ราชาแห่งบรรพกาล ตอนที่ 014 บอสระดับเงิน ไททันโบอาปะทะช้างแมมมอธยักษ์

ราชาแห่งบรรพกาล ตอนที่ 014 บอสระดับเงิน ไททันโบอาปะทะช้างแมมมอธยักษ์

ครืนนน...

ภายในป่าเขาบรรพกาล พลันบังเกิดแรงสั่นสะเทือนรุนแรง ภูเขาสั่นคลอนแผ่นดินไหว ต้นไม้ล้มครืนลงมาเป็นทิวแถว ก่อเกิดฝุ่นควันตลบอบอวล

ที่แห่งนั้นมีสัตว์ร้ายน่าสะพรึงกลัวกำลังอาละวาด บดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า สร้างความตื่นตระหนกไปทั่วผืนป่าโบราณ สัตว์ร้ายนับไม่ถ้วนต่างพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างอลหม่าน

“กลิ่นอายดุร้ายรุนแรงยิ่งนัก มีสัตว์ร้ายระดับบอสปรากฏตัว”

ทันทีที่พุ่งออกจากถ้ำ หลินเซวียนก็สัมผัสได้ถึงปราณคนเถื่อนอำมหิตอันรุนแรงสายนั้น มันเป็นกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของสัตว์ร้ายโบราณ เข้มข้นอย่างยิ่ง

เขากระโดดขึ้นไปบนหินยักษ์เหนือถ้ำ ทอดสายตามองไปยังป่าโบราณแห่งนั้น ท่ามกลางฝุ่นควันที่ตลบอบอวล เขามองเห็นสัตว์มหึมาตนหนึ่งกำลังคำรามก้องอย่างเกรี้ยวกราดอยู่เลือนราง

“ซี่...”

เสียงขู่คำรามดังก้องไปทั่วผืนป่าโบราณ สะท้านไปทั่วทุกสารทิศ สะเทือนแก้วหูจนเจ็บปวด ทำให้ผู้คนไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีสัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้อยู่ด้วย?

สีหน้าของหลินเซวียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย รูม่านตาหดเล็กลง เขามองไปยังยอดเขาที่อยู่ห่างไกล ที่นั่นมีสัตว์ประหลาดยักษ์น่าสะพรึงกลัวตนหนึ่งขดตัวอยู่

มันคืองูยักษ์ตนหนึ่ง ร่างกายของมันใหญ่โตราวกับโอ่งน้ำ ลำตัวยาวกว่าสามสิบเมตร เกล็ดแต่ละแผ่นส่องประกายสีดำทมิฬ

[ไททันโบอา]: ขั้นสองเก้าดาว บอสระดับเงิน สัตว์ร้ายยุคก่อนประวัติศาสตร์ ดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง พละกำลังและความเร็วเหนือล้ำ

“ไททันโบอาขั้นสองเก้าดาว สัตว์ร้ายระดับเงิน เห็นได้ชัดว่ามันกำลังเตรียมพร้อมที่จะทะลวงสู่ขั้นสาม” หลินเซวียนมีสีหน้าเคร่งขรึม มองดูงูยักษ์ที่ขดตัวอยู่บนยอดเขาที่ห่างไกล

มันคือไททันโบอาที่มีชื่อเสียงที่สุด สัตว์ร้ายยุคก่อนประวัติศาสตร์ แข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง โดยทั่วไปแล้วหากพบเจอก็ต้องรีบหนี เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะมีพลังอำนาจในระดับเดียวกัน

อย่างเช่นไททันโบอาขั้นสองเก้าดาวตัวนี้ แม้แต่พลังอำนาจในปัจจุบันของหลินเซวียนก็ยังไม่เพียงพอที่จะต่อกรด้วย มันอยู่คนละระดับกัน

ขั้นสองกับขั้นหนึ่งดูเหมือนจะห่างกันเพียงระดับเดียว แต่พลังอำนาจกลับแตกต่างกันอย่างมหาศาล ทว่าหลินเซวียนก็ยังคงมีความมั่นใจในตนเอง

เพราะเขาได้ทะลวงผ่านขั้นหนึ่งได้สำเร็จแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น รากฐานขั้นหนึ่งของเขายังแข็งแกร่งกว่าขั้นหนึ่งทั่วไปมากนัก

หลังจากมองดูไททันโบอาตัวนั้น หลินเซวียนก็รีบตรวจสอบข้อมูลของตนเอง อยากจะรู้ว่าหลังจากที่เพิ่งทะลวงสู่ขั้นหนึ่งแล้ว จะมีการเปลี่ยนแปลงอันใดบ้าง

ชื่อ: หลินเซวียน

เผ่าพันธุ์: เผ่าคนเถื่อน

สถานะ: ทหารคนเถื่อนขั้นหนึ่ง

สายเลือด: ปริศนา-สายเลือดระดับหยกม่วง (สามารถเติบโตได้)

พรสวรรค์: คนเถื่อนอำมหิต (ใช้พลังคนเถื่อนอำมหิตเข้าสู่ร่างกาย เปิดสายเลือด ปลุกพลังแห่งคนเถื่อนอำมหิต พลังต่อสู้เพิ่มขึ้น 2 เท่า สามารถเลื่อนระดับได้ ปัจจุบันระดับ 2)

ระดับ: ขั้นหนึ่ง (0 ดาว)

กายภาพ: 10,000

จิตวิญญาณ: 10,000

ทักษะการต่อสู้: เสียงคำรามทีเร็กซ์ (ระดับเงิน สามารถเติบโตได้)

เคล็ดวิชา: (ไม่มี)

สมบัติ: (ทวนรบกระดูกหยกหนึ่งด้ามระดับเงิน), 《ม้วนคัมภีร์ลึกลับ》, แหวนเก็บของ, เหรียญตราราชาคนเถื่อน, แผนที่สมบัติโถงต้าฮวง, 《ม้วนคัมภีร์โบราณสยบสัตว์》

เมื่อมองดูข้อมูลของตนเอง การทะลวงจากระดับเก้าดาวสู่ขั้นหนึ่ง ไม่ได้ทำให้พละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกราด แต่กลับทำให้ศักยภาพของเขาสะสมได้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

พลังสมุนไพรส่วนใหญ่ได้ถูกนำไปปรับเปลี่ยนพรสวรรค์ ยกระดับพรสวรรค์คนเถื่อนอำมหิต ทะลวงสู่พรสวรรค์ระดับ 2 เมื่อปลดปล่อยออกมา ก็จะสามารถทำให้พลังอำนาจเพิ่มขึ้นถึง 2 เท่า

สำหรับเรื่องนี้ หลินเซวียนพึงพอใจอย่างยิ่ง ในใจกำลังเปรียบเทียบกับไททันโบอาขั้นสองเก้าดาวที่อยู่ห่างไกล ก็พบว่ายังคงมีความแตกต่างกันอย่างมาก

“หากต่อสู้ซึ่งหน้าย่อมมิใช่คู่ต่อสู้ แต่ข้ามีเสียงคำรามทีเร็กซ์ บวกกับพรสวรรค์คนเถื่อนอำมหิต และรากฐานของข้าเอง บางทีอาจจะมีวิธีสังหารไททันโบอาระดับเงินขั้นสองเก้าดาวตัวนี้ได้” หลินเซวียนอดไม่ได้ที่จะพึมพำในใจ

เมื่อเขาเห็นไททันโบอาขั้นสองเก้าดาว สิ่งที่คิดมิใช่การหลบหนี แต่กลับคิดว่าตนเองจะสามารถสังหารสัตว์ร้ายระดับเงินเช่นนี้ได้หรือไม่

ต้องรู้ว่า การสังหารบอสเหล่านี้มีรางวัลที่มากมายมหาศาล โดยเฉพาะการสังหารครั้งแรก รางวัลยิ่งมากมายเหลือคณานับ

“แปร๋น!”

ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิด ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องของช้างที่ดังสนั่นหวั่นไหว สะเทือนฟ้าดิน ดึงดูดความสนใจของเขา

หลินเซวียนเงยหน้าขึ้นมอง ในป่าโบราณมีต้นไม้โบราณสูงตระหง่านสองต้นล้มครืนลงมา ก่อเกิดฝุ่นควันตลบอบอวลปกคลุมที่แห่งนั้น

เมื่อมองดูอย่างละเอียด จึงพบว่าไม่ไกลจากเนินเขา มีสัตว์มหึมาตนหนึ่งกำลังคำรามก้องอย่างเกรี้ยวกราด ร่างกายมหึมาของมันเต็มไปด้วยแรงกดดัน

“ช้างแมมมอธยักษ์?” สีหน้าของหลินเซวียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย มองดูสัตว์มหึมาตนนั้นด้วยความประหลาดใจ

มันคือแมมมอธยุคก่อนประวัติศาสตร์ ร่างกายใหญ่โต สูงห้าเมตร ลำตัวยาวเกือบสิบเอ็ดเมตร งวงที่แข็งแรงของมันม้วนต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่งจนหักโค่นลงดังสนั่น

ขนทั่วร่างเป็นสีดำทมิฬ งายาวสองข้างส่องประกายสีโลหิตระยิบระยับ ดวงตาทั้งสองข้างเผยจิตสังหารที่ดุร้ายและอำมหิต

[ช้างแมมมอธยักษ์]: ขั้นสองแปดดาว บอสระดับเงิน สัตว์ร้ายยุคก่อนประวัติศาสตร์ พละกำลังมหาศาล ดุร้ายและอำมหิต

เมื่อเห็นข้อมูลชุดนี้ หลินเซวียนก็อดไม่ได้ที่จะตกใจอย่างลับ ๆ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นสัตว์ร้ายระดับสุดยอดระดับเงินอีกตัวหนึ่ง ช้างแมมมอธยุคก่อนประวัติศาสตร์

ตัวหนึ่งขั้นสองเก้าดาว ขาดอีกเพียงนิดเดียวก็จะทะลวงสู่ขั้นสาม อีกตัวหนึ่งขั้นสองแปดดาว ดุร้ายน่าสะพรึงกลัวเช่นกัน สัตว์ร้ายระดับสุดยอดสองตัวมาพบกัน ย่อมต้องมีการต่อสู้ที่ดุเดือดอย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินเซวียนก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น สองยอดฝีมือปะทะกัน ย่อมต้องมีฝ่ายหนึ่งบาดเจ็บ เมื่อถึงเวลานั้น ตนเองก็สามารถนั่งรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้มิใช่หรือ?

“ดีมาก สู้กันเลย รีบสู้กันเร็วเข้า” หลินเซวียนสะกดกลั้นความตื่นเต้น ซ่อนตัวอยู่ที่นี่อย่างเงียบ ๆ รอคอย

สัตว์ร้ายระดับสุดยอดสองตัวมาพบกัน ล้วนเป็นสัตว์ร้ายโบราณที่ดุร้ายและอำมหิต เมื่อเห็นอีกฝ่ายย่อมต้องส่งเสียงเตือนที่ดุร้ายที่สุดออกมา

“ซี่...”

“แปร๋น!”

งูยักษ์ขู่คำราม ช้างแมมมอธร้องก้อง คลื่นเสียงม้วนตลบอย่างเกรี้ยวกราด สะเทือนไปทั่วทั้งป่าโบราณที่มืดมิด ทำให้สัตว์ร้ายนับไม่ถ้วนแตกตื่นวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว

บนเนินเขา ไททันโบอาตนนั้นชูหัวยักษ์ขึ้น แลบลิ้นออกมา ดวงตาทั้งสองข้างที่เย็นชาแผ่จิตสังหารอันอำมหิต

มันจ้องมองช้างแมมมอธยักษ์ที่อยู่ตีนเขา ราวกับกำลังมองดูเหยื่อ ปราณอาฆาตพลุ่งพล่าน สะกดขวัญผู้คน

โครม!

พื้นดินสั่นสะเทือน ช้างแมมมอธพลันกระทืบขาหน้าที่แข็งแรง เงยหน้าขึ้น งวงยาวของมันม้วนลำต้นไม้ต้นหนึ่งเหวี่ยงออกไป เสียงดังสนั่นหวั่นไหว กระแทกเข้าที่ยอดเขา

การกระทำนี้ ได้ยั่วยุไททันโบอาตนนั้น หัวที่ชูขึ้นพลันพุ่งลงมาอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด ราวกับฟ้าดินถล่มทลาย

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว เนินเขาทั้งลูกถล่มลงมา ถูกไททันโบอาบดขยี้จนพังทลาย ร่างกายที่ยาวร้อยเมตรของมันพุ่งลงมาตลอดทาง

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นควันตลบอบอวล ป่าเขาสั่นสะเทือน!

ท่ามกลางฝุ่นควัน ช้างแมมมอธยักษ์ส่งเสียงร้องยาวอย่างเกรี้ยวกราด งวงที่ใหญ่โตของมันฟาดฟันมาพร้อมกับพลังอำนาจดุจสายฟ้าฟาด กระแทกเข้าที่หัวของไททันโบอา

พลังของทั้งสองบ้าคลั่ง เมื่อปะทะกันก็เกิดการแตกสลายครั้งใหญ่ พื้นดินแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ดังสนั่น

ชั่วขณะหนึ่ง ที่แห่งนั้นทรายปลิวว่อนหินลอยคว้าง ต้นไม้ล้มระเนระนาด หินยักษ์ลอยละลิ่วในอากาศ ภาพเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

“แข็งแกร่งยิ่งนัก หากเผชิญหน้ากันซึ่ง ๆ หน้า แม้แต่ช้างแมมมอธขั้นสองแปดดาว ข้าก็ยังมิใช่คู่ต่อสู้ ยากที่จะต้านทานได้”

เมื่อมองดูสัตว์มหึมาสองตัวที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด สีหน้าของหลินเซวียนก็เคร่งขรึม ตระหนักได้ว่าตนเองยังไม่สามารถท้าทายข้ามระดับสัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ได้

แต่เขาก็มั่นใจ รอให้ตนเองเติบโตอีกสักสองสามระดับดาว จะต้องสามารถต่อกรกับสัตว์ร้ายขั้นสองที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ได้อย่างแน่นอน

“ซี่...”

“แปร๋น!”

สัตว์ร้ายระดับสุดยอดสองตัวต่อสู้กัน ฉากนั้นดุเดือดอย่างยิ่ง งูยักษ์ขดตัว ช้างแมมมอธบุกทะลวง ทั้งสองต่อสู้กันอย่างสูสี

ขั้นสอง ได้เริ่มมีพลังอำนาจอันน่าอัศจรรย์บางอย่างแล้ว ก่อกวนป่าเขา ฝุ่นควันตลบอบอวล พลังทำลายล้างน่าตกใจอย่างยิ่ง

สัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวสองตัวต่อสู้อย่างดุเดือด ภายในรัศมีหลายร้อยเมตร ต้นไม้ล้มระเนระนาด หินยักษ์กลิ้งเกลื่อนกลาด ราวกับภูเขาถล่มแผ่นดินทลาย ฝุ่นควันพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า