว่าวันฮาโลวีน (All-Saints'-Day)

วันฮาโลวีนในความหมายทั่วไปหมายถึงวันที่สามสิบเอ็ดตุลาคม ซึ่งเป็นวันที่นักเรียนปีหนึ่งจะจัดงานเลี้ยงฉลองกัน

ส่วนคืนวันฮาโลวีน มักจะถูกเรียกว่าวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย

เมื่อถึงวันฮาโลวีน เด็กๆ จะแต่งตัวเป็นผีต่างๆ ที่น่ารัก แล้วไปเคาะประตูตามบ้านเพื่อขอขนม ไม่เช่นนั้นก็จะก่อกวน

ตามตำนานเล่าว่าในคืนนั้นเหล่าภูตผีปีศาจก็จะปะปนอยู่กับผู้คน ดังนั้นผู้ใหญ่ก็มักจะแต่งตัวเป็นภูตผีปีศาจเช่นกัน

นอกจากนี้ยังมีประเพณีอื่นๆ เช่น การแกะสลักโคมไฟฟักทอง การเล่นแผลงๆ การกัดแอปเปิล เป็นต้น

ในโลกมักเกิ้ล วันฮาโลวีนเป็นเทศกาลที่สำคัญ

อย่างเช่นยอร์กเชียร์ที่เชอร์ล็อกตั้งใจจะไปเรียนต่อ

งานเฉลิมฉลองวันฮาโลวีนที่นั่นมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งอังกฤษ

ตอนแรกเชอร์ล็อกคิดว่าโลกเวทมนตร์คงไม่ฉลองเทศกาลนี้

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะคิดแคบไปหน่อย

โลกเวทมนตร์มีเทศกาลสี่เทศกาลคือ วันฮาโลวีน วันคริสต์มาส วันวาเลนไทน์ และวันอีสเตอร์

วันวาเลนไทน์เป็นเทศกาลที่ไม่เข้าพวกที่สุดในบรรดาสี่เทศกาลนี้ ให้ความรู้สึกเหมือนแอบแฝงเข้ามาเงียบๆ ในฮอกวอตส์ก็มีเพียงนักเรียนชั้นปีสูงๆ ที่ชอบ

วันคริสต์มาสกับวันอีสเตอร์จะมีวันหยุด ซึ่งก็ค่อนข้างน่าอึดอัดใจอยู่บ้าง—เพราะในอดีตศาสนจักรก็สังหารพ่อมดแม่มดไปไม่น้อยเลย

เช้าวันฮาโลวีน เชอร์ล็อกตื่นขึ้นมาก็ได้กลิ่นฟักทองอบลอยมาจากทางเดิน

อาจกล่าวได้ว่าบรรยากาศของเทศกาลเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

คาบเรียนสุดท้ายก่อนงานเฉลิมฉลองคือวิชาคาถา นักเรียนปีหนึ่งก็ได้เรียนเนื้อหาใหม่—คาถาลอยตัว

ทุกคนต่างให้ความสนใจเป็นอย่างมาก

เพราะศาสตราจารย์ฟลิตวิกได้ใช้เทรเวอร์ คางคกสัตว์เลี้ยงของเนวิลล์ที่ชอบทิ้งเจ้าของไปเที่ยวเล่นคนเดียวเป็นตัวอย่าง ภายใต้ผลของคาถาลอยตัว มันก็สามารถบินร่อนไปมาในห้องเรียนได้โดยไม่ต้องใช้ปีก

แต่

ความยากของคาถาก็ทำลายความกระตือรือร้นของพวกเขาลงอย่างรวดเร็ว

เมื่อเทียบกับคาถาที่เคยเรียนมาก่อนหน้านี้ คาถาลอยตัวมีถึงแปดพยางค์

ไม่เพียงแต่ต้องออกเสียงให้ถูกต้อง แต่ยังต้องการท่าทางการร่ายคาถาที่แม่นยำสูงมาก

เรียกได้ว่าความยากพุ่งสูงขึ้น

ในส่วนของการฝึกปฏิบัติคาถา ตามธรรมเนียมแล้วก็ยังคงเป็นการฝึกเป็นคู่

คู่ของเชอร์ล็อกคือแฮร์รี่ ซึ่งทำให้อีกฝ่ายดีใจมาก

เพราะเชมัส ฟินนิกันพยายามจะดึงดูดความสนใจของเขาอยู่ตลอดเวลา

เมื่อเทียบกับเขาแล้ว แฮร์รี่เลือกที่จะจับคู่กับเนวิลล์เสียดีกว่า

ไม่ใช่ว่าแฮร์รี่ดูถูกเชมัส แต่เป็นเพราะเชมัสมีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง

คาถาที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยในมือคนอื่น พอมาอยู่ในมือเขา มันก็จะเกิดการระเบิดขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

เรื่องนี้เห็นได้ชัดเจนเป็นพิเศษในวิชาแปลงร่างและวิชาคาถา

จากการวิเคราะห์ของเชอร์ล็อกในมุมมองทางวิทยาศาสตร์ นี่อาจจะเกี่ยวข้องกับพันธุกรรม

เชมัส ฟินนิกันคือหนึ่งในเป้าหมายการอนุมานของเขาตอนที่รอรถไฟอยู่ที่ชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่ก่อนเปิดเทอม

ตอนนั้นการวิเคราะห์ของเชอร์ล็อกเกี่ยวกับเขาก็คือ [นักเรียนใหม่ แม่เป็นแม่มด พ่อเป็นคนธรรมดาที่ทำงานเกี่ยวกับระเบิด รู้ตัวตนของภรรยาหลังแต่งงาน]

หลังจากเปิดเทอม การอนุมานนี้ก็ได้รับการยืนยัน

ดังนั้น นอกจากครูแล้ว ก็มีเพียงนักเรียนส่วนน้อยอย่างเชอร์ล็อกเท่านั้นที่สามารถรับมือเขาได้

แฮร์รี่เห็นได้ชัดว่าไม่มีความสามารถนั้น

ส่วนเนวิลล์ที่จับคู่กับเชมัสด้วยใบหน้าเศร้าหมอง ก็คงต้องสวดมนต์ภาวนาเอาเอง

มีคนสุขก็ต้องมีคนเศร้า

แฮร์รี่ดีใจที่ได้จับคู่กับเชอร์ล็อก ส่วนเฮอร์ไมโอนี่ก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้จับคู่กับเชอร์ล็อก

คู่ของเธอคือรอน

เกี่ยวกับเรื่องนี้ รอนก็ไม่เต็มใจเหมือนกัน

เขาไม่ชอบเธอตั้งแต่แรกเจอ

ถึงแม้ว่าในช่วงหนึ่งที่เฮอร์ไมโอนี่ออกมาพูดปกป้องเชอร์ล็อกกับแฮร์รี่จะทำให้เขารู้สึกดีกับเธอขึ้นมาบ้าง

แต่การกระทำของเฮอร์ไมโอนี่หลังจากนั้นก็ทำให้ความรู้สึกดีของรอนลดลงอย่างรวดเร็ว

สถานการณ์นี้ยิ่งเลวร้ายลงไปอีกหลังจากที่เฮอร์ไมโอนี่สั่งสอนพวกเขาว่าไม่ควรไปประลองกับมัลฟอย และยังแอบมาจับผิดตอนกลางคืนอีก

ถึงแม้ว่าหลังจากนั้นเฮอร์ไมโอนี่จะพยายามเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ด้วยวิธีของตัวเองหลังจากที่เชอร์ล็อกช่วยชี้แนะ แต่ก็ยังไม่มีประโยชน์อะไร

ช่วงเวลาที่ผ่านมา นอกจากเชอร์ล็อกกับเนวิลล์แล้ว ก็มีเพียงแฮร์รี่ที่พอจะพูดคุยกับเฮอร์ไมโอนี่ได้บ้าง

นี่ก็เป็นเพราะแฮร์รี่เกรงใจเชอร์ล็อก

ส่วนเนวิลล์ก็เป็นคนขี้อายและขี้กลัว ดังนั้นคนที่ไม่ได้ต่อต้านเฮอร์ไมโอนี่จริงๆ ก็มีเพียงเชอร์ล็อกคนเดียว

แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ได้ถูกจัดกลุ่มกับเชอร์ล็อก—เห็นได้ชัดว่าศาสตราจารย์ฟลิตวิกไม่ใช่คนที่ช่างสังเกตนัก

"วิงการ์เดียม เลวีโอซ่า"

รอนเหวี่ยงแขนเหมือนกังหันลมแล้วตะโกนร่ายคาถา

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาระบายความโกรธที่มีต่อเฮอร์ไมโอนี่ลงไปในการฝึก และอีกส่วนหนึ่งก็หวังว่าวิธีนี้จะทำให้ขนนกรู้สึกถึงความตั้งใจของเขา

เขาเคยได้ยินแฮร์รี่เล่าประสบการณ์ในวิชาการบินว่า—ไม้กวาดสามารถมองทะลุความขี้ขลาดในใจคุณได้

ต้องมั่นใจเข้าไว้

แต่ท่าทีที่เขากำลังคำรามอยู่นั้นไม่ได้ดูมั่นใจเลยแม้แต่น้อย กลับดูเหมือนกำลังข่มขู่เสียมากกว่า

ดังนั้นจึงไม่ได้ผล

ขนนกแม้จะเบา แต่ก็ไม่กลัวการข่มขู่

"ต้องเป็น วิงการ์-เดียม เลวี-โอ-ซ่า ตัว 'การ์' ไม่เพียงแต่ต้องออกเสียงออกมา แต่ยังต้องพูดให้ยาวและชัดเจนด้วย"

เมื่อเห็นรอนพยายามครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ก็ไม่สำเร็จ เฮอร์ไมโอนี่ก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มโหมดสั่งสอนขึ้นมา

"เก่งจริงก็ทำสิ"

รอนกำลังหงุดหงิดอยู่ พอได้ยินดังนั้นก็เปลี่ยนเป้าหมายการคำรามไปที่เฮอร์ไมโอนี่ทันที

เฮอร์ไมโอนี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง โบกไม้กายสิทธิ์แล้วร่ายคาถาด้วยสำเนียงออกซฟอร์ดมาตรฐาน

"วิงการ์-เดียม เลวี-โอ-ซ่า"

ขนนกก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ลอยขึ้นมาแล้วหยุดนิ่งอยู่เหนือโต๊ะ

"ทำได้ดีมาก"

ศาสตราจารย์ฟลิตวิกพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น "ทุกคนดูเร็ว คุณเกรนเจอร์ก็ทำสำเร็จแล้ว กริฟฟินดอร์ได้เพิ่มหนึ่งคะแนน"

ที่พูดว่า "ก็" เป็นเพราะเชอร์ล็อกทำสำเร็จก่อนเฮอร์ไมโอนี่แล้ว

นี่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

กระทั่งแฮร์รี่ที่อยู่กับเขาก็ได้รับกำลังใจไปด้วย

หลังจากที่ล้มเหลวติดต่อกันหลายครั้ง เขาก็ทำสำเร็จ

ดังนั้นทั้งสองคนจึงได้คะแนนเพิ่มไปก่อนเฮอร์ไมโอนี่แล้ว

แต่

พอเชอร์ล็อกได้คะแนน ก็มีเสียงปรบมือดังขึ้น

ส่วนแฮร์รี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เสียงโห่ร้องยินดีตอนที่เขาได้คะแนนดังกว่าของเชอร์ล็อกเสียอีก

นี่แหละคือศักดิ์ศรีของผู้กอบกู้โลกเวทมนตร์

มีเพียงเฮอร์ไมโอนี่เท่านั้น

ที่ไม่มีใครสนใจ

[จบแล้ว]