ตอนที่ 35 สอนภรรยาของฉัน

ตู้เถียนเถียนมองไปที่ความอ่อนโยนและความมั่นใจในดวงตาของฉินเทียน และดวงตาของเธอก็ค่อยๆ แดงก่ำ

หญิงสาวสูดน้ำมูก เสียงของเธอขึ้นจมูกเล็กน้อย “ฉินเทียน เธอยังจำสิ่งที่ฉันเคยพูดได้ด้วย”

“อื้ม ฉันจำทุกคำที่เถียนเถียนพูดได้”

ฉินเทียนเอื้อมมือไปหยิกแก้มที่นุ่มนวลของเธอ พลางพูดเบาๆ “เธอเชื่อฉันไหม?”

“อื้ม!”

ตู้เถียนเถียนพยักหน้าอย่างแรง “ฉันเชื่อ! สามี ฉันเชื่อทุกอย่างที่คุณพูด!”

“ดี งั้นจากนี้ไป ฉันจะแบ่งเวลาหนึ่งชั่วโมงทุกวันเพื่อสอนความรู้ระดับมืออาชีพให้เธอนะ!”

“คุณจะสอนฉันเหรอคะ?”

ดวงตาของตู้เถียนเถียนเต็มไปด้วยความสับสน “ฉินเทียน คุณไปเรียนรู้ทั้งหมดนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

เธอเพิ่งจะไม่ได้เจอฉินเทียนมาแค่สองปีเท่านั้นเอง

“ถ้าฉันบอกว่าฉันได้เรียนรู้ความรู้ทุกประเภทในความฝันของฉัน เถียนเถียน เธอจะเชื่อฉันไหม?”

ฉินเทียนมองไปที่ตู้เถียนเถียนและพูดเบาๆ

ชาติก่อนของเขาน่าเศร้าเกินไป เขาไม่อยากให้ตู้เถียนเถียนรู้

และความลับของร้านหนังสือโหย่วเจียน ฉินเทียนจะไม่บอกใครทั้งนั้น รวมถึงตู้เถียนเถียนด้วย

บางครั้ง การทำเช่นนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปกป้องคนรอบข้างของเขา

“เหมือนกับเรื่องราวในตำนานที่เราเคยอ่านในหนังสือนิทานรึเปล่าคะ? ฉินเทียน คุณกำลังเรียนรู้จากชายชราเคราขาวทุกคืนในความฝันเหรอ?”

ตู้เถียนเถียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา และลักยิ้มที่แก้มทั้งสองข้างของเธอก็ปรากฏขึ้น

“อืม ก็ทำนองนั้นแหละ”

เมื่อเห็นเธอหัวเราะ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของฉินเทียนเช่นกัน

“ตราบใดที่คุณพูด ฉันก็จะเชื่อค่ะ ต่อให้คุณโกหกฉัน ฉันก็เต็มใจที่จะเชื่อ”

ตู้เถียนเถียนเอื้อมมือไปกอดฉินเทียน พิงอยู่บนไหล่ของเขา “ฉะนั้นฉินเทียน ฉันหวังว่าในชาตินี้ ทุกสิ่งที่คุณโกหกฉันจะเป็นเรื่องดีๆ นะคะ”

“อืม ฉันสัญญากับเธอ”

ฉินเทียนตกลงอย่างจริงจัง

หลังจากแสดงความรักใคร่กันอยู่ครู่หนึ่ง ฉินเทียนก็ถือโอกาสเริ่มสอนตู้เถียนเถียน

ในร้านหนังสือโหย่วเจียนของเขา มีหนังสือเกี่ยวกับการออกแบบแฟชั่นนับพันเล่ม

ตั้งแต่เรียบง่ายไปจนถึงซับซ้อน ง่ายไปจนถึงยาก พวกเขามีครบทุกอย่าง

ฉินเทียนอธิบายความรู้พื้นฐานบางอย่างให้ตู้เถียนเถียนฟังก่อน

ตัวอย่างเช่น การจำแนกและการใช้ผ้าประเภทต่างๆ ชุน เซี่ย ชิว ตง หรือก็คือผ้าสำหรับแต่ละฤดูนั้นแตกต่างกันไป

ชุดเดรส, ชุดลำลอง, ชุดทำงาน และชุดใส่ทำงานประจำวัน ย่อมใช้เนื้อผ้าที่แตกต่างกันโดยธรรมชาติ

ฉินเทียนอธิบายความรู้พื้นฐานต่างๆ ให้ตู้เถียนเถียนฟังอย่างอดทน และตู้เถียนเถียนก็ตั้งใจฟังเช่นกัน เธอยังหยิบสมุดบันทึกและปากกาหมึกซึมออกมาจดบันทึกอีกด้วย

ช่วงนี้เธอได้ช่วยฉินเทียนคัดลอกหนังสือ และความเร็วในการเขียนของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ขณะที่ฉินเทียนพูด เธอก็บันทึกประเด็นความรู้ต่างๆ

ไม่สำคัญว่าเธอจะไม่สามารถจำสิ่งที่ฉินเทียนพูดได้ทันที เธอสามารถทบทวนบันทึกของเธอในภายหลังเพื่อศึกษาได้

แม้ว่าตู้เถียนเถียนจะไม่ใช่คนฉลาดมากนัก แต่เธอก็เป็นคนที่ขยันหมั่นเพียรอย่างแน่นอน

วันรุ่งขึ้น

เวลา 9:30 น. ช่างติดตั้งก็มาถึงด้วยจักรยานของเขา

จักรยานของเขาเต็มไปด้วยเครื่องมือและวัสดุ

หลังจากยืนยันข้อมูลการติดตั้งกับฉินเทียนแล้ว ช่างติดตั้งก็เริ่มทำงาน

ฉินเทียนช่วยโดยการยื่นของให้เขา

สายนำสัญญาณที่ดึงมาจากถนนหน้าซอยใช้สายเคเบิลยาวกว่าห้าสิบเมตร

หลังจากทำงานมาทั้งเช้า ในที่สุดช่างติดตั้งก็ติดตั้งโทรศัพท์เสร็จ

ฉินเทียนชำระค่าติดตั้งโทรศัพท์และส่งช่างติดตั้งกลับไป

เมื่อเดินกลับมา เห็นความสุขที่ควบคุมไม่ได้บนใบหน้าของตู้เถียนเถียน ฉินเทียนก็มีความสุขมากในใจเช่นกัน

เมื่อติดตั้งโทรศัพท์แล้ว การจัดการเรื่องต่างๆ ในอนาคตก็จะสะดวกขึ้นมาก

เขารีบโทรหาน้องรักทั้งสองของเขา เจียงตงและโจวเย่ เพื่อแจ้งให้พวกเขาทราบ

เขาบอกพวกเขาว่าที่บ้านได้ติดตั้งโทรศัพท์แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมาอีกต่อไป แค่โทรมาก็พอ

เจียงตงและโจวเย่ก็ดีใจกับฉินเทียนเช่นกันเมื่อได้ยินว่าที่บ้านของเขาได้ติดตั้งโทรศัพท์แล้ว

หลังจากโทรคุยกับน้องรักทั้งสองเสร็จ ฉินเทียนก็โทรหาบริษัทบันเทิงภาพยนตร์และเสียงเกรทวอลล์และสำนักพิมพ์หนังสือพิมพ์และนิตยสาร "ตำนานจินกู่" แยกกัน

เขาบอกพวกเขาว่าในอนาคตพวกเขาสามารถโทรมาที่หมายเลขโทรศัพท์บ้านนี้เพื่อติดต่อเขาได้

ที่บริษัทเกรทวอลล์ ยังคงเป็นโปรดิวเซอร์ตู้เจิ้งเผิง ซึ่งได้พูดคุยเรื่องความร่วมมือกับฉินเทียนเมื่อครั้งที่แล้ว

เขาดีใจมากที่ได้รับโทรศัพท์จากฉินเทียนและบอกฉินเทียนว่าเพลง "ท่ามกลางสายฝน" ได้นักร้องที่จะมาขับร้องแล้ว และพวกเขาได้เริ่มผลิตแผ่นเสียงและเทปคาสเซ็ทแล้ว

นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่อง "โคตรเซียน" ก็ได้เริ่มเข้าสู่ช่วงก่อนการผลิตแล้ว

เมื่อผู้กำกับตัดสินใจเลือกนักแสดงได้และเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว การถ่ายทำก็จะเริ่มขึ้นได้

ฉินเทียนก็ดีใจมากที่ได้ยินข่าวนี้เช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว เขาได้เซ็นสัญญาแบ่งปันผลกำไรกับบริษัทเกรทวอลล์

เขาจะได้รับเงินก็ต่อเมื่อเพลงหรือภาพยนตร์ถูกปล่อยออกมาและขายดีเท่านั้น

เขาก็ย่อมหวังว่าบริษัทเกรทวอลล์จะดำเนินการได้เร็วยิ่งขึ้น

หลังจากคุยกับตู้เจิ้งเผิงอยู่ครู่หนึ่ง ฉินเทียนก็เปิดเผยโดยไม่ได้ตั้งใจว่าเขามีเพลงดีๆ อีกสองสามเพลง

ตู้เจิ้งเผิงสนใจมากและรีบขอให้ฉินเทียนส่งเพลงเหล่านี้มาด้วย

ถ้าคุณภาพของเพลงเหล่านี้ดีเช่นกัน พวกเขาจะจัดให้นักร้องมาขับร้องและปล่อยแผ่นเสียงและเทปคาสเซ็ทโดยเร็วที่สุด

ฉินเทียนตกลงและตัดสินใจที่จะส่งเพียงครึ่งแรกไปก่อน เหมือนครั้งที่แล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว เขาเพิ่งจะเริ่มร่วมมือกับบริษัทเกรทวอลล์ และยังไม่มีความไว้วางใจระหว่างทั้งสองฝ่ายมากนัก

หลังจากพูดคุยกับตู้เจิ้งเผิงเสร็จ ฉินเทียนก็วางสายและโทรหาบรรณาธิการหลี่ของนิตยสาร "ตำนานจินกู่"

บรรณาธิการหลี่ก็ดีใจมากที่ได้ยินว่าฉินเทียนได้ติดตั้งโทรศัพท์ที่บ้านแล้ว

นี่จะทำให้เขาสะดวกขึ้นมากในการหาตัวฉินเทียนในอนาคต

“ฉินเทียน นวนิยายขนาดยาวสองเรื่องของคุณ 'ทลายสวรรค์' และ 'สังหารเทพ' ได้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์จินกู่เลเจนด์ของเราแล้วนะ

เสียงตอบรับจากผู้อ่านในฉบับแรกดีมาก ดึงดูดผู้อ่านใหม่ๆ จำนวนมากให้มาซื้อนิตยสาร...”

บรรณาธิการหลี่พูดด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ “นิตยสารของเราวางแผนที่จะขยายคอลัมน์พิเศษสองคอลัมน์ให้คุณ คือคอลัมน์แฟนตาซีและคอลัมน์เซียนเหีย คุณคิดว่าอย่างไร?”

“ผมไม่ค่อยรู้เรื่องด้านการดำเนินงานเหล่านี้เท่าไหร่ครับ บรรณาธิการหลี่ พวกคุณมืออาชีพสามารถจัดการได้ตามที่เห็นสมควรเลยครับ”

ฉินเทียนพูดด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ “ผมจะมุ่งเน้นไปที่การเขียนหนังสือดีๆ และรอเก็บค่าต้นฉบับกับส่วนแบ่งรายได้ของผมก็พอครับ!”

“ฮ่าๆ ดี!”

บรรณาธิการหลี่ระเบิดเสียงหัวเราะ ไม่ลืมที่จะเตือนเขา “ถ้างั้นฉินเทียน คุณต้องรับประกันการอัปเดตที่สม่ำเสมอและอย่าลืมส่งต้นฉบับของคุณให้ตรงเวลาทุกเดือนนะ!”

“ไม่มีปัญหาครับ!”

ฉินเทียนตกลงด้วยรอยยิ้ม

เขาไม่ชอบถูกเร่ง และเขาก็ได้เขียนต้นฉบับสำหรับเดือนหน้าไว้แล้ว

หลังจากวางสายจากบรรณาธิการหลี่แล้ว ฉินเทียนก็วางหูโทรศัพท์ลงและสอนภรรยาของเขาต่อไป

ตู้เถียนเถียนรักการออกแบบแฟชั่นและมีพรสวรรค์ในด้านนี้อยู่บ้าง

ฉินเทียนเห็นว่าเมื่อเขาสอนทุกวันและตู้เถียนเถียนก็ศึกษาอย่างขยันขันแข็ง

บางทีอีกไม่นานตู้เถียนเถียนก็จะสามารถออกแบบและตัดเย็บเสื้อผ้าได้อย่างอิสระ

“ภรรยา อยากจะซื้อผ้า เข็ม และด้ายอะไรมาฝึกฝนก็ซื้อได้ตามใจเลยนะ ไม่ต้องกลัวว่าจะเปลืองเงิน

ถ้าเงินไม่พอก็บอกฉันได้เลย ถ้าผ้าที่เธอต้องการไม่มีในอำเภอของเรา ฉันจะพาเธอไปซื้อที่ในเมือง!”

ฉินเทียนสอนตู้เถียนเถียนเสร็จและกำชับเธออย่างจริงจัง

“อื้อหือ!”

ตู้เถียนเถียนพยักหน้าราวกับลูกไก่จิกข้าว เอื้อมมือไปโอบรอบคอของฉินเทียน และซบลงในอ้อมกอดของเขา

เนื่องจากช่วงนี้คู่สามีภรรยาได้ทำกิจกรรมใกล้ชิดกันทุกคืน ตู้เถียนเถียนก็เลยยิ่งติดและสนิทสนมกับฉินเทียนมากขึ้นเรื่อยๆ

แน่นอนว่าฉินเทียนก็ชอบที่ภรรยาของเขากระโจนเข้าสู่อ้อมแขนของเขาอย่างกระตือรือร้นเช่นกัน

จบตอน