เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 36:จะแสดงวิธีการเคลียร์โต๊ะให้ดู

Chapter 36:จะแสดงวิธีการเคลียร์โต๊ะให้ดู

Chapter 36:จะแสดงวิธีการเคลียร์โต๊ะให้ดู


เย่ หยิงหยิง เดินไปที่โต๊ะและเพ่งมองพินิจด้วยสายตา

ในรอบนี้เธอจะเล่นอย่างเต็มที่และปลดปล่อยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเธอออกมา มันไม่ใช่เพราะบัตรเครดิตหรือว่าเพื่อนาฬิกาสวิต สิ่งที่เธอต้องการจริงๆก็คือการให้เสี่ยวหลัวมาเลียรองเท้าของเธอให้สะอาดต่อหน้าทุกคนเพื่อบรรเทาความโกรธของเธอ

บนโต๊ะลูกคิวสีขาวและลูกคิวสีแดงที่แยกออกมาจากกลุ่มนั้นอยู่ห่างออกไปประมาณครึ่งโต๊ะ ลูกคิวสีแดงมีระยะค่อนข้างห่างจากหลุมอยู่ค่อนข้างมาก การที่จะแทงลูกดังกล่าวให้ลงหลุมมันเป็นการกระทำที่ค่อนข้างยาก

หากเธอสามารถแทงลูกคิวให้ลงหลุมได้ เธอก็จะมีโอกาสกดดันคู่ต่อสู้ของเธอด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว แต่ถ้าเธอไม่สามารถทำได้เธอจะถูกกดดันอย่างหนักแทนแน่นอน

การแทงครั้งนี้มันมีความเสี่ยงอย่างมาก!

ทุกคนให้ความสนใจกับการแทงครั้งนี้ พวกเขากลั้นลมหายใจในขณะที่มองไปที่โต๊ะสนุกเกอร์สีเขียว และสงสัยว่าลูกคิวนั้นจะถูกแทงลงหลุมได้หรือไม่

เย่ หยิงหยิง ดูสงบมาก เธอโน้มตัวลงไปแทงลูกคิวสีขาวโดยไม่ลังเล

ปั๊ก!

ลูกคิวสีขาวกลิ้งพุ่งออกไปหลังจากที่โดนแทง หลังจากที่กลิ้งไปชนกับลูกคิวสีแดงมันก็กลิ้งไปกระแทกเข้ากับกลุ่มของลูกคิวสีแดงที่รวมตัวกันอยู่ ในขณะที่ลูกคิวสีแดงก่อนหน้านี้ก็กลิ้งหมุนวันอยู่ตรงหลุมที่ด้านล่าง หลังจากนั้นมันก็กลิ้งเข้าไปในหลุม

ในเวลาเดียวกันลูกคิวสีแดงอีกลูกที่ถูกกระแทกกระจัดกระจายก็กลิ้งลงไปในหลุมอื่นเช่นกัน

สองหลุมในการแทงหนึ่งครั้ง! หยิงหยิง ได้2คะแนนมาในทันที!

“เยี่ยมมาก!”

“หยิงหยิง คุณคือที่สุด! อัจฉริยะในการเล่นสนุกเกอร์!”

“เมื่อเจอกับทักษะที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้แม้แต่ มาร์คเซลบี้ ก็อดไม่ได้ที่จะวิ่งหนีไปสองสามครั้ง!”

เพื่อนๆของ เย่ หยิงหยิง เชียร์เธอสุดริด แต่พวกเขาก็ไม่ลืมที่จะเยาะเย้ยถากถาง เสี่ยวหลัว

บางคนก็พยักหน้าให้กับการเล่นของ เย่ หยิงหยิง ที่เธอนั้นทำมันอย่างสงบและเด็ดขาด พวกเขาอดไม่ได้ที่จะปรบมือให้

ในทางกลับกันเสี่ยวหลัวนั้น ก็ยังคงจิบไวน์แดงอยู่ข้างๆ เขากำลังดื่มด่ำกับความสุขจากไวน์ชั้นดีที่ไหลผ่านลำคอของเขา

แทงหนึ่งครั้งและทำให้ลูกคิวลงหลุมได้สองลูก หลังจากที่ได้สองคะแนนไปแล้ว เย่ หยิงหยิง ก็ยังคงแทงลูกคิวต่อไป เธอเลือกลูกคิวสีชมพูที่ได้คะแนน6คะแนน ลูกคิวสีขาวอยู่ในตำแหน่งที่ดีและมันเอื้อต่อการแทงลูกคิวสีแดงลูกต่อไป ดังนั้นลูกคิวสีชมพูจึงเป็นทางเลือกเดียวที่ดีที่สุด

ปั๊ก!

เสียงที่ชัดเจนและไพเราะดังขึ้นอีกครั้งหลังจากที่ลูกคิวสีขาวกลิ้งพุ่งตรงไปที่ลูกคิวสีชมพู ความเร็วนั้นเร็วมาก มันเป็นการแทงที่หนักหน่วง ความตั้งใจของ เย่ หยิงหยิง นั้นชัดเจนมาก หลังจากที่ลูกคิวสีชมพูถูกกระแทกลูกคิวสีขาวจะถูกวางอยู่ในตำแหน่งที่ดีมากเพื่อแทงลูกคิวสีแดงลูกต่อไป

ปั๊ก!

หลังจากลูกคิวสีขาวพุ่งชนลูกคิวสีชมพูก็กลิ้งวิ่งตรงไปที่หลุมด้วยความแม่นยำและความเร็วสูง หลุมดำนั้นเสมือนปากใหญ่ที่กำลังเปิดอ้ารอให้ลูกคิวสีชมพูกลิ้งเข้าไปในหลุมนั้น อย่างไรก็ตามเมื่อทุกคนคิดว่าเธอนั้นต้องแทงลุงหลุมได้แน่ๆ แต่มันกลับเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ลูกคิวสีชมพูที่กลิ้งไปอย่างรวดเร็ว มันทำให้เกิดการหมุนวนอย่างรวดเร็วในหลุมในขณะที่เข้าสู่หลุมแล้วมันก็กระเด้งออกมาจากหลุม

“เกิดอะไรขึ้น! มันเป็นไปได้อย่างไร?”

เพื่อนคนหนึ่งของ เย่ หยิงหยิง ตะโกนออกมาเสียงดัง

ทั้งหมดตกอยู่ในความโกลาหล ไม่มีใครคาดคิดมันว่ามันจะเกิดเหตุการแบบนี้ขึ้น ลูกมันลงหลุมไปแล้วชัดๆมันกระเด้งออกมาได้อย่างไร

เย่ หยิงหยิง ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างและใบหน้าของเธอก็ตกตะลึง นี่เป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายของเธอ

“ทำไมมันถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้”

ฝู เจียเว่ย เหวี่ยงแขนอย่างแรงเขารู้สึกไม่เข้าใจถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมาก

"เกิดอะไรขึ้น?" ชูเยว่ ที่อยู่ไกลกระพริบตาที่มีเสน่ห์ของเธอและถามออกมาด้วยความงุนงง

ไป่หลิง กล่าวด้วยท่าทางที่สงสัยว่า“ดูเหมือนว่าสิ่งที่คาดไม่ถึงจะเกิดขึ้น เย่ หยิงหยิง แทงลูกคิวสีชมพูไม่ลง”

"ไม่เป็นไร. ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเสี่ยวหลัวจะเล่นตุกติกอะไรกับ หยิงหยิง ในการแข่งขันมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้เป็นปกติ” ชูเยว่ เต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวของ เย่ หยิงหยิง

...

ในขณะนั้นเสี่ยวหลัวก็วางแก้วไวน์ลงและยืนขึ้นแล้วพูดอย่างสบายๆว่า “สถานการณ์แบบนี้มันอาจเกิดขึ้นได้ง่าย เมื่อคุณใช้กำลังมากเกินไป มันก็เหมือนกับบาสเก็ตบอลตอนที่มันบินลงเข้ามาที่ห่วงด้วยความเร็วสูง ตราบใดที่ความแม่นยำเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อยความเร็วก็สามารถสร้างแรงเหวี่ยงที่ทรงพลังพอที่จะทำให้มันหมุนไปตามห่วงและท้ายที่สุดก็เด้งออกมาทันที มันก็เหมือนกันกับในครั้งนี้”

"มันฟังดูราวกับว่าคุณรู้จักสนุกเกอร์ดีมากอย่างนั้นแหละ!" เย่ หยิงหยิง กล่าวอย่างเย้ยหยัน

"นี่ไม่ใช่คำถามว่ารู้จักสนุกเกอร์ดีหรือไม่ แต่มันเป็นสามัญสำนึกทางฟิสิกส์" เสี่ยวหลัว ไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร

เย่ หยิงหยิง กล่าวฮัมฮัม"อย่าพึ่งเข้าข้างตัวเองไปเลย นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นอย่าคิดว่าคุณสามารถเอาชนะฉันได้"

"บางครั้งความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็อาจจะเป็นอันตรายถึงชีวิตได้" ใบหน้าของเสี่ยวหลัวแสดงรอยยิ้มที่ลึกลับ

"จริงๆ?"

เย่ หยิงหยิง เย้ยหยัน "ถึงแม้ว่าฉันจะทำผิดพลาด แต่ลูกคิวสีขาวก็ยังอยู่ติดกับขอบด้านข้างของโต๊ะสนุก คุณคิดว่าคุณเก่งในการเล่นสุกเกอร์ขนาดนั้นเลย?"

"สำหรับฉัน ตำแหน่งของลูกคิวสีขาวอยู่ตรงไหนมันก็เหมือนกันทุกที่" เสี่ยวหลัว กล่าวอย่างไม่เห็นด้วย

"ฮ่าฮ่า ... ฉันจะรอดู!" เย่ หยิงหยิง หัวเราะอย่างเย็นชาแล้วหันหลังกลับ

เสี่ยวหลัวไม่ได้แทงลูกคิวในทันที เขาวางไม้คิวลงและเอื้อมมือไปหยิบอะไรขึ้นมาจากโต๊ะสนุก

ฝาง ชูหลาน รู้สึกกระวนกระวายและร้องว่า "เสี่ยวหลัวคุณกำลังทำอะไรอยู่ ทำไมยังไม่รีบไปแทงลูกคิว?"

เสี่ยวหลัวเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้ม: "มีสิ่งสกปรกเล็กน้อยอยู่บนโต๊ะนี้ ฉันจะจัดการมันก่อน"

“เมื่อคุณกำจัดมันออกไป คุณคิดว่าคุณสามารถชนะได้จริงๆงั้นเหรอ” ฝาง ชูหลาน เยาะเย้ย อย่างถึงที่สุด

เสี่ยวหลัวไม่ได้โกรธและพูดอกมาอย่างช้าๆว่า "ฉันจะเอาสิ่งสกปรกออกก่อนแล้วฉันจะแสดงวิธีเคลียร์โต๊ะให้เห็นเอง"

ทุกคนหยุดคำพูดและหัวเราะออกมา พวกเขาคิดว่าคำพูดของเสี่ยวหลัวนั้นมันบ้ามากเกินไปจริงๆ ..

"นายมีทักษะการเล่นขนาดนั้นเลย? ถ้านายสามารถเคลียร์โต๊ะได้ ฉันจะตัดปิกาจูของฉันตรงนี้เลย'ทันที' ถ้านายทำได้!"

“ช่างเป็นคนที่ชอบโอ้อวดจริงๆ”

“ฉันไม่เคยเห็นคนที่ไร้ยางอายและหยิ่งผยองเช่นนี้มาก่อน”

ฝาง ชูหลาน และเพื่อนของ หยิงหยิง กำลังรู้สึกตลกขบขัน กับผู้ชายคนนั้นที่สัญญาว่าจะกินอึในก่อนหน้านี้ และตอนนี้เขาบอกว่าเขาจะตัดปิกาจูของเขาอีก

ฝู เจียเว่ย ส่ายหัวของเขาในขณะที่เขาหันไปมองชูเยว่ เขาถอนหายใจอยู่ในใจ“ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆเจ้าหญิงชูเยว่ ปล่อยให้ชายคนนี้เข้ามาในทีมของเธอได้อย่างไร”

เสี่ยวหลัวไม่สนใจคำเยาะเย้ย หลังจากที่ทำความสะอาดสิ่งสกปรกในมือของเขา เสี่ยวหลัวก็หยิบไม้คิวขึ้นมา แล้วโน้มตัวลงแทงลูกคิวสีขาวโดยไม่ลังเล

การแทงของเขานั้นมันคล่องแคล่วลื่นไหล

ปั๊ก!

ก่อนที่กลุ่มคนจะได้ทันตั้งสติอะไรลูกคิวสีขาวก็ถูกแทงและกลิ้งไปชนลูกคิวสีแดงลงหลุมไปแล้ว

เสี่ยวหลัวไม่สนใจกลุ่มคน เขาเดินไปที่มุมหนึ่งของโต๊ะพร้อมกับโน้มร่างกายของเขาลงไปแทงลูกคิวสีขาวภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาทีจากการแทงในครั้งก่อนของเขา

ปั๊ก!

ด้วยเสียงที่คมชัดของการชนกันของลูกคิว ลูกคิวสีดำก็กลิ้งไปที่หลุม

เกิดอะไรขึ้น?

ทุกคนรู้สึกตกตะลึงการเคลื่อนไหวของพวกเขาค่อยๆสงบเงียบลง

เสี่ยวหลัวแทงต่อไปโดยไม่หยุด ด้วยไม้คิวที่อยู่ในมือของเขา เขาเปลี่ยนตำแหน่งและยังคงแทงลูกคิวต่อไป

แทงหนึ่งครั้งต่อหนึ่งหลุม!

ปั๊ก!

ปั๊ก!

ลูกคิวสีแดงลงในหลุมลูกคิวสีดำลงในหลุมลูกคิวสีแดงลงในหลุมลูกคิวสีดำลงในหลุมมันสลับกันไปมาแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อย่างที่เราทราบกันดีว่าคะแนนของลูกคิวสีดำนั้นสูงที่สุดคือ7คะแนน คะแนนของเสี่ยวหลัวตอนนี้นั้นเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ท่ามกลางสายตาที่น่าเหลือเชื่อของทุกคน เสี่ยวหลัวนั้นไร้ความรู้สึกเมื่อเขาแทงลูกคิว ราวกับว่าเขากลายเป็นนักสนุกเกอร์มือโปร และทำให้ลูกคิวกลิ้งลงไปในหลุมราวกับกำลังแสดงเวทมนต์!

จบบทที่ Chapter 36:จะแสดงวิธีการเคลียร์โต๊ะให้ดู

คัดลอกลิงก์แล้ว