ตอนที่ 8 ถ้าอยากช่วยชีวิตคนก็หุบปากซะ

เซียวเสวียนอิงกลับรู้สึกว่าวิธีนี้ดีมาก "ก็ทำตามที่เจ้าพูด หวังว่าฉู่รั่วหรานในฐานะอนุภรรยาจะระมัดระวังคำพูดและการกระทำ อย่าก่อเรื่องให้จวนโหว"

เหยาซื่อเจี๋ยประคองฉู่รั่วหรานไว้แล้วปลอบโยนเบาๆ "รั่วหรานอย่ากลัว ถึงแม้จะเป็นอนุภรรยา แต่ข้ารับประกันว่าในชาตินี้จะมีเจ้าผู้หญิงคนเดียว จะไม่แต่งงานใหม่อย่างแน่นอน!"

แต่สิ่งนี้ไม่สามารถปลอบโยนฉู่รั่วหรานได้เลย

ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ฉู่รั่วหรานเตรียมที่จะแกล้งสลบ ยังไม่ทันได้ล้มลง ฮูหยินโหวก็โกรธจนเส้นเลือดในสมองแตก พลิกตัวล้มลงไปก่อน

เหยาซื่อเจี๋ยรีบทิ้งฉู่รั่วหรานที่อยู่ในอ้อมแขน พยุงฮูหยินโหวขึ้นมาแล้วตะโกนอย่างไร้ทิศทาง "มา มาช่วยคนเร็ว! เร็วเข้า ช่วยคนเร็ว!"

ผิงหยางโหวตั้งสติแล้วตะโกนเสียงดัง "มานี่ รีบไปเชิญหมอ!"

เซียวเสวียนอิงพาหมอหญิงเดินเข้ามา "นี่คือหมอหญิงที่ดีที่สุดในวัง ให้ลองดูก่อนดีกว่า"

หมอหญิงที่อยู่ข้างๆ หิ้วกล่องยาเดินไปยังฮูหยินโหว หลังจากการตรวจสอบ นางก็เริ่มมีเหงื่อผุดพรายบนหน้าผาก สีหน้าก็ซีดเผือดลง

ไม่นาน หมอหญิงก็ก้มหน้าถอยลงไป คุกเข่าลงต่อหน้าองค์รัชทายาทเซียวเสวียนอิง

"ทูลองค์รัชทายาท ฮูหยินผิงหยางโหวโกรธจนเส้นเลือดในสมองแตก หมดสิ้นแล้ว ดูท่า..."

ผิงหยางโหวโซเซไปสองก้าว เกือบจะล้มลงกับพื้น

"ขอองค์รัชทายาททรงโปรดให้หมอหลวงที่ดีที่สุดมาช่วยชีวิตภรรยาของกระหม่อมด้วย ในอนาคตกระหม่อมจะต้องตอบแทนพระคุณของพระองค์อย่างแน่นอน ตอบแทนบุญคุณที่ทรงช่วยชีวิต"

เซียวเสวียนอิงมองไปยังสีหน้าของหมอหญิงที่อยู่ข้างๆ "อย่าว่าแต่หมอหลวงเลย ต่อให้เป็นนักปราชญ์แห่งการแพทย์มาก็ไร้ประโยชน์"

ผิงหยางโหวทรุดลงกับพื้นทันที แม้แต่ชาวบ้านก็ยังสูดหายใจเข้าปอดลึก

ฉู่รั่วหรานเห็นโอกาสมาถึงแล้ว รีบพุ่งตัวเข้าไป ร้องไห้อยู่ข้างกายฮูหยินโหว ร้องไห้สะอึกสะอื้น

เป็นการแสดงที่ดีจริงๆ!

แต่การแสดงกลับถูกฉู่หว่านอวี่ดึงตัวออกไป "หลีกไป คนยังไม่ตาย"

ฉู่รั่วหรานเพิ่งกลั่นอารมณ์ได้ ร้องไห้สะอึกสะอื้น พอถูกนางดึง ก็ถึงกับงงงัน

"เจ้ากล้าแตะต้องข้า?"

พอกลับมาได้สติ ฉู่รั่วหรานก็จ้องมองอย่างอาฆาตแค้น

ในวันธรรมดา ฉู่หว่านอวี่คงจะกลัวจนแทบขาดใจตายไปแล้ว

แต่ในวันนี้ ฉู่หว่านอวี่ไม่ได้มองนางเลยแม้แต่น้อย รักษาฮูหยินโหวราวกับไม่มีใครอยู่ เริ่มจากการบีบจมูกของฮูหยินโหว

แล้วคลำชีพจร

"ยังดี ยังมีโอกาสรอด"

ฉู่หว่านอวี่ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ยื่นมือออกไปเตรียมทำ CPR

การกระทำนี้ก็ทำให้ทุกคนตกใจ

"หยุดนะ!"

ผิงหยางโหวคำรามสั่งห้าม เขาไม่อนุญาตให้ใครมาดูถูกภรรยาของเขา

"อยากช่วยคน ก็หุบปาก!"

ฉู่หว่านอวี่ไม่ได้เงยหน้าขึ้น ประสานมือทั้งสองข้าง กดลงบนหน้าอกของฮูหยินโหว

การกระทำที่แปลกประหลาดนี้ ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ความรู้สึกยำเกรงก็เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ

ครู่หนึ่ง ฮูหยินโหวก็กลับมามีชีพจร จากนั้นก็สามารถฝังเข็มได้

ฉู่หว่านอวี่หันไปถามหมอหญิงที่อยู่ข้างๆ "ขอเข็มเงินมาใช้หน่อยได้หรือไม่?"

หมอหญิงเรียนแพทย์มาหลายสิบปี ไม่เคยเห็นวิธีการรักษาที่แปลกใหม่เช่นนี้มาก่อน ชั่วขณะหนึ่งจึงไม่ได้สติ

จนกระทั่งฉู่หว่านอวี่ถามอีกครั้ง นางจึงรีบยื่นกล่องยาขึ้นไป

ฉู่หว่านอวี่หยิบห่อเข็มออกมา พอเปิดห่อเข็มออกมา ข้างในนั้นมีเข็มเงินที่มีความหนาและยาวแตกต่างกัน

"คุณหนูใหญ่ที่ขึ้นชื่อว่าทั้งขี้เหร่ทั้งโง่คนนี้ เป็นหมอ?"

"นางจะไม่แทงฮูหยินโหวจนตายใช่หรือไม่?"

ชาวบ้านที่มามุงดูไม่กลัวว่าเรื่องจะไม่ใหญ่โต พากันซุบซิบ

แต่ฉู่หว่านอวี่ไม่มีแก่ใจที่จะใส่ใจ เลือกเข็มเงินที่ยาวและบางออกมาจากห่อเข็ม

พอเห็นฉากนี้ ทุกคนก็ตกใจอีกครั้ง เสียงพูดคุยก็หายไป

แม้แต่บนใบหน้าขององค์รัชทายาท ก็ยังปรากฏสีหน้าตกตะลึงออกมาอย่างยากที่จะเห็น "หรือว่านางจะสามารถใช้เข็มเงินช่วยชีวิตคนได้จริงๆ แม้แต่หมอหลวงในวังก็ยังแทบจะไม่เคยใช้เช่นกัน พวกเขาแค่รู้พื้นฐานเท่านั้น"

หญิงที่ร่ำลือกันว่าทั้งขี้เหร่ทั้งโง่คนนี้ กลับเป็นหมอ?

มันเหลือเชื่อจริงๆ หรือว่าข่าวลือก่อนหน้านี้เป็นเรื่องโกหกทั้งหมด?

ในขณะที่ฉู่หว่านอวี่กำลังจะปักเข็มลงไป ฉู่รั่วหรานก็ฉวยโอกาสก้าวไปข้างหน้า ต้องการที่จะแย่งเข็มเงินมา "ท่านพี่ ท่านไม่ควรแก้แค้นฮูหยินโหวเพราะคุณชายไม่แต่งงานกับท่าน ไม่ได้นะ..."

แต่พูดยังไม่ทันจบ นางก็ขยับไม่ได้แล้ว "ท่านพี่ ท่านจะทำอะไร? คุณชาย รีบห้ามพี่ด้วย อย่าให้นางทำร้ายฮูหยิน!"

เหยาซื่อเจี๋ยเพิ่งได้สติ กำลังจะก้าวไปข้างหน้า ผิงหยางโหวก็ส่งสายตาห้ามไว้ "คนโง่!"

"ใช่ เป็นคนโง่!" ฉู่หว่านอวี่มีสมาธิกับการฝังเข็ม ไม่ลืมที่จะเยาะเย้ย

สีหน้าของเหยาซื่อเจี๋ยดูไม่ได้ ริมฝีปากขยับ แต่ภายใต้การข่มขู่ของผิงหยางโหว เขาไม่กล้าพูดอะไร ทำได้เพียงเฝ้าอยู่ข้างกายฉู่รั่วหราน

ครู่หนึ่ง เมื่อฉู่หว่านอวี่มีเหงื่อท่วมตัว ในที่สุดฮูหยินโหวก็กลับมาหายใจได้

ผิงหยางโหวมีสีหน้ายินดี "ดี ดีมาก!"

เซียวเสวียนอิงส่งสายตา หมอหญิงเดินเข้าไป ตรวจสอบอย่างละเอียด สีหน้าแสดงความประหลาดใจ "ขอแสดงความยินดีกับท่านโหว ขอแสดงความยินดีกับฮูหยิน ฮูหยินไม่มีปัญหาแล้ว เพียงแค่พักผ่อนให้ดีก็พอ!"

"จริงหรือ!" ผิงหยางโหวเดินไปหาฉู่หว่านอวี่ ทำความเคารพด้วยการประสานมือ "ขอบคุณสำหรับบุญคุณที่ช่วยชีวิต!"

เขาจ้องมองลูกชายที่ไม่เอาไหนอย่างดุเดือด สีหน้าเต็มไปด้วยความละอาย

ฉู่หว่านอวี่หลบหลีก "ท่านโหวไม่ต้องทำเช่นนี้ ยังไงก็ต้องพูดเรื่องยกเลิกการแต่งงานก่อน! ข้าจะเขียนหนังสือยกเลิกการแต่งงาน!"

เหยาซื่อเจี๋ยรีบเปิดปากพูด "หากจะยกเลิกการแต่งงาน ข้าก็จะเป็นคนยกเลิกเอง!"