บทที่ 22 - ดื่มชานมเย็นให้น้อยลงหน่อย

บทที่ 22 - ดื่มชานมเย็นให้น้อยลงหน่อย

ตอนเที่ยง

หลังจากกินข้าวกลางวันที่โรงอาหารของโรงพยาบาลแล้ว

เซียวปู้ฝานก็นอนพักกลางวันอยู่ในห้องตรวจของตนเอง

โชคดีที่เวลาทำงานช่วงบ่ายของโรงพยาบาลนี้ค่อนข้างสมเหตุสมผล มีเวลาให้แพทย์กินข้าวและพักกลางวันอยู่หลายชั่วโมง มิฉะนั้นแล้วงานทั้งวันคงจะทำให้คนเหนื่อยแย่

ถึงแม้ว่าเช้านี้เซียวปู้ฝานจะตรวจคนไข้ไปไม่กี่คนก็ตาม

แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการพักผ่อนของเขาเลย

ปัง ปัง ปัง

ทว่า

ก็ในขณะที่เซียวปู้ฝานเพิ่งจะนอนพักกลางวันไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

สวี่เสี่ยวลี่ก็เคาะประตูห้องตรวจขึ้นมาทันที ถือชานมสองแก้วเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม

“อ๊ะ คุณหมอเซียวพักกลางวันอยู่เหรอคะ จะดื่มชานมไหมคะ”

สวี่เสี่ยวลี่ยิ้มร่าเริงเดินมาตรงหน้าเซียวปู้ฝาน เขย่าชานมที่ถืออยู่ในมือ

“…”

เซียวปู้ฝานขยี้ตาแล้วลุกขึ้นมา มองสวี่เสี่ยวลี่อย่างไม่พอใจ

“นี่คุณกลางวันแสกๆ ไม่พักผ่อนยังจะวิ่งออกไปซื้อชานมดื่มอีกเหรอ คุณจะซื้อชานมดื่มก็ซื้อไปสิ จะมาที่นี่ทำไม ไม่ให้คนอื่นได้พักกลางวันดีๆ บ้างเลยเหรอ”

“คิกๆ ฉันก็แค่เอาชานมมาให้คุณนี่คะ จะดื่มหน่อยไหม”

สวี่เสี่ยวลี่ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจท่าทีของเซียวปู้ฝานที่มีต่อเธอเลย ยังคงยิ้มแย้มแจ่มใส ยื่นชานมที่ถืออยู่ในมือให้

“ขอบคุณสำหรับชานมของคุณจริงๆ”

เซียวปู้ฝานลุกขึ้นมารับชานมที่สวี่เสี่ยวลี่ยื่นให้ด้วยความจนปัญญา แล้วก็บิดขี้เกียจพลางวางชานมไว้ที่โต๊ะทำงาน หันไปถามสวี่เสี่ยวลี่

“นี่คุณกลางวันแสกๆ วิ่งออกไปซื้อชานมไม่ร้อนเหรอ ระวังจะเป็นลมแดดนะ ไม่อย่างนั้นชานมแก้วนี้ก็ซื้อมาเปล่าๆ”

ต้องรู้ก่อนว่า ตอนนี้ใกล้จะเข้าสู่ช่วงซานฝูเทียนแล้ว

อุณหภูมิข้างนอกก็สูงขึ้นเรื่อยๆ อุณหภูมิกลางแจ้งสูงถึงสามสิบกว่าองศา

อากาศร้อนขนาดนี้ กลางวันแสกๆ ยังจะวิ่งออกไปซื้อชานมอีก

นี่มันรักชานมมากกว่าชีวิตจริงๆ หรือเปล่า

เมื่อได้ยินคำพูดแสดงความเป็นห่วงของเซียวปู้ฝาน

สีหน้าของสวี่เสี่ยวลี่ก็พลันเปล่งประกายขึ้นมา ยิ้มพลางพูด “คิกๆ ไม่เป็นไรค่ะ อากาศแบบนี้ก็ไม่ได้ร้อนเท่าไหร่หรอกค่ะ ใจสงบก็เย็นเอง”

เซียวปู้ฝานส่ายหัวอย่างจนปัญญา แล้วก็หยิบชานมที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานเมื่อครู่ขึ้นมาดื่มหนึ่งอึก

“หืม คุณซื้อชานมเย็นอีกแล้วเหรอ”

เซียวปู้ฝานดื่มชานมในมือไปหนึ่งอึก คิ้วก็อดไม่ได้ที่จะเลิกขึ้นเล็กน้อย หันไปมองสวี่เสี่ยวลี่แล้วถาม

สวี่เสี่ยวลี่ยิ้มพลางพูด “ใช่ค่ะ อากาศร้อนๆ ก็ต้องดื่มของเย็นสิคะ หรือว่าชานมแก้วนี้ไม่อร่อยเหรอคะ”

ฟุ่บ

เซียวปู้ฝานคว้าชานมเย็นอีกแก้วในมือของสวี่เสี่ยวลี่มาทันที อดไม่ได้ที่จะถลึงตาใส่เธอ “วันนี้คุณเป็นอะไรไปคุณไม่รู้ตัวเองเหรอ ยังจะดื่มของเย็นอีก”

“เมื่อเช้าคุณดื่มไปแก้วหนึ่งฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรแล้วนะ นี่ถ้าตอนบ่ายคุณยังจะดื่มอีก ร่างกายของคุณจะรับไหวเหรอ”

เมื่อเห็นเซียวปู้ฝานแย่งชานมในมือของตนไป สวี่เสี่ยวลี่ก็ตกใจไปครู่หนึ่ง มองเขาอย่างไม่เข้าใจแล้วถาม “ร่างกายของฉันเป็นอะไรไปคะ ร่างกายของฉันแข็งแรงดีออก ไม่เชื่อคุณลองดูสิ”

“ลองอะไรล่ะ คุณไม่รู้เหรอว่าญาติคุณกำลังจะมา”

เซียวปู้ฝานทำเสียงหึในลำคออย่างไม่พอใจ ถลึงตาใส่สวี่เสี่ยวลี่อีกครั้ง “ญาติจะมาแล้วยังจะดื่มของเย็นอยู่เรื่อยๆ ได้ยังไง ไม่อย่างนั้นพอความเย็นเข้าร่างกายแล้ว จะมีตอนให้คุณร้องไห้”

“หา”

สวี่เสี่ยวลี่อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง ท่าทางไม่น่าเชื่อ “ไม่จริงน่า ญาติฉันจะมาตอนนี้ได้ยังไง ตามเวลานับแล้วอย่างน้อยก็ต้องอีกหลายวันนะ”

เซียวปู้ฝานอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว หัวเราะเบาๆ “นั่นก็ต้องถามตัวเองแล้วล่ะ ช่วงนี้คุณดื่มชานมเย็นไปกี่แก้วแล้ว คุณไม่รู้เหรอว่ากินของดิบของเย็นมากเกินไปจะส่งผลกระทบต่อประจำเดือน เสียดายที่คุณยังเป็นพยาบาลอยู่เลย”

ต้องรู้ก่อนว่า ผู้หญิงถ้ากินของดิบของเย็นมากเกินไป จะไปรบกวนการทำงานของแกนไฮโปทาลามัส-พิทูอิทารี-รังไข่ ทำให้ประจำเดือนมาไม่ปกติ

ดังนั้นในช่วงที่มีประจำเดือนแนะนำให้เลือกกินอาหารอุ่นๆ เป็นหลัก

ทว่า

สวี่เสี่ยวลี่ถูกคำพูดของเซียวปู้ฝานพูดจนหน้าแดงก่ำ แล้วก็กระทืบเท้าเบาๆ

“หึ ฉันไม่เชื่อหรอก ฉันชอบดื่มชานมเย็นแล้วจะทำไม”

พูดจบ สวี่เสี่ยวลี่ก็ก้มหน้าลงคว้าชานมเย็นคืนจากมือของเซียวปู้ฝาน แล้วก็กอดชานมวิ่งออกไปทันที

“เฮ้ นี่คุณทำไมไม่ฟังคำเตือนเลยล่ะ เดี๋ยวถ้าปวดท้องขึ้นมาอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะ”

เซียวปู้ฝานอดไม่ได้ที่จะตะโกนบอกสวี่เสี่ยวลี่อย่างจนปัญญา

สวี่เสี่ยวลี่ทำเสียงหึในลำคอโดยไม่หันกลับมามอง “หึ เรื่องของคุณหรือไง คุณก็ไม่ใช่แฟนฉันซะหน่อย”

เซียวปู้ฝาน: “…”

เมื่อเห็นว่าสวี่เสี่ยวลี่ไม่ฟังคำพูดของตนเลย เซียวปู้ฝานก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวอย่างจนปัญญา ได้แต่ปล่อยเธอไป

อึก อึก

ทางด้านนี้ หลังจากที่สวี่เสี่ยวลี่คว้าชานมเย็นของตนคืนกลับมาที่แผนกผู้ป่วยในชั้นบนแล้ว ก็ดื่มไปอีกหลายอึกใหญ่ๆ

ความรู้สึกเย็นสดชื่นนั้นทำให้เธออดไม่ได้ที่จะผ่อนลมหายใจออกมา “ฮ้า สบายจัง อากาศร้อนๆ ต้องดื่มชานมเย็นแบบนี้ถึงจะดีที่สุด”

อึก อึก

ทว่า ยังไม่ทันที่เธอจะดีใจเสร็จ

ท้องของสวี่เสี่ยวลี่ก็เริ่มปั่นป่วนขึ้นมาทันที

ความรู้สึกปวดท้องทำให้สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที ทั้งคนก็ตระหนักได้ทันทีว่าเรื่องไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้น

ไม่จริงน่า

หรือว่าญาติของตัวเองจะมาจริงๆ

ในทันใดนั้น สวี่เสี่ยวลี่ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำพูดที่เซียวปู้ฝานพูดกับเธอเมื่อครู่ แล้วถึงได้ตระหนักว่าประจำเดือนของตัวเองเหมือนจะมาก่อนกำหนดจริงๆ

จากนั้น สวี่เสี่ยวลี่ก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เธอรีบวิ่งไปที่ห้องทำงานของตนเอง เปิดลิ้นชักหยิบผ้าอนามัย ‘ชีตู้คงเจียน’ ออกมาหนึ่งห่อ แล้วก็รีบวิ่งไปที่ห้องน้ำ

โชคดีที่เธอพก ‘ชีตู้คงเจียน’ ติดตัวไว้เสมอ ไม่อย่างนั้นวันนี้คงจะแย่แน่ๆ

เพราะเวลาทำงานเธอใส่ชุดพยาบาลสีขาว

ถ้าหากกางเกงเปื้อนเลือดขึ้นมา คงจะต้องอับอายขายหน้าต่อหน้าประชาชีแน่ๆ

เพียงแต่สวี่เสี่ยวลี่ยังคงไม่เข้าใจ

ว่าเซียวปู้ฝานรู้ได้อย่างไรว่าประจำเดือนของเธอจะมาก่อนกำหนด

คงไม่ใช่ว่าแค่ดูจากการที่เธอดื่มชานมเย็นก็จะรู้ได้หรอกนะ เพราะก่อนหน้านี้เธอก็กินบ่อยๆ นี่นา

อันที่จริงแล้วสวี่เสี่ยวลี่ไม่รู้หรอกว่า

ฝีมือการแพทย์ของเซียวปู้ฝานในตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง แค่เพียงความรู้เรื่อง ‘ตำรานรีเวชวิทยาแผนจีนฉบับสมบูรณ์’ ระดับเชี่ยวชาญ เขาก็สามารถมองเห็นอาการของสวี่เสี่ยวลี่ได้อย่างรวดเร็ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขายังมีการฟังระดับเชี่ยวชาญอีกด้วย

อันที่จริงแล้วเมื่อกี้ตอนที่เซียวปู้ฝานดื่มชานมเย็น เขาก็ตั้งใจฟังเสียงการเต้นของอวัยวะภายในของสวี่เสี่ยวลี่ แล้วก็สังเกตเห็นว่ากระเพาะอาหารและไตของอีกฝ่ายมีปัญหา

ประกอบกับอีกฝ่ายดื่มชานมเย็นอยู่ตลอดเวลา ความเย็นในมดลูกก็ค่อนข้างหนัก

ก็เพราะเหตุผลเหล่านี้เอง เซียวปู้ฝานถึงได้ตัดสินว่าประจำเดือนของสวี่เสี่ยวลี่จะมาก่อนกำหนด

ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุนี้

เมื่อกี้เขาก็คงจะไม่แย่งชานมเย็นในมือของสวี่เสี่ยวลี่มาแล้วห้ามเธอไม่ให้ดื่มหรอก

น่าเสียดายที่เด็กคนนี้ไม่ฟังคำเตือน

ป.ล. ขอตั๋วแนะนำกับตั๋วรายเดือนหน่อยนะครับ!!!

[จบแล้ว]