บทที่ 13: ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดมาเยือน

◉◉◉◉◉

นิกายเมฆาชาด

ณ ส่วนลึกของนิกายที่ศิษย์ทั่วไปมิอาจย่างกรายเข้ามาได้ ภายในโถงใหญ่แห่งหนึ่ง

ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดนั่งอยู่บนบัลลังก์สูง สองข้างทางคือเหล่าผู้บริหารระดับสูงของนิกายที่มารวมตัวกัน

เมื่อมองไป จะเห็นได้ว่าในตอนนี้ใบหน้าของประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดค่อนข้างซีดเซียว

กลิ่นอายทั่วร่างก็ไม่ทรงพลังและแผ่ไพศาลเหมือนผู้แข็งแกร่งทั่วไป

แต่กลับเหมือนอยู่ในสภาพอ่อนแอใกล้จะหมดสิ้นอายุขัย

ในตอนนี้ เหล่าผู้บริหารระดับสูงของนิกายเมฆาชาดต่างก็รู้ดีว่านี่เป็นเพราะท่านประมุขฝึกตนผิดพลาด ถูกมารในใจย้อนกลับเข้าทำร้าย!

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ท่านประมุขต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน

และเมื่อถึงตอนนั้น นิกายเมฆาชาดทั้งนิกายก็จะตกอยู่ในอันตราย!

"เยว่หลิง ที่เจ้าพูดเมื่อครู่เป็นเรื่องจริงทั้งหมดรึ?!"

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสชิงก็ถามขึ้นอย่างตื่นเต้น

ถึงแม้ว่าเมื่อครู่ ลั่วเยว่หลิงจะได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียดแล้ว

แต่เมื่อนึกย้อนกลับไป ก็ยังคงรู้สึกเหลือเชื่อ

"ท่านผู้อาวุโสชิง ท่านผู้อาวุโสทุกท่าน และท่านประมุข ทุกคำที่เยว่หลิงพูดเป็นความจริงทุกประการ ไม่มีเรื่องโกหกแม้แต่ครึ่งเดียวเจ้าค่ะ!"

เมื่อได้ยินคำรับรองอย่างจริงจังของลั่วเยว่หลิง สีหน้าของผู้อาวุโสชิงก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา

นางหันไปมองประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดที่ดูอ่อนแออยู่บนบัลลังก์สูง

"ท่านประมุข ถ้าเป็นเช่นนี้ ไม่แน่ว่าท่านประมุขอาจจะรอดจริงๆ ก็ได้นะเจ้าคะ!"

ทว่าประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดยังไม่ทันได้ตอบ ผู้อาวุโสคิ้วดกตากลมอีกคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้นมาก่อน

"เดี๋ยวก่อน ท่านผู้อาวุโสชิง ท่านไม่คิดว่ามันไร้สาระไปหน่อยหรือ?"

"ในเมืองเทียนหยางเล็กๆ เช่นนั้น จะมียอดฝีมือที่สามารถหยั่งรู้ลิขิตสวรรค์ซึ่งเหนือจินตนาการซ่อนตัวอยู่ได้อย่างไร"

"นี่..."

ผู้อาวุโสชิงถึงกับพูดไม่ออก เมื่อลองคิดดูดีๆ ก็ดูเหมือนจะมีบางอย่างไม่ชอบมาพากลจริงๆ

ภาพนี้ทำให้ลั่วเยว่หลิงทนดูต่อไปไม่ไหว

เจ้าของหอคำนวณเทวะ ท่านเซียนผู้นั้นคือผู้มีพระคุณของนาง นางได้ล้างแค้นที่ไม่อาจล้างแค้นได้มาตลอดก็ด้วยคำทำนายอันน่าอัศจรรย์ของเขา

จะยอมให้คนอื่นมาลบหลู่ได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ได้อย่างไร!

"ท่านผู้อาวุโสชวี ฉากเหล่านั้นข้าเห็นมากับตาตัวเอง หรือว่าท่านผู้อาวุโสชวีคิดว่าข้าจะร่วมมือกับคนนอกมาหลอกลวงท่านประมุขอย่างนั้นหรือเจ้าคะ?!"

ลั่วเยว่หลิงโต้กลับอย่างตื่นเต้น

"นี่... ธิดาศักดิ์สิทธิ์ย่อมไม่ร่วมมือกับคนนอกอยู่แล้ว แต่เกรงว่าท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์เองต่างหากที่ถูกหลอกลวง"

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ ลั่วเยว่หลิงก็รู้ว่าตัวเองคงจะอธิบายไปก็ไร้ประโยชน์แล้ว

ดังนั้นนางจึงเลิกอธิบาย และคุกเข่าลงโดยตรง

"ข้าลั่วเยว่หลิง ขอเอาชีวิตเป็นประกันว่าท่านเซียนผู้นั้นไม่มีปัญหาใดๆ อย่างแน่นอน!"

"หากเกิดข้อผิดพลาด ข้ายินดีตายเพื่อไถ่โทษ!"

"ธิดาศักดิ์สิทธิ์ลั่ว เจ้า..."

ผู้อาวุโสชวียังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ในตอนนี้ เสียงชราภาพที่แฝงไว้ด้วยความเกรงขามก็ดังขึ้นมาในทันที

"เอาล่ะๆ ไม่ต้องเถียงกันแล้ว ฟังตามที่เยว่หลิงพูดเถอะ"

"แต่ว่าท่านประมุข ท่าน..."

"ผู้อาวุโสชวี ข้ารู้ว่าท่านเป็นห่วงข้า แต่ตอนนี้ข้ามีเวลาเหลืออีกไม่มากแล้ว ถือซะว่าเป็นการลองเสี่ยงดูสักครั้งก็แล้วกัน"

เมื่อประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดเอ่ยปากเช่นนี้แล้ว ผู้อาวุโสชวีก็ไม่อาจโต้แย้งอะไรได้อีก

"ในเมื่อเป็นความประสงค์ของท่านประมุข เช่นนั้นก็ขอเชิญธิดาศักดิ์สิทธิ์ลั่ว นำยอดฝีมือที่ว่านั่นมาที่นิกายด้วย"

"ผู้อาวุโสชวี นี่เป็นเราที่จะไปขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น ย่อมต้องเป็นข้าประมุขผู้นี้ไปเยี่ยมเยียนด้วยตนเอง"

"อะไรนะขอรับ?! แต่ท่านประมุข ท่าน..."

"เอาล่ะ เยว่หลิง ต่อไปก็คงต้องรบกวนเจ้าช่วยนำทางแล้ว"

ในที่สุด ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดก็ได้นำผู้อาวุโสชิง ผู้อาวุโสชวี และลั่วเยว่หลิง ออกจากนิกายเมฆาชาด มุ่งหน้าไปยังเมืองเทียนหยางด้วยกัน

ส่วนผู้อาวุโสที่เหลือ ก็เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ และร่วมกันดูแลรักษานิกายเมฆาชาด

ทว่าพวกเขาไม่มีทางรู้เลยว่า หลังจากที่ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดนำคนออกไปแล้ว มีผู้อาวุโสคนหนึ่งที่มุมปากปรากฏรอยยิ้มเย็นชาขึ้นมาอย่างเงียบๆ

"ท่านประมุข ยังคิดว่าแค่ไปหายอดฝีมือห่วยๆ ที่ไหนก็ไม่รู้ จะมาเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ที่ท่านต้องตายอย่างแน่นอนได้งั้นหรือ?"

"ท่านวางใจเถอะ รอท่านไปแล้ว อีกไม่นานนิกายเมฆาชาดทั้งนิกายก็จะตกเป็นของข้า ถึงตอนนั้น ข้าจะช่วยท่านดูแลนิกายเมฆาชาดเป็นอย่างดี ฮ่าๆๆ...!"

...

เมืองเทียนหยาง

"นี่น่ะหรือเมืองเทียนหยางที่ยอดฝีมือผู้นั้นอยู่?"

เมื่อมองดูเมืองที่อยู่ตรงหน้า ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดก็พึมพำขึ้นมาเบาๆ

ลั่วเยว่หลิงพยักหน้าไม่หยุด

"ท่านประมุข ท่านเซียนผู้นั้น อยู่ในหอคำนวณเทวะในเมืองเทียนหยางแห่งนี้เจ้าค่ะ!"

"จริงสิเจ้าคะ ท่านประมุขอาจจะยังไม่ทราบ ศิษย์ใหม่ที่โดดเด่นที่สุดของนิกายเราเมื่อเร็วๆ นี้ ก็เกี่ยวข้องกับท่านเซียนผู้นี้ด้วยนะเจ้าคะ!"

"โอ้?"

ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

"เช่นนั้น ก็ยิ่งต้องไปเยี่ยมเยียนยอดฝีมือผู้หลุดพ้นโลกผู้ลึกลับผู้นี้แล้ว"

ทั้งสี่คนก้าวเข้าไปในเมืองเทียนหยาง ส่วนผู้อาวุโสชวียังคงมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

เห็นได้ชัดว่าแม้จะมาถึงตอนนี้แล้ว เขาก็ยังไม่เชื่อว่าในเมืองฝึกยุทธ์เล็กๆ ธรรมดาๆ เช่นนี้ จะมียอดฝีมือผู้หลุดพ้นโลกซ่อนตัวอยู่

ยังจะสามารถหยั่งรู้ลิขิตสวรรค์ได้อีก?

นี่มันเรื่องหลอกลวงชัดๆ

ถ้าแม้แต่ลิขิตสวรรค์ยังสามารถคำนวณได้ จะต้องเป็นยอดฝีมือระดับไหนกัน?

ในที่สุด ทั้งสี่คนก็มาปรากฏตัวอยู่หน้าหอคำนวณเทวะ

ลั่วเยว่หลิงเป็นคนแรกที่ก้าวเข้าไปในหอด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างอดไม่ได้

"ท่านเซียน ข้ามาอีกแล้วเจ้าค่ะ!"

ภายในหอคำนวณเทวะ อันที่จริงแล้วหยางฝานมองเห็นร่างของลั่วเยว่หลิงที่นำคนมาด้วยตั้งนานแล้ว

ผู้อาวุโสชิง ผู้อาวุโสชวี ดูแล้วก็ไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นผู้แข็งแกร่ง

ส่วนชายชราที่อยู่ตรงกลางนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

นี่ต้องเป็นผู้บริหารระดับสูงของนิกายเมฆาชาดอย่างแน่นอน!

"ธิดาศักดิ์สิทธิ์คนนี้ใช้ได้ยิ่งกว่าเจ้าหนูเจียงเฉิงอีกแฮะ เพิ่งกลับไปก็พาลูกค้ารายใหม่มาให้แล้ว แถมสถานะของลูกค้าคนนี้ก็ไม่ธรรมดาเลย!"

"ดูท่าแล้ว คราวนี้คงจะได้กำไรงามๆ แล้วสินะ!"

"ไปเชิญคนเข้ามา"

หยางฝานสั่งหนึ่งคำ คนรับใช้ก็รีบออกไปทันที

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่ายังมีลั่วเยว่หลิง ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายเมฆาชาดที่เคยทำข้อตกลงกับหยางฝานมาก่อนแล้ว

ดังนั้นในไม่ช้า ทั้งสี่คนก็ได้เข้ามาอยู่ในหอหลัก

เมื่อมองดูทั้งสี่คน หน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าหยางฝาน

【ชื่อ】ชิงเหออวี้

【สถานะ】ผู้อาวุโสนิกายเมฆาชาด

【ระดับพลัง】ขอบเขตพลังเทวะ ขั้นเจ็ด

【สถานการณ์】กำลังกังวลเรื่องความปลอดภัยของประมุขแห่งนิกายเมฆาชาด

...

【ชื่อ】ชวีเฉิง

【สถานะ】ผู้อาวุโสนิกายเมฆาชาด

【ระดับพลัง】ขอบเขตพลังเทวะ ขั้นแปด

【สถานการณ์】กำลังกังวลเรื่องความปลอดภัยของประมุขแห่งนิกายเมฆาชาด และกำลังสงสัยในสถานะยอดฝีมือของโฮสต์

...

【ชื่อ】อิ้งเหิง

【สถานะ】ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาด

【ระดับพลัง】ขอบเขตยืนยาว ขั้นสอง

【สถานการณ์】ฝึกตนผิดพลาด ถูกมารในใจย้อนกลับเข้าทำร้าย อาการปางตาย มีเวลาเหลืออีกไม่มาก

"นี่คือประมุขแห่งนิกายเมฆาชาด?!"

หยางฝานไม่คิดว่าแม้แต่ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดจะมาด้วยตัวเอง

ที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงยิ่งกว่านั้นคือ ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดที่ดูเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติในตอนนี้ กลับกำลังจะตายและมีเวลาเหลืออีกไม่มากแล้ว?

"นี่... หรือว่าจงใจทำแบบนี้เพื่อทดสอบข้า?"

ทันใดนั้น ดวงตาของหยางฝานก็เป็นประกาย

เขาตระหนักได้ในทันทีว่าสถานการณ์ของประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดนี้ ต้องเป็นการจงใจทำอย่างแน่นอน!

น่าจะเป็นเพราะลั่วเยว่หลิงรู้ว่าประมุขกำลังจะตาย จึงได้บอกประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดผู้นี้ถึงการมีอยู่ของยอดฝีมือผู้หลุดพ้นโลกอย่างเขา

ประมุขแห่งนิกายเมฆาชาดผู้นี้ครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย แต่ในที่สุดก็ยังคงมา

และในตอนที่มาถึงนี้เอง ก็ได้ใช้อุบายเล็กๆ น้อยๆ นี้ขึ้นมา

คิดจะทดสอบก่อนว่าเขาจะเก่งกาจเหมือนที่ลั่วเยว่หลิงพูดไว้หรือไม่

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]