Chapter 20 : นายจะรวยเกินไปแล้ว!

“แน่นอน! อยากได้เป็นน้ำหรืออาหารล่ะ?”

ข้อเสนอที่ไคลน์วางเอาไว้ในช่องแลกเปลี่ยนคือรูนลมก็จริงอยู่แต่ตราบใดที่เป็นรูนเขาก็ยินดีรับทั้งนั้น

เขาอาจจะยังไม่ได้ใช้ตอนนี้แต่สามารถเก็บเอาไว้ก่อนก็ได้

อลิซเคยใช้รูนมาแลกกับขนมปังของเขาในครั้งที่แล้วแต่ครั้งนั้นเธอยังไม่รู้ว่ามันคืออะไรและใช้ทำอะไรได้บ้าง

สาวน้อยคนนี้ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์อันดีกับพวกธาตุไม่น้อย เพราะครั้งนี้เจ้าหล่อนก็ได้เจอกับรูนดินอีกชิ้น

อลิซพูดขึ้น “ฉันอยากจะไปนอนแล้วดังนั้นขอแลกรูนดินกับน้ำ500มิลลิลิตรได้ไหม?”

ไคลน์ตอบ “แน่นอน”

อลิซ “???”

อลิซพูดต่อ “ถ้ารู้ว่านายตกลงง่ายๆแบบนี้ฉันคงเรียกไปมากกว่านี้แล้ว! ขอกลับคำได้ไหม?”

เธอคิดว่าเธอจะโดนกดราคาเหมือนครั้งที่แล้วเสียอีก

ไคลน์ตอบ “กลับคำไปก็ไร้ประโยชน์เพราะถ้าตอนนี้เธอมาขึ้นราคาฉันก็ไม่เอาแล้ว”

เขากล่าวเตือนก่อนล่วงหน้าเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายคิดขึ้นราคา

อลิซพูดต่อ “บอสไคลน์นี่ไร้หัวใจจริงๆ! เอาเถอะน้ำ500มิลลิลิตรก็ดี วันนี้ตลอดทั้งวันฉันยังไม่เจอน้ำเลยตอนนี้ก็คอแห้งจนจะเป็นผงแล้ว!”

ไคลน์ตอบ “เอาล่ะฉันจะติดต่อเธอไปหลังจากนี้แล้วกัน ในอนาคตถ้าเธอเจออะไรดีๆก็บอกฉันได้นะ สำหรับลูกค้าประจำฉันมีส่วนลดพิเศษให้”

อลิซ “เฮ้อเข้าใจแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะฉันหาแลกน้ำไม่ได้ล่ะก็ฉันคงไม่คิดจะเอารูนพวกนี้มาแลกหรอก”

รวมครั้งที่แล้วด้วยก็เท่ากับว่าไคลน์หลอกเอารูนจากเธอมาได้สองชิ้นแล้ว

แน่นอนว่าไคลน์ไม่ได้รู้สึกผิดแต่อย่างใดเพราะแต่ละฝ่ายต่างก็ได้ของตามที่ตัวเองต้องการทั้งสองฝ่าย

สำหรับคนนอกแล้วในช่วงนี้อาจจะเป็นการยากอยู่บ้างที่จะนำน้ำหรืออาหารมาแลก

แต่เขาเดาว่าอีกสามถึงห้าวันก็น่าจะเริ่มมีคนมาเสนอขายน้ำกับอาหารในตลาดปรากฏตัวขึ้นบ้างแล้ว

เมื่อเวลานั้นมาถึงราคาของรูนคงจะดีดขึ้นไปอีก

ในฐานะผู้เล่นด้วยกันเขาคงไม่ใช่เพียงคนเดียวที่หาอุปกรณ์สำหรับผลิตน้ำเจออย่างแน่นอน

ไม่นานต่อมา

[แจ้งเตือนจากระบบ : การแลกเปลี่ยนน้ำ500มิลลิลิตรเสร็จสิ้น – รูนดิน +1]

หลังจากแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้นอลิซก็ส่งข้อความอีกข้อความหนึ่ง

“ถึงน้ำจำนวนเท่านี้น่าจะพอให้ฉันใช้ไปได้อีกหลายวันแต่ก็ขอถามหน่อยเถอะ วันนี้ฉันเห็นนายเสนอแลกเปลี่ยนน้ำตั้งหลายครั้งหรือว่านายจะขุดไปเจอแหล่งน้ำงั้นหรอ? หรือนายได้ของที่ใช้ผลิตน้ำมาแล้ว? ในภูมิภาคของฉันมีคนขุดไปเจอกับไอเทมสำหรับเก็บรวบรวมน้ำด้วยแต่วัตถุดิบในการสร้างนี่ค่อนข้างสูงพอสมควรเลย”

ถังเก็บรวบรวมน้ำงั้นหรอ?

ไคลน์เดาว่าไอเทมที่อลิซกล่าวมาน่าจะคล้ายกับถังเก็บรวบรวมน้ำ

และเป็นไปได้เช่นกันว่าอลิซกำลังโกหกอยู่ด้วยเหตุผลที่ว่าอีกฝ่ายอยากจะได้ข้อมูลบางอย่างจากไคลน์

ไคลน์คิดอยู่แปปนึงแล้วตอบกลับ “ช่วยฉันถามให้หน่อยว่าเขาอยากจะแลกเปลี่ยนไอ้ถังเก็บรวบรวมน้ำนั่นไหม ราคาไม่ใช่ปัญหาแน่นอน”

ถ้าเป็นถังเก็บรวบรวมน้ำจริงๆถ้างั้นถ้าได้มาก็คงดี

แน่นอนว่าถ้าไม่ได้มาก็ไม่เป็นไร

อลิซตอบ “เข้าใจแล้วเดี๋ยวฉันจะลองถามให้”

อีกฝ่ายเหมือนจะเข้าใจว่าไคลน์ไม่คิดจะตอบคำถามดังนั้นเธอจึงไม่ได้กดดันไคลน์ต่อ

เธอไม่ควรล้ำเส้นเกินไป

ทางที่ดีคืออย่าไปล้ำเส้นไคลน์จะดีที่สุด

“ทำอาหารเย็นต่อดีกว่า”

เขาเริ่มทำซุปเนื้อโดยใส่น้ำ600มิลลิลิตรลงไปในหม้อ ตามด้วยเนื้อปลาหมึกกับเบคอนอีกอย่างละ1ชิ้น

ตามปกติแล้วถ้าต้องการทำซุปเนื้อจริงๆจะต้องใช้น้ำมากกว่านี้ แต่เพื่อเป็นการประหยัดน้ำถ้างั้นก็ดื่มซุปเอาแทนแล้วกัน

เนื้อสองชิ้นถูกหั่นและใส่ลงไปในหม้อที่น้ำกำลังเดือด

จากนั้นก็ตามด้วยเครื่องปรุง...

ไม่นานนักชามที่ใส่น้ำซุปร้อนๆสองชามก็ถูกตักขึ้นมาจากหม้อ

ในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้อลิซก็ส่งข้อความมาบอกเขาพอดีว่าอีกฝ่ายยังไม่มีแผนว่าจะขายถังเก็บรวบรวมน้ำแต่อย่างใด

ไคลน์จึงทำได้เพียงยอมแพ้ไปเท่านั้น

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จเครื่องกลั่นน้ำก็หยุดทำงานพอดี

เขาใช้น้ำแลกเปลี่ยนไป500มิลลิลิตรและนำมาใช้ทำซุปอีก600มิลลิลิตรนอกจากนี้ยังต้องนำน้ำไปรดฟาร์มเพาะเนื้ออีกดังนั้นเขาจึงมีน้ำเหลือเพียง1,100มิลลิลิตรเท่านั้น

ไม้เองก็ถูกใช้จนหมดแล้ว

“ยังมีเวลาอีก10ชั่วโมงก่อนจะถึงตอนเช้า ถ้างั้นก็แลกเปลี่ยนไม้ซัก50ท่อนมาก่อนแล้วกัน”

ไคลน์เปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนและทำการวางขายน้ำอย่างต่อเนื่อง

สำหรับราคานั้นก็ยังคงเหมือนกับครั้งที่แล้ว

[ผู้ขาย : ไคลน์ 182.56]

[ไอเทมที่ทำการขาย : น้ำดื่ม15มิลลิลิตร]

[สิ่งที่ต้องการ : ไม้1ชิ้น]

[จำนวน : 50]

[ข้อจำกัดการแลกเปลี่ยน : แต่ละคนสามารถทำการซื้อขายได้คนละครั้งเท่านั้น]

[ข้อความจากผู้ขาย : ถ้ามีไอเทมพิเศษใดๆสามารถส่งข้อความส่วนตัวมาได้ เรื่องน้ำไม่ใช่ปัญหา]

…

จำนวน50รายการรวมแล้วก็เท่ากับน้ำปริมาณ750มิลลิลิตร นี่มันมากเกินไปหน่อยแล้ว!

การวางขายน้ำอีกครั้งของไคลน์ทำให้เกิดการพูดคุยถกเถียงกันมากมายในช่องแชท

บางคนก็เดาว่าไคน์น่าจะมีอุปกรณ์ในการผลิตน้ำขณะที่บางคนก็เดาว่าเขาน่าจะขุดไปเจอแม่น้ำใต้ดิน

ความคิดแปลกๆเองก็มีมากมาย

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีการแลกเปลี่ยนทั้ง50รายการก็เสร็จสิ้น!

เมื่อได้ไม้มาแล้วไคลน์ก็นำไม้40ชิ้นใส่เข้าไปในเครื่องกลั่นน้ำโดยตรงแต่เขายังไม่ได้เปิดการทำงานของมันแต่อย่างใด

วันนี้มันทำงานมาเกือบครึ่งวันแล้วดังนั้นจึงจำเป็นต้องให้มันได้พักซักหนึ่งหรือสองชั่วโมง

“ยังมีน้ำเหลืออีก350มิลลิลิตร ถ้างั้นก็เอามาใช้สร้างยารักษาซักชุดแล้วกัน”

จากนั้นไคลน์ก็เปิดไปหน้าเมนูการสร้างไอเทม

[ยารักษาทั่วไป : หญ้าเรืองแสง 5/2 , เถาวัลย์สีดำ 8/2 , หญ้าล่องเหมันต์ 9/3 , ดอกสีชาด 6/3 , น้ำ 350มิลลิลิตร/200มิลลิลิตร]

[ทำการเลือกไอเทม]

[ทำการสร้าง]

[แจ้งเตือนจากระบบ : หญ้าเรืองแสง -2 , เถาวัลย์สีดำ -2 , หญ้าล่องเหมันต์ -3 , ดอกสีชาด -3]

[แจ้งเตือนจากระบบ : การสร้างยารักษาทั่วไปเสร็จสิ้น]

เบื้องหน้าไคลน์ปรากฏชามหินที่มีของเหลวสีดำใส่เอาไว้ปรากฏออกมา

[ทำการตรวจสอบรายละเอียด...]

[ยารักษาทั่วไป : จงอย่าได้ถูกหน้าตาน่าเกลียดของมันหลอกเอา ในโลกใต้ดินแห่งนี้ยารักษาคือของดีที่ท่านสามารถเชื่อถือได้ ยารักษาภายนอกสามารถใช้รักษาบาดแผลได้อย่างรวดเร็วและยารักษาภายในก็สามารถรักษาอาการบาดเจ็บภายในได้ นี่คือไอเทมที่ต้องมีสำหรับนักผจญภัย]

ยารักษานี้ต่างจากยาสลบ

ยารักษาหนึ่งชุดสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ไคลน์เก็บยารักษาเข้าช่องเก็บของและมานั่งตอบข้อความส่วนตัวต่อ

ครั้งนี้เขาโชคดีมาก

เขาสามารถแลกเปลี่ยนเนื้อปลาหมึกทรายเหลืองกับรูนไฟมาได้อีกหนึ่งชิ้น

โชคไม่ดีที่ยังไม่มีรูนลมโผล่มาเลย

ในตอนที่ไคลน์กำลังคิดอยู่ว่าวันนี้เขาคงจะไม่ได้รูนลมแล้วในตอนนั้นเองเบคอนกับน้ำที่เขาวางขายเอาไว้ตลอดทั้งวันก็ถูกซื้อออกไปในที่สุด!

ด้วยการนี้เขาก็พร้อมจะสร้างหน้าไม้รูนได้เสียที