SMTM : ตอนที่20 ขุดไปเจอบางอย่างโดยบังเอิญ

ตอนที่20 ขุดไปเจอบางอย่างโดยบังเอิญ

หลังจากที่เก็บเกี่ยวซากบอสราชากระต่ายสีทองเสร็จแล้วเขาก็เปิดดูภารกิจของตนเอง สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้คือทำลายรังโพรงกระต่าย

“กระต่ายน้อยจ๋า กระต่ายน้อยทั้งหลาย.. มหาเทพเฉียนกำลังไปหาแล้วนะ” เจ้าอ้วนเฉียนเดินไปฮัมเพลงไปอย่างสบายใจ

เมื่อมาถึงเนินรังโพรงกระต่าย เขาก็ถ่มน้ำลายใส่มือตัวเองและจับพิคแอคพร้อมกับยกขึ้นมา “ได้เวลาทำงานแล้ว!”

รูปลักษณ์ของเจ้าอ้วนเฉียนนั้นค่อนข้างอ้วน เมื่อเขาขุดลงมาในรูโพรงกระต่ายนั้นเขาก็รู้สึกถึงความคับแคบ จึงทำให้เจ้าอ้วนเฉียนต้องรีบใช้พิคแอคจ้วงลงไปอย่างรวดเร็ว

ในไม่ช้าเขาก็ขุดลงไปได้ลึกถึง 10เมตร

ในขณะนี้เริ่มมีผู้เล่นคนอื่นๆมาเก็บเลเวลแถวนี้ และเมื่อพวกเขาเห็นเจ้าอ้วนเฉียนกำลังขุดดินอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาก็ตั้งใจรอดูอย่างใจจดใจจ่อ ตั้งตารอคอยว่าจะมีอะไรพิเศษออกมาสร้างความมหัศจรรย์อีกไหม

แม้ว่าจะมีผู้เล่นคนอื่นเริ่มเข้ามาพื้นที่บริเวณนี้ แต่ก็ไม่มีสมาชิกของกลุ่มคลาวด์ ดราก้อน โผล่มาแถวนี้สักคน

...

ดึ๋ง!

จู่ๆก็มีกระต่ายกระโดดออกมาให้เจ้าอ้วนเฉียนเห็น ซึ่งสิ่งนี้ก็ทำให้เจ้าอ้วนเฉียนตกใจมาก เพราะดูเหมือนว่าครึ่งชั่วโมงผ่านไป พวกกระต่ายเริ่มเกิดใหม่อีกครั้งแล้ว

“แย่ล้ะ ถ้ายังช้าแบบนี้ต่อไปคงไม่ใช่เรื่องดีแน่!” เจ้าอ้วนเฉียนรู้ตัวทันทีว่าถ้าหากเขาช้า เขาจะโดนเหล่ากระต่ายเกิดมาลุมกระทืบเขาอย่างแน่นอน ดังนั้นเจ้าอ้วนเฉียนจึงมุ่งมั่นตั้งใจขุดดินยิ่งขึ้น

“สหายถังเงิน นาย...” อีสต์เกท โบลววิ่งวินด์ เดินผ่านมาพอดี และเมื่อเขาเห็นเจ้าอ้วนเฉียนเขาก็ตกใจเล็กน้อยกับการขุดดินอย่างบ้าคลั่งนี้

“เงียบๆนะ ผมจะบอกให้ว่า มันมีของที่หายากมากๆอยู่ข้างล่างนี้ และมันจะเป็นของผู้ที่ค้นหามันเจอ! ดังนั้นอย่าบอกใครหล่ะ” เจ้าอ้วนเฉียนกระซิบเบาๆ แต่ก็จงใจให้ผู้เล่นคนอื่นที่อยู่ในระยะ 10 เมตรได้ยินเสียง

“ของหายากมากๆ? ยินดีด้วยหล่ะสหายถังเงิน ได้รับของหายากมากๆที่ว่าแล้วก็.. อย่าลืมช่วยเหลือเพื่อนคนนี้เวลาเดือดร้อนหล่ะ!” อีสต์เกทโบลววิ่งวินด์ ยิ้มและดีใจด้วย

“แน่นอน รู้กันแค่เรานะ!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดด้วยโทนเสียงที่รู้สึกเซ็ง แต่ความรู้สึกนั้นก็ต้องหยุดลงทันที

“เกิดอะไรขึ้นหล่ะเนี่ย?” อีสต์เกทโบลววิ่งวินด์ชักดาบออกมาและมองไปรอบๆ

ในเวลานี้ ผู้เล่นที่ยืนดูอยู่ในตอนแรกก็ได้ขยับตัวเข้ามาหาเจ้าอ้วนเฉียน

“หึ! ผมหมดแรงแล้วหล่ะ ค่าความอึดหมดเกลี้ยงเลย!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดออกมา

“เอ่ออ.. สหายถังเงิน ถ้านายไม่ไหวก็พักก่อน แต่ของชิ้นนั้นจะเป็นของนายได้ก็ต่อเมื่อนายหามันเจอนะ บริหารค่าความอึดดีๆสิ.. แต่ครั้งนี้ขอโทษด้วยนะ พวกผมต้องไปฟาร์มเก็บเลเวลต่อแล้ว” อีสต์เกทโบลววิ่งวินด์ พูด

เมื่อได้ยินแบบนี้พวกปาร์ตี้ของอีสต์เกทโบลววิ่งวินด์ก็มองหน้ากันและพยักหน้า ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนและค่อนข้างจะบ้าคลั่งในการเก็บเลเวลเป็นปาร์ตี้ส้ะด้วย

“ไม่ต้องห่วงไปหรอก ไปฟาร์มต่อเถอะพวกนายหน่ะ!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดหลังจากนั้นเขาก็นั่นลงในหลุมที่เขาขุดและได้นำขากระต่ายออกมาย่างกินเพื่อเพิ่มค่าความอึด

การได้กินขากระต่ายย่างทำให้เขาสามารถฟื้นฟูค่าความอึดได้ไวแล้วก็พร้อมที่จะทำงานต่อในเวลาอันสั้น

หากมองไปมุมด้านข้างจะพบเห็นได้เลยว่าเจ้าอ้วนเฉียนนั้นขุดดินลงไปส่ายไปส่ายมาเหมือนกับงู ซึ่งนี่มันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อมากแต่เจ้าอ้วนเฉียนก็ต้องขุดต่อไปให้ถึง 50เมตรกว่าจะถึงด้านล่างสุดของรังกระต่าย

...

ติ๊ง

จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมาขณะกำลังขุดดิน พิคแอคของเจ้าอ้วนเฉียนขุดไปโดนเข้ากับวัตถุบางอย่าง และเมื่อตรวจสอบดูก็พบว่ามันเป็นแร่

เจ้าอ้วนเฉียนกลอกตาไปมาแต่สุดท้ายยังไม่สนใจมัน รีบโยนเข้าคลังเก็บของไปก่อน

ต่อมาไม่นานเขาก็ขุดเจอแร่อีกอันหนึ่ง วนไปแบบนี้เรื่อยๆ จนเขาได้ทั้งหมด 10กว่าก้อนซึ่งเป็นแร่ทองแดง 2ก้อน ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องดีเพราะเขาสามารถเสร็จภารกิจของช่างตีเหล็กได้แล้ว และยิ่งไปกว่านั้นคือเขาได้รับความเชียวชาญในการขุดระดับโนวิท(มือใหม่) 22/100

ติ๊ง ติ๊ง

ในที่สุดเจ้าอ้วนเฉียนก็สามารถขุดมาถึงรังของกระต่ายได้แล้ว เขายิ้มดีใจทันที พร้อมกับใช้มือข้างนึงเอื้อมเข้าไปในรูเล็กที่เขาขุด

เขาพบกับเหรียญทองจำนวนหนึ่ง และเหรียญทองแดงนิดหน่อย ตามมาด้วยแหวนและรองเท้าคู่หนึ่ง

“ร่ำรวยอีกแล้ว ของผมทั้งหมด! ของหายา.. โอ๊ย! อะไรกัดผมเนี่ย??” เจ้าอ้วนเฉียนที่กำลังมโนเพ้อฝันอย่างดีใจก็ต้องหยุดชะงัก เพราะจู่ๆเขาโดนบางอย่างกัดเข้าที่มือ จนค่าพลังชีวิตลดลง

เจ้าอ้วนเฉียนจึงก้มและส่องมองลงไปพบว่ามันเป็นกระต่ายที่พึ่งเกิดมาใหม่ โดยปกติกระต่ายจะไม่โจมตีผู้เล่นก่อน แต่ถ้าหากผู้เล่นมาบุกรังของมัน พวกมันก็จะเปลี่ยนโหมดเป็นโจมตีผู้บุกรุกทันที

“กล้ามากนะที่มาทำลายความฝันของมหาเทพเฉียนหน่ะ!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดขึ้นมาพร้อมกับโยนพิคแอคออกไปข้างๆตัวเอง พร้อมกับนำขวดยาฟื้นฟูพลังชีวิตออกมา หลังจากนั้นก็นำมีดออกมาเพื่อกำจัดกระต่ายตัวนี้อย่างรวดเร็ว

“เวรจริงๆเลย ฆ่าบอสยังไม่ใช้ยาสักขวด แต่แกเป็นใครกันมาทำให้ข้าต้องเสียยาไป 1ขวด!” เจ้าอ้วนเฉียนบ่นด้วยความโมโหพร้อมกับเก็บเกี่ยวร่างกระต่ายตัวที่ว่า

เมื่อเสร็จจากการเก็บเกี่ยว เขาเอื้อมมือลงไปหาสมบัติอีกครั้ง แต่... ไม่พบอะไรเลย

ห้ะ?

มันหายไปไหนหมด?

“เวรเอ้ยไอพวกกระต่ายนี่มันฉลาด มันส่งตัวนึงมาล่อ แล้วตัวอื่นก็ขนของหนีกันงั้นสินะ!”