บทที่ 140 - การรักษาด้วยเข็มไฟฟ้า

บทที่ 140 - การรักษาด้วยเข็มไฟฟ้า

เอี๊ยด

ไม่นานหลังจากนั้นก็มีคนไข้ถือใบบันทึกการรักษาผลักประตูเข้ามา

คนไข้ที่เข้ามาเป็นชายวัยกลางคน มือข้างหนึ่งกุมท้องดูสีหน้าแปลกๆ อาจจะเป็นเพราะปวดท้องจนทนไม่ไหว

ชายวัยกลางคนเดินมาถึงหน้าเซียวปู้ฝานก็พูดว่า “คุณหมอครับ สองเดือนมานี้ผมปวดท้องบ่อยๆ แล้วก็มีอาการปัสสาวะเป็นเลือดด้วย คุณช่วยดูให้ผมหน่อยว่าผมเป็นอะไร”

เมื่อได้ยินดังนั้น เซียวปู้ฝานก็พยักหน้าเบาๆ “อืม เอาใบบันทึกการรักษาของคุณมาให้ผมดูหน่อย”

ชายวัยกลางคนรีบยื่นใบบันทึกการรักษาในมือให้ทันที

เซียวปู้ฝานรับมาดูก็เห็นว่าบนนั้นเขียนว่า

[ชื่อ-นามสกุล หวังผิงอัน]

[เพศ ชาย]

[อายุ 42 ปี]

[ลงทะเบียน แผนกตรวจแพทย์แผนจีน]

[ข้อมูลอื่นๆ ไม่มี]

“ผมจะแมะให้คุณก่อนนะครับ”

หลังจากที่เซียวปู้ฝานดูใบบันทึกการรักษาแล้ว ก็แมะให้อีกฝ่าย

ผลปรากฏว่าพอแมะแล้วเขาก็พบว่า

แม้ว่าร่างกายของหวังผิงอันจะดูแข็งแรงดี แต่ชีพจรที่มือทั้งสองข้างกลับตึงลื่นและเล็ก ไม่เหมือนชีพจรปกติ

“มา อ้าปาก ผมขอดูฝ้าบนลิ้นของคุณหน่อย”

เซียวปู้ฝานให้หวังผิงอันยื่นลิ้นออกมาดูอีกครั้ง ก็เห็นว่าฝ้าบนลิ้นของเขาบางขาวปกคลุมทั่วทั้งลิ้น

จากนั้นเซียวปู้ฝานก็สังเกตศีรษะ คอ หน้าอก และแขนขาของหวังผิงอันอีกครั้งไม่พบความผิดปกติ

แต่ตับและม้ามที่ท้องของอีกฝ่ายไม่ใหญ่ กล้ามเนื้อที่ท้องด้านขวาล่างแข็งกว่าด้านซ้ายเล็กน้อย ไม่นุ่มเท่าด้านซ้าย ไม่มีอาการกดเจ็บและไม่มีก้อนเนื้อ ไม่มีอาการเคาะเจ็บที่เอว

นี่น่าจะเป็นอาการชี่ตับและไตติดขัด ความชื้นสะสมในกระเพาะปัสสาวะ

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เซียวปู้ฝานก็พูดกับหวังผิงอันว่า “คุณน่าจะมีนิ่วในระบบทางเดินปัสสาวะ”

“หา นิ่วเหรอครับ”

หวังผิงอันถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถามอย่างร้อนใจ “แล้วตอนนี้จะทำยังไงดีครับคุณหมอ ผมต้องผ่าตัดหรือเปล่าครับ”

เซียวปู้ฝานยิ้มปลอบใจ “อืม ไม่ต้องกังวลครับ นิ่วของคุณก้อนนี้ยังไม่ใหญ่มาก ดูจากตอนนี้แล้วไม่จำเป็นต้องผ่าตัดครับ”

“ผมจะให้ยาตำรับปรับตับคลายการเกร็ง ระบายชี่ขับความชื้นไปให้ก็ไม่เป็นไรแล้ว เดี๋ยวคุณถือใบสั่งยาไปจ่ายเงินที่ห้องยาแล้วรับยาได้เลย ผมจะเขียนจำนวนครั้งที่ต้องทานไว้ในใบสั่งยาด้วย ไม่ต้องกังวลครับ”

“ขอบคุณมากครับคุณหมอ”

หวังผิงอันพยักหน้า ถึงได้วางใจลง

จากนั้นเซียวปู้ฝานก็เคาะแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ สั่งยาออกมา

“ยาต้มสาวเย่ากานเฉ่าเหอเทียนไถอูเยว่ส่านเจียเจี่ยน”

“ไป๋สาว 15 กรัม จื้อกานเฉ่า 6 กรัม อูเยว่ 12 กรัม เฉาชวนเลี่ยนจื่อ 12 กรัม เฉาเสี่ยวหุยเซียง 5 กรัม เฉาจวี๋เหอ 9 กรัม ฝูหลิง 12 กรัม เจ๋อเซี่ย 12 กรัม”

แปะๆๆ

ไม่นานเซียวปู้ฝานก็พิมพ์ใบสั่งยาออกมา

เซียวปู้ฝานยื่นใบสั่งยาและใบแจ้งหนี้ที่พิมพ์ออกมาให้หวังผิงอัน “ระหว่างการรักษาคุณต้องดื่มน้ำให้มากขึ้น เพื่อให้ปริมาณปัสสาวะเพิ่มขึ้นและปัสสาวะบ่อยขึ้น”

“นอกจากนี้คุณควรออกกำลังกายด้วยการกระโดดอย่างเหมาะสม ซึ่งจะช่วยให้นิ่วถูกขับออกมาพร้อมกับปัสสาวะได้ทันท่วงที ในขณะเดียวกันผู้ป่วยที่เป็นนิ่วในไตควรรับประทานอาหารที่มีพิวรีนต่ำ เพื่อป้องกันภาวะกรดยูริกในเลือดสูง พยายามทานอาหารที่มีออกซาเลตสูงให้น้อยที่สุด เข้าใจไหมครับ”

“ครับๆ ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณครับคุณหมอ”

หวังผิงอันพูดพลางรับใบสั่งยาพลางพยักหน้ารับคำ จากนั้นก็ออกไปจ่ายเงินรับยา

หลังจากที่อีกฝ่ายจากไปแล้ว

เซียวปู้ฝานก็ตะโกนบอกคนไข้ที่รออยู่ข้างนอกว่า “เอาล่ะครับ คนไข้คนต่อไปเข้ามาได้เลยครับ”

ไม่นานคนไข้คนต่อไปก็ผลักประตูเข้ามา

คนไข้คนที่สองที่เข้ามาเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ดูอายุค่อนข้างมาก

“คุณหมอคะ ไหล่ซ้ายของฉันปวดมาครึ่งเดือนแล้ว ก่อนหน้านี้เคยใช้ยาแก้ปวดเมื่อยบางอย่างแล้ว แต่ไม่ได้ผล ตอนนี้ไหล่ซ้ายของฉันปวดบ่อยขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็ปวดมากขึ้นเรื่อยๆ แขนท่อนบนของฉันยกไม่ขึ้นแล้วค่ะ”

ผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาก็พูดพล่ามไปเรื่อยๆ พร้อมกับยื่นใบบันทึกการรักษาในมือให้

เซียวปู้ฝานรับใบบันทึกการรักษาที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ดูแวบหนึ่ง

ก็เห็นว่าบนนั้นเขียนว่า

[ชื่อ-นามสกุล หลิวเยี่ยน]

[เพศ หญิง]

[อายุ 49 ปี]

[ลงทะเบียน แผนกตรวจแพทย์แผนจีน]

[ข้อมูลอื่นๆ ไม่มี]

49 ปีเหรอ

นั่นก็ใกล้จะห้าสิบแล้วสินะ

อายุมากแล้วนะเนี่ย

เซียวปู้ฝานมองอีกฝ่ายแวบหนึ่งแล้วลุกขึ้นยืน “ผมจะตรวจให้คุณง่ายๆ ก่อนนะครับ”

พูดจบเซียวปู้ฝานก็เดินไปตรวจให้หลิวเยี่ยนที่หน้าของเธอ

พอสองมือของเซียวปู้ฝานสัมผัสที่ไหล่ซ้ายของอีกฝ่าย ก็รู้สึกได้ว่ากล้ามเนื้อของอีกฝ่ายค่อนข้างแข็ง แต่กลับไม่มีอาการบวมแดง

เมื่อรวมกับที่คนไข้เพิ่งจะพูดเองว่าการทำงานของแขนท่อนบนถูกจำกัด ปวดจนทนไม่ไหว

เซียวปู้ฝานก็วินิจฉัยได้ทันทีว่านี่น่าจะเป็นโรคไหล่ติดอย่างแน่นอน

จากนั้นเซียวปู้ฝานก็หยิบเข็มเงินบนโต๊ะทำงานขึ้นมาเริ่มฆ่าเชื้อพลางพูดกับคนไข้

“คุณน่าจะเป็นโรคไหล่ติดที่ไหล่ซ้าย ยาทั่วไปยากที่จะเห็นผลทันที ผมจะลองรักษาด้วยการฝังเข็มให้คุณดูนะครับ”

“หา ฝังเข็มจะได้ผลเหรอคะ” หลิวเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างถาม

เซียวปู้ฝานยิ้มแล้วพูดว่า “ลองดูก็รู้ครับ ถ้าไม่ได้ผลผมไม่คิดเงินคุณ”

“อย่างนั้นก็พอได้ค่ะ งั้นก็รบกวนคุณหมอด้วยนะคะ” หลิวเยี่ยนพยักหน้ารับคำ

เซียวปู้ฝานยิ้มไม่ได้พูดอะไร หยิบเข็มเงินในมือขึ้นมาแล้วก็ลงเข็มที่จุดเจียนอวี๋ จุดเจียนเจิน จุดเจียนเหลียว จุดเทียนจง จุดซานเจียน จุดฉวีฉือ จุดหยั่งเหลา และจุดเฟ่ยซูของอีกฝ่าย

ใช้เข็มขนาด 28 ยาว 1.5 นิ้วฝัง หลังจากได้ชี่แล้วก็ใช้วิธีการแทงขึ้นลงเพื่อระบาย ทิ้งเข็มไว้ประมาณ 20-30 นาที

ซวบ ซวบ ซวบ

หลังจากที่เซียวปู้ฝานลงเข็มเสร็จแล้ว ก็พูดกับหลิวเยี่ยนว่า

“การฝังเข็มธรรมดาสามารถบรรเทาอาการปวดของคุณได้เท่านั้น ถ้าต้องการรักษาให้หายขาดต้องใช้การรักษาด้วยเข็มไฟฟ้า แบบนี้ถึงจะทำให้การทำงานของแขนของคุณกลับมาเป็นปกติได้”

“อะไรนะคะ การรักษาด้วยเข็มไฟฟ้าเหรอ”

หลิวเยี่ยนอึ้งไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะไม่อยากเชื่อ “เข็มไฟฟ้านี่มันอะไรกันคะ คุณหมอไม่ได้หลอกฉันใช่ไหมคะ”

เซียวปู้ฝานยิ้มอธิบาย “เข็มไฟฟ้าเป็นส่วนหนึ่งของการฝังเข็มของการแพทย์แผนจีนสมัยใหม่ วิธีการฝังเข็มชนิดนี้โดยทั่วไปจะใช้ในการระงับความรู้สึกด้วยการฝังเข็ม แต่สำหรับอาการของคุณก็สามารถให้ผลการรักษาที่ดีได้เช่นกัน”

“ฉัน...ฉันเชื่อคุณหมอค่ะ แค่รักษาไหล่ของฉันให้หายก็พอแล้วค่ะ” หลิวเยี่ยนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ

“อืม ครับ งั้นคุณก็นั่งรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจะทำการรักษาด้วยเข็มไฟฟ้าให้คุณ”

เซียวปู้ฝานให้หลิวเยี่ยนไปนั่งที่บริเวณพักผ่อนด้านข้าง แล้วก็ตรวจคนไข้คนต่อไปต่อ

หลังจากที่ส่งคนไข้คนหลังกลับไปแล้ว

เซียวปู้ฝานถึงได้หันกลับมาถอนเข็มเงินบนตัวของหลิวเยี่ยนออก เริ่มเตรียมตัวทำการรักษาด้วยเข็มไฟฟ้าให้เธอ

เข็มไฟฟ้าย่อมต้องใช้ไฟฟ้าอยู่แล้ว

โชคดีที่ด้วยความก้าวหน้าของเทคโนโลยี ตอนนี้มีเครื่องมือเข็มไฟฟ้าแล้ว

ไม่นานเซียวปู้ฝานก็โทรศัพท์ไปที่แผนกเวชภัณฑ์ ทางนั้นก็ส่งเครื่องมือรักษาด้วยเข็มไฟฟ้า G6805-Heavy Duty มาให้หนึ่งเครื่อง

เซียวปู้ฝานเลือกใช้ความหนาแน่นที่ค่อนข้างห่างกัน โดยกำหนดตามระดับความทนทานของผู้ป่วย แล้วก็ทำการรักษาด้วยเข็มไฟฟ้าให้หลิวเยี่ยนไปหนึ่งรอบ

ในกรณีที่คลื่นไฟฟ้าของเข็มไฟฟ้าค่อนข้างเล็ก ผู้ป่วยจะไม่รู้สึกอะไรเลย

ดังนั้นจนกระทั่งการรักษาด้วยเข็มไฟฟ้าเสร็จสิ้น

หลิวเยี่ยนก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ เธอรู้สึกเพียงแค่ว่าแขนซ้ายของเธอชาๆ สบายมาก

เซียวปู้ฝานดูเวลาของการรักษาด้วยเข็มไฟฟ้าว่าใกล้จะหมดแล้ว ก็ถอนเข็มเงินออกแล้วพูดกับหลิวเยี่ยนว่า

“อืม เรียบร้อยแล้วครับ คุณลองดูสิครับว่าแขนซ้ายของคุณดีขึ้นบ้างไหม หลังจากนี้คุณต้องมาทำการรักษาด้วยเข็มไฟฟ้าวันละครั้งก็พอแล้วครับ ถ้าฟื้นตัวได้ดีก็มาตรวจซ้ำแค่สามครั้งก็พอแล้วครับ”

“ว้าย แขนของฉันเหมือนจะไม่เจ็บเหมือนเมื่อก่อนแล้วจริงๆ ด้วยค่ะ”

หลิวเยี่ยนลองยกแขนซ้ายของตัวเองดูเล็กน้อย บนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาทันที

แปะๆๆ

เซียวปู้ฝานกดคอมพิวเตอร์ให้ยาขับเลือดสลายลิ่มเลือดให้เธออีกนิดหน่อย แล้วยื่นใบสั่งยาที่พิมพ์ออกมาให้เธอ

“ได้แล้วครับ คุณถือใบสั่งยาเหล่านี้ไปจ่ายเงินรับยาได้เลยครับ ยาเหล่านี้ใช้สำหรับขับเลือดสลายลิ่มเลือด ซึ่งดีต่ออาการไหล่ติดของคุณครับ”

“ค่ะๆๆ หนูรู้แล้วค่ะคุณหมอ ขอบคุณมากนะคะ”

หลิวเยี่ยนขอบคุณเซียวปู้ฝานซ้ำๆ แล้วก็ถือใบสั่งยาหันหลังไปจ่ายเงินรับยา

หลังจากที่อีกฝ่ายจากไป

ซูหย่าฮุ่ยที่อยู่ตรงข้ามก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา “วันนี้ดูเหมือนจะมีคนไข้ไม่เยอะนะคะ”

เซียวปู้ฝานมองไปที่หน้าประตูที่ไม่มีคนไข้ต่อแถวแล้ว ก็ยิ้มยักไหล่ “ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีคนไข้ไม่กี่คนจริงๆ ครับ แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยผมก็จะได้พักผ่อนบ้าง”

ซูหย่าฮุ่ยอดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กน้อย จู่ๆ ก็เดินเข้ามา “ไหนๆ ตอนนี้ก็ไม่มีคนไข้แล้ว งั้นคุณก็ใช้โอกาสนี้เลือกตอบความคิดเห็นในโต่วอินสักสองสามข้อสิคะ”

เซียวปู้ฝานอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเธอ “ตอนนี้เป็นเวลาทำงานนะ คุณคิดอะไรอยู่”

ซูหย่าฮุ่ยพูดต่อ “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ก็มีฉันคอยดูต้นทางให้คุณอยู่นี่ไงคะ คุณก็ใช้โอกาสนี้ตอบความคิดเห็นสักหน่อย พอฉันเห็นมีคนไข้มาฉันจะบอกคุณเอง”

“...”

เซียวปู้ฝานทนซูหย่าฮุ่ยไม่ไหวจริงๆ เปิดโทรศัพท์มือถือเข้าโต่วอินดูอย่างจนใจ

[จบแล้ว]