SMTM : ตอนที่34 สองกิลด์ปะทะกัน

ตอนที่34 สองกิลด์ปะทะกัน

“ขวางมันไว้ นั่นล่ะเยี่ยม อัศวินและนักรบตั้งแนวต้านเอาไว้ ส่วนนักเวทย์และนักธนูโจมตีทางไกล ส่วนโจรไปหลบและรอจังหวะอยู่ข้างๆ” วินด์ก็อตเวิลด์ออกคำสั่งออย่างต่อเนื่อง

คนมากกว่า 10 ถูกฆ่าตายไปแล้วในตอนนี้ รวมถึงเพอเพิลเบลด้วย ดังนั้นจำนวนคนที่เขาเหลืออยู่ในตอนนี้ค่อนข้างน้อยและอันตรายมาก พวกที่ตายไปก่อนหน้าอาจจะวิ่งกลับมาตรงนี้ไม่ทันด้วยซ้ำ

สาเหตุหลักที่พวกเขาตายกันนั้นก็เป็นเพราะ ความแข็งแกร่งยังไม่เพียงพอ มันยังห่างชั้นกันมาก

“หัวหน้า หัวหน้า พวกเราจะยันเอาไว้ไม่ไหวแล้วนะ” วินด์ก็อตเจเนอรัลที่เล่นเป็นอาชีพนักรบพูดพร้อมกับควักขวดยาแดงฟื้นฟูพลังชีวิตขึ้นมาดื่ม

“อดทนเอาไว้ก่อน บอสใกล้จะตายแล้ว แม่งเอ้ย ว่าแต่ทำไมกับดักถึงทำอะไรมันไม่ได้ผลกันนะ? แล้วมันยังใช้พลังโจมตีเวทย์มนต์ได้อีกงั้นหรอ?” วินด์ก็อตเวิลด์เริ่มเหงื่อตกกับการต่อสู้ในครั้งนี้

พลังชีวิตของบอสในตอนนี้เหลืออยู่ที่ 30% แต่มันก็เล่นเอาส้ะเหนื่อย ทำให้สมาชิกในทีมของเขาตายไปหลายคนแล้ว

…

“อ๊า... ตื่นมาสักที ได้เวลากอบโกยสิ่งที่ยิ่งใหญ่แล้วสินะ..” เจ้าอ้วนเฉียนตื่นขึ้นมาบิดขี้เกียจพร้อมกับถุยก้านใบหญ้าออกจากปาก

เขาลุกขึ้นมาและชะโงกหน้ามองการต่อสู้ด้านล่าง “สู้อีกหน่อยเว้ย ใกล้ถึงเวลาที่มหาเทพเฉียนจะเฉิดฉายเปล่งประกายแล้ว”

…

“คลาวด์ ดราก้อน มายึดพื้นที่นี่แล้ว ทุกคนออกไปส้ะ ไม่งั้นตาย!” จู่ๆก็มีกลุ่มผู้เล่นอีกกลุ่มหนึ่งมาถึงสถานที่แห่งนี้

แน่นอนว่าผู้นำคนนี้มีชื่อว่า ‘คลาวด์ ดราก้อน เซล’ ซึ่งเป็นคนที่เคยถูกเจ้าอ้วนเฉียนฆ่าไปเมื่อก่อนหน้านี้

“แย่แล้ว นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นอีกเนี่ย?” วินด์ก็อตเวิลด์ฉุนเฉียวอย่างมาก เขาเหวี่ยงดาบเพื่อสกัดกั้นพวกสมาชิกคลาวด์ดราก้อน “กิลด์วินด์ก็อตเวิลด์กำลังฟาร์มสถานที่แห่งนี้อยู่ พวกนายสิออกไป ไม่งั้นตาย!”

“โอ้.. นึกว่าใคร ลูกพี่วินด์นี่เอง” คลาวด์ดราก้อนเซลเดินเข้าไปหาวินด์ก็อตเวิลด์ช้าๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขารู้จักกันมาก่อน

“คลาวด์ดราก้อน พวกเราเจอบอสก่อนนะ เพราะฉะนั้นอย่าแหกกฎเลย!” วินด์ก็อตเวิลด์พูดอย่างจริงจัง

“กฎ? การแบ่งปันให้ทุกคนในพื้นที่นี่เป็นกฎที่ดีกว่าไม่ใช่หรอ?” คลาวด์ดราก้อนเซลยิ้ม “แล้วอีกอย่างนะ ผมมีคนมากกว่า ดังนั้นกฎต้องเป็นของผม!”

“แก...” วินด์ก็อตเวิลด์พูดด้วยความโมโห “แกจะไม่ไว้หน้าผมหน่อยงั้นหรอ?”

“ถุ้ย..” คลาวด์ดราก้อนเซลถ่มน้ำลายลงพื้น “พูดอะไรออกมา? อยากได้หน้า? เลอะเทอะหน่า! พวกเราเก็บกวาดทั้งหมดส้ะ!”

“ตาย!!!” สมาชิกคลาวด์ดราก้อนตะโกนโห่ร้องออกมาพร้อมกันและวิ่งเข้าใส่ทันที

ในตอนนี้สมาชิกวินด์ก็อตตกอยู่ในที่นั่งลำบากแล้ว มีบอสอยู่ด้านหน้า และยังมีศัตรูอยู่ด้านหลัง

ซึ่งในไม่ช้า พวกวินด์ก็อตทั้งหมดก็โดนถล่มทลายจนแสงแตกออกมา

“คลาวด์ดราก้อนเซล รอเดี๋ยวเถอะ! กิลวินด์ก็อต จะไม่ปล่อยพวกนายไว้แน่” วินด์ก็อตเวิลด์พูดคำสุดท้ายขณะที่สมาชิกกิลของเขาไม่เหลือแล้วสักคน

พวกวินด์ก็อตนั้นได้ตายกันไป 4 – 5 ครั้งแล้วภายในเกมนี้ ซึ่งออย่างที่รู้กันว่าการตายจะทำให้เลเวลลดลง 1 หน่วย แสดงว่าพวกวินด์ก็อตจะต้องใช้เวลาในการฟาร์มมายาวนานมากถึงมีเลเวลสูงอยู่แบบนี้

“จะไม่ปล่อยเอาไว้งั้นหรอ? หึ น่าขำ อ่อนเองแล้วมาทำห้าว!” คลาวด์ดราก้อนเซลพูดพร้อมกับแกว่งกระบี่ในมือสังหารวินด์ก็อตเวิลด์ทันที เขาดูมีความสุขมากราวกับว่าไม่เคยถูกเจ้าอ้วนเฉียนฆ่ามาก่อน

“นักรบและไนท์ไปตรึงแนวหน้าเอาไว้ ส่วนนักเวทย์และนักธนูอยู่แนวหลังเพื่อโจมตี ส่วนโจรก็คอยหาจังหวะ! ส่วนพระก็หาที่อยู่ที่ปลอดภัยคอยช่วยเหลือพวกแนวหน้า!” คลาวด์ดราก้อนเซลก็ออกคำสั่งใช้รูปแบบการต่อสู้เดียวกันกับกิลวินด์ก็อต

...

“ต่อสู้กันไปนะพวกโง่ ผมขอแอบเข้าไปดูข้างในสักหน่อย” เจ้าอ้วนเฉียนสังเกตเห็นว่าในการต่อสู้นี้ ทุกคนรวมถึงบอสอยู่ห่างจากรูหนูมาก นี่จึงเป็นโอกาสดีที่จะได้เข้าไปสำรวจดูข้างใน

“หวังว่าพระเจ้าจะไม่ได้เล่นตลกกับการประทานโอกาสครั้งนี้นะ” เจ้าอ้วนเฉียนพูดพร้อมกับแอบย่องลงไปจากเนินเขา โชคดีที่มันมีพุ่มไม้และต้นไม้อยู่มากมายจึงทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นเจ้าอ้วนเฉียน

“โห้ว ในนี้มันมืดเหลือกัน!” ในรูหนูนั้นมีขนาดเล็กความสูงเพียงแค่ครึ่งเดียวของมนุษย์จึงทำให้เจ้าอ้วนเฉียนต้องย่อๆคลานๆเข้าไปในความมืด

แต่ด้วยความมีไหวพริบของเจ้าอ้วนเฉียน เขาได้ควักมีดเขี้ยวพิษออกมาเพื่อส่องแสงจางๆอ่อนๆในรูหนู

ยิ่งเขาเข้าไปลึกเท่าไหร่ มันก็เริ่มกว้างขวางมากขึ้น จนเขาสามารถลุกขึ้นยืนได้ปกติ

หลังจากผ่านไปหลาย 10 เมตรเขาก็พบกับทางตัน สถานที่ตรงนี้มันมีขนาดประมาณบ้านขนาดเล็ก ซึ่งค่อนข้างแห้งแล้ง

เจ้าอ้วนเฉียนไม่พบหนูสีเทาสักตัวในระหว่างทางมานี้

“พวกมันไปไหนกันหมด?” เจ้าอ้วนเฉียนเดินไปรอบๆ แม้ว่านี่จะเป็นทางตันแล้วแต่มันก็ยังมีรูเล็กๆอีกหลายสิบรู ซึ่งมีขนาดเพียงแค่ชามข้าว แน่นอนว่าเจ้าอ้วนเฉียนไม่สามารถเข้าไปได้แน่

“หึ ดูเหมือนจะเป็นโชคที่เปล่าประโยชน์สินะ ที่นี่มันไม่มีอะไรเลย!” ภายในรูหนูนั้นไม่มีอะไรสักอย่าง เจ้าอ้วนเฉียนแค่คิดว่าเขาอาจจะเข้ามาแล้วพบกับออร์บป้องกันพิษหรือสมบัติบางอย่างข้างในนี้ แต่มันเป็นความคิดที่เพ้อฝันเหลือเกิน

“เอาล่ะ สงสัยคงต้องออกไปข้างนอกแล้วสินะ สิ้นหวังจริงๆ” เจ้าอ้วนเฉียนประมาณเวลาที่บอสใกล้ตายตามฝีมือของสมาชิกคลาวด์ดราก้อน และนี่ก็ถึงเวลาที่เขาประมาณเอาไว้แล้ว