ตอนที่48 ฝ่าวงล้อม

ตอนที่48 ฝ่าวงล้อม

“เราต้องตายอีกแล้วงั้นหรอ? พี่ใหญ่หลาน ถ้าเกิดฉันตายอีกครั้งนี่ฉันกลับไปเลเวล 8 เลยนะ” ดาร์คสโนว์พูดพร้อมกับจับแขนหลิวหลานและเขย่าให้เห็นใจ

“สโนววี่ไม่ต้องกังวลไปนะ พวกคลาวด์ดราก้อนไม่ทำอะไรเราหรอก เดี๋ยวฉันให้ซือเขียนพาคนมาช่วยพวกเราที่นี่”

“บอกให้ไอเวรนั่นมางั้นหรอ? หึ... ฉันขอตายแล้วเกิดใหม่ดีกว่า!” ดาร์คสโนว์แสดงอาการออกมาชัดเจนว่าไม่ชอบคนที่ชื่อว่า ซือเขียน

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าสิ่งที่ดาร์คสโนว์พูดออกมาจะตรงกับที่เจ้าอ้วนเฉียนคิด จนทำให้เจ้าอ้วนเฉียนหลุดปากพูดออกมา “สโนววี่ไม่ต้องกังวลไปนะ พี่ใหญ่เฉียนคนนี้จะล่อไอพวกเวรนั่นไปที่อื่นให้!”

ในเวลานี้ที่เจ้าอ้วนเฉียนได้แสดงความหล่อออกไป แต่ใครจะรู้ว่าจริงๆแล้วในใจเขาแทบอยากจะร้องไห้ ‘ไม่น่าหลุดปากพูดออกไปเลย ไม่น่ารับบทพระเอกเลย!’

ศัตรูมีอยู่ประมาณ 6-7 คนเป็นอย่างน้อยที่กำลังรออยู่ที่ทางออก

‘ผมเป็นแค่โจรตัวน้อยที่ยังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพเลยด้วยซ้ำ ต้องมาเจอเหตุการณ์อะไรแบบนี้อีกงั้นหรอ? เหมือนกับผมเป็นก้อนเนื้อของเหล่าหมาป่าเลย’

‘แต่ก็เอาเถอะ แม้ว่าผมจะเป็นก้อนเนื้อสำหรับเหล่าหมาป่า แต่ก็ไม่เคยมีหมาป่าตัวไหนได้ลิ้มลองนะ!!’

…

“เจ้าอ้วน สรุปนายจะไปหรือไม่ไป?” ดาร์คสโนว์พูดขึ้นมาเพราะเห็นเจ้าอ้วนเฉียนเหม่อลอย

“แน่นอนสิ มหาเทพมักจะรักษาคำพูดอยู่แล้ว  แค่ขอรอจังหวะสักหน่อยสิ!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดพร้อมกับทำท่าจะเดินออกไปข้างนอก

แต่ทันใดนั้นก็มีแสงโผล่มาที่ทางเข้า มันเป็นผู้เล่นคนหนึ่งที่ถูกคลาวด์ดราก้อนเซลส่งเข้ามาดูสถานการณ์ภายในชั้นสี่

“จังหวะเป๊ะพอดีเลย! จงรับความหายนะคืนไปส้ะ!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดพร้อมกับกระโดดไปยังผู้เล่นคนนั้น

ผู้เล่นคนนี้เป็นอาชีพนักรบ ซึ่งเขาค่อนข้างจะฉลาดนิดหน่อย เขารู้ตัวเองดีว่าไม่ใช่คู่ปรับของเจ้าอ้วนเฉียน เมื่อเขาเห็นเจ้าอ้วนเฉียนกำลังกระโดดเข้ามา เขาก็รีบถอยหลังกลับไปยังชั้น 3ทันที

เจ้าอ้วนเฉียนยิ้มมุมปากชอบใจกับไหวพริบนี้ แต่นี่มันเข้าแผนการของเจ้าอ้วนเฉียน! เขาก็รีบตามนักรบไปยังชั้น 3

“ทุกคนระวังตัวด้วย พวกเขากำลังจะ... เอื้อ!!!”

มีดแหลมคมแทงมาจากข้างหลังทะลุออกตรงหน้าอกก่อนที่นักรบจะพูดจบ

หลังจากนั้นก็มีตัวเลขสีแดงลอยใหญ่อยู่ข้างบนหัว

นี่มันเป็นการสังหารในพริบตาเดียว!

เหล่าพวกคลาวด์ดราก้อนที่ยืนอยู่บริเวณนั้นไม่มีใครสังเกตเห็นเจ้าอ้วนเฉียนเลย รู้ตัวอีกทีก็คือนักรบคนนี้ได้ตายไปแล้ว

ผู้เล่นนักรบคนนี้ยังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพเป็นขั้นต่อไป แต่ถึงแม้ว่ายังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพ พลังชีวิตของพวกนักรบนั้นก็สูงมาก

แต่นั่นก็ไม่ได้สูงมากเกินฝีมือเจ้าอ้วนเฉียน เพราะเพียงชั่วเวลาพริบตาเดียว ผู้เล่นคนนี้ยังไม่ทันจะได้ตอบโต้อะไรก็ต้องตายเสียแล้ว

“มาตามล่าผมต่อสิ้!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดพร้อมกับพุ่งไปยังคลาวด์ดราก้อนวินด์ไวเดอร์ที่เป็นนักเวทย์

นักเวทย์รีบถอยหลังและใช้สกิลลูกบอลไฟควบคู่ระหว่างการหนีไปด้วย

อย่างไรก็ตามลูกบอลไฟมันไม่ได้รวดเร็วมากพอที่จะขัดขวางเจ้าอ้วนเฉียนได้

มีดของเขาปาดผ่านลำคอของคลาวด์ดราก้อนวินด์ไวเดอร์ได้อย่างง่ายดาย หลังจากนั้นก็ตามด้วยการโจมตีปกติอีก 2 ครั้ง นักเวทย์ก็แสงแตกทันที

และเนื่องจากการต่อสู้ของเจ้าอ้วนเฉียนนั้นถือว่าเป็นการป้องกันตัวเอง ทำให้ไม่ติดบทลงโทษเรื่องการฆ่าผู้เล่นอื่น

เมื่อเขาฝ่าวงล้อมออกมาได้แล้ว เขาก็โชว์นิ้วกลางเพื่อยั่วยุใส่คลาวด์ดราก้อนเซล

“ไปลากคอมันมา! ฆ่ามัน! ส่งมันกลับไปเลเวล 0!” ในเวลานี้คลาวด์ดราก้อนเซลปี๊ดแตกเป็นที่เรียบร้อย จนเปล่งแสงสีเขียวในมือออกมา

“ชาร์จ!” คลาวด์ดราก้อนเซลได้ทำการเปลี่ยนอาชีพเลื่อนขั้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และเขาต้องการใช้สกิลเพื่อหยุดยั้งเจ้าอ้วนเฉียนเอาไว้

แต่กว่าเขาจะใช้สกิลเสร็จ เจ้าอ้วนเฉียนก็เข้าไปถึงตัวเขา จนใช้สกิลคอมโบโจมตีได้ก่อน ซึ่งนี่สร้างความเสียหายให้คลาวด์ดราก้อนเซลไปเป็นจำนวนมาก

ถ้าหากเป็นผู้เล่นคนอื่นที่โดนการโจมตีนี้คงจะตายไปแล้ว

เนื่องจากพื้นที่ตรงนี้ ถูกกิลด์คลาวด์ดราก้อนปิดล้อมเอาไว้หมด การที่เจ้าอ้วนเฉียนจะฝ่าวงล้อมออกมาโดยไม่ได้รับดาเมจนั้นเป็นไปได้ยาก

แต่ยังดีที่ในเวลานี้พวกคลาวด์ดราก้อนมีแค่ปริมาณ ประสิทธิภาพยังไม่มีสักเท่าไหร่

พวกเขาทำดาเมจใส่เจ้าอ้วนเฉียนไปได้แค่ 1 ใน 3 ของพลังชีวิตทั้งหมดเท่านั้น

“นักเวทย์ ตั้งแถวและร่ายสกิลลูกบอลไฟ ส่วนนักรบไปตั้งแถวแนวหน้าขวางมันเอาไว้ อย่าให้มันเข้ามาโจมตีพวกแนวหลังของเราได้!” ใครสักคนสั่งการแทนคลาวด์ดราก้อนเซลที่กำลังฟื้นฟูตัวเองอยู่

เมื่อพวกคลาวด์ดราก้อนตั้งขบวนรบกันแบบนี้ เจ้าอ้วนเฉียนก็ได้แต่ขำ เพราะค่ายกลนี้มันไม่ได้ล้อมเขาอีกต่อไป เขาสามารถมุ่งตรงไปทางออกได้เลย

เจ้าอ้วนเฉียนวิ่งหลบซ้ายขวาไปมาเขาก็รอดพ้นจากลูกบอลไฟได้แล้ว จนตอนนี้เขาวิ่งมาถึงพวกสเกลตันไนท์ และได้ใช้มอนสเตอร์เหล่านี้ช่วยเป็นโล่ป้องกันให้

“ไปล่ามันมา! ฆ่ามัน! ไม่สิ จับเป็นแล้วเอามันมาทรมาณดีกว่า!” คลาวด์ดราก้อนเซลดูจะโมโหเอามากๆ เพราะเสียงของเขาในตอนนี้ดังกึกก้องไปทั่วแมสเกรฟแล้ว

“ก็มาสิคร้าบบ! ทำได้ก็ตามมาเลย” เจ้าอ้วนเฉียนตะโกนกลับเข้าไปเพื่อยั่วโมโห

ซากศพของไนท์คอมมานเดอร์ยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้นอย่างน่าสงสาร ไอเทมดรอปทุกอย่างได้หายไปหมดแล้ว

‘ชักสงสัยแล้วสิว่าของที่ผมรีบหยิบมานั้นจะมีประโยชน์หรือไม่ ถ้าไม่มี นี่คงเป็นการล่าบอสที่เปล่าประโยชน์มาก’

เจ้าอ้วนเฉียนจึงตัดสินใจ แวะใช้สกิลเก็บเกี่ยวกับศพบอสสักหน่อยล้ะกัน

และการตัดสินใจในครั้งนี้ของเขาก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี เมื่อเขาอ่านชื่อมันแล้วเขาก็ยิ้มดีใจเอามากๆ