ตอนที่55 จังหวะสำคัญ

ตอนที่55 จังหวะสำคัญ

“เอาล่ะ ถ้างั้นเรื่องในอดีตไว้ค่อยว่ากันทีหลัง” วินด์ก็อตวิลจ้องมองคลาวด์ดราก้อนรัมเบิลซีหลังจากนั้นก็หันไปมองที่ชั้นสี่ “แล้วเรื่องบอสหล่ะ?”

“คลาวด์ดราก้อนทุกคนจะไปช่วยคุณต่อสู้ โดยที่ไม่เอาแม้แต่ของดรอปสักนิดนึง ถือว่าเป็นการขอโทษในเรื่องที่ผ่านมา” คลาวด์ดราก้อนเซลพูดอย่างนอบน้อม

‘นี่มันแปลกมาก ใครเห็นก็ว่าแปลก!’ ความคิดนี้เกิดขึ้นในหัวของทุกคน ไม่ใช่แค่เจ้าอ้วนเฉียนเท่านั้นที่สงสัย

ไม่ว่ายังไงก็ตามคลาวด์ดราก้อนเซลก็เป็นถึงระดับหัวหน้า แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดปกติมากที่เขายอมจำนนต่อพวกวินด์ก็อตเวิลด์

“ถ้างั้นก็ถือเป็นการสันติชั่วคราว” วินด์ก็อตเวิลพูดขึ้นมาพร้อมกับหันไปโบกมือบอกให้สมาชิกกิลของเขาลดอาวุธลง หลัจากนั้นก็หันกลับมาหาคลาวด์ดราก้อนเซล “ทำไมผมถึงรู้สึกแปลกๆ? นายต้องการให้ผมช่วยเพื่อหวังอะไรบางอย่างหรือเปล่า?”

“ใช่ แต่มันไม่เกี่ยวข้องกับเกมนี้” คลาวด์ดราก้อนเซลตอบแบบตรงๆ

“ปักกิ่ง?” วินด์ก็อตเวิลถามสั้นๆ

“ใช่” คลาวด์ดราก้อนเซลพยักหน้า “แล้วไงต่อ?”

“เอาล่ะ” วินด์ก็อตเวิลด์พูดพร้อมกับชักดาบออกมมา “ถ้างั้นมาช่วยกันกำจัดคนอื่นๆก่อนล้ะกัน”

“ห้ะ? พวกนายจะฆ่าคนอื่นทิ้งเพราะพวกนายเป็นพวกกันแล้วอย่างงี้งั้นหรอ?” ซือเขียนขำอย่างเย็นชา หลังจากนั้นก็ถอยหลังไปยืนใกล้ๆกับอีสต์เกทโบลววิ่งวินด์ แสดงให้เห็นว่าพวกเขาก็เป็นพันธมิตรชั่วคราวเช่นกัน

สถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เหลือเพีงเจียงดงลิตเติ้ลโอเว่อลอร์ดเท่านั้นที่ยังไม่เป็นพันธมิตรกับใคร

“ฮ่ๆ ถ้างั้นขอดูพวกนายหน่อยล้ะกันว่าจะทำได้สักแค่ไหน การเป็นพันธมิตรงั้นหรอ? น่าขำจริงๆ” เจียงดงลิตเติ้ลโอเว่อลอร์ด พูดอย่างมั่นใจ

“เห้ยเพื่อน ไม่เอาหน่ามันก็แค่บอสกระจอก มันไม่ได้ดรอปของดีอะไรขนาดนั้นหรอก! ทำไมไม่มอบบอสให้พวกเรา แล้วพวกเราก็มาเป็นเพื่อนกันดีกว่า?” วินด์ก็อตเวิลด์พูด

“วินด์ก็อตเวิลด์ นายพูดตลกอะไรออกมา? ถ้าอยากได้บอสก็มาสู้กันสิ ถ้าทำไม่ได้ก็ถอยก้นกลับไปส้ะ!” ซือเขียนพูดอย่างมั่นใจ เพราะได้ออกคำสั่งให้ลูกน้องไปต่อสู้กับบอสแล้ว

“เพียเลสโพรดิจี้ ต้องการจะพูดอะไรออกมางั้นหรอ? หรือเพราะพูดแล้วมันดูเท่เฉยๆ?” คลาวด์ดราก้อนเซลขำ หลังจากนั้นก็สั่งให้ลูกน้องของเข้าเตรียมตัวต่อสู้

‘น่าเบื่อชะมัด!! กำลังจะกลายเป็นการต่อสู้แบบทีมส้ะแล้ว’ เจ้าอ้วนเฉียนส่ายหัว แต่ก็ยังไม่ได้เคลื่อนไหวทำอะไรต่อ

ในขณะเดียวกันเลือดของบอสไนท์คอมมานเดอร์นั้นเหลือไม่ถึง 10% แล้ว มันจะตายในอีกไม่ช้า

“ฆ่า!” วินด์ก็อตเวิลด์และคลาวด์ดราก้อนเซลเป็นทีมที่เริ่มออกตัวก่อน นักเวทย์ร่ายสกิล นักธนูก็กระหน่ำยิง ส่วนพวกระยะประชิดก็วิ่งเข้าใส่แบบไม่กลัวตาย เป้าหมายของทุกคนในตอนนี้ไนท์ คอมมานเดอร์

“ไป!” ซือเขียนและอีสต์เกทโบลววิ่งวินด์ไม่ได้ล่าถอยแต่อย่างใด พวกเขาสั่งให้ลูกน้องบางส่วนเข้าไปขวางทางกิลด์ศัตรูเอาไว้ ขณะที่อีกส่วนก็ต่อสู้กับบอส

“ฮ่าๆ พวกเราเองก็อย่ายืนนิ่ง เข้าไปลุยเร็ว!” เจียงดงลิตเติ้ลโอเว่อลอร์ดเปลี่ยนอาวุธจากขวานมาเป็นดาบยาว หลังจากนั้นก็วิ่งเข้าไปลุยเช่นเดียวกัน

‘มันเป็นบอสเลเวล 20  เลยนะ ทำไมถึงบ้าบิ่นกันขนาดนั้นหล่ะ?’ เจ้าอ้วนเฉียนถอนหายใจ เหนื่อยหน่ายกับการต่อสู้กระจอกๆพวกนี้

9%....

8%....

7%....

เมื่อแถบพลังชีวิตของบอสลดต่ำลงมากๆ มันก็คำรามออกมาด้วยความโมโหสุดขีด และปล่อยปล่อยสกิลที่มีออกมาอย่างต่อเนื่อง

ชาร์จ , เทรมเมอร์, เทรมเปิ้ล , การ์ด ….

“เตรียมตัวให้พร้อม บอสใกล้ตายแล้ว” เหล่าหัวหน้าทุกคนสั่งให้ลูกน้องเตรียมตัวให้พร้อม พร้อมที่ว่านี้คือการแย่งของดรอปที่จะดรอปออกมาหลังจากบอสตาย

‘ฮ่าๆ’ เจ้าอ้วนเฉียนยืนอยู่นอกรัศมีการต่อสู้ เขาไม่กล้าเข้าใกล้มากเกินไป เพราะไม่อย่างงั้นโหมดสเตลท์จะใช้งานไม่ได้

“หืม?” เมื่อพลังชีวิตของบอสเหลือเพียง 2% เจ้าอ้วนเฉียนก็รู้สึกแปลกๆ

พื้นที่บริเวณนั้นไม่ต่างอะไรกับลานประหาร ทุกคนต่างสาดสกิล กระหน่ำทุกอย่างที่มีใส่บอสแบบไม่หยุดพัก

เจ้าอ้วนเฉียนเริ่มรู้สึกสั่นตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ เขาแค่รอจังหวะที่เหมาะสมที่สุดในการเข้าไปโจมตีบอส

“มาดูกันสิ้ว่าใครจะลาสบอสได้แม่นมากกว่ากัน!” เจ้าอ้วนเฉียนพร้อมกับนำมีดเขี้ยวพิษออกมา และนับเลขอยู่ในใจ (การนับเลขนี้เป็นการประมาณความเสียหายที่ทุกคนทำได้ต่อวินาที เพื่อให้เข้าไปลาสได้ถูกจังหวะ)

“เอาล่ะนะ เวลานี้แหล่ะ!” เมื่อเจ้าอ้วนเฉียนเห็นว่าเลือดบอสเหลือ 1% แล้ว เขาก็ออกจากโหมดสเตลท์และรีบวิ่งเข้าไปหาไนท์คอมมานเดอร์

คอมโบโจมตี!

มีดเขี้ยวพิษสาดส่องเปล่งประกายท่ามกลางการโจมตีมากมาย

‘มันเป็นเขาจริงๆ’ หลิวหลานเห็นแบบนั้นก็พยักหน้าที่ตัวเองเดาถูก

“แม่งเอ้ย เป็นมันจริงๆด้วย!” ดาร์คสโนว์เองก็เห็นเหมือนกัน เธอยิ้มมุมปากและในใจของเธอก็กำลังสั่งให้เธอยิงสกิลใส่เจ้าอ้วนเฉียน แต่เธอไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้เพราะเธออยากล่าบอสมากกว่า