LVNW บทที่ 9: แผนการต่อต้านกลุ่มฮิวงะและอุจิวะ

LVNW บทที่ 9: แผนการต่อต้านกลุ่มฮิวงะและอุจิวะ

ยูโตะไม่รู้ว่าในขณะที่เขากำลังเดินทางกลับไปยังที่ดินของตระกูลอย่างสบายๆ การประชุมเกี่ยวกับชะตากรรมของเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบๆ

รายงานการวิเคราะห์ที่มีรายละเอียดสูงวางอยู่ต่อหน้าซารุโทบิ ฮิรุเซ็น

รายงานการชันสูตรพลิกศพของสูกิอุระ เท็ตสึโระ,ซาโต้ มาซาโตะ, ยามากาตะ เรอิโระ และ ฮิราฮารา เออิจิถูกส่งโดยทีมนินจาแพทย์แล้ว

ไม่มีจุดที่น่าสงสัย ยกเว้นบาดแผลร้ายแรงของสูกิอุระ เท็ตสึโระ ซึ่งเป็นอาการบาดเจ็บที่โดนแทงระหว่างกระดูกสันหลังส่วนเอวที่สี่และห้า ซึ่งเกิดจากคุไนจากด้านหลัง

สำหรับนินจาคุโมะที่มีทักษะในกระบวนท่าสายฟ้า นิ้วของพวกเขาคือดาบที่คมที่สุด ดังนั้นรายงานจึงสรุปว่า "ไม่เข้าใจว่าทำไมการต่อสู้ครั้งสุดท้ายจึงจบลงด้วยการต่อสู้ระยะประชิด"

ฮิรุเซ็นเพียงแค่เหลือบมองและไม่สนใจประเด็นนี้

ในฐานะโฮคาเงะผู้แข็งแกร่งในการต่อสู้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นได้ผ่านการต่อสู้มานับครั้งไม่ถ้วน โดยเข้าใจดีว่าสุดท้ายแล้วนินจาก็ต่อสู้ราวกับสัตว์ป่า ฉีกกระชากกันเป็นชิ้นๆ เขาได้เห็นโจนินผู้ทรงพลังสองคน เมื่อความแข็งแกร่งของพวกเขาลดน้อยลง และแทงกันด้วยปลาแช่ที่แข็งอย่างสิ้นหวัง

เมื่อกู้ร่างนินจาที่ล้มตายของโคโนฮะเสร็จสิ้น ฮิรุเซ็นก็ไม่ตั้งคำถามกับรายงานของผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว ดังนั้น ความสำเร็จของทีมลาดตระเวน "การได้รับข่าวกรองที่สำคัญ" และ "การสังหารนินจาศัตรูหลายคน" ล้วนเป็นผลมาจากฮิวงะ ยูโตะ

รวมถึงผลงานก่อนหน้านี้ อัจฉริยะตระกูลสาขานี้ได้สะสมความสำเร็จที่สำคัญไว้

ฮิรุเซ็นหลับตา โดยนึกถึงคำพูดของยูโตะในห้องทำงานแห่งนี้เมื่อวันก่อนโดยไม่ได้ตั้งใจ

ประตูดังเอี๊ยดเปิดออก และมีคนสามคนเข้ามายืนเรียงแถว

ฮิรุเซ็นไม่ได้สนใจกับการบุกรุกเข้ามาและพูดเบาๆ “ดันโซ โฮมุระ โคฮารุ มากันแล้วเหรอ?”

“ฮิรุเซ็น...” ทั้งสามคนยืนอยู่หน้าโต๊ะของเขา พวกเขาคุยกันเป็นการส่วนตัวโดยใช้ชื่อ ไม่ใช่คำนำหน้า

ทุกสัปดาห์ในสำนักงานโฮคาเงะแห่งนี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น,ชิมูระ ดันโซ, มิโตคาโดะ โฮมุระ และอุตาทาเนะ โคฮารุ จัดการประชุมลับ ไม่มีหน่วบลับบันทึกการสนทนา ไม่มีหัวหน้าทีมอยู่ และแม้แต่ลูกศิษย์ที่น่าภาคภูมิใจของฮิรุเซ็น "สามนินจาในตำนาน" ก็ไม่อยู่ด้วย

แผนการลับและการตัดสินใจหลายอย่างที่ส่งผลกระทบต่อแคว้นไฟ เกิดขึ้นในระหว่างการประชุมเหล่านี้

“ฮิรุเซ็น” ดันโซเริ่ม ด้วยรอยแผลเป็นบนกรามและมีผ้าพันแผลที่ตาขวาและหน้าผาก ทำให้ไม่มีใครเข้าถึงได้แม้ว่าจะเงียบก็ตาม

“โจมตีก่อน ปล่อยให้นามิคาเซะแทรกซึมเข้าไปในคุโมะงาคุเระและโจมตีร่างสถิตแปดหาง เราจะเตรียมคาถาที่อาจทำลายคาถาผนึกและปล่อยแปดหางออกมา”

การปล่อยแปดหางในใจกลางคุโมะงาคุเระนั้นรุนแรงมาก แม้แต่ในโลกนินจาก็ตาม เนื่องจากมันจะเป็นอันตรายต่อพลเรือนจำนวนมาก ด้วยพลังทำลายล้างของแปดหาง การบาดเจ็บล้มตายในดินแดนแห่งสายฟ้าคงอยู่ในตัวเลขหกหลักอย่างแน่นอน

ฮิรุเซ็นขมวดคิ้ว เมื่อไม่มีบุคคลภายนอกอยู่ เขาจึงไม่จำเป็นต้องรักษาภาพลักษณ์อันสูงส่งและพิจารณาความเป็นไปได้ของแผนอย่างจริงจัง

“ร่างสถิตแปดหางมีความเข้ากันได้สูงกับตัวแปดหาง แผนการธรรมดาอาจไม่ได้ผล”

“งั้นให้มินาโตะพาอุจิวะไปด้วย ด้วยเนตรวงแหวนและคาถาต้องห้าม อัตราความสำเร็จในการปล่อยแปดหางมีมากกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์!”

“ดันโซ นายอยากให้โลกรู้ว่าโคโนฮะทำสิ่งนี้เหรอ? แม้ว่าจะประสบความสำเร็จ ประเทศใหญ่ๆ อื่นๆ ก็จะรวมตัวกันต่อต้านเรา”

"ถ้าอย่างนั้นเราก็ต่อสู้!" ดันโซไม่สะทกสะท้าน "เมื่อถึงตอนนั้น คุโมะงาคุเระจะอ่อนแอลงอย่างรุนแรง ภัยคุกคามที่โดดเด่นเพียงอย่างเดียวของอิวะกาคุเระก็คือตาเฒ่าโอโนกิ... สำหรับสุนะงาคุเระและคิริงาคุเระ? ก็แค่พวกกระจอก"

ฮิรุเซ็นครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง แต่ท้ายที่สุดก็ส่ายหัว "เสี่ยงเกินไป... เผชิญหน้ากับศัตรูสี่ฝ่ายในคราวเดียว ในฐานะโฮคาเงะ ฉันไม่สามารถเอาทั้งหมู่บ้านไปเสี่ยงได้"

“ฮึ่ม...” ดันโซสูดจมูก แต่เมื่อได้ยินฮิรุเซ็นเรียกตัวเองว่าโฮคาเงะ ก็รู้ว่าเขาได้ตัดสินใจแล้วและไม่ต้องการโต้เถียงต่อไป

ในขณะนี้ โคฮารุที่เงียบงันพูดว่า "แต่สงครามกำลังใกล้เข้ามา คุโมะงาคุเระกำลังกระสับกระส่าย การโจมตีของอิวะงาคุเระก็เพิ่มมากขึ้น และอีกสองหมู่บ้านที่แข็งแกร่งกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการสู้รบ หากสงครามปะทุขึ้น มันจะไม่ใช่การต่อสู้กันเล็กน้อย... ฉันเชื่อว่าสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 จะเกิดขึ้นภายในสองปี”

"ฉันเข้าใจ" ฮิรุเซ็นพูดอย่างสงบและหายใจออกวงแหวนควัน “วันนี้ ฉันอยากจะคุยเรื่องนี้เป็นหลัก ถ้าสงครามกลืนกินโลกและหมู่บ้านนินจาที่ยิ่งใหญ่ทั้งห้าเข้าร่วม เราจะไม่สามารถพึ่งพากองกำลังแบบเดิมๆ ได้”

เขาหยุดชั่วคราวแล้วพูดต่อ "เราต้องดึงพลังเพิ่มเติมจากตระกูลอุจิวะและฮิวงะ เนตรวงแหวน และ เนตรสีขาว มีผลกระทบในสนามรบอย่างมาก เราต้องการวิชาเนตรสองอันนี้"

โฮมุระพยักหน้าเห็นด้วย "เป็นความคิดที่ดี ฮิรุเซ็น ก่อนหน้านี้ตระกูลอุจิวะและฮิวงะช่วยเหลือก็จริง แต่เก็บกองกำลังหลักไว้ ซึ่งเพียงพอสำหรับความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ ในเขตชายแดน อย่างไรก็ตาม หากสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 ปะทุขึ้นมา เราจำเป็นต้องได้รับความร่วมมืออย่างเต็มที่จากพวกเขา แต่การมีส่วนร่วมที่มากขึ้นหมายถึงการบาดเจ็บล้มตายที่มากขึ้น…”

ดันโซยิ้มเยาะ ฟันของเขาดูเหมือนเปื้อนเลือด "ถ้าพวกเขาปฏิเสธ เราก็สามารถใช้โอกาสนี้เพื่อ..."

“ดันโซ” ฮิรุเซ็นส่ายหัว “เราเป็นหมู่บ้านเดียวกัน สำหรับฉัน ทั้งฮิวงะและอุจิวะเป็นพี่น้องกันและเป็นส่วนสำคัญของโคโนฮะ ไม่จำเป็นต้องไปไกลถึงขนาดนั้น”

“โอ้? แล้วนายจะเสนออะไรล่ะ?”

“เราสามารถให้คำแนะนำแก่พวกเขาได้” ฮิรุเซ็นหลี่ตา แบ่งปันความคิดของเขา "บอกเป็นนัยว่าตำแหน่งของโฮคาเงะคนถัดไปหรือต่อๆ มาจะให้ความสำคัญกับฮิวงะและอุจิวะ... ดันโซ โฮมุระ โคฮารุ อย่าเพิ่งรีบไป ฉันรู้ว่ามันไม่เหมาะกับตระกูลที่มีอำนาจอย่างฮิวงะ และอุจิวะที่จะดำรงตำแหน่งโฮคาเงะ”

“ดังนั้นจึงเป็นเพียงคำใบ้ คำใบ้เป็นเพียงคำสัญญาปากเปล่า”

“เหมือนกับการปิดตาลาโดยมีแครอทอยู่ข้างหน้า มันได้กลิ่นแครอท ทำงานหนัก แต่ไม่เคยได้กินมันเลย”

อีกสามคนเงียบ โดยเข้าใจว่ากลุ่มอุจิวะและฮิวงะต้องการตำแหน่งโฮคาเงะ การใช้สิ่งนี้เพื่อจูงใจพวกเขาถือเป็นกลยุทธ์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

สิ่งสำคัญคือคำใบ้นั้นละเอียดอ่อนเพียงใด

พวกเขาต้องรู้สึกอย่างแท้จริงว่า "ตำแหน่งของโฮคาเงะนั้นสามารถเอามาได้" ขณะเดียวกันก็ทำให้ง่ายต่อการหลบเลี่ยงการปฏิบัติตามคำสัญญาหลังสงคราม

ไม่มีความมุ่งมั่นมากนัก แต่ก็เพียงพอที่จะสร้างแรงจูงใจได้

ฮิรุเซ็นไม่ได้ทำให้พวกเขาสงสัย:

“นักเรียนของฉันสามคน—หนึ่งคนจากตระกูลเซ็นจู ส่วนที่เหลือ—พลเรือนสองคน”

“นักเรียนของพวกเขายังขาดสมาชิกอุจิวะและฮิวงะ ซึ่งส่งสัญญาณที่ไม่ดี... หมายความว่ากลุ่มเหล่านี้จะไม่ได้เป็นศูนย์กลางของโคโนฮะหรือบทบาทของโฮคาเงะเป็นเวลานาน”

"ฉันแก่แล้ว ขาดพลังในการฝึกนักเรียนใหม่ ดังนั้น ฉันจะให้นักเรียนเลือกผู้สืบทอดจากตระกูลใหญ่ เพื่อเป็นการส่งสัญญาณว่าฉันไม่ได้ต่อต้านฮิวงะหรืออุจิวะ บางทีก็อาจจะพิจารณาพวกเขาในฐานะผู้นำโคโนฮะด้วย"