ตอนที่57 ลากมอนสเตอร์อย่างชาญฉลาด

ตอนที่57 ลากมอนสเตอร์อย่างชาญฉลาด

เจ้าอ้วนเฉียนและเดอะฟูจิทีฟเข้าไปในชั้นสี่ด้วยกัน เมื่อพวกเขาเห็นมอนสเตอร์มากมายที่โผล่อยู่เต็มไปหมด ทั้งสองหันมาจ้องหน้ากันและยิ้มอย่างเข้าใจ

“ผู้ชายทางซ้าย ผู้หญิงทางขวา” เจ้าอ้วนเฉียนพูดพร้อมกับพยักหน้าให้เดอะฟูจิทีฟ

หลังจากนั้นทั้งสองก็เดินแยกกันไปเป็นวงกลมแล้วก็เดินกลับมา สิ่งที่ทั้งสองทำนั้นก็เพื่อลากมอนสเตอร์จำนวนมากให้มากองกันอยู่ที่หน้าทางเข้า

“ไปกันเถอะ”  เมื่อลากมอนสเตอร์ได้แล้วพวกเขาทั้งสองก็กลับไปยังทั้งสามทันที

มอนสเตอร์ไม่สามารถข้ามชั้นไปชั้นอื่นได้ ซึ่งนี่ไม่ใช่ปัญหาของตัวเกมแต่อย่างใด มันถูกเขียนระบบเอาไว้ด้วยความตั้งใจ

“พวกมันกลับมาแล้วนี่!?”

ทุกคนในชั้นสามเห็นก็ตกใจที่ทั้งสองกล้ากลับมาชั้นสาม

เจ้าอ้วนเฉียนเงยหน้าขึ้นยิ้มหลังจากนั้นก็ใช้สกิลสเตลท์เพื่อกลับไปยังชั้นสี่ ซึ่งเดอะฟูจิทีฟก็ทำเช่นเดียวกัน

จริงๆแล้วทั้งสองยังไม่สามารถใช้งานสกิลสเตลท์ได้เพราะว่าถูกมอนสเตอร์ตามล่า แต่เมื่อทั้งสองวาปกลับมายังชั้น3 การตามล่านั้นก็ได้หายไป ทำให้พวกเขาทั้งสองหลุดจากการตามล่า

“ไปจับมันมา!” บุคคลที่แสดงทีท่าโมโหสุดๆอย่างคลาวด์ดราก้อนเซลก็ตะโกนออกมาทันทีที่เห็น

ความโกรธนี้มันยากเกินเยียวยา มันไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งที่ขโมยบอสไป แต่มันเป็นถึง 3ครั้ง!

อย่างไรก็ตามเหตุการณ์มันก็ไม่ได้ง่ายเลยสำหรับคลาวด์ดราก้อนเซลที่จะแก้แค้น

เพราะเมื่อเข้าวาปตามไปในชั้น4แล้ว เขาต้องมาพบเจอกับโครงกระดูก2 ถึง 3 โหลยืนเรียงอยู่เต็มไปหมด

บูม+

บางทีดูเหมือนว่าพวกสเกลตันไนท์เหล่านี้จะหมดความอดทนกับโจรทั้งสอง เพราะเมื่อผู้เล่นคนอื่นโผล่เข้ามาในชั้นสี่ มอนสเตอร์พวกนี้ก็เปิดใช้งานสกิลทันที

สเกลตันไนท์นับโหลต่างก็ใช้สกิลชาร์จพร้อมเพรียงกัน มันช่างเป็นภาพที่สวยงามมากราวกับทหารเกาหลีเหนือกำลังฝึกทหารกันส้ะอย่างงั้น

สำหรับสเกลตันอาเช่อ พวกมันก็ยิงลูกธนูขึ้นทยานฟ้าและล่วงดิ่งใส่เป้าหมายเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน

ทุกอย่างนี้มันเกิดขึ้นเร็วมาก บวกกับโทษะที่เปี่ยมล้น ทำให้คลาวด์ดราก้อนเซลมืดหม่น สมองคิดอะไรไม่ออก ผลลัพธ์ที่ออกมาคือมีแสงส่องมาจากด้านบนเพดานลงมายังตัวเขา เพื่อรับกลับไปยังเมืองเกิดทันที

“ถอย ถอยเร็ว!” คลาวด์ดราก้อนวินด์ไวเดอร์ออกคำสั่งแทนทันที

อย่างไรก็ตามแม้ว่าเขาจะออกคำสั่งให้ถอยและตัวเองก็พยายาม แต่มันก็ไม่สามารถทำได้ทันที เนื่องจากในก่อนหน้านี้พวกคลาวด์ดราก้อนทุกคนได้รีบมุ่งเข้ามายังชั้น4ตามคำสั่ง

จึงทำให้ตอนนี้มีสมาชิกจำนวนมากขวางทางเอาไว้

และด้วยเหตุผลนี้เองจึงเกิดเหตุการณ์ภัยพิบัติอันน่าสยดสยอง โครงกระดูกลุมฆ่าผู้เล่นตรงทางเข้า

...

“ถังเงินนะ” เจ้าอ้วนเฉียนพูดและยื่นมือขวาออกไปเพื่อทักทายเดอะฟูจิทีฟ

เดอะฟูจิทีฟเป็นชายรูปร่างผอมที่ดูน่าจะอายุราวๆ 20

เมื่อเจ้าอ้วนเฉียนแนะนำตัวเอง เดอะฟูจิทีฟไม่ได้ตอบอะไรกลับ แต่ก็ยื่นมือมาทักทายอยู่

“เดอะฟูจิทีฟ? มันคืออะไรงั้นหรอครับ? คุณไปทำเรื่องเลวร้ายอะไรมางั้นหรอ? (ภาษาอังกฤษมันแปลว่าผู้ลี้ภัย)” เจ้าอ้วนเฉียนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“หึ..” เดอะฟูจิทีฟถอนหายใจและทำหน้านิ่งๆ “ลองดูที่ตารางจัดอันดับสิ”

เนื่องจากเจ้าอ้วนเฉียนเปิดตารางจัดอันดับตามที่เดอะฟูจิทีฟบอก แล้วก็ทำท่าตื่นเต้น

“ว้าว เฟียสดราก้อนเดอะทาเล้นท์ เขาเลเวล12แล้วหรอเนี่ย! ดูไอหนุ่มคนนี้ที่ชื่อเดอะฟูจิทีฟสิ เขาอยู่ที่สองเอง น่าขำจัง เขามีเลเวลแค่ 11 เอง เอ๊ะ.. เดี๋ยวนะเขามีชื่อเดียวกับนายหนิ แปลกใจจังคนอย่างนายมาทำอะไรตรงนี้?”

เมื่อเดอะฟูจิทีฟได้ยินแบบนี้ก็ยิ้มมุมปาก แต่ก็ยังเก็กอยู่ ไม่ยอมพูดอะไร

“ฮ่าๆ ผมหลอกเล่นนะ” เจ้าอ้วนเฉียนหัวเราะเบาๆ “ได้อันดับสองในตารางจัดอันดับนี่ยอดมากเลยนะ แล้วสรุปนายมาที่นี่ทำไมงั้นหรอ?”

“ทุกๆคนควรจะได้รับการแบ่งปัน นายไม่คิดจะเก็บไว้คนเดียวใช่ไหม?” เดอะฟูจิทีฟพูดพร้อมกับชักมีดออกมา

มีดเล่มนี้มันทั้งบางเรียวยาว และแหลมคมมาก เอาเข้าจริงมันก็ดูคล้ายๆกับดาบสั้น ซึ่งที่สันของมีดนี้มีแสงสีเขียวเปล่งปลั่งออกมา “มีดเหล็กในต่อเป็นของระดับเงินซึ่งเป็นที่สองของมีดที่ดีที่สุดในตอนนี้เลยนะ”

ความตั้งใจของเดอะฟูจิทีฟนั้นชัดเจนมาก

เจ้าอ้วนเฉียนชักมีดของเขาออกมาอย่างช้าๆเช่นกัน “มีดเขี้ยวพิษ เป็นอันดับหนึ่งบนตารางคะแนนในตอนนี้” พร้อมกับทำสีหน้าขิงใส่

“เขาว่ากันว่า คนเราที่มาพบกันได้นั้นเป็นเรื่องชะตาฟ้าลิขิต” เดอะฟูจิทีฟพูดหลังจากนั้นเขาก็เก็บมีดลงแบบเท่ๆ

“นั่นสินะ” เจ้าอ้วนเฉียนพยักหน้าอย่างมีความสุข หลังจากนั้นก็หยิบเหรียญทองแดงออกมาพร้อมกับแสดงสีหน้าเศร้าๆ “ผมหยิบมาได้เพียง 2เหรียญทองแดงเอง แต่ไหนๆนายก็กล้าพูดมาแล้ว ผมจะแบ่งให้ครึ่งนึงก็แล้วกัน”