บทที่ 192 - การผจญภัยในบ่อน้ำแข็งไฟ

บทที่ 192 - การผจญภัยในบ่อน้ำแข็งไฟ

"งั้นตอนนี้เราก็พาท่านปู่ใหญ่ไปที่บ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางเลยไหม" จูหงเจิ้นเสนอ

"ไม่ได้ ตอนนี้ไปอาจจะไม่เหมาะสม ท่านปู่ใหญ่จู พลังของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางแข็งแกร่งผิดปกติ ถ้าพวกเราเข้าไปลองโดยไม่เข้าใจสถานการณ์ ข้ากลัวว่าท่านปู่ทวดอาจจะโดนพลังตีกลับ เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมก่อน ศึกษาว่าจะใช้พลังของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางอย่างไร" เฉินเสี่ยวจวินส่ายหน้า

"แล้วความเห็นของเจ้าคืออะไร" เฉินอวี้ถาม

"อย่างแรก เราต้องยืนยันคุณสมบัติและความแรงของพลังของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางก่อน เรื่องนี้ต้องให้พวกเราไปสำรวจและศึกษาสักหน่อย และถ้าอยากจะใช้พลังของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางมาต่อต้านพลังเทวะหลัวซ่า ก็ต้องหาวิธีที่จะกระตุ้นใช้พลังเทวะของราชันย์มังกรให้ได้ก่อน จากนั้น ท่านแม่ก็กลับไปดูสภาพการฟื้นตัวของท่านปู่ทวดด้วย ว่าจะสามารถทนต่อแรงกระแทกของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางได้หรือไม่ ถ้าไม่ได้ ก็ต้องหายาและอุปกรณ์ที่สามารถต้านทานพลังตีกลับของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางได้" เฉินเสี่ยวจวินอธิบาย

"ดีมาก เราไปดูที่บ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางก่อนแล้วค่อยว่ากัน" เฉินอวี้พาทุกคนไปยังบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง

บ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง ที่นี่เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความลึกลับและตำนาน น้ำพุของมันเย็นยะเยือกจนแทงกระดูก ราวกับจะแช่แข็งทุกสิ่งให้เป็นน้ำแข็ง ส่วนน้ำพุอีกด้านกลับร้อนระอุ คลื่นความร้อนพัดโชยมา ราวกับจะเผาทุกสิ่งให้เป็นเถ้าถ่าน พลังสุดขั้วทั้งสองชนิดนี้ผสมผสานกันอยู่ในทะเลสาบแห่งนี้ ก่อเกิดเป็นภาพที่แปลกตาอย่างยิ่ง

"พี่ใหญ่ ข้าขอไปลองศึกษาก่อน"

เฉินฉงยืนอยู่ริมทะเลสาบ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ สัมผัสถึงพลังอันแข็งแกร่งที่แผ่ออกมาจากน้ำในทะเลสาบ

เขารู้ว่าพลังนี้คือกุญแจสำคัญที่ตระกูลของพวกเขาสามารถต้านทานพลังเทวะหลัวซ่าได้ ดังนั้นเขาจึงรวบรวมพลังจิต สัมผัสน้ำพุเบาๆ

เฉินฉงพบว่าเมื่อพลังจิตของตนเองหลอมรวมกับพลังที่ผสมผสานระหว่างความร้อนและความเย็นนี้ ก็จะสามารถรับรู้และเข้าใจดินแดนลึกลับแห่งนี้ได้ดีขึ้น

เมื่อเวลาผ่านไป เฉินฉงก็ค่อยๆเชี่ยวชาญเทคนิคและข้อมูลบางอย่าง

"สมุนไพรเทวะสองชนิดนั้นคืออะไร" เฉินอวี้ชี้ไปที่สมุนไพรเทวะสองชนิดที่อยู่ตรงกลางของน้ำพุทั้งสองถาม

"หญ้าน้ำแข็งดำแปดแฉกและบุปผาเย้ายวนใจแห่งเพลิงอัคคี ทั้งสองเป็นของวิเศษเทวะและยังเป็นพิษร้ายแรงที่หายาก มีพิษเย็นและพิษไฟที่ร้ายกาจ อันตรายมาก ดังนั้นจึงไม่สามารถเข้าใกล้เกินไปได้ และการเก็บเกี่ยวยากมาก พลาดพลั้งเพียงนิดเดียวอาจถึงแก่ชีวิตได้" เยี่ยซิ่วซินตอบ

"นี่ก็เป็นการแสดงออกถึงความสุดขั้วของน้ำพุทั้งสองชนิดเช่นกัน ดังนั้นถ้าไม่มีร่างกายและพลังวิญญาณในระดับหนึ่ง ก็อย่าลงไปในน้ำพุเลย" เฉินเสี่ยวจวินกล่าว

"น้ำพุสองชนิดนี้สุดขั้วเกินไป มีผลในการแช่แข็งเผาไหม้ร่างกายและพลังจิตของวิญญาจารย์ โดยเฉพาะร่างกาย สมกับเป็นสถานที่สิ้นชีพของสัตว์เทพ ข้ายังต้องทดสอบอัตราการไหลของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ความแรงของแรงกระแทกของพลังวิญญาณ และปริมาณของพลังเทวะอีกด้วย ทั้งหมดนี้จะเกี่ยวข้องกับระดับการทนทานของท่านพ่อ" เฉินฉงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เงยหน้าขึ้นอธิบาย

"ทางที่ดีที่สุดคือได้สัมผัสด้วยตนเอง" เฉินเสี่ยวจวินแทรกขึ้นมา

"ในบรรดาคนที่อยู่ที่นี่ ร่างกายของข้าแข็งแกร่งที่สุด ข้าจะลงไปลองดู" จูหงเจิ้นกล่าวอย่างไม่ลังเล

"ท่านลุงหงเจิ้น" เฉินฉงร้องขึ้น ในใจเป็นห่วงอย่างยิ่ง

"ไม่ต้องพูดแล้ว ตอนนี้สถานการณ์ชัดเจนมาก ไม่สามารถให้ท่านปู่ใหญ่ลงไปเสี่ยงได้ มีแต่ต้องลองด้วยตนเองเท่านั้น ถึงจะวัดความแรงและอันตรายของพวกมันได้" จูหงเจิ้นกล่าวอย่างหนักแน่น

"เสี่ยวจวิน เจ้าว่าอย่างไร" เฉินอวี้ถาม

"ลองดูก็ได้ ด้วยร่างกายของวิญญาณยุทธ์สัตว์สายป้องกันระดับสูงสุดของท่านปู่ใหญ่จู น่าจะทนไหว ที่นี่คงไม่ถึงกับไม่มีใครลงไปได้เลย ถ้าท่านปู่ใหญ่จูไม่ไหว ทุกคนก็ไม่ไหว ท่านปู่ทวดก็ไม่ต้องลงไปแล้ว" เฉินเสี่ยวจวินกล่าวอย่างระมัดระวัง

เขาคิดในใจ "ตอนที่พิษของตู้กูป๋อแสดงอาการยังเป็นแค่พรหมยุทธ์วิญญาณ ก็อาศัยบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางนี้ประคองไว้ได้ ยังมีถังซานที่แม้จะมีสมุนไพรเทวะสองชนิดคุ้มกายฝึกฝนกายทองคำ แต่ร่างกายของทั้งสองคนในตอนนั้นเทียบไม่ได้กับท่านปู่ใหญ่จูแน่นอน ท่านผู้นี้ร่างกายแข็งแกร่งกว่าพรหมยุทธ์วิญญาณหลายคนเสียอีก"

เฉินอวี้มองเขาอย่างลึกซึ้ง แล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นก็ดี ท่านลุงหงเจิ้นลงไปก็ระวังหน่อย ถ้ามีอะไรผิดปกติ ให้รีบขึ้นมาทันที"

จูหงเจิ้นค่อยๆเดินเข้าไปในบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง ลมหนาวริมทะเลสาบพัดหวีดหวิว ความเย็นยะเยือกแทงทะลุผิวหนังของเขาราวกับเข็ม เขารู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังเดินเข้าไปในโลกที่ลึกลับและอันตราย

เขาก้าวเข้าสู่ขอบของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง ในชั่วพริบตา เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายของตนเองถูกพลังมหาศาลห่อหุ้มไว้ทันที

พลังนี้เย็นยะเยือกเหมือนน้ำแข็ง ร้อนระอุเหมือนไฟ พลังสุดขั้วทั้งสองชนิดปะทะกันในร่างกายของเขา ราวกับจะฉีกร่างของเขาออกเป็นชิ้นๆ

จูหงเจิ้นกัดฟันแน่น รวบรวมพลังวิญญาณอันแข็งแกร่ง ห่อหุ้มร่างกายและพลังวิญญาณของตนเองไว้แน่น ต้านทานพลังอันแข็งแกร่งของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง

ผิวของเขาเริ่มแดงก่ำ เหงื่อไหลราวกับน้ำตก แต่ก็แข็งตัวเป็นน้ำแข็งในทันที

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ราวกับจะพ่นไฟออกมา

"อดทนไว้"

เฉินเสี่ยวจวินและคนอื่นๆมองดูจูหงเจิ้นอย่างกระวนกระวาย ในใจเต็มไปด้วยความกังวล แต่พวกเขารู้ว่าความตั้งใจของจูหงเจิ้นไม่อาจสั่นคลอนได้

จูหงเจิ้นเดินต่อไป ทุกย่างก้าวของเขาราวกับเดินอยู่บนคมมีด

ความเย็นยะเยือกและเปลวไฟร้อนระอุปะทะกันบนผิวของเขา ร่างกายของเขาสั่นเทา แต่ก้าวเดินของเขากลับมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง

มีแต่ต้องผ่านการทดสอบเช่นนี้เท่านั้น พวกเขาถึงจะสามารถใช้พลังงานของบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางได้อย่างแท้จริง

ค่อยๆ ร่างกายของจูหงเจิ้นก็เริ่มปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่รุนแรงนี้ได้

"น้ำพุที่นี่ ถ้าเป็นวิญญาจารย์วิญญาณยุทธ์สัตว์ที่แข็งแกร่งระดับราชาวิญญาณ ผ่านพ้นระลอกแรกไปได้ น่าจะทนได้สักพัก" จูหงเจิ้นตะโกนบอกทุกคนที่อยู่บนฝั่ง

"ท่านปู่ใหญ่จู ลองใช้สิ่งนี้ปรับสมดุลน้ำพุ" เฉินเสี่ยวจวินโยนเพชรโลหิตมังกรให้เขาหนึ่งเม็ด

"ดี"

หลังจากที่จูหงเจิ้นกำเพชรโลหิตมังกรไว้ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของตนเองถูกพลังมหาศาลห่อหุ้มไว้ นี่คือพลังงานในเพชรโลหิตมังกรชั้นเลิศกำลังหลอมรวมกับร่างกายและพลังวิญญาณของเขา

พลังงานนี้เสริมสร้างร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ผิวของเขาแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า พลังวิญญาณของเขาก็เดือดพล่าน ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก

จูหงเจิ้นรู้สึกว่าพลังที่หยุดนิ่งมาหลายปีของตนเองกำลังเพิ่มขึ้นทีละน้อย ในใจเต็มไปด้วยความยินดี

เขารู้ว่านี่คือพลังที่เพชรโลหิตมังกรชั้นเลิศมอบให้เขา และยังเป็นพลังที่เขาใฝ่ฝันมาตลอด

เขาอดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนออกมา ร่างกายก็ระเบิดพลังอันแข็งแกร่งออกมาทันที

น้ำพุรอบๆราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นดึงดูด ก่อตัวเป็นม่านน้ำขนาดใหญ่ ม่านน้ำค่อยๆรวมตัวกันภายใต้การควบคุมของจูหงเจิ้น ในที่สุดก็ก่อตัวเป็นลูกบอลน้ำขนาดใหญ่

เฉินเสี่ยวจวินและคนอื่นๆเห็นภาพนี้ ต่างก็ส่งเสียงโห่ร้องยินดี

เฉินฉงพยักหน้า จ้องมองเขา กล่าวว่า "ได้ผลจริงๆ ดูเหมือนว่าบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยางจะเกี่ยวข้องกับราชันย์มังกรจริงๆ และเพชรโลหิตมังกรนี้ก็อย่างที่เสี่ยวจวินน้อยพูด ไม่ธรรมดาจริงๆ น่าจะผสมเลือดของราชันย์มังกรอยู่"

ส่วนเฉินเสี่ยวจวินเห็นดังนั้นก็ตะโกนต่อไป "ท่านปู่ใหญ่จู ลองให้เพชรโลหิตมังกรสัมผัสกับน้ำพุดู"

[จบแล้ว]