ตอนที่ 105 กวาดล้างให้สิ้น

รถม้าโคลงเคลงไปมา ชวนให้ง่วงงุน

ฉู่หว่านอวี่หลับไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะลืมตาโพลง

นางลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที เงี่ยหูฟัง “ท่านอ๋อง ท่านนี่มันน่าชังจริงๆ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีคนอยากลอบสังหารท่าน!”

“อย่างนั้นหรือ?”

สีหน้าของเซียวหลี่จิ้งสงบนิ่ง “ใครจะรู้ว่าไม่ใช่การลอบสังหารเจ้า!”

ฉู่หว่านอวี่กางมือออกทั้งสองข้างยักไหล่ “ก็เพราะว่าข้าไม่มีค่าเท่าท่านอ๋องนี่นา!”

ว่าแล้วก็เปิดม่านมองออกไปนอกหน้าต่าง

ซูๆๆๆ…

สูตรที่คุ้นเคย รสชาติที่คุ้นเคย

ลูกศรจำนวนมากพุ่งเข้ามา

ในเวลาเดียวกัน ทหารองครักษ์เกราะดำที่ปลอมตัวเป็นชาวบ้านธรรมดาชักกระบี่ออกมา

เสียงการปะทะกันด้วยอาวุธประชิดตัวดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ผ่านไปเพียงชั่วถ้วยชา เสียงก็ค่อยๆ เงียบลง

จิงเจ๋อเดินเข้ามา “กวาดล้างมือสังหารได้ทั้งหมด!”

“ดีมาก! องค์ชายจากเกาะกล้าลอบสังหารข้า ให้ส่งศพของมือสังหารพวกนี้กลับไปทั้งหมด! และกล่าวคำขอบคุณแทนข้าด้วย!”

“ขอรับ!”

ลมพัดมาวูบหนึ่ง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว

ฉู่หว่านอวี่ขมวดคิ้ว “ท่านอ๋อง ดูเหมือนว่าพระชายาอย่างข้าในวันนี้จะมีบทบาทสำคัญ เป็นเหยื่อล่อใช่หรือไม่?”

“ใช่และไม่ใช่!”

เซียวหลี่จิ้งกล่าวอย่างแผ่วเบา ก่อนที่จะหลับตาลง

ฮึ!

ฉู่หว่านอวี่แค่นเสียงในลำคอ ก่อนที่จะหลับตาลงแสร้งทำเป็นงีบหลับต่อไป

รถม้าหยุดลง ฉู่หว่านอวี่รีบกระโดดลงจากรถเป็นคนแรก ก้าวเดินไปยังลานบ้าน

โครม!

เสียงดังสนั่นดังมาจากด้านหลัง

ฉู่หว่านอวี่หันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว “ท่านอ๋อง!”

จะตายไม่ได้

นางรีบเดินเข้าไป พอจะจับชีพจร เจียงเหมียนก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา พยายามจะชนนางให้กระเด็น ฉู่หว่านอวี่ไม่ไว้หน้า เตะนางล้มลงไปด้านข้างทันที

“หากทำให้การประชวรของท่านอ๋องล่าช้า ข้าจะฆ่าเจ้าซะ!”

ฉู่หว่านอวี่ขู่เสียงแข็ง ก่อนที่จะจับชีพจรให้เซียวหลี่จิ้ง

ไม่ดีแล้ว!

ตอนอยู่ในวังหลวง การเตะองค์ชายจากเกาะคราวนั้นใช้พลังภายใน พิษในร่างกายถูกทำลายเสียสมดุล

แย่แล้ว!

ฉู่หว่านอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “รีบพาท่านอ๋องของพวกเจ้ากลับไปที่เรือน!”

“ขอรับ!”

เวลากระชั้นชิด ฉู่หว่านอวี่ไม่สนใจว่าจะเปิดเผยตัว รีบฉีกเสื้อผ้าของเซียวหลี่จิ้งออก

“นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ให้เฝ้าประตูบานนี้ไว้ ห้ามมิให้ผู้ใดเข้าไป!” นางหยิบเข็มเงินที่ยาวที่สุดออกมา ปักลงบนหน้าอกของเซียวหลีจิ้งทันที

จิงเจ๋อมองเห็นกับตา หายใจติดขัด

เขาก้าวเดินสามก้าวหันกลับมามองทีหนึ่ง เดินไปที่หน้าประตูด้วยตัวเอง เฝ้าอยู่

“จิงเจ๋อ ตอนนี้ฟังนะ ข้าจะบอกให้เจ้าจดบันทึก…”

พูดถึงปริมาณการใช้ยาสมุนไพรเป็นชุด จิงเจ๋อหยิบพู่กันมาจดบันทึก หลังจากเขียนเสร็จก็รีบเริ่มเตรียมน้ำยาสำหรับแช่ตัว

อ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ ด้านล่างยังมีไฟก่ออยู่

เมื่อมองดูเปลวไฟที่ลุกโชน อุณหภูมิของอ่างอาบน้ำก็สูงขึ้นเรื่อยๆ

เซียวหลี่จิ้งถูกวางลงในอ่างอาบน้ำ ร่างกายแดงก่ำไปทั้งตัว มีไอร้อนระอุออกมา

จิงเจ๋อเป็นห่วงเป็นใย "พระชายา หนึ่งวันเป็นสามีภรรยา หนึ่งร้อยวันเป็นบุญคุณ..."

"อะไรนะ เจ้าคิดว่าข้าทำร้ายท่านอ๋องของเจ้าหรือ?" ฉู่หว่านอวี่หาเวลาว่าง ตวัดสายตามองเขาอย่างไม่พอใจ

"มิได้แน่นอน!"

การแช่ยาเป็นการรักษาโรค เป็นเรื่องปกติธรรมดา

แต่การนำคนไปใส่ไว้ในอ่าง ขณะที่อบไอน้ำไปด้วย แช่ยาไปด้วย เป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็น ไม่เคยได้ยิน

หัวใจของจิงเจ๋อเต้นไม่หยุด เป็นกังวลอย่างมาก

ดวงตาทั้งสองข้างของเขาไม่พอใช้ครึ่งหนึ่ง เดี๋ยวก็มองเซียวหลี่จิ้ง เดี๋ยวก็มองไฟที่อยู่ด้านล่าง

ฉู่หว่านอวี่ไม่พอใจ "ท่านอ๋องคือฟ้าของจวนจ้านอ๋องนี้ หากท่านอ๋องเป็นอะไรไป พระชายาอย่างข้าจะมีจุดจบเช่นไร ร่วมกันรุ่งเรือง ร่วมกันล่มจม อย่าพูดมาก เติมไฟ!"

"ขอรับ!"

จิงเจ๋อกระตุกมุมปาก เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ขมขื่น

ในฤดูร้อนที่ร้อนระอุ ภายในห้องร้อนราวกับซึ้งนึ่ง

เสื้อผ้าบนตัวของฉู่หว่านอวี่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและไอน้ำ แนบสนิทกับร่างกาย

เพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหา จิงเจ๋อก้มหน้าลง หันหลังให้ ไม่กล้ามองมั่วซั่ว

"ท่านอ๋องของท่านแต่งงานกับข้าคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม หากไปเชิญเทพหมอ อย่างน้อยก็ต้องใช้เงินหลายหมื่นตำลึง! ตอนนี้ข้ารักษาให้เขาฟรีๆ นะ!"

เพื่อไม่ให้ต้องตายตามไปด้วย

ขาดทุนชัดๆ

ฉู่หว่านอวี่ยิ่งคิดยิ่งไม่พอใจ ตอนที่โยนสมุนไพรลงไปในอ่างอาบน้ำ ก็ใจลอย

เวลาผ่านไปทีละเล็กละน้อย ฉู่หว่านอวี่เห็นว่าสีหน้าของเซียวหลี่จิ้งแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ ขมวดคิ้ว "ไม่ถูกแล้ว นี่มัน..."

นางหันกลับไปมองสมุนไพร ดวงตาหดเล็กลงทันที

"ตกลงว่าใครกันที่เล่นตลก?" ยังไม่ทันที่คำพูดจะจบ คนที่หลับตาอยู่ก็ลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว

ฉู่หว่านอวี่ถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ช้าไปก้าวหนึ่ง ข้อมือถูกจับไว้แน่น

"จิงเจ๋อ ช่วยข้าด้วย!"

ข้อมือที่เรียวเล็กเหมือนจะถูกบีบจนแหลก ฉู่หว่านอวี่ร้องตะโกนออกมาโดยไม่รู้ตัว

นางพยายามจะดึงมือของตัวเองกลับมา แต่แรงของเซียวหลี่จิ้งมากเกินไป ใช้แรงเพียงครั้งเดียว ฉู่หว่านอวี่ก็ลื่นล้ม ร่างกายทั้งหมดล้มไปข้างหน้า

โครม!

ชนเข้าไปในอกของผู้ชายโดยไม่ทันตั้งตัว

แข็งกระด้างเหมือนกำแพง

ฉู่หว่านอวี่ใช้มือยันอ่างอาบน้ำไว้ พยายามจะลุกขึ้น

เงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยราคะ

ไม่ดีแล้ว ฤทธิ์ยาเปลี่ยนไปกลายเป็นยาเสน่ห์

ใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชาย ภายใต้ไอน้ำ ยิ่งดูน่าค้นหา

ฉู่หว่านอวี่กลืนน้ำลาย เอื้อมมือไปสัมผัสลูกกระเดือกที่เซ็กซี่

เซียวหลี่จิ้งบีบศีรษะของฉู่หว่านอวี่โดยตรง ออกแรงครั้งหนึ่ง ร่างกายของทั้งสองแนบชิดกัน ริมฝีปากบางของเซียวหลี่จิ้งประกบลงมา

ริมฝีปากที่อุ่นร้อนราวกับมีกระแสไฟฟ้า

หัวใจของฉู่หว่านอวี่เต้นไม่หยุด เหมือนจะกระโดดออกมา

นางทั้งตัวมึนงง ถูกจูบจนร่างกายอ่อนปวกเปียก