ตอนที่ 84 กลยุทธ์ทรมานตน

"คนดูแลที่จวน มีดวงตาโต จมูกโด่ง ผิวขาวสะอาด ไม่เหมือนคนทำงาน กลับเหมือนบัณฑิตหน้าขาว ดูแล้วสบายตา! ยังมี..."

ห้องโถงใหญ่โต

เสียงใสของฉู่หว่านอวี่ดังก้องอย่างต่อเนื่อง

นางพลิกแพลงนิ้วมือ นับผู้ต้องสงสัยในจวนทีละคน ราวกับนับสมบัติ

ทุกครั้งที่พูด ฉู่ชิงเหลียนก็มีสีหน้าที่มืดมนลง

ดวงตาที่ลึกซึ้งของเขาเปล่งประกายแห่งความโกรธ เขาค่อยๆ เข้าใกล้เสิ่นซื่อ ความโกรธในดวงตาดูเหมือนจะเผาผลาญผู้คนให้มอดไหม้

เสิ่นซื่อหดตัวลง พยายามคลานหนีไปข้างหลัง "นายท่าน ท่านอย่าฟังนางพูดจาเหลวไหล ข้าซื่อสัตย์ต่อท่านอย่างสุดหัวใจ!"

"แม่พูดจาเหลวไหล เมื่อสองวันก่อนข้ายังเห็นแม่ตบก้นคนเฝ้าประตูเลย!"

"เจ้าพูดจาเหลวไหล!"

เสิ่นซื่อปฏิเสธอย่างบ้าคลั่ง ฉู่ชิงเหลียนไม่เปิดโอกาสให้นางพูด ตบหน้าอีกสองที

ว้าว!

น่าสงสารจัง

เสิ่นซื่อที่สง่างามและงดงามในวันธรรมดา ตอนนี้ผมเผ้ารุงรัง แก้มบวมแดง มุมปากยังมีรอยเลือด น่าเวทนา

ไม่เลว!

กินขนมไปเพิ่มอีกสองชิ้น

ฉู่หว่านอวี่นั่งดูละครอย่างสบายใจ ไม่นานขนมและน้ำชาบนโต๊ะก็ลงท้องไปหมด

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ...

เสียงตบหน้าดังสนั่นอย่างต่อเนื่อง

จากสิ่งนี้เห็นได้ชัดว่า ไม่ว่าผู้ชายจะมีตำแหน่งสูงส่งเพียงใด ก็เกลียดชังเรื่องสวมเขาอย่างมาก

เสิ่นซื่อถูกตบจนล้มลงกับพื้น ไม่ได้พูดอะไรออกมาเป็นเวลานาน

ท้ายที่สุดแล้วฉู่ชิงเหลียนก็อายุมากแล้ว ตบไปได้ครู่หนึ่งก็เหนื่อยหอบ ฉู่หว่านอวี่รีบเข้าไปประคองน้ำชา "ท่านพ่อต้องรักษาสุขภาพ หากท่านเป็นอะไรไป สตรีคนนี้รับรองว่าจะพาทรัพย์สมบัติของท่านไปหาคนใหม่!"

ฉู่ชิงเหลียน "..."

ช่างมีลูกสาวที่ดีจริงๆ

พูดไม่ได้ก็หุบปากไปซะ

เลือดลมของเขาสูบฉีดขึ้นมา มีรสคาวในปาก เส้นเลือดขอดปูดขึ้นบนขมับ

ฉู่หว่านอวี่หัวเราะแหะๆ "ท่านพ่อ ลูกกตัญญูมากใช่หรือไม่!"

พูดจบ นางก็กระพริบตาอย่างซุกซน ทำท่ารอคำชม

"เจ้า..."

พ่น!

เลือดสดๆ พุ่งออกมา

ฉู่ชิงเหลียนโกรธจนเส้นเลือดขอดปูดขึ้นมา คางสั่นเล็กน้อย ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ หากไม่มีแรง จะต้องพุ่งเข้ามาลงมืออย่างแน่นอน

ฉู่หว่านอวี่หมดความสนใจ "ช่างเถอะ พูดให้น้อยลงหน่อย ไม่อย่างนั้นหากท่านโกรธจนตาย ข้าจะต้องไว้ทุกข์ จะไม่ได้แต่งงานไปเป็นพระชายาในวังแล้ว!"

นางพูดอย่างจริงจัง แล้วนั่งลงข้างๆ อย่างเชื่อฟังมาก

ฉู่ชิงเหลียน, "..."

เกือบแล้ว เกือบจะพ่นเลือดออกมาอีกคำรบ

เสิ่นซื่อเงยหน้าขึ้น น้ำตากับเลือดปนกัน "นายท่าน ข้าติดตามท่านมาหลายปี ท่านกลับสงสัยข้าเพราะคำพูดของหมอที่ไร้ความสามารถคนหนึ่ง ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว!"

นางลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน วิ่งไปที่เสาข้างๆ อย่างเด็ดเดี่ยว

ฉู่ชิงเหลียนเห็นอยู่ในสายตา รูม่านตาหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ ต้องการจะยื่นมือออกไปขัดขวาง แต่ก็ช้าไปครึ่งก้าว ได้แต่เฝ้าดูเสิ่นซื่อพุ่งชนเสา

"กรี๊ด!"

พร้อมกับเสียงกรีดร้อง ท้องของเสิ่นซื่อกระแทกเข้ากับมุมโต๊ะก่อน จากนั้นศีรษะก็กระแทกเข้ากับเสา

ร่างของนางล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง พยายามรวบรวมลมหายใจเฮือกสุดท้ายแล้วพูดว่า "ขอให้นายท่านอย่าช่วยข้าเลย ข้าแค่อยากจะใช้ความตายเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ!"

ยังไม่ทันที่เสียงจะขาดคำ ก็เห็นเลือดสีแดงสดไหลออกมาจากใต้ร่างของเสิ่นซื่อ ย้อมพื้นให้แดงฉาน

"คนมา เรียกหมอ! เรียกหมอ!"

...

ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นคนที่เคยรัก

เมื่อเห็นเสิ่นซื่ออาการร่อแร่ ฉู่ชิงเหลียนก็รีบอุ้มคนกลับไปที่ห้อง

ฉู่หว่านอวี่มองดูเลือดบนพื้นอย่างครุ่นคิด "กลยุทธ์ทรมานตน สมกับเป็นแชมป์การต่อสู้ โหดร้ายต่อคนอื่น โหดร้ายต่อตัวเองด้วย!"

เพื่อที่จะดูละครสนุกๆ นางจึงมาที่หน้าประตูห้องของเสิ่นซื่อ

"ท่านหญิงได้รับบาดเจ็บสาหัส เสียเลือดมาก หากได้รับการดูแลอย่างดีก็จะหายดี ส่วนบาดแผลบนใบหน้า ต้องใช้ยาดีจึงจะไม่ทิ้งรอยแผลเป็น!"

"ท่านหญิงตั้งครรภ์หรือไม่?"

"เรียนนายท่าน ท่านหญิงประจำเดือนมาไม่ปกติ ไม่ได้ตั้งครรภ์!"

เมื่อได้ยินคำถามและคำตอบที่อยู่ข้างใน ฉู่หว่านอวี่ก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ นางกำลังจะจากไป ฉู่ชิงเหลียนก็วิ่งออกมาด้วยความโกรธ

"เจ้าตัวป่วนบ้านตัวดี อายุยังน้อยก็พูดจาเหลวไหล ใส่ร้ายแม่ของเจ้า จะต้องได้รับโทษสถานใด?"

"ท่านพ่อ ท่านปีนขึ้นมาถึงตำแหน่งนี้ได้ด้วยความสามารถของตัวเองจริงๆหรือเจ้าค่ะ สติปัญญาเป็นที่น่ากังวลใจจริงๆ เจ้าคะ!" ฉู่หว่านอวี่ส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง "ช่างเถอะ หมวกสีเขียวก็สวยดีนะ!"

"เจ้า..."

พูดจบก็ไม่เปิดโอกาสให้ฉู่ชิงเหลียนด่า ฉู่หว่านอวี่ทาเท้าด้วยน้ำมัน วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว

กลับมาที่ลานบ้าน ฉู่หว่านอวี่ไม่เต็มใจที่จะหยิบตั๋วเงินออกมา "ความสุขส่วนตัวไม่เท่าความสุขของส่วนรวม ไปประกาศเรื่องที่ภรรยาอัครมหาเสนาบดีท้องลูกชู้ ให้ประชาชนตัดสิน!"

"นี่..." หลันไต้ลังเล

"ช่างเถอะ เงินไม่ได้เสียเปล่า กำจัดคนแก่ไปแล้ว ก็ยังมีเด็กอยู่! ถือว่าช่วยจวนโหวทางอ้อมก็แล้วกัน!"

"ได้ บ่าวจะไปเดี๋ยวนี้!"

มองดูแผ่นหลังที่ร่าเริงของหลันไต้ ฉู่หว่านอวี่ยกมุมปากขึ้น "ชู้ช่วงนี้ยุ่งอะไรอยู่? ไม่เห็นมาตลอดเลย!"

ว่าถึงโจโฉ โจโฉก็มา

ในเวลานี้ ฉู่หว่านอวี่ไม่รู้เลยว่า คืนนี้จะได้พบกับชู้

สิ่งที่ประชาชนทั่วไปสนใจมากที่สุดก็คือเรื่องน่าอับอายภายในบ้านหลังใหญ่

เรื่องที่ภรรยาอัครมหาเสนาบดีท้องลูกชู้ จงใจชนท้องให้แท้งลูก แพร่กระจายไปทั่วทุกตรอกซอกซอยอย่างรวดเร็ว