บทที่ 25 - เส้นทางการหางานของเสี่ยวอวี่

หลังจากยืนยันแผนการพัฒนาในอนาคตแล้ว ฟางหยวนก็เริ่มลงมือเตรียมการทันที เขาจะต้องสร้างพืชที่สามารถฟื้นฟูทะเลทรายให้ได้

ถึงแม้จะสกัดคุณสมบัติต้านทานความแห้งแล้งของกระบองเพชรออกมาได้แล้ว แต่ความแห้งแล้งของทะเลทรายในบางพื้นที่ แม้แต่กระบองเพชรก็ไม่สามารถอยู่รอดได้

“ระบบ จะเสริมความแข็งแกร่งของคุณสมบัติต้านทานความแห้งแล้งได้อย่างไร” ฟางหยวนที่จนปัญญา ทำได้เพียงสอบถามระบบ

“ปัจจุบันคุณสมบัติต้านทานความแห้งแล้งเป็นคุณสมบัติระดับหนึ่ง โฮสต์สามารถใช้เตาเสริมแกร่งเพื่อเสริมความแข็งแกร่งของคุณสมบัติต้านทานความแห้งแล้งระดับหนึ่งได้ เพื่อตอบสนองความต้องการของตนเอง” ระบบตอบกลับ

“แต่เตาเสริมแกร่งมันเป็นสีเทานี่นา” ฟางหยวนบ่น ที่แท้เตาเสริมแกร่งก็คือการเสริมความแข็งแกร่งของคุณสมบัตินี่เอง ในที่สุดเขาก็เข้าใจ

“พลังงานจิตของโฮสต์ยังไม่สามารถเปิดใช้งานเตาเสริมแกร่งได้ โปรดให้โฮสต์พยายามให้มากขึ้น สักวันหนึ่งจะสามารถปลดล็อกข้อจำกัดของเตาเสริมแกร่งได้”

“เฮ้อ! ถ้าสามารถเสริมความแข็งแกร่งของคุณสมบัติต้านทานความแห้งแล้งได้ ทะเลทรายก็คงจะกลายเป็นสวนเพาะปลูกที่เมล็ดพันธุ์สามารถเจริญเติบโตได้สินะ”

ทุกครั้งที่สกัด ทุกครั้งที่หลอมรวม ล้วนเป็นการฝึกฝนพลังจิตของฟางหยวน ในตอนนี้พลังจิตของฟางหยวนแข็งแกร่งกว่าเมื่อหลายเดือนก่อนมากกว่าสองเท่า ถึงกระนั้นก็ยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเปิดใช้งานเตาเสริมแกร่งได้! จากจุดนี้จะเห็นได้ว่า เตาเสริมแกร่งต้องการพลังจิตที่ค่อนข้างสูงทีเดียว

เพียงแต่ถ้าสามารถมีเตาเสริมแกร่งได้ เมล็ดพันธุ์ที่สร้างขึ้นมาย่อมจะต้องปรากฏเมล็ดพันธุ์ระดับสองออกมาอย่างแน่นอน

ในตอนนี้ พืชที่มีห้าคุณสมบัติยังไม่สามารถหลอมรวมออกมาได้เลย ฟางหยวนก็ไม่ได้หวังว่าจะสามารถเปิดใช้งานเตาเสริมแกร่งได้ในเร็วๆ นี้

และในขณะเดียวกัน ก็ยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่างที่ฟางหยวนต้องทำ คือเรื่องการขยายพนักงานของบริษัท

ด้วยจำนวนพนักงานในปัจจุบัน ไม่เพียงพอต่อขนาดการขยายตัวของบริษัทแล้ว

แน่นอนว่าถ้าเป็นพนักงานทั่วไป ก็ให้หวังเจี้ยนดูแลเองได้ แต่สำหรับตำแหน่งเลขานุการนั้น เขาจำเป็นต้องสัมภาษณ์ด้วยตัวเอง

เมื่อตอนเที่ยงของวันก่อน บริษัทได้ประกาศแผนการขยายพนักงานออกไปแล้ว ผลปรากฏว่ามีผู้ส่งใบสมัครเข้ามาจนกล่องจดหมายของหวังเจี้ยนแทบจะระเบิด

ในการขยายพนักงานครั้งนี้ก็ยังคงมีตำแหน่งเลขานุการอยู่ ตอนนี้ฟางหยวนกำลังดูใบสมัครตำแหน่งเลขานุการอยู่

เพียงแต่ชั่วคราวนี้ยังไม่มีคนที่ทำให้เขาพอใจ ส่วนใหญ่เป็นหญิงสาวหรือผู้ที่เพิ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย

ถึงแม้ว่าเลขานุการที่เขารับสมัครไม่จำเป็นต้องจบการศึกษาด้านพฤกษศาสตร์ แต่ถ้าแยกแยะธัญพืชห้าชนิดไม่ออก ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ในบริษัทต่อไป เพราะซิงคงเพาะพันธุ์เป็นบริษัทเมล็ดพันธุ์

ตัวอย่างเช่นครั้งล่าสุดที่ต้องให้เลขาไปซื้อต้นกาบหอยแครง ถ้าแยกไม่ออกว่าชนิดไหนคือต้นกาบหอยแครง แล้วจะมีเลขาไว้ทำไม

ในขณะเดียวกัน รถไฟความเร็วสูงขบวนหนึ่งที่ออกจากเมือง H มุ่งหน้าไปยังเมืองอันหยวน ก็กำลังแล่นฉิวเข้ามา

เมือง H และเมืองอันหยวนอยู่ห่างกันเพียงสองร้อยกว่ากิโลเมตรเท่านั้น นั่งรถไฟความเร็วสูงใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ

บนที่นั่งในตู้โดยสารชั้นหนึ่ง มีหญิงสาวคนหนึ่งสวมกางเกงยีนส์รัดรูป เสื้อตัวบนเป็นเสื้อครอปน่ารักๆ กำลังนั่งเอนแก้มมองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง

ผมยาวสีดำถึงเอวปล่อยสยายอย่างสบายๆ บนไหล่ และยังมีใบหน้าที่สวยหวานมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งรูปร่างที่สูงโปร่งและอวบอิ่มของเธอ ดึงดูดสายตาของผู้ชายอยู่เป็นระยะๆ หากสวมชุดกี่เพ้า แล้วตัดผมทรงเดียวกับจักรพรรดินีแฮนค็อก ก็จะพบว่าเธอมีความคล้ายคลึงกับแฮนค็อกอยู่ห้าหกส่วน

เธอชื่อลั่วเสี่ยวอวี่ เป็นนางแบบคอสเพลย์จากเมือง H และยังเป็น “สาวน้อยรากยักษ์” ในโต้วอวี๋อีกด้วย

เดิมทีเธอเป็นโอตาคุ แต่เมื่อได้เห็นประกาศรับสมัครพนักงานจำนวนมากของซิงคงเพาะพันธุ์บนเว็บไซต์ทางการ เธอจึงเกิดความคิดชั่ววูบขึ้นมา ยื่นใบสมัครไปหนึ่งฉบับ และในตำแหน่งที่ต้องการในตอนท้ายของใบสมัครก็เขียนว่าตำแหน่งเลขานุการประธานบริษัท!

หากได้ทำงานที่ซิงคงเพาะพันธุ์ เสี่ยวอวี่คิดว่าน่าจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว ถือโอกาสดูหน้าตาของประธานบริษัทที่ก่อตั้งซิงคงเพาะพันธุ์ไปด้วย

ในเมื่อเมื่อวานก็ได้เห็นแฟนสาวของประธานในไลฟ์สดแล้ว ก็ไม่ต้องกังวลว่าประธานจะมาหลอกลวงหรือล่วงละเมิดทางเพศเธอ

นอกจากนี้ สิ่งที่เสี่ยวอวี่ต้องการมากที่สุดคือการได้เห็นพืชที่ไม่เหมือนใครมากมายที่ซิงคงเพาะพันธุ์

บางทีบนเว็บไซต์ทางการอาจจะหาซื้อได้ แต่เธอรู้สึกว่าพืชหลายชนิดคงจะไม่เปิดให้ซื้อได้ง่ายๆ ในสายตาของเธอ ผลิตภัณฑ์บางอย่างของซิงคงเพาะพันธุ์ในอนาคตย่อมจะไม่ขายให้กับประชาชนทั้งหมดอย่างแน่นอน ซิงคงเพาะพันธุ์ขายแค่ผักผลไม้ แต่พืชบนโลกนี้มีเป็นหมื่นเป็นแสนชนิด!

เพียงแต่สิ่งที่เสี่ยวอวี่ไม่คาดคิดคือ ใบสมัครที่เธอยื่นไปโดยไม่ได้ตั้งใจกลับผ่านการคัดเลือกรอบแรก ฝ่ายบุคคลแจ้งให้เธอมาสัมภาษณ์ที่สำนักงานใหญ่ของซิงคงเพาะพันธุ์ในวันนี้

เธอรู้สึกประหลาดใจมาก ไม่คิดว่าตัวเองที่ไม่มีความสามารถพิเศษอะไรจะมีโอกาสได้สัมภาษณ์!

ถึงแม้ว่าเงินเดือนอาจจะสู้การเป็นนางแบบคอสเพลย์ไม่ได้ แต่ก็มีความมั่นคง และเสี่ยวอวี่ก็ชอบซิงคงเพาะพันธุ์มากเช่นกัน

ในที่สุดในอีกสิบห้านาทีต่อมา รถไฟความเร็วสูงก็มาถึงเมืองอันหยวน

เสี่ยวอวี่ยืนขึ้น รูปร่างที่สูงโปร่งของเธอดึงดูดสายตาของผู้โดยสารคนอื่นๆ ในตู้โดยสารในทันที

เมื่อเสี่ยวอวี่หันกลับมา ก็พบว่าด้วยท่วงท่าที่งดงามของเธอ ได้รับสายตาจากเพศตรงข้ามส่วนใหญ่ในตู้โดยสาร เธอยิ้มอย่างจนใจ

หลังจากเดินออกจากชานชาลาแล้ว เสี่ยวอวี่ก็มองไปยังเมืองที่ไม่คุ้นเคย

“คุณลุงคะ ไปถนนซิงคงหมายเลข 138 ค่ะ” ที่หน้าสถานีรถไฟ เธอโบกรถแท็กซี่คันหนึ่ง โอตาคุอย่างเสี่ยวอวี่ในที่สุดก็ได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางการหางาน

ในอนาคตบางทีในประเทศอาจจะเหลือนางแบบคอสเพลย์แฮนค็อกน้อยลงหนึ่งคน แต่จะมีพนักงานออฟฟิศสาวน้อยที่เงียบขรึมเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน

[จบตอน]