บทที่ 40: การทะยานตัดหัวเสือ

ถึงแม้จะมีแหล่งของเหลว แต่ก็ยังไม่สามารถที่จะกลายเป็นนักสู้ผู้เชี่ยวชาญได้ ไม่ว่าใครก็สามารถที่จะเป็นนายทหารได้ หรือไม่ก็ลงมาสู่ฐานของแต่ละคนในท้ายที่สุด

หลิวหยุนหยางไม่ต้องเสียเวลา เขาเริ่มสร้างพิมพ์เขียวมังกรวานรทันที ทันทีที่เขาฝึกเจ็ดแผนภาพแรกเขารู้สึกว่าร่างกายของเขาแข็งแรงขึ้น

พลังงาน: 15.5

ความเร็ว: 4.0

จิตใจ: 2.0

ร่างกาย: 16.3

การเพิ่มร่างกาย 0.3 ของเขา และเพิ่มพลังของเขา 0.5 หมายถึงความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 250 กิโลกรัม

ดูเหมือนว่าอาหารที่เขาบริโภคไป และการฝึกฝนพิมพ์เขียวมังกรวานรนั้นมีประสิทธิภาพน้อยกว่าในวันนั้น

หลังจากการพักระยะสั้น หลิวหยุนหยางหยิบคู่มือของเทคนิคมีดทำลายห้าเสือมาดู ต้องขอบคุณคุณสมบัติจิตใจที่เพิ่มขึ้นของเขาทำให้เขารู้ว่าเทคนิคมีดเหล่านี้มันไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินไป

ตามคู่มือมีการเคลื่อนไหวทั้งหมด 18 แบบ แบ่งออกเป็นสามระดับ

ประกอบไปด้วย ระดับ 1ความชำนาญ ซึ่งสามารถใช้เทคนิคมีดทำลายห้าเสือได้อย่างเต็มกำลัง ระดับ 2 การเริ่มต้น ซึ่งเป็นตอนที่มีดแต่ละเล่มสังหารด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว คล้ายกับเสือ ระดับ 3 หรือที่เรียกว่าเสร็จสิ้น ซึ่งเหมือนเสือห้าตัวที่ลงมาจากภูเขาและตามล่าเหยื่อ

หลิวหยุนหยางได้เข้าใจสิ่งสำคัญของเทคนิคมีดทำลายห้าเสือแล้วและมีความเชี่ยวชาญกับพวกมัน

ในเวลากลางคืนเขาได้ฝึกฝนเทคนิคนี้แลทำได้ะถึงระดับการเริ่มต้น ทุกครั้งที่เขาโจมตี มีดของเขาจะมีเสียงที่เหมือนเสียงขู่ของเสือ

หลังจากนั้นไม่นาน หลิวหยุนหยางก็ใช้เทคนิคการใช้พลังจิตเพื่อเคลื่อนย้ายสิ่งของพื้นฐานอีกครั้งเพื่อปรับพลังจิตใจของเขา ในขณะที่เขาฝึกฝนเขาก็ตระหนักว่าความสามารถในการใช้พลังจิตเพื่อเคลื่อนย้ายสิ่งของของเขาสามารถประสานงานได้เป็นอย่างดีกับมีดทำลายห้าเสือ ---การทะยานตัดหัวเสือ

หลิวหยุนหยางอัดแน่นด้วยความกล้าหาญ

ทันทีที่เขาใช้การทะยานตัดหัวเสือ - มีดของเขาจะถูกส่งให้บินออกไป นี่อาจเป็นการเคลื่อนไหวที่มีพลังทำลายล้างมากที่สุดจากเทคนิคมีดทำลายห้าเสือ หากการทะยานตัดหัวเสือล้มเหลวก็จะส่งผลให้เขาสูญเสียอาวุธของตนเอง

อย่างไรก็ตามหากเขาเพิ่มความสามารถจิตใจของเขาเป็น 30 หรือสูงกว่านั้นได้ หลิวหยุนหยางจะสามารถใช้พลังจิตเพื่อทำให้มีดที่ถูกส่งออกไปกลับมาหาเขาได้อย่างรวดเร็ว

ช่วงเวลาที่มีดมือซ้าย และคู่ต่อสู้หลบมันได้ คู่ต่อสู้ของเขาจะผ่อนคลายทันที

อย่างไรก็ตามมีดจะวนเวียนอยู่รอบตัวและโต้กลับด้วยความรุนแรงยิ่งกว่า

แม้ว่าพวกเขาจะอาศัยอยู่ในรอยแยกระหว่างโลก ในเช้าวันรุ่งขึ้นหลิวหยุนหยางและคนอื่นๆก็เห็นดวงอาทิตย์ดวงเก่า ดวงเดียวกันที่พวกเขามองเห็นบนโลกในยามรุ่งสางบนขอบฟ้า

อย่างไรก็ตามด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่รู้สาเหตุ รังสีอัลตราไวโอเลตของมันถูกกรองที่นั่น ดังนั้นพวกมันจึงดูเหมือนไม่รุนแรงมาก

"ท่านพี่หยุนหยาง ทุกคนอยู่ที่นี่!" หยางยี่รุ่ย และคนอื่นๆที่อยู่ในชุดเครื่องแบบกองทัพมังกรตื่นกำลังกวัดแกว่งอาวุธแล้ว

นี่จะเป็นการดำเนินการครั้งแรกของกลุ่มตะวันเก่งกล้า ในฐานะผู้นำกลุ่ม หลิวหยุนหยางไม่สามารถคอยอยู่ข้างหลังได้ เขาจ้องมองนักสู้ที่ยอดเยี่ยม 17 คนจากกองบัญชาการกองทัพมังกรตื่นของฉางอันและพูดว่า "ถอยออกไป"

หยางยี่รุ่ยส่ายหัว เขาพูดถึงหลิวหยุนหยางด้วยความหวังว่าเขาจะพูอะไรกับสมาชิกที่รวบรวมในกลุ่ม เขาไม่ได้คาดหวังว่าหัวหน้าของพวกเขาจะขอให้พวกเขามุ่งหน้าออกไปทันที

ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปในป่าที่อุดมสมบูรณ์ หลิวหยุนหยาง และคนอื่นๆก็เดินผ่านที่กำบังใต้ดิน และอุโมงค์ซีเมนต์ที่ก่อตัวเป็นแนวป้องกัน

แนวป้องกันนี้มีความกว้างอย่างน้อยห้ากิโลเมตร  หลิวหยุนหยางพบเห็นอาวุธประเภทต่างๆมากมาย

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาและคนอื่นๆเดินผ่านแนวป้องกั้นนี้ เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบอาวุธเหล่านี้บอกพวกเขาอย่างเศร้าใจว่าอาวุธเหล่านี้ไม่มีผลกับสัตว์ร้ายระดับ บี หรือสัตว์ร้ายที่ทรงพลังกว่า

เนื้อสัตว์ร้ายระดับ บี ห้ากิโลกรัมหรือสูงกว่านั้นมีขนาดเท่ากับผลวอลนัทเท่านั้น เนื้อมันแข็งกว่าเหล็ก และการทะลุผิวหนังมันยากที่จะเข้าถึง

อาวุธกันคนส่วนใหญ่มากขึ้น และไร้อำนาจต่อสัตว์ร้าย

"ในอนาคตเราต้องพึ่งพาเจ้า!" เจ้าหน้าที่เก่าแก่ที่มีผมสีขาวพูดค่อนข้างมองโลกในแง่ร้ายเมื่อเขาเชิญชวนหลิวหยุนหยาง และคนอื่น ๆ อำลาก่อนกล่าวลา

จากการแสดงออกที่แน่วแน่ของผู้ชายอย่างหลิวหยุนหยางสามารถบอกได้ว่าเขาเคยเป็นทหารผ่านศึก คำพูดในแง่ร้ายของเขาทำให้ทุกคนเร้าใจ

"เป็นสัตว์ที่น่ากลัวมากเลยใช่ไหม ท่านพี่หยุนหยาง?" เฉินหยงถามด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

หลิวหยุนหยางไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับสัตว์ร้ายพวกนี้มากนัก แต่ถ้าสัตว์ร้ายระดับ บี ที่มีพลังมากนั้น สัตว์ร้ายก็น่าจะใช่...

กลุ่มที่มีวิความมุ่งมั่นสูงจนถึงตอนนี้ ต่างพากันเงียบ

หลิวหยุนหยางยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้คนที่อยู่ข้างหลังเขา เขาได้เพิ่มคุณสมบัติจิตใจเป็น 10 ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง

ขอบคุณความสามารถทางจิตใจของเขาทุกอย่างภายในรัศมีห้ากิโลเมตรดูเหมือนจะสะท้อนอยู่ในใจของเขา

จ๋อม!

มือของหลิวหยุนหยางเคลื่อนไหวเมื่อใบมีดของเขาหล่นลงมาผ่าครึ่งงูพิษที่ยาวครึ่งเมตร

หยางยี่รุ่ยและคนอื่นๆไม่มีเวลาแม้แต่จะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นก็มีงูตัวยาวครึ่งเมตรปรากฎอยู่ตรงหน้าแล้ว "นี่คือสัตว์ร้ายเกรดดี ระดับสาม!" เฉินหยงอุทาน "มันคืองูวงแหวนดำ พวกมันมักจะพบได้ในพื้นที่อย่างน้อย 15 กิโลเมตรที่ห่างจากฐาน! มันจะเป็นไปได้ยังไง ... "

พวกเขาเพิ่งเข้ามาในป่า แต่พวกเขาก็ได้พบกับสัตว์ร้ายระดับ ดี แล้ว แม้ว่ามันจะเป็นเพียงสัตว์ร้ายระดับสาม ถ้าไม่ใช่เพราะการแทรกแซงของหลิวหยุนหยางในเวลาที่เหมาะสมนั้นผลที่ตามมาอาจไม่สามารถคาดการณ์ได้

"งูวงแหวนดำ เก่งในการแอบโจมตี ข้าได้ยินมาว่าหลายคนได้รับบาดเจ็บจากพวกมัน บางคนถึงกับถูกฆ่าตาย ... "

"ใครก็ได้ช่วยที! ช่วยข้าที! " ก่อนที่เฉินหยงจะทำตามคำพูดของเขาเสร็จก็ได้ยินเสียงตะโกนดังขึ้น เสียงตะโกนดังลั่นนั่นดูเหมือนจะมาจากระยะ 100 เมตร

เมื่อพวกเขาได้ยิน หยางยี่รุ่ยและคนอื่นๆก็หวาดกลัวเล็กน้อย พวกเขาอดไม่ได้ที่จะมองหลิวหยุนหยาง

หลิวหยุนหยางเพิ่มคุณสมบัติจิตใจของเขาอย่างรวดเร็วเป็น 15 แม้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะทำให้ร่างกาย และพลังของเขาลดลง แต่การรับรู้ของเขาจะเพิ่มมากขึ้น

"มาเถอะ ลองไปดูกันดีกว่า"

จินเฟยเฟย และเด็กหญิงคนอื่นมองหลิวหยุนหยางด้วยความชื่นชมมากยิ่งขึ้น เขาเป็นเสาหลักของการสนับสนุนนี้

หลังจากเดินไปได้สามนาทีพวกเขาก็มาถึงบริเวณที่ที่เป็นต้นกำเนิดเสียงร้องนั้น มีชายหนุ่มอายุประมาณ 14 หรือ 15 ปีกำลังกวัดแกว่งดาบยาวที่อยู่ในมือของเขาอย่างบ้าคลั่งต่อสู้กับสัตว์ร้ายที่ดูเหมือนจระเข้ที่มีลำตัวยาวหนึ่งเมตร

สัตว์ร้ายนั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเหมือนสายลม ดูเหมือนว่าร่างของมันจะทำจากโลหะ ดังนั้นแม้ว่าดาบของชายหนุ่มคนนั้นกระแทกมันหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่นิดดียว

ใกล้ชายหนุ่มคนนั้นก็มีชายหนุ่มอีกคนหนึ่งในชุดทหารมังกรที่เพิ่มขึ้นซึ่งกำลังนอนอยู่บนพื้น ดูเหมือนว่าเขาจะไม่อยู่ในสภาพที่ดี

"นั่นมันท่านพี่เซียเทียน" หยางยี่รุ่ยบอกกับหลิวหยุนหยางเมื่อเห็นชายหนุ่มคนนั้น

หลิวหยุนหยางไม่รู้ว่าเซียเทียนเป็นใคร แต่เขาต้องเป็นนักสู้ที่เก่งกาจของกองทัพมังกรตื่นจากภูมิภาคอื่นแน่นอน เมื่อเขามองเซียเทียน เมื่อหลิวหยุนหยางมองไปที่เขา ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้มีโอกาสได้ต่อสู้เพื่อตนเอง

"ท่านพี่หยุนหยางนี่เป็นสัตว์ระดับดี ระดับหนึ่ง จระเข้ภูเขา! ร่างกายของมันนั้นแข็งแกร่งเหมือนเหล็ก ถ้าเจ้าต้องการที่จะใช้มันวิธีที่ดีที่สุดคือการขุดตาออก!" หยางยี่รุ่ยพึมพำ

หลิวหยุนหยางพยักหน้า แม้ว่าเขาจะไม่รู้จักเซียเทียน แต่เมื่อเขาเจอสถานการณ์นี้เขาก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้

ทันใดนั้นจระเข้ภูเขากระโจนขึ้นไปในอากาศก็เปิดปากกว้างและพุ่งไปที่หัวของเซียเทียน

ถ้าหากเซียเทียนถูกกัด เขาจะตาย

ทันทีที่เขาเห็น หลิวหยุนหยางกวัดแกว่งมีดยาวในมือของเขาแล้วมุ่งไปที่จระเข้ภูเขาด้วยการเคลื่อนไหวท่าผ่าแยกตัดหัวงู!

*อย่าลืมไปติดตามน้าาา*   https://www.facebook.com/Supremeuprisingth/