SMTM : ตอนที่14 กระต่ายยักษ์

ตอนที่14 กระต่ายยักษ์

หลังจากที่เจ้าอ้วนเฉียนถูกโจมตี เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์มุ้งมิ้งที่มีให้กระต่ายนี้ได้อีกต่อไป เขาวิ่งตามกระต่ายไปและเตะเข้าไปที่ยอดหน้าของกระต่าย จนมันปลิวหลังกระแทกพื้น

ช่างเป็นน้อนต่ายที่น่าสงสารมาก!

แต่เจ้าน้อนกระต่ายตัวนี้มันก็ไม่ยอมแพ้ มันพยายามลุกขึ้นมาและหันมากัดเจ้าอ้วนเฉียนอีกครั้ง

ทันทีกระต่ายตัวนี้มันยังดิ้นรนต่อสู้ หนุ่มเอาเฉียนถอยหลังออกมาหนึ่งก้าวและเตะเข้าไปที่ยอดหน้ากระต่ายอีกหนึ่งที

และเขาก็ไม่รอช้า ไม่รอให้มันเข้ามาโจมตีอีกครั้ง เจ้าอ้วนเฉียนรีบตามเข้าไปกระทืบกระต่ายตัวนี้อย่างเมามันส์

กระต่ายที่น่าสงสารทำได้แค่เพียงนอนจ้องมองท่อนขาของมนุษย์ พุ่งเข้ามากระแทกและเหยียบย่ำอยู่อย่างงั้น ช่างเป็นภาพวาระสุดท้ายในชีวิตที่น่าเศร้าเหลือเกิน

แม้ว่าจะมีเลเวลที่สูงแต่ก็ต้องมาสยบแทบเท้ามหาเทพเฉียนอยู่ดี...

และอีกสิ่งหนึ่งที่กระต่ายตัวนี้ทิ้งเอาไว้ก่อนตายก็คือ ขวดยาแดงหนึ่งขวด

“วิชาเก็บเกี่ยว!” เจ้าอ้วนเฉียนไม่รอช้ารีบเข้าไปแล่เจ้ากระต่ายนี้ทันที

ติ๊ง

แจ้งเตือนจากระบบ : ยินดีด้วย ถังทองคุณได้รับ หนังกระต่ายที่ตายแล้ว

“ไม่เลวนี่ สงสัยเราต้องอยู่ด้วยกันไปนานๆแล้วหล่ะ” เจ้าอ้วนเฉียนรู้สึกดีใจที่ได้ฆ่ากระต่ายแล้วมีของดรอปลงมา

เจ้าอ้วนเฉียนไม่ใช่คนโง่ แม้ว่าเขาจะรักเงินมาก แต่ถ้าในตอนนี้เขาฝืนตัวเอง รีบเข้าไปสู้กับพวกมอนสเตอร์ที่เก่งกว่านี้ ผลตอบแทนดีกว่านี้

ยังไงเขาก็ตายกลับมา ดังนั้นการเลือกที่จะฟาร์มกระต่ายอยู่ตรงนี้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเขา

เจ้าอ้วนเฉียนวิ่งฟาร์มไปรอบๆทั่วพื้นที่การเกษตร ไล่ฆ่ากระต่ายอย่างเมามัน อย่างใดก็ตามเรื่องทั้งหมดนี้มันง่ายมากสำหรับเจ้าอ้วนเฉียน

เพราะกระต่ายพวกนี้มันเป็นชนิดที่ไม่โจมตีผู้เล่นก่อน ดังนั้นการที่เขาวิ่งไปรอบๆและไล่ฆ่ากระต่ายทุกตัวที่เจอมันจึงเป็นเรื่องที่สบายและประหยัดพลังชีวิตสุดๆ

เจ้าอ้วนเฉียนจึงได้แต่รู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก “นี่สินะความเป็นมืออาชีพ!” เขาสามารถไล่ฆ่าได้อย่างไร้ปราณี ฆ่าได้อย่างปลอดภัย

ในไม่ช้าก็มีเสียงจากระบบแจ้งเตือนเข้ามา

ติ๊ง

แจ้งเตือนจากระบบ : ยินดีด้วย คุณได้เพิ่มเลเวลเป็นเลเวล 4

“ว้าว เลเวล4! ยาวๆไปสิครับแบบนี้... เอ๊ะ เลเวล4แล้ว? เหมือนว่าจะใส่อาวุธใหม่ได้แล้วสิ” เมื่อนึกขึ้นได้เจ้าอ้วนเฉียนก็รีบนำมีดจะงอยปากไก่ยักษ์บ้าคลั่งออกมาสวมใส่ และเริ่มการไล่ล่าต่อทันที

ไม่นานหนักหลังจากนั้น พื้นที่รอบๆเจ้าอ้วนเฉียนก็ได้กลายเป็นทุ่งสีขาวเทาไปส้ะแล้ว สาเหตุนั้นคงไม่ต้องแปลกใจ ที่นี้กลายเป็นสีขาวได้ก็เพราะมีซากกระต่ายนอนตายเกลื่อนไปหมด

ระบบของเกมนี้ได้ทำการตั้งค่าให้ลบซากศพมอนสเตอร์ออกไปโดยใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ซึ่งนี่มันนานเกินไปสำหรับบางคนที่ฆ่ามอนสเตอร์ที่เดิมซ้ำๆซากๆอยู่แบบนั้น

“เอาล่ะ ไหนๆมอนสเตอร์กระต่ายก็หายากแล้ว งั้นอย่าให้เป็นการเสียเวลา!” เจ้าอ้วนเฉียนพูดขึ้นมาหลังจากนั้นก็ไล่เดินใช้สกิลเก็บเกี่ยวทันที

เขาได้รับหนังกระต่ายที่ต่ายแล้ว ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเต็มไปหมด

หลังจากที่เขาเก็บกวาดพื้นที่นี้จนสะอาดแล้ว มันก็เริ่มมีกระต่ายโผล่ออกมาใหม่เรื่อยๆ เขาจึงเข้าใจได้ทันทีว่าจำนวนมอนสเตอร์ในแต่ละพื้นที่นั้นมีจำกัด ถ้าหากไม่เก็บกวาดมันก็จะไม่โผล่ออกมาอีก

“ฮ่าๆ เป็นแบบนี้นี่เอง! ถ้างั้นก็ได้เวลาลุยต่อแล้ว!” เจ้าอ้วนเฉียนไล่ฆ่ากระต่ายต่อทันที

แต่ความสนุกในการไล่ฆ่ากระต่ายก็อยู่ได้ไม่นาน...

“เอ๊ะ นี่มันอะไรกัน?” เจ้าอ้วนเฉียนกำลังไล่ใช้สกิลเก็บเกี่ยวกับซากกระต่ายที่พึ่งไป แต่เขาก็สังเกตได้ว่าทุกอย่างมันเปลี่ยนไป

เพราะกระต่ายทุกตัวที่ปรากฎขึ้นมาใหม่หันมาจ้องมองเขาด้วยความแค้นอย่างสุดซึ้ง และมันก็ไม่ใช่แค่นั้นเพราะยังมีราชากระต่ายสีทองขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาอีกด้วย และยิ่งไปกว่านั้นอีก เจ้าราชากระต่ายสีทองนี้มันยิ้มให้กับเจ้าอ้วนเฉียนอย่างโรคจิต

ตามระบบของเกมที่ถูกตั้งค่าเอาไว้ มอนสเตอร์ทุกชนิดจะมีบอสเสมอ สาเหตุที่ระบบเกมตั้งเอาไว้แบบนี้ก็เพื่อป้องกันพวกบ้าเงินที่คอยฟาร์มอยู่ที่เดิมซ้ำๆนั่นเอง

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งครั้งที่เจ้าอ้วนเฉียนได้ทำการฟาร์มฆ่าล้างโคตร จึงทำให้มีบอสโผล่ออกมา หรือสิ่งที่เจ้าอ้วนเฉียนเรียกว่าผู้พิทักษ์นั่นเอง

“สวัสดีพวกนายทุกคนนะ ผมไม่ได้มาทำอะไรที่นี่ ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ แค่เดินผ่านมาเฉยๆ” เจ้าอ้วนเฉียนยิ้มแห้งและโบกมือทักทายฝูงกระต่ายมากมาย พร้อมกับใช้มืออีกข้างซ่อนซากกระต่ายไว้ด้านหลังตัวเอง

ใช่สิ่งที่เจ้าอ้วนเฉียนพูดออกมานั้นเป็นเรื่องจริง แต่มันเป็นช่วงเวลาก่อนที่เขาจะรับภารกิจกับขาวนา และเป็นเรื่องก่อนที่เขาจะใช้สกิลเก็บเกี่ยวหลายครั้งกับซากศพกระต่าย

ซึ่งถือว่าสถานที่นี้ให้ผลตอบแทนที่ดีเลยทีเดียว

หนังกระต่าย : อุปกรณ์สำหรับการเย็บปักถักร้อย

ขากระต่าย : วัตถุดิบการทำอาหาร ถ้าหากทำให้มันสุกแล้ว จะสามารถกินได้ และช่วยเพิ่มค่าวิเกอร์(ค่าความอึด) +8 , และลดค่าความหิว 16 หน่วย

ทันใดนั้นก็มีเสียงหญ้าถูกแหวกออกมา

แกร๊ก!

เมื่อราชากระต่ายสีทองเห็นว่าเจ้าอ้วนเฉียนยังไม่ยอมวางซากศพพี่น้องของมันลง ราชากระต่ายสีทองเริ่มขยับตัว

ทันใดนั้นเอง ฝูงกระต่ายลูกน้องทั้งหลายเมื่อเห็นบอสของตัวเองขยับ ทุกตัวก็เข้าใจดีว่านี่เป็นการออกคำสั่งให้ล่าเจ้าอ้วนเฉียนส้ะ

ดวงตาของกระต่ายทุกตัวกลายเป็นสีแดงก่ำ และรีบกระโดดไล่ล่าเจ้าอ้วนเฉียนทันที

พื้นที่การเกษตรแห่งนี้เป็นพื้นที่โล่งกว้าง ซึ่งแน่นอนแหล่ะว่ามันไม่มีทางให้หลบซ่อน! ทางเดียวที่เจ้าอ้วนเฉียนจะหนีไปได้ก็มีแค่หมู่บ้านเท่านั้น!