ตอนที่ 91 เพิ่มสินเดิม

วันก่อนที่สตรีจะแต่งงาน เพื่อนฝูงและญาติสนิทจะมาเพิ่มสินเดิม

ตั้งแต่ข้ามภพมา ฉู่หว่านอวี่ก็ไม่มีเพื่อนสักคน เดิมทีคิดว่าจะเงียบเหงา

แต่ไม่คาดคิดเลยว่า สินเดิมชิ้นแรกที่ได้รับจะเป็นชุดของขวัญสุดหรู

ไข่มุกราตรีขนาดกำปั้น ม่านลายปักด้วยไหมทองไหมเงิน ปักรูปเป็ดแมนดารินคู่หนึ่ง ยังมีพระพุทธรูปหยกมรกตใสขนาดสูงกว่าหนึ่งเมตร...

หยิบออกมาสักอย่างก็มีค่ามหาศาล

เมื่อมองดูรายการยาวเหยียด ฉู่หว่านอวี่ก็รู้สึกว่าดวงตาของตนเองแดงขึ้นเล็กน้อย

นางรู้ว่านี่เป็นอารมณ์ของเจ้าของร่างเดิม ที่แท้ในโลกนี้ก็ไม่ได้ไม่มีใครสนใจนาง

"คุณหนูใหญ่ นี่คือนายท่านของข้าสั่งให้บ่าวส่งมา! ขออวยพรให้คุณหนูใหญ่และคู่ครองรักกัน กลมเกลียวกัน แก่เฒ่าไปด้วยกัน มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง!"

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้ดูแลชราจากจวนเวยหยวนโหว ฉู่หว่านอวี่ก็รู้สึกตัว แล้วพบว่าตนเองน้ำตานองหน้าไปแล้ว

นางเช็ดน้ำตาออกอย่างดื้อดึง "ขอบคุณผู้ดูแลมาก! รบกวนท่านกลับไปบอกด้วยว่า วันหน้าลูกหลานจะไปเยี่ยมเยียนแน่นอน!"

เมื่อคิดถึงญาติที่ไม่เคยพบหน้า

นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ฉู่รั่วหรานที่อยู่ด้านข้างเห็นรายการของขวัญที่ยาวเหยียดนั้น ความอิจฉาริษยาไม่สามารถซ่อนได้ เขียนไว้บนใบหน้าทั้งหมด "จวนโหวไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปี ไม่คิดว่าจะส่งของขวัญมามากมายขนาดนี้!"

"อิจฉาหรือ?"

ฉู่หว่านอวี่ถือไข่มุกราตรีมาโบกไปมาต่อหน้าฉู่รั่วหราน "ก็ช่วยไม่ได้ ใครอยากได้ก็ให้ท่านตาของเจ้าส่งมาสิ?"

สกุลเสิ่นมีฐานะต่ำต้อย บ้านเดิมไม่สามารถหยิบยื่นอะไรออกมาได้เลย

คนของสกุลเสิ่นไม่มาขูดรีดก็ดีแล้ว

สีหน้าของฉู่รั่วหรานเปลี่ยนเป็นสีเขียว "ฮึ ก็ต้องเอาสินเดิมมาให้มากหน่อย วันหน้าแต่งงานออกไปแล้วไม่ได้รับความรัก ไม่มีลูก หากไม่มีสินเดิมจะอยู่ได้อย่างไร!"

ในน้ำเสียงมีความอิจฉาริษยา

ฉู่หว่านอวี่เอามือมาโบกที่จมูก "เปรี้ยวจังเลย!"

"เจ้า..."

"รายการของขวัญจากองค์ไทเฮามาถึงแล้ว!"

เสียงแหลมของขันทีดังมาจากที่ไกล

ฉู่หว่านอวี่รีบลุกขึ้นต้อนรับ "กงกง!"

"ไม่ได้ๆ ท่านคือพระชายานะขอรับ!" ขันทีส่งรายการของขวัญมาให้พร้อมกับยิ้ม แล้วเริ่มอ่านของขวัญที่ส่งมา

คนในราชวงศ์ลงมือ ก็กว้างขวางมาก

สินเดิมสิบหาบ แต่ละหาบมีค่ามากมาย

ฉู่รั่วหรานฟังแล้วอิจฉาริษยาจนแทบคลั่ง กัดฟันด้วยความเกลียดชัง แต่ไม่กล้าแสดงออกแม้แต่น้อย สีหน้าแข็งทื่อ ดูแปลกประหลาดมาก

เมื่ออ่านรายการของขวัญยาวเหยียดจบ ฉู่หว่านอวี่ก็ยื่นถุงเงินให้ "เก็บไว้ซื้อน้ำชาดื่มนะเจ้าค่ะ"

"ขอบคุณพระชายามากๆ พ่ะย่ะค่ะ!" ขันทีเหลือบมองรอบๆ แล้วลดเสียงลง "องค์ไทเฮารู้สึกผิด เดิมทีคิดว่าจะส่งสินสอด แต่ตอนนี้ทำได้แค่เพิ่มสินเดิมแล้วพ่ะย่ะค่ะ!"

การแต่งงานที่ได้รับพระราชทาน ควรได้รับสินสอด

ตอนนี้ก็ถึงวันแต่งงานแล้ว แต่สินสอดกลับยังไม่ส่งมา

เหตุผลต่างๆ ไม่สามารถบอกให้คนภายนอกรู้ได้

ฉู่หว่านอวี่พยักหน้า "หม่อมฉันขอขอบพระทัยองค์ไทเฮาที่ทรงโปรดปราน!"

ใบหน้าขาวใสของนางเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ไม่มีความไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย

ขันทีมีสีหน้าชื่นชม "ดีๆ ข้าขออวยพรให้พระชายาและท่านอ๋องรักกันชั่วนิรันดร์ มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง ครองรักกันหวานชื่น!"

"ขอบคุณท่านกงกงเจ้าค่ะ!"

คนข้างกายองค์ไทเฮา แม้จะเป็นทาส ก็ต้องให้ความเคารพเป็นพิเศษ ฉู่หว่านอวี่ส่งเขาออกไปนอกลานด้วยตนเอง

รวยแล้ว รวยแล้ว

เมื่อมองดูสมบัติเต็มลาน มุมปากก็หุบยิ้มไม่ได้ หุบไม่ได้จริงๆ

มุมปากของฉู่หว่านอวี่ฉีกไปถึงใบหู ในดวงตามีแต่รอยยิ้ม

องค์ไทเฮาประทานสินเดิมเพิ่ม ขุนนางในวังหลังต่างทราบข่าว แล้วลงมือกันถ้วนหน้า ในวันต่อมา ฉู่หว่านอวี่ใช้เวลาไปกับการรับของขวัญ

ลานเล็กๆ เต็มไปด้วยของ หากไม่ใช่เพราะฉู่ชิงเหลียนรีบจัดแจงลานอีกแห่งมาใส่สินเดิม คงจะไม่มีที่ให้เหยียบแล้ว

"พระชายาแห่งองค์รัชทายาทเสด็จ!"

อะไรนะ?

ฉู่หว่านอวี่ตกใจมาก เมื่อเห็นพระชายาแห่งองค์รัชทายาทเสด็จมาอย่างช้าๆ ก็รีบเข้าไปต้อนรับ

"พระองค์ทรงมีธุระมากมาย ไฉนถึงเสด็จมาด้วยตนเอง?"

"นี่เป็นวันมงคลของเจ้า จะไม่มาได้อย่างไร!" ในระหว่างที่ตรัส พระชายาแห่งองค์รัชทายาทก็ยื่นกล่องไม้หอมจันทน์แดงให้

กล่องมีขนาดเล็ก แต่มีค่ามาก

ฉู่หว่านอวี่เปิดออกอย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน ดวงตาก็หดเล็กลงทันที "มันมีค่ามากเกินไป ข้าไม่อาจรับไว้ได้!"

"นี่เป็นน้ำใจของข้า!"

พระชายาแห่งองค์รัชทายาทตรัสด้วยท่าทีหนักแน่น "ยิ่งกว่านั้นในวันหน้าเจ้าก็จะเป็นผู้อาวุโสของข้าแล้ว!"

ในกล่องมีหยกอุ่นชิ้นเล็กๆ

กล่าวได้ว่ามีค่ามหาศาล

ได้ยินมาว่าเป็นสินสอดของพระชายาแห่งองค์รัชทายาท มีความหมายพิเศษ

เมื่อเห็นว่าปฏิเสธไม่ได้ ฉู่หว่านอวี่ก็ยึดถือคติว่า ไม่เคารพก็ต้องทำตาม รับหยกชิ้นนั้นมา "พระองค์ทรงดูแลร่างกายเป็นอย่างไรบ้างเพค่ะ?"

พระพักตร์ของพระชายาแห่งองค์รัชทายาทแดงก่ำ เอามือลูบท้อง "อีกไม่นานก็จะมีโอรสแล้ว!"

พระชายาแห่งองค์รัชทายาทและฉู่หว่านอวี่ ทั้งสองสนทนากันอย่างสนุกสนานราวกับพี่น้อง

และการเสด็จมาของพระชายาแห่งองค์รัชทายาทก็ยิ่งทำให้ฉู่หว่านอวี่ได้รับหน้าตามากยิ่งขึ้น

"คุณหนู ท่านกำลังจะเป็นเศรษฐีนีอันดับหนึ่งแล้วเจ้าค่ะ!" หลันไต้จัดรายการสินเดิมแล้วจัดอีก ดวงตาเป็นประกายยิ้มจนแทบจะมองไม่เห็น

"แน่นอนอยู่แล้ว!"

ฉู่หว่านอวี่เชิดคางขึ้นอย่างหยิ่งผยอง มั่นใจเต็มเปี่ยม "ต่อไปคุณหนูของเจ้าจะร่ำรวยยิ่งขึ้นไปอีก!"

"ฮึ!"