ตอนที่59 สเกลตันแอสซาซิน

ตอนที่59 สเกลตันแอสซาซิน

‘อะไรกัน? ไม่มีมอนสเตอร์เลยงั้นหรอ? มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่นี่? หรือว่ามีใครมาถึงที่นี่ก่อนมหาเทพเฉียน? ไม่ได้การล่ะ ต้องออกสำรวจสักหน่อยแล้ว’

เจ้าอ้วนเฉียนเริ่มรู้สึกแปลกๆ รู้สึกไม่ดีเอาอย่างมาก ก่อนที่เขาจะเดินสำรวจ เขาจึงใช้สกิลตรวจสอบพื้นที่รอบๆดูก่อน

‘อุ้ย!’

มีร่างสีดำบางอย่างกำลังยืนกระพริบตาอยู่

ชื่อ : สเกลตัน แอสซซาซิน

เลเวล : ???

พลังโจมตีกายภาพ : ???

พลังป้องกันกายภาพ : ???

พลังชีวิต : ???

…

ในชั้นห้านั้นเต็มไปด้วยนักฆ่า ซึ่งมันเป็นขั้นต่อไปอีกของขั้นของโจร

ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อมองด้วยตาเปล่าจะไม่สามารถเห็นพวกมันได้ เนื่องจากพวกนี้มันเป็นโจร มันมีสกิล สเตลท์!

ฟึ้บ!

ในไม่ช้าดวงตาที่น่ากลัวนั้นก็ส่องแสงเป็นสัญลักษณ์กากบาทมายังเจ้าอ้วนเฉียน

‘ต้องลองป้องกันดูสักหน่อยแล้วหล่ะ จะได้รู้กันไปเลยว่ามันแข็งแกร่งสักแค่ไหน?’

ติ๊ง! ติ๊ง!

เพียงแค่รับการโจมตีไปสองครั้ง พลังชีวิตของเจ้าอ้วนเฉียนก็ลดลงอย่างน่าใจหาย

‘ถอย! แบบนี้ถอยดีกว่า’ เจ้าอ้วนเฉียนคิดและรีบกลับไปยังชั้นสี่ทันที

แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้นมา

ฟิ้ว!!

บางสิ่งบางอย่างตรงสว่างขึ้นและตรงมายังอกของเจ้าอ้วนเฉียนทันที

เขายกมีดเขี้ยวพิษขึ้นมาป้อองกันตัวเองอย่างตกใจ หลังจากนั้นวัตถุที่พุ่งมาก็ตกลงพื้น

มันเป็นลูกธนูหน้าไม้!

‘ลูกธนูหน้าไม้? มอนสเตอร์ที่นี่มันใช้หน้าไม้งั้นหรอ?’ เจ้าอ้วนเฉียนเข้าใจทันทีว่าทำไมมันถึงรวดเร็วและรุณแรง

ไม่ต้องพื้นถึงพลังชีวิตของเขา แน่นอนว่ามันลดลงจนอยู่ในจุดวิกฤต

โจรไม่สามารถใช้ธนูได้ แต่สามารถใช้หน้าได้

“ผมไม่อยู่แล้ว บายจ้า!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดอออกมาพร้อมกับรีบกระดกขวดยาและกลับไปยังชั้นสี่ทันที

...

และทันทีที่กลับมายังชั้นสี่!

การสังหารรอคอยอยู่ตรงนี้มาเป็นเวลานานแล้ว!

เดอะฟูจิทีฟใช้การโจมตีอันรุณแรงจากมีดของเขา ส่งผ่านเพื่อสังหารพวกผู้เล่นที่เข้ามาใหม่

สกิลเสตลท์นั้นเป็นสกิลที่ช่วยอำพรางการมองเห็นเฉยๆ แต่ถ้าหากผู้ใช้มีประสบการณ์หรือความชำนาญสูง ก็อาจจะระบุตำแหน่งผู้ที่สเตลท์อยู่ได้ โดยการใช้หูฟัง กลิ่น หรือประสาทสัมผัสต่างๆที่ไม่ใช่ดวงตา

เมื่อเดอะฟูจิทีฟยืนยันตำแหน่งของคนอื่นที่กำลังสเตลท์อยู่ได้แล้ว เขาก็ใช้มีดโจมตีออกไปอย่างนุ่มนวล มันเป็นการโจมตีที่ดูเรียบง่าย แต่มีความเสียหายสูงมาก

“อ๊า!” บุคคลที่โดนโจมตีก็เผยตัวออกมาทันที พร้อมกับส่งเสียงร้องโวยวายวิตกกังวล แล้วก็ยกยาขึ้นมาดื่ม

“หัวหน้า พวกเราถูกโจมตี พวกเขายังอยู่ที่นี่ ชื่อว่าเดอะฟูจิทีฟ”

ผู้เล่นทั้งสองยังไม่ทันได้ส่งข้อความอะไรไปมากมาย พวกเขาก็ขาดการติดต่อไป

“สเตลท์ไน้? เสตลท์ไน้? คลาวด์ดราก้อนสเตลท์ไท้?” คลาวด์ดราก้อนเซลเรียกเท่าไหร่ก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา

“หัวหน้า พวกเราตายคู่แล้ว โจรนั่นมันแข็งแกร่งมาก! เขารู้ตำแหน่งของพวกเราได้แม้ว่าพวกเราจะหายตัวอยู่ก็ตาม แถมการโจมตีเดียวก็ล่อพลังชีวิตหายไปครึ่งนึงแหนะ”

“เดอะฟูจิทีฟ? ใช่ไอคนที่มีอันดับสองในตารางจัดอันดับไหม?” คลาวด์ดราก้อนเซลถาม

“เขานั่นแหล่ะ หัวหน้าก็ระวังตัวด้วยนะ เราแข็งแกร่งมากจริงๆ พวกเราตายโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย”

“แล้วไออ้วนนั่นหล่ะ?”

“พวกเราไม่เห็นเขา มีแค่เดอะฟูจิทีฟที่โจมตีพวกเรา”

คลาวด์ดราก้อนเซลปิดการสนทนาทันที พร้อมกับเริ่มแสดงสีหน้าที่เคียดแค้น

วินด์ก็อตเวิลด์ที่อยู่ข้างๆก็ถามทันที “เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?”

“คนที่เข้ามาลาสบอสพร้อมกับไออ้วนถังเงินคือเดอะฟูจิทีฟ เขามีอันดับสองในตารางจัดอันดับ ซึ่งสหายที่ผมส่งเข้าไปสอดแนมข้างในสองคนก็ตายเรียบร้อยแล้ว” คลาวด์ดราก้อนเซลพูดด้วยอารมณ์โมโห

“อะไรนะ? เดอะฟูจิทีฟ?” วินด์ก็อตเวิลด์ได้ยินแบบนี้ก็ยักคิ้วด้วยความสงสัย “ผมรู้จักเขา เขาเป็นผู้เล่นเมืองอาชูร่าดราก้อนหนิ แถมเขายังเก่งในทุกๆเกมเลยด้วย แต่เขาดันซวยไปหาเรื่องกับกิลด์ของพวกอันดับที่1 ก็เลยถูกตามล่าด้วยกำลังคนนับร้อย ไม่คาดคิดมาก่อนเลยนะว่าเขาจะหนีมายังเมืองแบล็คเทอเทิสนี่ได้.. แล้วก็มาจมปรักกับถังเงิน”

“แต่ก็ช่างมันเถอะ ไม่ว่ามันจะมีคู่หูที่เก่งแค่ไหนผมก็ไม่สนใจ ผมจะต้องฆ่ามัน ย่ำยีมัน ส่งมันกลับไปเลเวล0ให้ได้!”

“เอาหน่าเอาหน่า ถ้าหากนายต้องการจะฆ่ามันจริงๆ ผมจะช่วยเอง” วินด์ก็อตเวิลด์พยักหน้า

“เยี่ยม ผมไม่ปล่อยให้คุณช่วยฟรีๆหรอก” คลาวด์ดราก้อนเซลพูดหลังจากนั้นก็หันไปสั่งการ “โจรใช้สกิลสเตลท์เพื่อล่อมอนสเตอร์ไปทิศทางอื่น ไนท์อยู่แนวหน้า พรีส...อืม.. นักรบตามไนท์ไป ส่วนนักธนูและนักเวทย์ก็อยู่แนวหลังล่ะกัน ลุย!”

…

ในตอนนี้เดอะฟูจิทีฟรู้สึกดีมากที่ได้ฆ่าผู้เล่นไปสองคน เขายืนเหยียบย่ำร่างของทั้งสองหลังจากนั้นก็หยิบผ่าขึ้นมาเช็ดคราบเลือดที่มีด แล้วก็เก็บมีดลงอย่างหล่อสง่างาม

“เอ๊ะ ที่นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เจ้าอ้วนเฉียนที่กำลังกระดกขวดยาอยู่นั้นก็เห็นชื่อของเดอะฟูจิทีฟมีสีแดง แล้วก็กำลังแสงท่าทางเท่ ราวกับว่าเขาอยู่เหนือโลกทั้งปวง จนทำให้ใครทุกคนที่ได้มาเห็นต้องหมั่นไส้อยากจะซัดหน้าสักหมัด