บทที่ 40 - รุนแรง ทักษะผสมผสานสำเร็จครั้งแรก

บทที่ 40 - รุนแรง ทักษะผสมผสานสำเร็จครั้งแรก

◉◉◉◉◉

"ทันพอดี"

คนที่พูดคือเพื่อนร่วมทีมของหนิงจื่อโม่

อสูรวิญญาณของเขาเหมือนกับของอู๋เหลย

ทักษะแรกคือการปั้นลูกไฟ

ส่วนทักษะที่สองคือการเสริมพลัง

การปรากฏตัวของมันอย่างกะทันหัน ทำให้สถานการณ์การต่อสู้เปลี่ยนไปอีกครั้ง

"อสูรเวทมนตร์สองตัว"

หลินเฉินปวดหัว เดิมทีก็จะชนะอยู่แล้ว...

หันกลับไปดู เดิมทีอสูรวิญญาณของซุนกวงกำลังต่อสู้กับลิงไฟอยู่ ตอนนี้กลับนอนแผ่อยู่ตรงนั้น ขนเป็นสีดำสนิท

มันพยายามเต็มที่แล้ว โทษมันไม่ได้

ส่วนงูเกล็ดศิลา เต็มไปด้วยบาดแผล แต่ก็ยังคงฝืนทนอยู่

"ขอโทษ" ซุนกวงกัดฟัน

เดิมทีแค่ถ่วงเวลาไว้ก็พอแล้ว

ราชสีห์หิมะหนีรอดไปได้ ก็ระวังตัวมากขึ้นทันที อสูรทั้งสองร่วมมือกันเริ่มกดดัน

แกยิงลูกไฟ ฉันยิงคมน้ำแข็ง เล่นงานจนหัววัวของเจ้าขาวหมุนติ้ว

หลินเฉินหันกลับไปมองงูเกล็ดศิลา...

ดูเหมือนก็จะทนไม่ไหวแล้ว

แต่ไป๋เจียเจียดูจะเดาความคิดของหลินเฉินออก เธอลุกขึ้นแล้วพูดว่า "แมวสายฟ้า ไป"

แมวสายฟ้าตัวสั่นเทา คิดในใจว่าผู้ใช้อสูรกำลังจะส่งมันไปตายเหรอ

ไม่คิดว่าไป๋เจียเจียจะพูดว่า "ช่วยงูๆ ถ่วงเวลาจระเข้ใหญ่ของฝ่ายตรงข้าม"

แมวสายฟ้าวิ่งออกไปทันที ถึงแม้จะบาดเจ็บ แต่ก็ยังมีพลังต่อสู้อยู่บ้าง

หลินเฉินถึงได้หันกลับมา เริ่มสื่อสารกับเจ้าขาวทางจิต

"ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป แพ้แน่นอน"

"อยากจะเอาชนะพวกมัน มีแต่ต้องจัดการทีละตัว"

"มอ"

เจ้าขาวตอบสนอง

ตอนนี้มันไม่มีเวลาว่างเลย

"ทักษะผสมผสาน"

หลินเฉินเอ่ยปาก

เจ้าขาวเข้าใจทันที

ใช่

ทักษะผสมผสาน

มีแต่ทักษะผสมผสานเท่านั้น ถึงจะสำเร็จได้

สถานการณ์ในตอนนี้คือ เจ้าขาวทำได้เพียงอาศัยความเร็วของเขาเหล็กพุ่งชนในการหลบหลีกอย่างบ้าคลั่ง ถ้าอยากจะพุ่งเข้าหาฝ่ายตรงข้าม ก็จะถูกขัดขวางต่างๆ นานา

มีแต่ต้องอาศัยความเร็วที่แข็งแกร่ง เข้าใกล้ฝ่ายตรงข้าม ใช้กีบสะกดวิญญาณทำให้พวกมันมึนงง แล้วจึงเริ่มโจมตี ถึงจะสามารถทำลายได้ในครั้งเดียว

แต่...

เจ้าขาวไม่เคยทำสำเร็จเลย

"ไม่เป็นไร ลองดูสักครั้ง ถ้าล้มเหลว ฉันจะยอมแพ้ทันที"

หลินเฉินสื่อสารกับเจ้าขาวทางจิต

เจ้าขาวก็พยักหน้า รู้ดีว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปก็เท่ากับตายอย่างช้าๆ สู้เสี่ยงดูสักตั้งดีกว่า

"ยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ" หนิงจื่อโม่กับหลี่เจิ้นและคนอื่นๆ แปลกใจ คิดในใจว่าหลินเฉินอยากจะเห็นเจ้าขาวทรมานเหรอ

ในป่า ราชสีห์หิมะกับลิงไฟใช้ทักษะอีกครั้ง ในที่สุดเขาเหล็กพุ่งชนของเจ้าขาวก็คูลดาวน์เสร็จสิ้น ระเบิดพลังออกมาอีกครั้ง

โครม

หลบทักษะของอสูรทั้งสองได้อย่างราบรื่น จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่ลิงไฟอย่างแรง

ลิงไฟตกใจมาก รีบปีนต้นไม้ แล้วกระโดดไปยังต้นไม้อีกต้นหนึ่ง อยากจะใช้วิธีนี้เพื่อหลบฝ่ายตรงข้าม

ราชสีห์หิมะร่วมมืออย่างรู้ใจ ใช้ลมหายใจอยากจะขวางทางของเจ้าขาว

ใครจะไปคิดว่าเจ้าขาวจะหันหัววัวกลับอย่างกะทันหัน...

ล่อตะวันออกตีตะวันตก

ทุกคนดูออกหมดแล้ว

ถ้าเจ้าขาวอยากจะชนะ ก็ต้องจัดการทีละตัว

ราชสีห์หิมะถอยหลังไปหนึ่งก้าว พ่นคมน้ำแข็งออกมาเพื่อขัดขวาง

แต่ครั้งนี้เจ้าขาวกลับหลบ...

กระโดดขึ้นไปในอากาศ ยกตัวขึ้นสูง แล้วกระทืบลงบนพื้นอย่างแรง

โครม

กีบสะกดวิญญาณทำงาน

ในวินาทีที่คลื่นกระแทกพัดขึ้นมา หลินเฉินก็ตื่นเต้นขึ้นมา

จะสำเร็จไหม

ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า อสูรกับคนเหมือนกัน ในระหว่างการต่อสู้ สามารถปลดปล่อยศักยภาพที่ซ่อนอยู่ออกมาได้

ภายใต้การจับตามองของหลินเฉิน กีบวัวของเจ้าขาวก็ยกขึ้นอีกครั้ง ไม่หยุดนิ่งเลยสักนิด วิ่งต่อไป

ในวินาทีนี้ หลินเฉินกับเสี่ยวหงก็ดีใจขึ้นมาพร้อมกัน

สำเร็จแล้ว

ปัง

คลื่นกระแทกที่เกิดจากกีบสะกดวิญญาณปะทะกับคมน้ำแข็ง ระเบิดออกอย่างรุนแรง

ถึงแม้จะหักล้างกันไป แต่เจ้าขาวก็วิ่งผ่านพื้นที่ระเบิดไปแล้ว พุ่งเข้าใส่ราชสีห์หิมะ

ครั้งนี้ อสูรทั้งสองอยู่ห่างกันเพียงสิบเซนติเมตร...

มองดูหัววัวอันใหญ่โต ราชสีห์หิมะรู้ดีว่าครั้งนี้...

ไม่มีใครช่วยมันได้อีกแล้ว

เปรี๊ยะ

หนึ่งวินาทีต่อมา ราชสีห์หิมะก็กระเด็นออกไป ล้มลงกับพื้น สลบไปทันที สร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งสนาม

ทุกคนตกตะลึง ไม่รู้ว่าเจ้าขาวทำได้อย่างไร

แต่ผู้พิทักษ์ที่สายตาแหลมคมอยู่ข้างบนนั้น ต่างก็ประหลาดใจ

"ทักษะผสมผสาน" หลี่เจิ้นประหลาดใจมาก

ทักษะผสมผสานไม่ใช่ไม่มี แต่ยิ่งระดับของอสูรวิญญาณต่ำเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำได้ยากเท่านั้น

ทักษะสองอย่างของเจ้าขาวนี้ ตามทฤษฎีแล้วก็ไม่น่าจะผสมผสานกันได้

แต่ เจ้าขาวทำได้

คนที่ประหลาดใจก็ประหลาดใจไป คนที่ดีใจก็ดีใจไป แต่การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป

ลิงไฟเห็นราชสีห์หิมะล้มลง อยากจะฉวยโอกาส แต่ก่อนหน้านี้มันก็อยากจะรักษาระยะห่าง ตอนนี้อยากจะร่นระยะทางในเวลาสั้นๆ กลับเป็นไปไม่ได้

เจ้าขาวอาศัยช่องว่างนี้หายใจ พอลิงไฟเข้าใกล้ มันก็สามารถต่อสู้ได้อีกครั้งแล้ว

สุดท้าย ลิงไฟก็ถูกกีบสะกดวิญญาณทำให้มึนงง ถูกกีบวัวของเจ้าขาวกระทืบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หลินเฉินมองไปยังสนามรบอีกแห่ง พบว่าครั้งนี้อสูรวิญญาณของฉินฮ่าวกับไป๋เจียเจียสู้ได้อย่างยอดเยี่ยม อสูรทั้งสองกำลังรุมกระทืบจระเข้ใหญ่ของฝ่ายตรงข้าม

ก็ใช่

หนึ่งต่อหนึ่งสู้ไม่ได้ สองต่อหนึ่งก็ยังสู้ได้

"ชนะแล้ว"

"ชนะแล้ว"

ซุนกวงและเพื่อนอีกสองคนตื่นเต้นจนอยากจะจับมือกันเต้นรำเป็นวงกลม

แต่คนในทีมที่หนึ่งทุกคน ต่างก็มองอสูรวิญญาณของหลินเฉินอย่างไม่เชื่อสายตา...

นี่คืออสูรเขาไถเหรอ

อสูรชั้นสามัญระดับต่ำเหรอ

สายกึ่งสนับสนุนเหรอ

ในวินาทีนี้ มุมมองที่มีต่อวัวถูกล้มล้างโดยสิ้นเชิง

"เป็นไงบ้าง" หลินเฉินถามอย่างถูกจังหวะ

อีกสามคนเงียบไป ต่างก็มองหนิงจื่อโม่

พวกเขารู้ดีว่า คนที่เสียใจที่สุดต้องเป็นหนิงจื่อโม่แน่นอน

"ขนาดนี้แล้ว นายว่าไงล่ะ" หนิงจื่อโม่ถอนหายใจ

แม่พูดถูก โลกนี้มีเสือซ่อนมังกรจริงๆ

ไม่ดูถูกคน ไม่ทิ้งของ

มองโลกด้วยใจที่อ่อนน้อม ถึงจะรู้ว่าฟ้ายังมีฟ้า

สุดท้าย หนิงจื่อโม่ก็ยกมือขึ้นข้างหนึ่ง พูดต่อหน้าผู้พิทักษ์ทุกคนว่า

"ข้าหนิงจื่อโม่ หัวหน้าทีมที่หนึ่ง... ยอมแพ้"

หลินเฉินจัดการหัววัวง่ายๆ คนอื่นๆ ก็จัดการอารมณ์ของตัวเองง่ายๆ

จนถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังรู้สึกว่าตัวเองกำลังฝันอยู่

หลินเฉินกลับกำลังดูสายเลือดของอสูรวิญญาณเหล่านี้

[ราชสีห์หิมะ]

[อสูรชั้นสามัญระดับสูง]

[สายเลือดเด่น ราชสีห์หิมะ 43.33% อสูรผลึกน้ำแข็ง 12.22% อสูรเหมันต์ 9.87%]

[สายเลือดแฝง 16.6%]

[สายเลือดปนเปื้อน 17.98%]

ของดีจริงๆ สมกับที่เป็นผู้ชายที่มีเงินเดือนเดือนละแสน...

ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ก็พูดว่า อสูรวิญญาณสายเลือดบริสุทธิ์ถูกควบคุมโดยกลุ่มอำนาจใหญ่ ไม่ได้ตกมาถึงมือคนธรรมดา

หลินเฉินถอนหายใจ แอบเก็บมา แล้วก็ลูบกีบวัว ที่นั่นมีเลือดลิงอยู่

[ลิงไฟ]

[อสูรชั้นสามัญระดับสูง]

[สายเลือดเด่น ลิงไฟ 63.43% อสูรลาวา 22.27%]

[สายเลือดแฝง 4.13%]

[สายเลือดปนเปื้อน 10.24%]

ถึงแม้จะต่ำไปหน่อย แต่เก็บไว้ก็ยังได้

ตอนนี้สายตาของหลินเฉินสูงขึ้นเล็กน้อยแล้ว เพราะอสูรที่เขาสัมผัสมาก็ไม่น้อยแล้ว

"ไปกันเถอะ" หลินเฉินเรียกทั้งสามคนที่ยังคงดีใจอยู่ เสี่ยวหงช่วยเจ้าขาวทำแผลก็ใกล้จะเสร็จแล้ว

พอเดินผ่านหนิงจื่อโม่ หลินเฉินก็หยุดฝีเท้า ฉินฮ่าวกับเพื่อนอีกสองคนถึงกับเหงื่อตก

เอ่อ...

อีกแล้วเหรอ

"เอ่อ ฉันอยากจะให้คำแนะนำ..."

หลินเฉินยังไม่ทันจะได้เริ่มพูด ก็ถูกขัดจังหวะ หนิงจื่อโม่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา เขาพูดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

"ฉันเข้าใจ ตราบใดที่คนอื่นไม่เข้าไป ฉันก็จะเป็นที่สอง ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ"

"..."

ทุกคนพูดไม่ออก หลินเฉินก็ไม่หน้าแดง เขาเดินเข้าไปข้างในโดยตรง เจ้าขาวกับเสี่ยวหงก็ยืนยันความคิดในใจของตัวเองอีกครั้ง...

ผู้ใช้อสูรของพวกมันเป็นคนดีจริงๆ เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ก็ยังให้คำแนะนำ

ดูสิ เขายังขอบคุณเลย

พอหลินเฉินกับพวกจากไปโดยสิ้นเชิง หนิงจื่อโม่ก็พูดว่าไปกันเถอะ

"น่าเสียดาย ถ้าเราเริ่มร่วมมือกันตั้งแต่แรก..." สมาชิกในทีมลิงไฟถอนหายใจ

"ไม่น่าเสียดาย" หนิงจื่อโม่พูดอย่างจริงจัง

"ต่อให้มาอีกสิบครั้ง เขาก็ยังชนะ"

[จบแล้ว]