ตอนที่ 42 ถูกวางยาพิษ

บนห้องใต้หลังคา เซียวหลี่จิ้งพลิกแก้วชาในมือเล่นอย่างไม่ใส่ใจ

เซียวเสวียนอิงโน้มตัวเข้าไปกระซิบอย่างขี้เล่น "ท่านอาไม่เคยชอบไปร่วมงานเลี้ยง แต่การมาครั้งนี้ ท่านมาเพื่อคุณหนูฉู่หรือเปล่า?"

"เจ้าว่าอย่างไร?"

เซียวหลี่จิ้งโบกมือ แก้วกระแทกเข้ากับเซียวเสวียนอิง

ผ้าไหมราคาแพงเปียกชุ่ม แต่เซียวเสวียนอิงก็ไม่โกรธ ยังคงยิ้มที่มุมปาก "จะเป็นอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร ท้ายที่สุดก็เป็นคู่หมั้นคู่หมายกัน!"

"มาคุยเรื่องค่ายทหารกันดีกว่า!" เซียวหลี่จิ้งหยิบหลักฐานการสืบสวนออกมา

เรื่องการวางยาพิษในค่ายทหารเป็นเรื่องใหญ่

สีหน้าของเซียวเสวียนอิงเย็นลง "เบาะแสขาดหายไป!"

ในเมืองหลวงแห่งนี้ ใครกันที่สามารถบงการทุกอย่างและวางยาพิษได้อย่างแนบเนียน ตัดเบาะแสทั้งหมด...

เขารู้สึกเย็นยะเยือกที่หลัง สีน่าซีดเผือด

"คิดออกแล้ว?"

บนใบหน้าหล่อเหลาของเซียวหลี่จิ้งเต็มไปด้วยความเย็นชา "บางคนอยู่ในตำแหน่งสูงนานเกินไป จนไม่เห็นชีวิตคนอยู่ในสายตา!"

ทหารของกองทัพเกราะดำล้วนสร้างคุณูปการให้กับราชสำนัก

แต่ตอนนี้...

ความเศร้าโศกถาโถมเข้ามา

สีหน้าของเซียวเสวียนอิงเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำสลับซีดขาว "เรื่องนี้ ข้าจะสืบสวนให้ถึงที่สุด!"

"ดี!"

เซียวหลี่จิ้งยกแก้วชาขึ้น "หวังว่าเจ้าจะทำตามที่พูด!"

เมื่อจบประเด็นสนทนา ทั้งสองก็ตกอยู่ในความเงียบที่น่าอึดอัด

ทางด้านงานเลี้ยง ฉู่หว่านอวี่เดินเล่นอย่างไร้จุดหมาย ไม่คิดว่าจะหลงเข้าไปในแดนอสูร

"ท่านแม่ ข้าไม่อนุญาตให้บ้านเดิมของท่านแม่ยัดเยียดผู้หญิงเข้ามาในจวนรัชทายาทเด็ดขาด! ท่านแม่เลิกล้มความคิดนี้เสียเถอะ!" พระชายารัชทายาทตรัสด้วยเสียงสั่นเครือ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

สบตากัน

ตอนนี้จะเดินจากไปทันไหม?

ไม่คิดว่าจะได้ยินพระชายารัชทายาททะเลาะกับคนจากบ้านเดิม

ฉู่หว่านอวี่ยิ้มแหยๆ "ถวายพระพรพระชายารัชทายาทเพคะ!"

"ไม่ต้องมากพิธี!" บนใบหน้าของพระชายารัชทายาทแต้มไปด้วยรอยยิ้มที่สง่างาม

ท่านหญิงผู้เฒ่าที่วิ่งตามมาด้านหลังกำลังจะเอ่ยปาก แต่เมื่อเห็นฉู่หว่านอวี่ ก็แสดงสีหน้าเย็นชา "คุณหนูใหญ่ฉู่ ไม่ควรมองสิ่งที่ไม่ควรมอง ไม่ควรพูดสิ่งที่ไม่ควรพูด ไม่ควรฟังสิ่งที่ไม่ควรฟัง!"

"คารวะท่านหญิงผู้เฒ่าเจ้าค่ะ!" ฉู่หว่านอวี่ไม่ตอบ แต่ย่อกายคำนับ

ท่านหญิงผู้เฒ่าเห็นคนนอกก็หันหลังเดินจากไป พระชายารัชทายาทอมองตามแผ่นหลังนั้น น้ำตาก็ไหลริน

"ทำให้เจ้าต้องหัวเราะเยาะแล้ว!"

พระชายารัชทายาทตรัสพร้อมกับรอยยิ้มขมขื่นที่มุมปาก

ฉู่หว่านอวี่เข้าไปสังเกตการณ์อย่างระมัดระวัง แล้วกล่าวเสียงเบา "หม่อมฉันพอจะมีความรู้ด้านการแพทย์อยู่บ้าง ไม่ทราบว่าหม่อมฉันจะลองดูได้หรือไม่เพคะ!"

"แน่นอน"

พระชายารัชทายาททรงทราบถึงความสามารถของฉู่หว่านอวี่ รีบยื่นแขนออกมา

เมื่อนิ้วแตะลงบนชีพจร คิ้วก็ขมวดมุ่น

พระชายารัชทายาททรงกังวลอย่างมาก พระทัยเต้นไม่เป็นส่ำ เมื่อเห็นสีหน้าของฉู่หว่านอวี่ไม่สู้ดีนัก ที่มุมปากก็ปรากฏรอยยิ้มขมขื่น

"คุณหนูใหญ่ฉู่ไม่ต้องลำบากใจ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องยอมรับมัน!"

เมื่อดึงแขนกลับ พระเนตรของพระชายารัชทายาทก็ฉายแววผิดหวัง

"พระชายารัชทายาทไม่ได้ทรงมีพระประสงค์ที่จะมีพระประสูโอรสไม่ได้ แต่ทรงถูกวางยาพิษ!"

"อะไรนะ?" ดวงตาของพระชายารัชทายาทหดตัวลงทันที ทรงลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว "แน่ใจหรือ?"

ฉู่หว่านอวี่พยักหน้า "ฝ่ายตรงข้ามใช้มันอย่างชาญฉลาด หากไม่ใช่เพราะหม่อมฉันเคยเห็นพิษชนิดนี้ในหนังสือมาก่อน หม่อมฉันเกรงว่าจะไม่สามารถตรวจสอบได้!"

ยาพิษที่พระชายารัชทายาททรงได้รับคือ "น้ำตาแห่งความงาม"

ตามชื่อที่สื่อถึง เมื่อใช้พิษนี้ สตรีจะงดงามขึ้นเรื่อยๆ แต่จะค่อยๆ ทำลายร่างกายจนไม่สามารถมีบุตรได้ตลอดชีวิต

พระชายารัชทายาทที่สง่างาม กลับถูกวางยาพิษที่ร้ายกาจเช่นนี้

พระชายารัชทายาททรงสั่นเทิ้มไปทั้งพระวรกาย พระหัตถ์กำแน่น จิกเล็บลงในฝ่าพระหัตถ์ "ใครกันที่ต้องการทำร้ายข้า?"

พระองค์ทรงกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

ในฐานะที่เป็นรัชทายาท การที่ภรรยาเอกไม่มีโอรสมาหลายปี เปรียบเสมือนภูเขาลูกใหญ่ที่กดทับอยู่บนพระวรกาย ทำให้หายใจไม่ออก

ฉู่หว่านอวี่ยืนอยู่ตรงนั้น รอคอยให้พระชายารัชทายาททรงระบายความรู้สึก

นานมากแล้ว พระองค์ก็ทรงเช็ดน้ำตา แล้วกลับกลายเป็นพระชายารัชทายาทที่สง่างามและสูงศักดิ์เช่นเดิม "ข้าหวังว่าคุณหนูใหญ่ฉู่จะช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ!"

ช่วย!

ฉู่หว่านอวี่ยกยิ้ม "หม่อมฉันจะทำตามพระบัญชา!"

"คุณหนูใหญ่ฉู่สามารถตรวจสอบได้ว่าข้าถูกวางยาพิษ มีวิธีถอนพิษหรือไม่?" พระชายารัชทายาททรงทำเป็นสงบ แต่เสียงสั่นเครือ

"แน่นอน!"

"จริงหรือ!"

พระชายารัชทายาททรงตื่นเต้นมาก จับแขนของฉู่หว่านอวี่ "หากคุณหนูใหญ่ฉู่สามารถช่วยข้าถอนพิษได้ ในภายภาคหน้า ข้าจะปกป้องเจ้าอย่างเต็มที่!"

พระชายารัชทายาททรงทราบดีว่าสถานการณ์ในจวนจ้านอ๋องเป็นอย่างไร

ฉู่หว่านอวี่ไม่คิดว่าจะได้รับการรับปากอย่างง่ายดายเช่นนี้

นางยกยิ้มบาง "การที่สามารถถอนพิษให้พระชายารัชทายาทได้ ถือเป็นบุญของหม่อมฉัน เพียงแต่ว่าพระองค์ทรงได้รับพิษมานานเกินไป จำเป็นต้องรับประทานยาต่อเนื่องเพื่อถอนพิษ!"

ใจร้อนจะไม่ได้ผล

พระชายารัชทายาททรงพยักหน้า "ตราบใดที่สามารถถอนพิษได้ สามารถให้กำเนิดโอรสให้กับรัชทายาทเตี้ยนเซี่ยได้ ข้ามีความอดทน!"

"ดี! อีกสักครู่หม่อมฉันจะเขียนตำรับยาถอนพิษให้ ทั้งกินและแช่ตัวในน้ำยา อีกไม่กี่เดือน พระองค์จะทรงครรภ์ได้อย่างแน่นอน!"

"ดี!"

พระชายารัชทายาทที่ทรงมีพระสติมั่นคง พระเนตรแดงก่ำ "วันนี้ข้าจะต้องประทานรางวัลให้เจ้าอย่างงาม! มานี่ คุณหนูใหญ่ฉู่ฉลาดหลักแหลมเป็นพิเศษ ขอประทาน..."

เมื่อได้ยินรายการของขวัญยาวเหยียดนั้น!

มุมปากของฉู่หว่านอวี่ฉีกยิ้มกว้างถึงใบหู "หม่อมฉันขอรับด้วยความเคารพ หม่อมฉันขอขอบพระคุณพระชายารัชทายาทที่ทรงประทานรางวัล!"

รวยแล้ว รวยแล้ว

เป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง

ฉู่หว่านอวี่แสดงความดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด แม้จะสวมผ้าคลุมหน้าอยู่ แต่พระชายารัชทายาทก็ยังสัมผัสได้ถึงความปิติของนาง

พระองค์ทรงคล้องแขนฉู่หว่านอวี่อย่างสนิทสนม "เราสองคนน่าจะได้รู้จักกันให้เร็วกว่านี้!"

"หม่อมฉันก็คิดเช่นกันเพคะ!"

ทองเงินอัญมณี ข้ามาแล้ว!