Chapter 852:วิชาการผนึก

"อ๊าก~"

ราชาสงครามส่งเสียงร้องครวญคราง ร่างกายอาบไปด้วยเลือด ร่วงหล่นลงมาจากอากาศ

ราชาสายฟ้าพุ่งขึ้นไปด้วยความเร็วแสง ประคองราชาสงครามไว้อย่างมั่นคง หลังจากลงสู่พื้นดินก็วางเขาลง "เจ้าไม่รู้จักหลบเป็นรึไงวะ ดันทุรังเอาตัวไปรับปืนใหญ่ของเขา เจ้ามันไอ้สารเลว?"

"ไสหัวไป..."

ราชาสงครามตะคอก เลือดพุ่งออกมาจากปากอย่างบ้าคลั่ง เสียงแหบแห้งมาก "ข้าควรต่อสู้ยัง... ยัง...จำเป็นต้องให้เจ้ามายุ่งด้วย?"

"ดีๆๆ ข้าผิดเอง"

ราชาสายฟ้ารีบควักยาฟื้นฟูออกมาจากอก ยัดเข้าไปในปากของราชาสงคราม "เจ้าก็สวดภาวนาขอให้ตัวเองโชคดีก็แล้วกัน"

หลังจากพูดจบ ก็ทิ้งราชาสงครามไว้ พุ่งขึ้นไป เข้าร่วมการต่อสู้กลางอากาศ

ไซชิเผชิญหน้ากับการโจมตีร่วมกันของราชากระบี่และราชาดาบได้อย่างสบายๆ ไม่จำเป็นต้องหลบเลย เกราะป้องกันพลังงานสามารถป้องกันการโจมตีของราชากระบี่และราชาดาบได้ และเขาก็จับคนทั้งสองเป็นเป้า ใช้ปืนใหญ่พลังงานอากาศระดมยิงอย่างบ้าคลั่งโดยตรง

ความเร็วในการเคลื่อนที่ของราชากระบี่และราชาดาบนั้นเร็วมาก สามารถแปลงร่างเป็นภาพมายาได้ แต่ด้วยการทำงานของดวงตาเทคโนโลยีขั้นสูง ไซชิสามารถล็อคเป้าหมายได้อย่างแม่นยำและคาดการณ์เส้นทางการเคลื่อนที่ของพวกเขา

"ตูม~"

ราชาดาบถูกโจมตี เดินตามรอยเท้าของราชาสงคราม ร่วงลงสู่พื้นดินอย่างเอียงๆ ราวกับเครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุและมีควันดำพวยพุ่ง

ค้อนรบของราชาสายฟ้าสามารถดูดซับการโจมตีได้ทุกรูปแบบ แต่ไม่สามารถดูดซับปืนใหญ่พลังงานอากาศนี้ได้เลย ไซชิยิงปืนใหญ่ลงมา เขาและค้อนร่วงลงมาจากอากาศอย่างแรง กระแทกพื้นดินจนเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่

"ตูม~"

ปืนใหญ่พลังงานอากาศโจมตีราชากระบี่ ราชากระบี่มีใบมีดเล็กๆ ที่เหมือนกับกลีบดอกท้อนับไม่ถ้วนห่อหุ้มป้องกัน ภายใต้ปืนใหญ่ลูกนี้ เขาไม่ได้รับอันตรายใดๆ

"ไม่เลว ไม่เลว ข้านึกว่านอกจากสาวใช้ที่ข้าเลือกแล้ว พวกเจ้าจะเป็นพวกงี่เง่าไปหมดเสียอีก ตอนนี้ดูเหมือนว่าอย่างน้อยเจ้าก็ยังพอเข้าตาข้าได้ แบบนี้ยิ่งดี ถ้าปืนใหญ่พลังงานอากาศไม่กี่ลูกก็จัดการพวกเจ้าได้หมด มันก็จะน่าเบื่ออยู่ไม่น้อย" ไซชิมองไปยังราชากระบี่และยิ้มอย่างน่าขนลุก

"สุสานคมกระบี่วายุ!"

ราชากระบี่กล่าวอย่างแผ่วเบา ใบมีดเล็กๆ ที่บินว่อนจำนวนมากดูดซับเข้าไปยังไซชิ ราวกับกลีบดอกท้อนับไม่ถ้วนที่ซ้อนทับกันทีละชั้น ทีละชั้น ไม่นานนัก ลูกทรงกลมคมกระบี่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหลายสิบจั้งก็ก่อตัวขึ้น ห่อหุ้มไซชิไว้ แสงแดดส่องสว่างลงมา สะท้อนสีสันที่งดงามตระการตา

"ราชากระบี่ใช้พลังทั้งหมดที่มีแล้ว ลูกบอลคมกระบี่สุสานขนาดใหญ่ขนาดนี้ ตั้งแต่รู้จักเขามา ข้าเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก"

ราชาสายฟ้า ราชาสงคราม ราชาดาบ ถูกผู้ช่วยประคองมารวมตัวกัน ในเวลานี้ราชาสายฟ้ามองไปยังลูกบอลคมกระบี่สุสานที่เหมือนกับดาวเคราะห์บนท้องฟ้า ดวงตาก็เบิกกว้าง

ราชาสงครามและราชาดาบไม่ได้พูดอะไร จ้องมองไปยังท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง

ในเวลาเดียวกัน มือหยกเรียวของซูลี่ก็ประสานอินอย่างรวดเร็วต่อหน้าอก...

ปราณในโลกแปรเปลี่ยนเป็นงูขาวที่เป็นรูปธรรม แต่ละตัวอ้าปากเขี้ยวพิษ พุ่งไปยังลูกบอลคมกระบี่สุสานอย่างเชี่ยวกราก ขยายเส้นผ่านศูนย์กลางของลูกบอลคมกระบี่สุสานอีกครั้ง

"นี่คือเคล็ดวิชาผนึกของจ้าวศักดิ์สิทธิ์ โลงศพดำ?" ราชาสายฟ้าอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

"นี่คือโลงศพดำแน่นอน จ้าวศักดิ์สิทธิ์ไม่เสียชื่อที่เป็นจ้าวศักดิ์สิทธิ์ คิดหาวิธีรับมือได้อย่างรวดเร็ว ชนเผ่าต่างดาวคนนั้นไม่ใช่ว่ามีชีวิตอมตะเหรอ งั้นก็ผนึกเขาตลอดกาล ดูว่าเขาจะสามารถก่อให้เกิดคลื่นลมอะไรได้อีก" ราชาดาบเผยรอยยิ้มที่มุมปาก

"แม้แต่ผนึกที่คนอย่างราชากระบี่ยังไม่สามารถทำลายได้ ฮิฮิ...คราวนี้สนุกแน่" ราชาสงครามหัวเราะออกมาดังๆ ราวกับกำลังดูการแสดง

เสี่ยวหลัวนั่งขัดสมาธิ จ้องมองไปยังท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง เมื่อปราณในโลกแปรเปลี่ยนเป็นงูวิญญาณและรวมตัวกันถึงระดับหนึ่ง โลงศพสีดำที่ตั้งตระหง่านขึ้นตรงๆ ก็ปรากฏขึ้น ทรุดฮวบลงสู่พื้นดินอย่างหนัก โลงศพสีดำสูงถึงสิบกว่าชั้น ราวกับอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ตั้งอยู่บนพื้นดินอย่างเอียงๆ เล็กน้อย มีกระแสไฟฟ้าสีดำไหลเวียนอยู่บนพื้นผิว เผยให้เห็นกลิ่นอายที่น่าขนลุก

"นี่ไม่ใช่กรงขังปฐพีเหรอ?"

เสี่ยวหลัวประหลาดใจอย่างมาก ในวันนั้นบนยอดเขา เพื่อที่จะกระตุ้นศักยภาพในร่างกาย ผู้อาวุโสซานได้ใช้ท่านี้ออกมา แต่เมื่อพิจารณาอย่างละเอียด เขาก็ขมวดคิ้วมุ่น "ไม่ถูก ไม่ใช่กรงขังปฐพี กรงขังปฐพีไม่มีกลิ่นอายความหนักอึ้งที่ท่วมท้นขนาดนี้ นี่คือเคล็ดวิชาผนึกที่สูงส่งยิ่งกว่ากรงขังปฐพี นี่คืออิทธิฤทธิ์ที่เธอเข้าใจ?"

เขารู้สึกว่าซูลี่ ภรรยาของเขาแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ เข้าใจอิทธิฤทธิ์ด้วยตนเอง ความสามารถนี้ทำให้หลายคนต้องอับอายและก้มหน้า

โลงศพสีดำที่หนักอึ้งตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นดิน แผ่ซ่านความสง่างามที่หนักอึ้ง การใช้เคล็ดวิชาผนึกนี้ทำให้การหายใจของซูลี่หนักขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หน้าผากที่ขาวผ่องก็มีเหงื่อผุดขึ้นมา

ราชาสายฟ้าเดินเข้าไปใกล้ ยื่นมือไปเคาะ โลงศพสีดำส่งเสียงโลหะก้องกังวาน "ดังๆ" สองครั้ง เงยหน้าขึ้นกล่าวว่า "โลงศพสีดำนี้น่าจะปิดสนิทใช่ไหม ข้างในไม่มีอากาศ เขาคงจะถูกทำให้ตายได้"

"ยังดีที่ข้าอยู่ฝ่ายเดียวกับจ้าวศักดิ์สิทธิ์ ถ้าถูกผนึกด้วยโลงศพสีดำนี้ ชีวิตคงเหมือนตายทั้งเป็น" ดวงตาของราชาสงครามเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

หลังจากที่เขาพูดจบไม่นาน กระแสควอนตัมสีทองที่คล้ายกับควันก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากด้านในโลงศพสีดำ

นี่มัน...

ทุกคนตกใจ สูดหายใจเข้าลึกๆ เบิกตากว้าง

กระแสควอนตัมสีทองลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือกรงขัง รวมตัวกันเป็นรูปคน จากนั้นแสงสีทองที่เจิดจ้าก็จางหายไป เผยให้เห็นร่างของไซชิออกมา

"ปีศาจตัวนี้ แม้แต่เคล็ดวิชาผนึกก็ใช้ไม่ได้ผลกับเขาเหรอ?" ราชาสายฟ้าสูดอากาศเย็นเข้าไป จิตใจหวาดหวั่นอย่างมาก

ราชาสงครามและราชาดาบมองด้วยความหวาดกลัว ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ ถ้าร่างแหลกเป็นผุยผงก็สามารถรวมตัวกันใหม่ได้ การผนึกก็สามารถแปลงเป็นควอนตัมเพื่อหลบหนีได้ แล้วจะต่อสู้ยังไง ในเมื่ออีกฝ่ายยืนอยู่ในจุดที่ไม่มีวันพ่ายแพ้แล้ว

"สาวใช้ ความสามารถของเจ้าเก่งกาจจริงๆ ทำให้ข้าตกใจหมดเลย ยังดีที่ร่างกายของข้าสามารถแปลงเป็นควอนตัมได้ สามารถทะลุผ่านทุกสิ่งได้ ไม่มีอะไรในจักรวาลที่จะสามารถกักขังข้าไว้ได้" ไซชิเช็ดหน้าผาก มองไปยังซูลี่

"หุบปาก!"

เมื่อเห็นไซชิเรียกซูลี่ว่าสาวใช้ครั้งแล้วครั้งเล่า ความโกรธก็ปะทุขึ้นในดวงตาของราชากระบี่ ชักกระบี่พุ่งไปยังไซชิ

"เล่นกับเจ้าหน่อยก็แล้วกัน ให้พวกเจ้าได้เห็นพลังของสุดยอดเทคโนโลยี"

ในมือของไซชิมีการแปลงเป็นควอนตัมของดาบยาวเล่มหนึ่ง แสงสีทองส่องประกายระยิบระยับ และชุดเกราะก็เริ่มโหมดการต่อสู้ ในเวลานี้ไม่ใช่เขาที่ควบคุมชุดเกราะ แต่เป็นชุดเกราะที่ควบคุมเขา เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของราชากระบี่ ร่างกายของเขาจะป้องกันและตอบโต้อย่างอัตโนมัติ

"เป้งๆ~"

อาวุธของทั้งสองฝ่ายปะทะกันกลางอากาศอย่างต่อเนื่อง พลังที่ไร้รูปร่างที่ปะทุออกมานั้นอาละวาดอยู่ในดินแดนแห่งนี้ ห้วงอวกาศแตกสลายไป เสียงดังเปรี๊ยะๆ พื้นที่ว่างเปล่าทีละส่วนก็โผล่ออกมา

พลังงานที่รุนแรงเฉียงตัดผ่านยอดเขาลูกหนึ่ง ยอดเขาลูกนั้นถูกตัดออกเป็นสองส่วนบนล่างโดยตรง รอยตัดเรียบและลื่นราวกับกระจกเงา

ซูลี่แปรเปลี่ยนเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ เข้าร่วมการต่อสู้ อาวุธที่ต้องการอะไรก็สามารถสร้างขึ้นมาด้วยปราณที่แท้จริง ในเวลานี้ในมือของเธอคือกระบี่ กระบี่และคนเป็นหนึ่งเดียว พุ่งเข้าหาไซชิด้วยความแข็งแกร่งที่หาผู้ใดเปรียบมิได้

ไซชิที่กำลังต่อสู้กับราชากระบี่ไม่มีเวลาดูแล ก็ถูกกระแทกจนเป็นเศษชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนอีกครั้ง เหลือเพียงศีรษะเท่านั้นที่ยังคงสมบูรณ์

ศีรษะที่ไม่มีร่างกายก็ยังมีชีวิตอยู่ มีความคิด ลอยอยู่ในอากาศ ดวงตาเรียวเล็กเต็มไปด้วยความขี้เล่น "สาวใช้ ถ้าเจ้ายังเป็นแบบนี้ ข้าจะโกรธจริงๆ นะ!"

เมื่อสิ้นเสียง เศษชิ้นส่วนร่างกายของเขาก็แปลงเป็นควอนตัม เคลื่อนย้ายไปอยู่ด้านหลังของราชากระบี่ในพริบตา รวมตัวกันเป็นรูปคน ดาบยาวที่แปลงเป็นควอนตัมในมือแทงไปยังด้านหลังของราชากระบี่