บทที่ 320 - ภารกิจที่ล้มเหลวและการตัดสินใจที่ผิดพลาด

หลังจากได้ชมการไลฟ์สดของจูอวี้อิง ผู้ชมต่างก็ตกตะลึงราวกับได้ค้นพบโลกใบใหม่ “ให้ตายเถอะ! เมือกหยดน้ำนี่เอาไปซักเสื้อผ้าได้ด้วยเหรอ?” “ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงแล้ว ฉันจะไปซักผ้าเดี๋ยวนี้แหละ เมียเรียกแล้ว!” “ฉันก็จะไปลองดูเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะได้ผลจริงหรือเปล่า!”

โจวเฉินเฉินเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน เพราะเสื้อผ้าไม่เหมือนกับถ้วยชาม ที่พอเปื้อนแล้วจะล้างออกได้ยากมาก เมื่อคิดได้แบบนั้น เธอก็เลยลองกับกระเป๋าของตัวเองดูบ้าง มันเป็นกระเป๋าผ้าใบสีน้ำเงินเข้มที่เคยทำหมึกสีดำหกใส่โดยไม่ตั้งใจเมื่อก่อนหน้านี้ โชคดีที่เปื้อนอีกด้านหนึ่ง เวลาสะพายคนอื่นจึงมองไม่เห็น นี่ก็ผ่านมาครึ่งปีกว่าแล้ว ลองซักมานับครั้งไม่ถ้วนแต่ก็ยังซักไม่ออก

โจวเฉินเฉินหยิบเมือกหยดน้ำออกมา “ตอนนี้ฉันจะมาลองดูนะคะ ว่าเมือกหยดน้ำจะขจัดคราบฝังแน่นที่ทิ้งไว้นานแบบนี้ได้หรือเปล่า”

คราวนี้ผู้ชมก็พากันหัวเราะ “ฉันว่านะเทพธิดา วันนี้เธอตั้งใจจะมากินหม้อไฟ ไม่ได้จะมาไลฟ์สดสอนวิธีใช้เมือกหยดน้ำขจัดคราบหรอกใช่ไหม?”

“แต่แบบนี้ฉันก็ชอบนะ!”

“เฉินเฉิน เธอลองเลย! ดูสิว่าจะขจัดออกได้ไหม!”

ผู้ชมต่างแสดงความคาดหวังอย่างเต็มที่ โจวเฉินเฉินพยักหน้า แล้วใช้เมือกหยดน้ำถูบริเวณที่เปื้อนหมึก ผ่านไปเพียงครู่เดียว เมือกหยดน้ำที่ใสราวคริสตัลก็กลายเป็นสีดำ! และแค่เม็ดเดียวก็ยังไม่พอ ต้องใช้ต่อเนื่องถึงสองเม็ดจึงจะขจัดคราบออกได้หมดจด

“แปลกจัง ทำไมมันถึงไม่ดูดซับสีของผ้าไปด้วยล่ะ?” มีคนสงสัยขึ้นมา

โจวเฉินเฉินเห็นคอมเมนต์แล้วก็ตอบว่า “การย้อมผ้าส่วนใหญ่จะใช้สีย้อมคุณภาพดีค่ะ ถึงจะไม่ถูกดูดซับ แต่คุณก็ช่วยเตือนสติฉันได้ดีเลย”

“ฉันขอเตือนทุกคนไว้นะคะ ถ้าซื้อเสื้อผ้าที่สีตกง่ายมาแล้วดันทำเปื้อน ก็อย่าใช้เมือกหยดน้ำเด็ดขาดนะคะ!”

“ไม่อย่างนั้นสีก็จะซีดหมด”

คำพูดของโจวเฉินเฉินนั้นถูกต้องที่สุด คนที่รีบไปซักเสื้อผ้าเมื่อครู่กลับมาคอมเมนต์อย่างสิ้นหวังว่า “พวกคุณนึกภาพออกไหม? เสื้อสีดำของฉันตัวหนึ่งสีตก ตอนนี้กลายเป็นลายวัวกระทิงดำสลับขาวไปแล้ว”

“ฮ่าๆๆๆ คนข้างบนจะทำฉันขำตายรึไง งั้นก็เปลี่ยนสีมันไปเลยสิ ใช้เมือกหยดน้ำเยอะๆ ถูให้ทั่วเสื้อ แบบนี้ก็คุ้มแล้ว ได้เสื้อมาสองลายเลยนะ”

ทุกคนต่างคาดไม่ถึงว่าเมือกหยดน้ำจะสามารถดูดซับคราบสกปรกบนเสื้อผ้าได้ด้วย คุณสมบัตินี้ถูกค้นพบและบอกต่อกันอย่างรวดเร็ว ปกติแล้วเวลาซักผ้าด้วยผงซักฟอกก็จะกัดมือ พอเปลี่ยนมาใช้น้ำยาซักผ้าก็รู้สึกว่าผลลัพธ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จนมีคนลองนำเมือกหยดน้ำใส่ลงไปในเครื่องซักผ้าโดยตรง แทนที่น้ำยาซักผ้าและผงซักฟอก แล้วก็กดปุ่มให้เครื่องทำงาน

หลังจากซักเสร็จ เสื้อผ้าที่เคยซักไม่ออกกลับสะอาดหมดจดเหมือนใหม่ และเสื้อผ้าบางตัวที่มีขุย ก็ถูกเมือกหยดน้ำดูดซับไปจนเกลี้ยง

“พูดจริงๆ นะ ต้นไม้ดูดฝุ่นไม่เพียงแต่จะช่วยดูดฝุ่น แต่ยังอำนวยความสะดวกให้เราอย่างมหาศาล”

“การล้างจาน ที่ทุกคนไม่อยากทำก็เพราะคราบมันใช่ไหมล่ะ? แต่ตอนนี้พอมีเมือกหยดน้ำแล้ว การล้างจานก็กลายเป็นเรื่องง่ายๆ ในไม่กี่นาทีเท่านั้น”

“ไม่ใช่แค่ล้างจานได้นะ ยังใช้ทำความสะอาดพรมได้ แถมยังซักเสื้อผ้าได้อีก ให้ตายเถอะ คุ้มจริงๆ!”

บริษัทผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดฟางติง ซึ่งก็คือบริษัทที่เฉินหลันเป็นผู้จัดหาสินค้าให้ ได้รวบรวมวิธีการใช้งานต่างๆ ที่ถูกค้นพบในฟอรัมของซิงคงแพลนเทชัน จริงๆ แล้วไม่ใช่แค่บริษัทของพวกเขา บริษัทส่งออกอื่นๆ อีกหลายแห่งก็ให้ความสนใจฟอรัมของซิงคงแพลนเทชันไม่น้อยไปกว่าแฟนคลับตัวยง พวกเขารวบรวมวิธีการใช้งานต่างๆ แล้วนำเมือกหยดน้ำมาบรรจุหีบห่อใหม่ พร้อมกับติดป้ายคำอธิบายคุณสมบัติสองสามคำ

ก่อนหน้านี้เมือกหยดน้ำขายแยกเป็นเม็ด ในราคาเม็ดละ 5 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งใช้งานได้หลากหลาย ไม่เพียงแต่จะทำความสะอาดคราบสกปรก แต่ยังใช้ในวงการเครื่องสำอาง สำหรับล้างเครื่องสำอาง และดูดซับสิวหัวดำได้อีกด้วย ต่อมาเมื่อคนในประเทศ Y และ M รู้ว่ามันยังสามารถใช้ซักเสื้อผ้าได้อีก ก็ถึงกับตกตะลึง เมื่อบริษัทนำสินค้าไปวางขาย ก็จะจัดให้มีคนมาสาธิตการใช้งานในสถานที่จริง ซึ่งผลลัพธ์ในตอนนั้นก็ทำให้หลายคนต้องทึ่ง

“เมือกหยดน้ำนี่มันทรงประสิทธิภาพขนาดนี้เลยเหรอ? พระเจ้า! แบบนั้นการซักล้างต่างๆ ก็จะสะดวกขึ้นมากเลยสิ?” หนึ่งในสตรีท้องถิ่นอุทานออกมาด้วยความทึ่ง แล้วคว้าถุงชอปปิงที่ถืออยู่ซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยคราบสกปรกขึ้นมา

พนักงานขายพูดขึ้นว่า “ใช่ค่ะ สะดวกมาก ไม่เพียงแต่จะดูดซับคราบสกปรก แต่ยังขจัดคราบไขมัน คราบเหงื่อ และกลิ่นบนเสื้อผ้าได้อีกด้วย”

พนักงานขายใช้เมือกหยดน้ำเพียงสองเม็ด ก็ทำให้ถุงของเธอสะอาดเหมือนใหม่ เมื่อเห็นผลลัพธ์เช่นนี้ คนรอบข้างก็พากันฮือฮา เมือกหยดน้ำที่เดิมก็ขายดีอยู่แล้ว ถึงกับขาดตลาดจากปริมาณที่เคยจำหน่ายได้วันละหลายล้านเม็ด และในฝั่งของบริษัทผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด ยอดการส่งออกไปต่างประเทศก็พุ่งแรงไม่แพ้กัน! สินค้าเพิ่งจะวางจำหน่ายในซูเปอร์มาร์เก็ตน้อยใหญ่ของประเทศ Y ก็ถูกแย่งซื้อจนหมด บางแห่งถึงกับมีคนต่อแถวรอซื้อเลยทีเดียว

และบางแห่งก็ไม่ได้มีระเบียบขนาดนั้น แม่บ้านบางคนต่างก็พุ่งเข้าไปแย่งกันอย่างกับพายุ จนเกิดความวุ่นวาย เมือกหยดน้ำนี้ดังเป็นพลุแตกแล้ว! ในประเทศ แต่ละครัวเรือนสามารถผลิตเองได้ พึ่งพาตัวเองได้อย่างสบาย มีพ่อค้าคนกลางไม่น้อยที่รับซื้อเมือกหยดน้ำสำหรับทำความสะอาดพรมจากชาวบ้าน แล้วนำไปขายต่อในฮ่องกง มาเก๊า และไต้หวัน ธุรกิจก็รุ่งเรืองอย่างยิ่ง

ความคิดของเฉินหลันได้ขับเคลื่อนอุตสาหกรรมหนึ่งขึ้นมา และตัวเธอเองก็ประสบความสำเร็จในการเป็นผู้ประกอบการ ในเวลาเพียงครึ่งเดือน พนักงานภายใต้การดูแลของเธอก็มีมากกว่าสองร้อยคน ไม่เพียงแต่จะระดมคนในครอบครัว แต่ยังชวนเพื่อนบ้านซ้ายขวามาร่วมด้วย ต้องเข้าใจว่า โดยพื้นฐานแล้วเมือกหยดน้ำมาจากการปลูกต้นไม้ในจีน ซึ่งเป็นการมอบให้ทุกคนได้ใช้ฟรี ปัจจุบันบริษัทใหญ่ๆ ในประเทศหลายแห่ง ไม่เพียงแต่จะมีพื้นที่ปลูกต้นไม้ของตัวเองเพื่อจัดหา แต่ยังนำรายได้มาแบ่งปันให้คนอื่นๆ อีกด้วย

โดยรับซื้อเมือกหยดน้ำจากประชาชนทั่วไปเป็นจำนวนมากในราคาปอนด์ละสองหยวน ทำให้คนจำนวนมากเริ่มหันมาทำธุรกิจนี้ แต่คนที่เข้ามาทำธุรกิจนี้ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุที่เกษียณแล้วและไม่มีรายได้ พวกเขาอยากจะหาเงินเล็กๆ น้อยๆ รวมถึงบางคนที่รายได้จากการทำงานประจำค่อนข้างต่ำ ก็จะมาทำเป็นอาชีพเสริม นี่ไม่เพียงแต่จะกลายเป็นธุรกิจของผู้สูงอายุ แต่ยังกลายเป็นธุรกิจที่ชาวบ้านทุกคนมีส่วนร่วม

แค่ต้นไม้ดูดฝุ่นและเมือกหยดน้ำ ก็ขับเคลื่อนเศรษฐกิจของจีนในฤดูร้อนนี้ให้เติบโตอย่างก้าวกระโดด ซึ่งแตกต่างจากซูเปอร์มะเขือเทศหมายเลขหนึ่งที่ส่งออก เพราะถึงอย่างไรนั่นก็เป็นอุตสาหกรรมของบริษัท เป็นรายได้ของบริษัท แต่แหล่งที่มาของเมือกหยดน้ำนั้นอยู่ในประเทศ และการควบคุมจำนวนต้นไม้ดูดฝุ่นก็อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐ ถ้าหากเป็นผลิตภัณฑ์อื่นๆ อาจจะถูกพ่อค้าคนกลางลักลอบขายออกไป แต่ต้นไม้ดูดฝุ่นปรากฏตัวขึ้นมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว กลับไม่มีแม้แต่ต้นเดียวที่หลุดรอดออกไปต่างประเทศ นั่นแสดงให้เห็นว่ารัฐให้ความสำคัญกับต้นไม้ดูดฝุ่นอย่างมาก

[จบตอน]