โต้วหลัว เกิดใหม่เป็นฮั่วอวี่เฮ่า แต่ผมไม่ใช่ซัคคิวบัสนะครับตอนที่15

บทที่ 15 ทางเลือก

“ได้เลย”

เมื่อเป็นเรื่องการทำอาหาร ฮั่วอวี่เฮ่ามักจะจริงจังเสมอ

วัตถุดิบและตะแกรงย่างมีพร้อมทุกอย่าง แม้จะอยู่บนพื้นดินที่เยือกแข็ง แต่กลับไม่มีลมพัดแม้แต่น้อย

ฮั่วอวี่เฮ่าอดไม่ได้ที่จะมองไปที่จักรพรรดินีหิมะ สบตากับดวงตาที่ยิ้มแย้มของเธอ และถอนหายใจอย่างจนปัญญา ดูเหมือนว่าเธอจะเตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว

กว่าที่จักรพรรดินีน้ำแข็งจะกลับมาอยู่ต่อหน้าฮั่วอวี่เฮ่าอีกครั้ง เธอก็ถูกกลิ่นหอมดึงดูดเข้ามาเสียแล้ว

“นี่คืออาหารจากในความทรงจำของข้างั้นรึ? กลิ่นหอมไม่เลวเลย” จักรพรรดินีน้ำแข็งพึมพำ ขณะมองดูเนื้อย่างและกลืนน้ำลาย

ไม่นานหลังจากนั้น สองผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนเหน็บหนาวสุดขั้วก็นั่งกินเนื้อย่างกัน จักรพรรดินีหิมะทานอย่างสง่างาม ค่อยๆ ละเลียดคำเล็กๆ

ส่วนจักรพรรดินีน้ำแข็ง... เธอก็คีบไม้เสียบไว้ในก้ามใหญ่ทั้งสองข้าง สะบัดเพียงครั้งเดียวเนื้อก็หลุดออกมา เหลือเพียงไม้ไผ่เปล่าๆ

“ปิงปิงของข้าช่างดูดีแม้กระทั่งตอนกิน”

หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งโผล่ออกมาอีกครั้งตอนไหนก็ไม่รู้ ร่างบุรุษสีทองของเขามองจ้องไปยังจักรพรรดินีน้ำแข็งอย่างหลงใหล ถึงขนาดพยายามจะยื่นมือไปสัมผัสหางของเธอ

เนื่องจากได้รับผลกระทบจากความทรงจำและยังไม่แน่ใจว่าจะปฏิบัติต่อหนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งอย่างไร จักรพรรดินีน้ำแข็งจึงทำได้เพียงหน้าแดงและใช้หางหลบไปมาเท่านั้น

ปากของฮั่วอวี่เฮ่ากระตุก ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่อีเล็กซ์ทำนั้นถูกหรือผิดกันแน่

“พอได้แล้ว! ถ้าท่านยังทำแบบนี้อีก ท่านจะไม่ได้เห็นหน้าข้าอีกเลย!” จักรพรรดินีน้ำแข็งตะโกนใส่หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่ง เธอทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

“ข้าเห็นความทรงจำแล้ว ท่านต้องทำทุกอย่างเหมือนที่ท่านทำในชาติก่อน มิฉะนั้นข้าจะไม่ยอมรับท่าน จนกว่าท่านจะทำสำเร็จ เราทำได้แค่จับมือกันเท่านั้น!”

หลังจากได้เห็นการกระทำของหนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งในชาติก่อน จักรพรรดินีน้ำแข็งก็ซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง

แต่เธอจะทำให้เจ้าหนอนตัวใหญ่นี่ได้ใจง่ายๆ ไม่ได้ เธอจึงใช้กลยุทธ์นี้ แม้ว่าปลายหางของเธอที่แดงก่ำดุจเลือดกลับทรยศเธอก็ตาม

หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งดีใจอย่างยิ่งและตอบตกลงซ้ำๆ ชาติก่อนก็คือชาติก่อน ชาตินี้เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่มีความคืบหน้าขนาดนี้ก็นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว

ดังนั้นเขาจึงจับก้ามใหญ่ของจักรพรรดินีน้ำแข็งอย่างว่าง่าย ทำให้จักรพรรดินีน้ำแข็งต้องใช้ก้ามอีกข้างกินต่อไป ความเร็วของเธอลดลงครึ่งหนึ่งในทันที

จักรพรรดินีหิมะมองดูการแสดงตลกของคนโง่สองคนและอดที่จะหัวเราะไม่ได้ สายตาหยอกล้อของเธอทำให้จักรพรรดินีน้ำแข็งอยากจะขุดหลุมฝังตัวเองเสียให้รู้แล้วรู้รอด

เมื่อพวกเขากินกันอิ่มแล้ว ทั้งกลุ่มก็นั่งหันหน้าเข้าหากัน

เสี่ยวไป๋ก็มาด้วย ร่างกายที่ใหญ่โตราวภูเขาของเธอนอนอยู่บนพื้น ดวงตาสีเข้มของเธอจ้องมองฮั่วอวี่เฮ่าอย่างสงสัย

ฮั่วอวี่เฮ่าลูบจมูกของเสี่ยวไป๋อย่างเอ็นดู เขาเอื้อมไม่ถึงหัวของเธอ

แม้ว่าเสี่ยวไป๋จะไม่ได้เห็นความทรงจำ แต่เมื่อเห็นท่าทีของจักรพรรดินีหิมะที่มีต่อเขา เธอก็รู้ว่าเขาต้องเป็นเพื่อนแน่ๆ และเธอก็ใช้จมูกดุนฮั่วอวี่เฮ่าเบาๆ

“พวกเจ้าวางแผนจะเลือกอย่างไร?” หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งถามขึ้นก่อน

แม้ว่าเสี่ยวไป๋จะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็คำรามว่า “ท่านแม่บอกให้ข้าไปที่ไหน ข้าก็จะไปที่นั่น”

จักรพรรดินีน้ำแข็งก็มองไปที่จักรพรรดินีหิมะเช่นกัน ดูเหมือนว่าเธอต้องการจะทำตามความเห็นของจักรพรรดินีหิมะ

“พวกท่านยังมีเวลาอีกหนึ่งหมื่นปี ถึงแม้พวกท่านจะไม่เลือกข้าอีกครั้ง ข้าก็จะนำพวกท่านไปยังแดนเทพหลังจากที่ข้าบรรลุเป็นเทพแล้ว นี่คือคำสัญญาของข้า” ฮั่วอวี่เฮ่ากล่าวขึ้นก่อน โดยไม่มีเจตนาที่จะใช้เรื่องนี้มาข่มขู่

“ปิงเอ๋อร์ เรื่องนี้ต้องให้เจ้าเลือกเอง ข้าให้คำแนะนำเจ้าไม่ได้” จักรพรรดินีหิมะส่ายหน้า

คำตอบนี้ไม่ได้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของจักรพรรดินีน้ำแข็ง เธอรู้มานานแล้วว่าจักรพรรดินีหิมะจะพูดเช่นนี้ สายตาของจักรพรรดินีน้ำแข็งจับจ้องไปที่ฮั่วอวี่เฮ่า

“อวี่เฮ่า คำพูดที่เจ้ากล่าวกับเด็กสาวที่กลายร่างมาจากมนุษย์คนนั้นเป็นเรื่องจริงจังใช่หรือไม่?”

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่พูด เพียงพยักหน้า สบตากับจักรพรรดินีน้ำแข็งอย่างแน่วแน่ คำรับรองใดๆ ก็ล้วนซีดเผือด ในเมื่อพวกเขาได้เห็นความทรงจำนั้นแล้ว ย่อมต้องเข้าใจถึงความตั้งใจอันมั่นคงของฮั่วอวี่เฮ่าในตอนนั้นอย่างแน่นอน

ครู่ต่อมา จักรพรรดินีน้ำแข็งก็เปลี่ยนสายตา

“ถ้าอย่างนั้นข้าจะช่วยเจ้า”

“ปิงปิง! ข้ารู้อยู่แล้ว!” หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งโผเข้ากอดจักรพรรดินีน้ำแข็งในทันใด ครั้งนี้เธอไม่ได้หลบเขา

“ในเมื่อตัดสินใจกันหมดแล้ว ถ้าอย่างนั้น ท่านพ่อ โปรดชี้แนะข้าด้วยนะคะนับจากนี้ไป”

จักรพรรดินีหิมะปรบมือแล้วแลบลิ้นให้ฮั่วอวี่เฮ่า

“ขอบคุณทุกท่าน”

เมื่อเห็นสหายในอดีตเลือกเขาอีกครั้งโดยไม่มีข้อแม้ ร่างกายของฮั่วอวี่เฮ่าสั่นสะท้านเล็กน้อย อารมณ์ที่ไม่อาจบรรยายได้พลุ่งพล่านขึ้นมาจากหัวใจ

“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลย” จักรพรรดินีน้ำแข็งเป็นคนเด็ดขาด เมื่อเธอตัดสินใจแล้ว เธอก็ลงมือทันที

“เดี๋ยวก่อน ให้จักรพรรดินีหิมะเป็นวิญญาณยุทธ์ไม่ดีกว่ารึ?”

หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งเสนอข้อเสนอแนะที่แตกต่างออกไป ในความเห็นของเขา จักรพรรดินีหิมะที่มีระดับการบำเพ็ญเพียรสูงกว่าย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

“ไม่ พลังของข้าบริสุทธิ์เกินไป อวี่เฮ่าทนไม่ไหวหรอก ต้องหลังจากที่กระดูกวิญญาณของจักรพรรดินีน้ำแข็งเสริมสร้างร่างกายของอวี่เฮ่าแล้ว เขาจึงจะสามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณของจักรพรรดินีน้ำแข็งได้อย่างหวุดหวิด กระดูกวิญญาณของข้าไม่ได้ช่วยเสริมสร้างร่างกายอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้นเราจึงเสี่ยงไม่ได้”

จักรพรรดินีหิมะเป็นคนแรกที่ส่ายหน้า เธอเข้าใจพลังของตัวเองดี ซึ่งเป็นพลังโจมตีล้วนๆ คุณสมบัติเช่นนี้ แม้จะเป็นวิญญาณยุทธ์ ก็ไม่ได้ให้การเสริมพลังมากเท่ากับจักรพรรดินีน้ำแข็ง

หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งเกาหัว เขาไม่ได้คิดถึงแง่มุมนั้น

“ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงเวลาที่อวี่เฮ่ายังคงเติบโต ข้าสามารถทำหน้าที่เป็นผู้สนับสนุนของเขาได้” จักรพรรดินีหิมะกล่าวต่อ

ดวงตาของฮั่วอวี่เฮ่าและหนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็เป็นประกายเช่นกัน จริงอย่างที่ว่า ไม่มีใครรู้ว่าอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นในภายหลัง การมีจักรพรรดินีหิมะอายุเกือบ 700,000 ปีเป็นผู้สนับสนุน อย่างน้อยก็สามารถข่มขู่คู่ต่อสู้และทำให้พวกเขาลังเลที่จะลงมือได้

“ทุกคน ข้ามีความคิดหนึ่ง” เสียงชราดังขึ้น

ดวงตาของฮั่วอวี่เฮ่าสว่างวาบ กลุ่มหมอกสีเทาปรากฏขึ้นจากหน้าอกของเขา กลายเป็นร่างของชายชราผมเทาหลังจากลงสู่พื้นดิน

“อีเล็กซ์”

จักรพรรดินีหิมะและจักรพรรดินีน้ำแข็งพยักหน้าทักทาย พวกเขานับถือชายชราผู้นี้ที่ทุ่มเททุกอย่างในชาติก่อนอย่างสุดซึ้ง

“ตาเฒ่า ท่านมีความคิดอะไร? รีบๆ บอกพวกเรามาเร็วเข้า”

หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งยังคงเป็นเหมือนเดิม เนื่องจากเขาและอีเล็กซ์ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากที่สุดในบรรดาผู้ที่อยู่ที่นี่

อีเล็กซ์ไม่ได้พูด แต่กลับมองไปที่ฮั่วอวี่เฮ่า “อวี่เฮ่า เจ้ายังจำวิญญาณยุทธ์ที่สามที่ข้ามอบให้เจ้าในชาติก่อนได้หรือไม่?”

ฮั่วอวี่เฮ่าพยักหน้า แน่นอนว่าเขาจำได้ นั่นคือมรดกชิ้นสุดท้ายที่อาจารย์ในชาติก่อนของเขาทิ้งไว้หลังจากเผาเศษเสี้ยวจิตเทพของตน บรรลุถึงวิญญาณยุทธ์ที่สามซึ่งไม่เคยมีมาก่อน

“ในชาตินี้ ทันทีที่ข้าเข้ามาในห้วงจิตวิญญาณของเจ้า ข้าก็ได้ความทรงจำในชาติก่อนของเจ้ามา และข้าก็เริ่มสนใจในวิญญาณยุทธ์ที่ข้าทิ้งไว้ในตอนท้ายของชาติก่อนของเจ้าเป็นอย่างมาก”

“นั่นเป็นตัวแทนของการวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายของข้าเกี่ยวกับระบบวิญญาณยุทธ์ของโลกใบนี้ น่าเสียดายที่ตอนที่ข้าเริ่มทำงานนี้อย่างมีสติในชาติก่อน มันก็สายเกินไปแล้ว”

“และในชาตินี้ เมื่อได้ความทรงจำมา ข้าก็ได้ศึกษาเกี่ยวกับวิญญาณยุทธ์ของเจ้าอย่างตั้งใจมาตั้งแต่ต้น และเมื่อหนึ่งปีก่อน ตอนที่หนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเจ้า นำมาซึ่งวิญญาณยุทธ์ธาตุน้ำแข็งที่สองที่ไร้วิญญาณ การวิจัยของข้าก็มีความก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดด ดังนั้นตอนนี้ข้าสามารถให้ทางเลือกแก่เจ้าได้สองทาง”

อีเล็กซ์หยุดพูด สร้างความอยากรู้อยากเห็น

“หนึ่ง ได้รับวิญญาณยุทธ์ที่สามเช่นเดียวกับในชาติก่อนของเจ้า”

“สอง ข้าจะสลายวิญญาณยุทธ์ที่สามจากชาติก่อนของเจ้าเข้าไปในวิญญาณยุทธ์ทั้งสองของเจ้า ส่วนที่เกี่ยวกับศาสตร์ภูตผีจะหลอมรวมเข้ากับวิญญาณยุทธ์ดวงตาแห่งจิตวิญญาณของเจ้า ทำให้มันวิวัฒนาการไปในทิศทางที่มืดมนยิ่งขึ้น ข้าไม่รู้แน่ชัดว่ามันจะวิวัฒนาการไปเป็นอะไร แต่ในแนวคิดของข้า เจ้าจะสามารถใช้ศาสตร์ภูตผีผ่านวิญญาณยุทธ์ดวงตาแห่งจิตวิญญาณของเจ้าได้”

“และส่วนที่เป็นพาหะสำหรับศาสตร์ภูตผีจะหลอมรวมเข้ากับวิญญาณยุทธ์ธาตุน้ำแข็งของเจ้า ทำให้มันมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลง ช่วยให้มันสามารถพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่องตามวงแหวนวิญญาณที่เจ้าดูดซับ”

เงียบ! ทุกคนตกตะลึง ท่วมท้นไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาลชั่วขณะ

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เสียงสั่นเครือของหนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็ดังขึ้นในที่สุด “ตาเฒ่า ท่านกำลังจะบอกว่าตัวเลือกที่สองสามารถช่วยให้วิญญาณยุทธ์ทั้งสองของฮั่วอวี่เฮ่าวิวัฒนาการได้งั้นรึ??”

“เจ้าก็ไม่โง่นี่ พูดง่ายๆ ก็คือ ในแนวคิดของข้า ดวงตาแห่งจิตวิญญาณสามารถวิวัฒนาการเป็นดวงตาแห่งจิตวิญญาณที่มีคุณสมบัติแห่งความมืด ครอบครองทั้งคุณสมบัติแห่งความมืดและจิตวิญญาณ และถ้าวิญญาณยุทธ์อีกอันดูดซับพลังของเจ้าแมงป่องน้อยเข้าไปในตอนแรก มันก็จะอยู่ในร่างของเจ้าแมงป่องน้อย หลังจากนั้น ถ้ามันดูดซับพลังของจักรพรรดินีน้ำแข็งและหิมะ... ฮ่าๆ มันอาจจะกลายเป็นวิญญาณยุทธ์จักรพรรดินีหิมะที่มีก้ามและหางแมงป่องก็ได้?”

ในตอนท้าย อีเล็กซ์ก็พูดติดตลก

“นี่มัน...” ไม่มีใครรู้ว่าจะพูดอะไร หากสิ่งนี้เป็นจริงขึ้นมาได้ มันอาจจะกล่าวได้ว่าไม่เคยมีมาก่อนและไม่มีใครเทียบได้จริงๆ

“เอาล่ะ อวี่เฮ่า เลือกสิ”