บทที่ 53: แผนทหารหัวหอก ปฏิบัติการเด็ดหัว

“แกจบสิ้นแล้ว!”

ซุนฉางตงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “กล้าลงมือกับหวังอี้ แกจบสิ้นแล้ว... เฮ้อ! ดูแลตัวเองดีๆ เถอะ!”

“หมายความว่ายังไง? ข้ากู้เฉิงเว่ยไม่ใช่คนที่โตมาเพราะถูกขู่นะ!”

กู้เฉิงเว่ยแค่นเสียงเย็นชาหนึ่งที มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม “หวังอี้อายุยังน้อย จะมีความสามารถอะไรได้? ข้ายังต้องกลัวมันอีกเหรอ? เรื่องตลก!”

“เหอะๆ” ซุนฉางตงมองด้วยสีหน้าราวกับมองคนโง่ “แกรู้จักตระกูลหลินแห่งซงหลิ่งไหม?”

“ตระกูลหลินที่เพิ่งจะถูกกำจัดไปเมื่อไม่นานมานี้?” กู้เฉิงเว่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย “หรือว่าจะเป็นฝีมือของหวังอี้!”

“ใช่แล้ว!” ซุนฉางตงพยักหน้า “ดังนั้น แกดูแลตัวเองดีๆ เถอะ”

“นี่...”

กู้เฉิงเว่ยตื่นตระหนกโดยสิ้นเชิง

ขุมกำลังของตระกูลหลิน เขารู้ดีว่ามีอิทธิพลทั้งในโลกมืดและโลกสว่าง

ถึงแม้ลูกน้องจะน้อยกว่าเขากู้เฉิงเว่ย แต่ตระกูลหลินรู้จักนักฆ่าระดับท็อปของโลกมืดมากมาย

จุดนี้ กู้เฉิงเว่ยเทียบไม่ได้เลย

แต่ก็ยังถูกกำจัดในทันที แถมยังถูกกำจัดทั้งตระกูล!

พูดได้แค่ว่าหวังอี้ลึกล้ำเกินหยั่งถึง

“แล้วจะทำอย่างไรดี!”

เหงื่อเย็นๆ ของกู้เฉิงเว่ยไหลออกมาไม่หยุด ตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์โดยสิ้นเชิง

แต่น่าเสียดายที่ ศรที่ง้างแล้วย่อมไม่มีวันหวนกลับ

ตอนนี้ได้ปะทะกับหวังอี้ไปแล้ว ทุกอย่างก็สายเกินไป

ต่อให้จะขอความเมตตา ก็ไม่มีความหมาย!

“ไอ้ลูกทรพี ซวยจริงๆ!” กู้เฉิงเว่ยมองดูกู้เป่ย โกรธจนเลือดขึ้นหน้า

“ถ้าไม่ใช่เพราะแกไอ้ไร้ประโยชน์ไปหาเรื่องหวังอี้ ตระกูลกู้ของเราจะมีศัตรูตัวฉกาจเช่นนี้ได้อย่างไร?”

“ซวยจริงๆ ซวยถึงบรรพบุรุษ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของกู้เป่ยก็ซีดเผือด กลัวจนฉี่ราด ไม่กล้าพูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว

เขาก็ไม่คิดว่าหวังอี้จะแข็งแกร่งขนาดนี้ ขนาดพ่อของเขายังกลัวเป็นแบบนี้!

“เฮ้อ! ถ้าแกไม่ใช่ลูกชายคนเดียวของข้า ตอนนี้ข้าจะฆ่าแกทิ้งซะ! ไอ้ตัวซวยบรรพบุรุษ!”

กู้เฉิงเว่ยตะคอกอย่างเกรี้ยวกราด จิตสังหารเย็นเยียบ

แต่สุดท้ายก็ยังคงอดทนไว้

“ช่างเถอะ ช่างเถอะ! ในเมื่อปะทะกันโดยสิ้นเชิงแล้ว งั้นก็สู้ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย! มังกรที่แข็งแกร่งยังสู้เจ้างูเจ้าถิ่นไม่ได้ ต่อให้หวังอี้จะเป็นสวรรค์ชั้นฟ้า ข้ากู้เฉิงเว่ยก็จะทำให้มันได้เห็นดีกัน!”

กู้เฉิงเว่ยโบกมือทีหนึ่ง ตัดสินใจสู้แบบหลังชนฝา

“ท่านพ่อครับ ยอดเยี่ยม!” กู้เป่ยรีบประจบประแจง

“แกไอ้สารเลวหุบปากไปเลย! ไม่ใช่ว่าถูกแกบีบทั้งหมดรึไง? ไอ้ตัวซวย!”

กู้เฉิงเว่ยตะคอกเสียงดัง

กู้เป่ยเงียบกริบ ไม่กล้าพูดอะไร

“นายใหญ่ครับ ท่านวางแผนจะทำอย่างไร พวกเราทุกคนฟังท่านครับ!”

“ใช่ครับนายใหญ่ ท่านสั่งมาได้เลย พี่น้องต่อให้ต้องลุยน้ำบุกไฟ ก็จะไม่ปฏิเสธ!”

“ถูกต้องครับ ความสามัคคีคือพลัง พี่น้องเป็นพันคน ยังจะกลัวหวังอี้คนเดียวอีกเหรอ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น กู้เฉิงเว่ยก็พึงพอใจอย่างยิ่ง พยักหน้า

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นเราก็ชิงลงมือก่อนได้เปรียบ ระดมยอดฝีมือทั้งหมดมาที่บ้านตระกูลกู้ทันที แล้วค่อยกำจัดหวังอี้!”

“ครับ!”

ในไม่ช้า ข่าวก็ถูกปล่อยออกไป ลูกกระจ๊อกจำนวนมากทั้งหมดก็เคลื่อนไหว

แต่ละสาย จากแต่ละเขตของเมืองปินไห่ พากันมุ่งหน้ามายังบ้านตระกูลกู้

กู้เฉิงเว่ยคิดอย่างชัดเจนแล้ว ยอดฝีมือมากมายอยู่ข้างกาย

สู้ คนเยอะพวกมาก ไร้เทียมทาน

รับ กำแพงทองแดงกำแพงเหล็ก ยอดฝีมือยากจะเข้าใกล้!

ด้วยวิธีนี้ รุกก็ได้ ถอยก็ดี หวังอี้จะแข็งแกร่งแค่ไหนแล้วจะมีประโยชน์อะไร?

ต้องยอมรับว่า แผนการของกู้เฉิงเว่ยสมบูรณ์แบบอย่างยิ่ง และก็ฉลาดมาก

ลูกน้องทีละกลุ่มๆ ก็พากันมารวมตัวกันจากที่ต่างๆ

และที่มา ล้วนเป็นหัวกะทิอยู่ภายในหัวกะทิ

กระทั่งไม่ขาดแคลนยอดฝีมือระดับอาชีพอย่างไท่หมิง!

ในฐานะขุมกำลังอิทธิพลมืดอันดับหนึ่งของเมืองปินไห่ หลายสิบปีมานี้ตระกูลกู้ได้เลี้ยงยอดฝีมือไว้ไม่น้อย

ปกติจะกระจายอยู่ตามที่ต่างๆ ดูแลกิจการของตนเอง

บัดนี้เมื่อมีคำสั่งลงมา ก็ย่อมต้องมากันทั้งหมด

“เหอะๆ พี่น้องมากมายขนาดนี้ ยอดฝีมือมากมาย แค่หวังอี้คนเดียวจะไปสลักสำคัญอะไร? ข้ากลัวว่าถึงตอนนั้นหวังอี้จะไม่กล้ามา!”

เมื่อมองดูยอดฝีมือที่มารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ กู้เฉิงเว่ยก็มั่นใจเต็มเปี่ยม กระทั่งเหลิง

“หวังอี้หักขาลูกชายคนเดียวของข้า ฆ่าพี่น้องของข้า! แค้นนี้ไม่ขออยู่ร่วมโลก หนี้เลือดยิ่งต้องชำระด้วยเลือด! ปล่อยข่าวออกไปทันที ข้ากู้เฉิงเว่ยขอประกาศสงครามกับหวังอี้! ถ้าเป็นลูกผู้ชาย ก็มาที่บ้านข้ารับความตายซะ!”

ในไม่ช้า ข้อมูลนี้ก็แพร่ออกไปจากโลกใต้ดิน

ในขณะนี้ หวังอี้กำลังอยู่ที่หมู่บ้านจิ่งย่วน ดูแลซ่งซือหนิงอยู่ จู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากหลิงซวง

“นายใหญ่คะ กู้เฉิงเว่ยส่งคำท้ามาแล้วค่ะ! พวกเขารวบรวมคนมาสามร้อยกว่าคน ล้วนเป็นหัวกะทิ เราจะดึงพี่น้องจากเจิ้นเฟิง ซีเคียวริตี้มาด้วยไหมคะ?”

เจิ้นเฟิง ซีเคียวริตี้คือบริษัทรักษาความปลอดภัยที่ใหญ่ที่สุดในปินไห่ คนจำนวนมาก ฝึกฝนมาอย่างดี อุปกรณ์ครบครัน

บัดนี้ถูกหวังอี้ซื้อกิจการไปทั้งหมดแล้ว หากดึงไป กำจัดตระกูลกู้ก็ไม่มีแรงกดดันมากนัก

“ไม่ต้อง ถ้าดึงคนไปหลายร้อยคนจริงๆ เรื่องก็จะใหญ่โตเกินไป จบไม่สวย ที่นี่ไม่ใช่ต่างประเทศ!” หวังอี้ส่ายหน้า

“ถ้างั้นนายใหญ่หมายความว่า...” หลิงซวงสงสัยอยู่บ้าง

“แผนทหารหัวหอก ปฏิบัติการเด็ดหัว!” หวังอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ได้ค่ะนายใหญ่ ฉันจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้!” หลิงซวงรีบกล่าว

“นายจะออกไปอีกแล้วเหรอ?” ซ่งซือหนิงดึงมือของหวังอี้ไว้ เต็มไปด้วยความกังวล

หวังอี้พยักหน้า “เรื่องบางอย่างต้องแก้ไข ในเมื่อเป็นศัตรูกันแล้ว ตระกูลกู้ไม่ล่มสลาย ฉันก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ!”

“ฉันเข้าใจแล้ว” ซ่งซือหนิงพยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรมาก เพียงแต่จู่ๆ ก็กระซิบข้างหูหวังอี้ กล่าวอย่างซุกซนว่า

“ต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะ ถ้ากลับมาอย่างปลอดภัย คืนนี้อนุญาตให้ลืมตาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ฉันได้!”

พูดจบ ใบหน้าของซ่งซือหนิงก็แดงไปจนถึงขีดสุด เต็มไปด้วยความเขินอาย

“ฮ่าๆ ได้เลย!” หวังอี้อดหัวเราะออกมาไม่ได้

ดาวโรงเรียนผู้บริสุทธิ์และเย็นชาซ่งซือหนิง สามารถทำได้ถึงขั้นนี้ ก็ถือว่าหาได้ยากแล้ว

ส่วนขั้นต่อไป ก็ยิ่งพูดง่ายขึ้น

แต่ตอนนี้ไหล่ของซ่งซือหนิงมีบาดแผล ไม่ค่อยสะดวก... แถมยังบาดเจ็บเพื่อหวังอี้อีก ยิ่งไม่ควรจะวู่วามเกินไป

รอให้แผลของซือหนิงหายดีแล้วค่อยว่ากัน

หวังอี้พยักหน้า ในใจมีแผนการแล้ว

“นายกำลังคิดอะไรอยู่ ไอ้คนลามก!”

เมื่อมองดูท่าทีเช่นนี้ของหวังอี้ ซ่งซือหนิงก็กล่าวอย่างฉุนเฉียว

“แค่กๆ ฉันกำลังคิดว่าตอนกลางคืนจะให้เธอใส่เสื้อผ้าอะไรดี!”

หวังอี้พูดจบ ก็โบกมือไปมา “ฉันไปแล้วนะ”

“กลับมาอย่างปลอดภัยนะ รออยู่นะ!” ซ่งซือหนิงส่งจูบหอมหวานให้ มองส่งหวังอี้จากไป

หนึ่งชั่วโมงต่อมา กลุ่มของหวังอี้ก็มาถึงบ้านตระกูลกู้

คนไม่มาก นับรวมหวังอี้ด้วยก็มีเพียงสิบคน

แต่ทุกคนล้วนเป็นหัวกะทิอยู่ภายในหัวกะทิ ในจำนวนนั้น มีนักฆ่าระดับ SSS สองคน, ระดับ SS สามคน, และระดับ S สี่คน!

คืนนี้ บ้านตระกูลกู้สว่างไสวราวกับกลางวัน

“นายใหญ่ครับ ถ้าหวังอี้กล้ามา มีดในมือของผมรับรองว่าจะทำให้มันมีมาไม่มีกลับ!”

“ใช่แล้ว หวังอี้ต่อให้มีสามหัวหกแขน วันนี้มาแล้ว ก็มีแต่ตายสถานเดียว!”

“งั้นเหรอ?”

ในตอนนั้นเอง เสียงเย็นชาก็ดังขึ้น กลุ่มของหวังอี้ก็ค่อยๆ เดินเข้ามา

ในชั่วพริบตา บรรยากาศในที่เกิดเหตุก็พลันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จวนเจียนระเบิด

“แกคือหวังอี้!”

กู้เฉิงเว่ยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่หวังอี้ แล้วพยักหน้า

“พาคนมาแค่นี้ก็กล้ามาแล้ว ข้าทำได้แค่บอกว่านับถือในความกล้าของแก!”

“เหอะๆ ขุนเขาไม่ได้อยู่ที่ความสูง มีเซียนสถิตก็ศักดิ์สิทธิ์ คนไม่ได้อยู่ที่จำนวนมาก มีความสามารถก็เก่งกาจ!”

หวังอี้ยิ้มบางๆ “นายใหญ่กู้ แกเชื่อไหมว่า แค่คนไม่กี่คนของข้าถ้าจะเอาชีวิตแก ไม่มีใครขวางได้ ต่อให้แกจะมีพี่น้องหลายร้อยคนก็ตาม!”