เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่51 วิธีหลบการโจมตีมอนสเตอร์

ตอนที่51 วิธีหลบการโจมตีมอนสเตอร์

ตอนที่51 วิธีหลบการโจมตีมอนสเตอร์


ตอนที่51 วิธีหลบการโจมตีมอนสเตอร์

ในเวลาที่เจ้าอ้วนเฉียนมาถึงแมสเกรฟอีกครั้ง ก็กำลังมีความโกลาหลเกิดขึ้น

เนื่องจากผู้เล่นจำนวนมากได้เข้าสู่เลเวล 10 แล้ว และได้ทำการเทเลพอร์ตมายังเมืองรอบนอกอย่างแบล็คเทอร์เทิส เพื่อมาเก็บเลเวลหรือไม่ก็เปลี่ยนอาชีพเลื่อนขั้น

จึงทำให้ที่ชั้นสองของแมสเกรฟในตอนนี้กำลังถูกยึดครองโดยกิลด์ต่างๆ ซึ่งสิ่งที่จำอ้วนเฉียนได้ยินตอนเดินเข้ามาคือ “กิลเอ็กซ์วายซีกำลังยึดพื้นที่นี้! ออกไปส้ะถ้าไม่อยากตาย!”

‘นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย? ผมพึ่งจะฆ่าบอสไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เองนะ... ถ้าหากผมฆ่าบอสช้ากว่านี้ไปสักนิดเดียว คงจะไม่ได้โดนแค่คลาวด์ดราก้อนลุมกระทืบแน่ๆ’

เมื่อเห็นว่าช่องทางสัญจรถูกปิดกั้น เจ้าอ้วนเฉียนก็ลองสกิลใหม่ที่เรียนรู้มาทันที ‘สเตลท์’

แม้ว่าความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาจะลดลง แต่นั่นก็ทำให้เขาปลอดภัยมากขึ้น และเจ้าอ้วนเฉียนก็ได้ใช้สกิลนี้ตั้งแต่มาถึงแมสเกรฟ จึงทำให้ไม่มีใครรับรู้ได้ถึงการมาของเขา

ดังนั้นเจ้าอ้วนเฉียนจึงค่อยๆแอบเข้าไปได้โดยที่ไม่ได้ดึงดูดความสนใจใครทั้งนั้น

เมื่อเขาเข้ามาถึงชั้นสามเขาเห็นผู้เล่นสี่หรือห้ากลุ่มกำลังฟาร์มกันอย่างมีขอบเขต แบ่งพื้นที่กันอย่างดิบดี

เมื่อเจ้าอ้วนเฉียนพยายามมองใช้สกิลตรวจสอบว่าคนพวกนี้คือใครเขาก็รู้ได้ทันทีว่าคนทั้งหมดนี้เป็นคนที่เขารู้จัก ชื่อที่คุ้นเคย

‘อีสต์เกทโบลววิ่งวินด์ วินด์ก็อตเวิลด์ คลาวด์ดราก้อนเซล วิลโลว์อินเดอะวินด์ และ เจียงดงลิตเติ้ลโอเว่อลอร์ด’

มอนสเตอร์ส่วนใหญ่ในเกมอีเทอน่อลนั้นจะมีพลังโจมตีและพลังป้องกันที่สูงกว่าระดับของผู้เล่น แต่การที่คนพวกนี้สามารถฟาร์มในพื้นที่นี้ได้แสดงว่าคนพวกนี้ก็แข็งแกร่งไม่ใช่น้อย

เมื่อเจ้าอ้วนเฉียนเห็นว่า ไนท์คอมมานเดอร์ยังไม่ได้เกิดใหม่ เขาก็ย่องต่อไปเรื่อยๆจนถึงชั้น4

ชั้นนั้นมีทั้งสเกลตันอาร์เช่อและสเกลตันไนท์ ซึ่งมันเป็นอะไรที่ต่อสู้ยากมาก เพราะมีไนท์ที่พลังโจมตีและพลังป้องกันสูงยืนอยู่แนวหน้า แถมยังมีนักธนูที่ยืนทำดาเมจอยู่ด้านหลังอย่างรุณแรง

ไม่มีใครกล้าลงมาฟาร์มที่นี่ เพราะระดับความยากมันต่างกันมาก คอมโบตีใกล้ตีไกลนี้ มันไม่ควรค่าที่จะมายุ่งด้วย

ส่วนสาเหตุที่เจ้าอ้วนเฉียนกล้าลงมายังชั้นสี่นั่นก็มีแค่อย่างเดียวคือ เขาไม่อยากยอมแพ้ให้แก่บอสในชั้น4

เขาเดินวนรอบชั้นสี่ไปทั่วขณะอยู่ในโหมดสเตลท์ จนเขาได้มองเห็นบอสในระยะไกลๆ มันเป็นโครงกระดูกขนาดใหญ่ที่สวมชุดเกราะพร้อมด้วยผ้าคลุมสีดำทางด้านหลัง นอกจากนี้ยังขี่บนม้าโครงกระดูกที่มีสีแดงร้อนแรงดั่งไฟที่ไม่เคยมอด

เจ้าอ้วนเฉียนพยายามใช้สกิลตรจสอบอยู่หลายครั้งกว่าจะได้เห็นข้อมูล

ชื่อ : สเกลตันเจเนอรัล

ระดับ : ทองแดง

เลเวล : ?

พลังโจมตีกายภาพ : ???

พลังป้องกันกายภาพ : ???

ไม่แปลกใจเลยที่ข้อมูลจะแสดงมาแบบนี้

เจ้าอ้วนเฉียนนั่งลงบนพื้นและคิดแผนการ

เหตุผลหลักที่เขาลงมายังที่นี่ก็เพื่อมาฆ่าบอส และเขาก็มีสกิลมีดเขี้ยวพิษ แต่ปัญหาคือทำยังไงเขาถึงจะวางพิษแล้วรอดกลับมาได้อย่างปลอดภัย?

เจ้าอ้วนเฉียนแอบย่องเข้าไปใกล้ๆบอสมาขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อเข้ามาใกล้เขาก็ได้แต่อุทานในใจด่าทีมงาน ‘อะไรกันพอเข้ามาใกล้ๆ เสื้อเกราะของบอสมันดูกระจอกขนาดนี้ ไม่เห็นเท่เอาส้ะเลย!’

“มาเป็นของผมส้ะ ไอตัวบ่อเงินบ่อทอง!” หลังจากนั้นเจ้าอ้วนเฉียนก็ใช้มีดจู่โจมและใช้งูรัดตัวทันที

งูหลามสีขาวขุ่นราวกับผิวเหล็กโผล่ออกมารัดตัวบอสสเกลตันเจเนอรัลเอาไว้

สายตาของมันจ้องมองมาที่เจ้าอ้วนเฉียนอย่างเคียดแค้นแต่ก็ไม่สามารถขยับตัวมาหาได้

มีดเขี้ยวพิษ!

มีดเขี้ยวพิษของเจ้าอ้วนเฉียนปาดเข้าไปที่ขาของสเกลตัลเจเนอรัลจนบอสกลายเป็นสีเขียว และมีตัวเลขสีแดงลอยขึ้นเหนือหัวทันที

-25 พลังชีวิต!

’25,000 พลังชีวิตงั้นหรอ? นี่มันแย่มากเลยนะ!’

แม้ว่าการทำคอมโบมีดเขี้ยวพิษและงูรัดตัวจะได้ผลดีแต่ดาเมจที่ทำได้นั้นมันน้อยมาก จึงไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่

และการโจมตีของเจ้าอ้วนเฉียนก็ทำให้เขาออกจากโหมดสเตลท์ จนมอนสเตอร์ทุกตัวมองเห็นเขา

โครงกระดูกที่ถือหอกก็ยกตั้งหอกขึ้นมาแล้วพุ่งใส่เจ้าอ้วนเฉียนทันที เช่นเดียวกันกับสเกลตันอาร์เช่อก็ยกคันธนูขึ้นมาและง้างยิงเจ้าอ้วนเฉียนเหมือนกัน

“อิอิ” เจ้าอ้วนเฉียนขำ หลังจากนั้นเขาก็กระโจนเข้าไปหลบใต้ม้าโครงกระดูก

นั่นเป็นสิ่งที่เขาเคยทำมาก่อนในตอนที่อยู่ชั้น3 เขาค้นพบว่าถ้าหากมอนสเตอร์มองไม่เห็นตัวเรา มันก็จะไม่โจมตีเรา มันไม่สามารถโจมตีมั่วๆได้

ดังนั้นการที่เขามาหลบอยู่แบบนี้ พวกมอนสเตอร์ก็ทำท่ามึนงงไม่รู้จะโจมตีอะไรได้

แกร่ก ๆ ๆ

เสียงของสเกลตันไนท์และสเกลตันอาร์เช่อ ดังวนเวียนอยู่รอบๆบริเวณที่เจ้าอ้วนเฉียนหลบอยู่

พวกมันพยายามที่จะมองหาตัวเจ้าอ้วนเฉียนแต่ก็ไม่พบร่องรอยใดๆ สิ่งที่พวกมันทำต่อมาก็คือ

จู่ๆพวกมันทั้งหมดก็ยกหอกขึ้นสูงและปักลงพื้นอย่างรุณแรง

“เทรมเมอร์!”

(มันเป็นสกิลของไนท์เท่านั้นที่สามารถโจมตีศัตรูเป็นวงกว้าง ซึ่งทำให้ศัตรูที่อยู่ในรัศมีต้องสูญเสียพลังชีวิตทันที)

จบบทที่ ตอนที่51 วิธีหลบการโจมตีมอนสเตอร์

คัดลอกลิงก์แล้ว