SMTM : ตอนที่27 อาชีพรองสองอาชีพงั้นหรอ?

ตอนที่27 อาชีพรองสองอาชีพงั้นหรอ?

‘ว้าวช่างมีน้ำใจที่ดีเหลือเกิน เก็บเลเวลาอย่างบ้าคลั่งมา 2วันติด ทำภารกิจไปมากมายจนสำเร็จ ตอนนี้พวกเขามอบค่าชื่อเสียงให้ผม 500 กับเงินอีก 100 เหรียญทองงั้นหรอ? ดีจริงๆ’

ติ๊ง

ประกาศจากทางเกม : มีผู้ล่นคนแรกที่ไปถึงเลเวล 10ได้แล้วภายในเซิฟเวอร์นี้ ... และสำหรับผู้เล่นที่มีเลเวล 10 จะสามารถใช้ระบบการเทเลพอร์ต เพื่อเคลื่อนย้ายตัวเองไปยังเมืองหลวง

ทันใดนั้นผู้เล่นทุกคนที่ได้รับการประกาศนี้ก็ถึงกับหยุดด้วยความตกใจ

“ว้าว มีคนถึงเลเวล 10แล้วงั้นหรอ? ใครกันหล่ะสุดยอดจริงๆ!”

“เป็นไปไม่ได้หน่า เกมนี้มันเก็บเลเวลายากจะตาย เขาทำยังไงกันนะ จะขอเอาเป็นแบบอย่างสักหน่อย!”

“แบบอย่างอะไรหล่ะ! เขาต้องมีทีมช่วยเหลืออย่างแน่นอน! พวกเราก็ต้องรีบเก็บเลเวลเหมือนกันนะ จะได้ไม่ห่างกับเขาเกินไป”

ทันใดนั้นข่าวของผู้เล่นคนแรกที่ไปถึงเลเวล 10ได้ ก็เป็นที่ฮือฮาให้ผู้เล่นทุกคนฮึกเหิม และเป็นแรงบันดาลใจ หลายคนพุ่งเข้าใส่มอนสเตอร์กันอย่างไม่กลัวตาย แต่ผลลัพธ์ที่ตามมาก็คือการแสงแตก ....

เจ้าอ้วนเฉียนไม่คิดมาก่อนว่าการที่เขาขึ้นไปเป็นเลเวล 10 จะมีอิทธิพลมากมายเช่นนี้ อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้สนใจคนอื่นๆสักเท่าไหร่ ทั้งหมดที่ทำไปก็เพื่อตัวเอง

เจ้าอ้วนเฉียนไม่รอช้ารีบกลับมายังร้านปรุงยา

“เจ้าของร้าน ผมจะเอาขวดยาฟื้นพลังชีวิต” เจ้าอ้วนเฉียนกลับมายังร้านปรุงยาก็เพราะว่าที่นี่เขามีส่วนลดพิเศษอยู่

“เลเวล 10แล้วงั้นหรอ?”

“ใช่ ผมเลเวล 10แล้ว มันทำไมงั้นหรอ?” เจ้าอ้วนเฉียนงงที่เจ้าของร้านสอบถามแบบนี้ หรือว่าจะมีส่วนลดเพิ่มเติมอีกถ้าหากเขามีเลเวล 10?

“ผมมีภารกิจให้! มีค่อนข้างอันตรายมาก คุณต้องการหรือไม่?”

“อันตรายงั้นหรอ?...” เจ้าอ้วนเฉียนลังเลเล็กน้อย เพราะถ้าหากเขาตายเขาจะกลับมาเป็นเลเวล 9

“อันตรายมาก” เจ้าของร้านพยักหน้าและรอให้เจ้าอ้วนเฉียนถามต่อไป

“มันคืออะไร? แล้วมีอะไรให้ผมบ้างหล่ะ?” เจ้าอ้วนเฉียนพูดถึงข้อเสนอทันที

เจ้าของร้านที่รู้อยู่แล้วว่าเจ้าอ้วนเฉียนเป็นคนยังไง เขาก็ยิ้ม “ผมจะสอนการเล่นแร่แปรธาตุให้ถ้าคุณทำภารกิจนี้สำเร็จ”

“ผมคิดว่าผู้เล่นแต่ละคนสามารถมีอาชีพรองได้แค่อย่างเดียวหนิ?” เจ้าอ้วนเฉียนถามด้วยความสงสัย

“นั่นเป็นกฎ.. แต่บางเรื่องมันก็มีข้อยกเว้น!” เจ้าของร้านกล่าว

“ถ้างั้นก็ขออาชีพให้ผมก่อนล้ะกัน ถึงจะไปทำภารกิจนั้นให้” เจ้าอ้วนเฉียนเริ่มเปิดเวทีการต่อรอง

“ไม่” เจ้าของร้านส่ายหัว “ผมไม่มีทางให้อาชีพรองกับคุณได้ถ้าหากคุณทำภารกิจไม่สำเร็จ ผมสามารถให้อาชีพได้ก็ต่อเมื่อคุณทำภารกิจเสร็จเท่านั้น”

“อืมม.. ขี้งกเหมือนเดิม ถ้างั้นภารกิจมันคืออะไร?”

“อย่าคิดว่าผมเป็นแค่เจ้าของร้านเล็กๆนี่ จริงๆแล้วผมเคยเป็นปรมจารย์การเล่นแร่แปรธาตุ!” เจ้าของร้านกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

“แต่นั่นเป็นเรื่องในอดีตไม่ใช่หรอ?” เจ้าอ้วนเฉียนกล่าวโดยไม่ไว้หน้าใดๆ

“ก็ใช่” เจ้าของร้านพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา “ผมถูกขับไล่ออกจาก ‘เซ็นทรัลอิมพีเรียลแคปิตอล’ จนทำให้ตำแหน่งปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุของผมถูกปลดออกทันที ซึ่งสาเหตุก็เป็นเพราะออร์บป้องกันพิษ...”

“ถ้าอย่างงั้นภารกิจของคุณคงเกี่ยวกับออร์บป้องกันพิษงั้นหรอ?”

“ถูกต้อง ตราบใดที่คุณช่วยผมหา ออร์บป้องกันพิษ ผมจะได้รับตำแหน่งปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุกลับคืนมา และเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วการเพิ่มอาชีพรองให้คุณก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินไป” เจ้าของร้านยิ้ม

“เอาสิ้! งั้นบอกหน่อยได้ไหมว่า ออร์บป้องกันพิษที่ว่านั่น ตอนนี้มันอยู่ที่ไหน? ผมจะไปหามาให้คุณทันที” เจ้าอ้วนเฉียนยืดอกพูดอย่างมั่นใจ

“อย่าพึ่งรีบร้อนไป ให้ผมได้เล่าสถานการณ์ทั้งหมดก่อน” เจ้าของร้านเห็นเจ้าอ้วนเฉียนตอบตกลงเขาก็หมดห่วง แต่เขาจำเป็นต้องให้ข้อมูลทั้งหมดเสียก่อนที่จะมอบภารกิจให้

เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อ 10ปีที่แล้ว ย้อนกลับไปตอนนั้นที่เจ้าของร้านยังคงเป็นหัวหน้านักเล่นแร่แปรธาตุของเซนทรัลอิมพีเรียลแคปปิตอล และยังเป็นปรมจารย์ของสมาคมเล่นแร่แปรธาตุ

สมาชิกภายใต้การดูแลของพระราชาได้มอบออร์บป้องกันพิษให้แก่พระราชา ซึ่งกล่าวอ้างว่ามันสามารถรักษาผู้คนที่ติดพิษได้ทุกกรณี ซึ่งราชาก็ชอบสิ่งของชิ้นนี้มาจึงรับไปเก็บไว้

อย่างไรก็ตามเจ้าของร้านคนนี้ก็ชอบออร์บที่ว่านี้มาก ดังนั้นเขาจึงไปยืมออร์บป้องกันพิษนี้มาเพื่อวิจัยสักสองสามวัน แต่สิ่งที่เลวร้ายก็เกิดขึ้น

เพราะจู่ๆวันหนึ่งออร์บนั้นได้หายไป เมื่อราชาทราบเรื่อง เขาก็โกรธเป็นอย่างมาก จึงได้ทำการลงโทษถอดตำแหน่งของเจ้าของร้านทิ้ง และเนรเทศออกจากเซนทรัลอิมพีเรียลแคปปิตอล

ซึ่งนี่คือเนื้อหาเรื่องราวทั้งหมดที่ทำให้อดีตปรมจารย์เล่นแร่แปรธาตุต้องมาตกอับแบบนี้

“แย่จัง” เจ้าอ้วนพูดพร้อมกับแสดงความรู้สึกเสียใจ

“เนอะ ๆ” เจ้าของร้านพยักหน้า

“แล้วใครขโมยออร์บป้องกันพิษไปหล่ะ?”

“ไอ้หนู!!” เจ้าของร้านกัดฟันพูด

“เด็กงั้นหรอ? เป็นไปได้ยังไงกัน?”

“ไม่ ไม่ หนูที่เป็นหนูจริงๆ ผมไม่รู้ว่าไอ้หนูนั่นมันเข้าไปในห้องวิจัยของผมได้อย่างไร แต่มันเลวมากที่เลือกขโมยออร์บป้องกันพิษไปจนทำให้ผมต้องมาตกอับแบบนี้! เพราะฉะนั้นฮีโร่ต้องช่วยผมเอาคืนมา และสอนบทเรียนแห่งความโลภให้มันส้ะ!” เจ้าของร้านเรียกเจ้าอ้วนเฉียนเหมือนกับชาวนาตอนก่อนหน้านี้

“แล้วทำไมคุณไม่ไปจัดการเองหล่ะ?” เจ้าอ้วนถามด้วยความสงสัย

***

คลังคำศัพท์เกี่ยวกับเกม

ออร์บ : คือวัตถุกลมบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายลูกแก้ว

เทเลพอร์ต คือการเคลื่อนย้ายตัวเองไปยังสถานที่อื่นในชั่วพริบตาเดียว

***