เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

SMTM : ตอนที่10 อาชีพรองช่างตีเหล็ก

SMTM : ตอนที่10 อาชีพรองช่างตีเหล็ก

SMTM : ตอนที่10 อาชีพรองช่างตีเหล็ก


ตอนที่10 อาชีพรองช่างตีเหล็ก

เจ้าอ้วนเฉียนเดินไปตามหมู่บ้านเรื่อยๆ ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็เดินมาพบกับร้านนึงที่เขาต้องการมาก

“เฮ้ พ่อหนุ่มนั้นหน่ะ ต้องการอะไรไหม? แวะเข้ามาดูก่อนสิ ผมมีอาวุธที่ดีที่สุดในหมู่บ้านในด้วย ลองดูมีดนี่สิ สวยงามมาก! เพียงแค่การฟันฉับเดียว ก็สามารถปลิดชีพศัตรูได้โดยที่ศัตรูไม่รู้ตัวเลยนะ แถมมันยังดูดีเข้ากับหน้าตาอันหล่อเหลาของพ่อหนุ่มส้ะด้วย!! สนใจแวะเข้ามาดูก่อนไหม?”

“เอาหล่ะคุณเจ้าของร้าน ไม่ต้องมีพิธีอะไรมากมาย หยุดการเสียเวลาโดยสูญเปล่าส้ะ” เจ้าอ้วนเฉียนเดินเข้าไปหาเจ้าของร้านคนนี้ที่เป็นช่างตีเหล็ก “ผมมาเพื่อเรียนวิชาตีอาวุธ”

“อะไรนะ? นาย..? อย่ามาล้อเล่นหน่า รู้ไหมว่าอาชีพช่างตีเหล็กนี่เป็นอาชีพที่ทรงเกียรติที่สุดในโลกนี้แล้ว คิดว่าผมจะสอนให้โจรอย่างนาย...งั้นหรอ?” ช่างตีเหล็กมีอารมณ์ที่เปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้ยินว่าโจรต้องการตีอาวุธ

“หมายความว่ายังไง? มหาเทพถังเงินคนนี้ไม่สมควรได้รับเกียรติในการเป็นช่างตีเหล็กงั้นหรอ?” เจ้าอ้วนเฉียนพูดออกไปพร้อมกับหยิบมีดเมื่อสักครู่ขึ้นมา

พร้อมกับมีความคิดที่ชั่วร้ายบังเกิจขึ้นมา เขาคิดไว้ว่าถ้าหากช่างตีเหล็กคนนี้ไม่ยอมสอนวิชาตีอาวุธให้เขา เขาจะใช้มีดเล่มนี้แทงเข้าไปที่ราวนมของเจ้าของร้าน แล้วขโมยทุกอย่างส้ะ

แต่ความคิดนั้นก็ต้องกระจายหายไปทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของช่างตีเหล็ก “เฮ้ น้องชายอย่าพึ่งตัดพ้อสิ ผมแค่ล้อเล่นหน่ะ..แค่กลัวว่าโจรที่มีเกียรติยศจะต้องมาเบื่อหน่ายกับการตีอาวุธตีของต่างหากหล่ะ”

“พูดได้ดีนิ… อย่าได้ดูถูกมหาเทพถังเงินเชียว ผมขอบอกไว้เลยนะว่ามหาเทพถังเงินทำได้ทุกอย่าง แม้ว่าผมจะเป็นโจรแต่ค่าสถานะพื้นฐานของผมนั้นเต็มเปี่ยม!”

“ค่าสถานะเต็มเปี่ยม?” ช่างตีเหล็กรู้สึกสงสัยจนต้องยักคิ้วขึ้นมา “ถ้างั้นทำไมไม่ไปเป็นอาชีพนักเวทย์หล่ะ? นักเวทย์ก็เป็นอาชีพที่ทรงเกียรติเหมือนกันนะ นักรบก็ด้วย ทำไมถึงมาเป็นโจร?”

“เอ้า ก็ผมชอบเป็นโจร! มันผิดงั้นหรอ? ตกลงจะสอนหรือไม่สอน?” หนุ่มเอียนเฉียนรู้สึกฉุนเฉียวมากขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากทุกวินาทีที่เสียเป็นเงินเป็นทอง

“โอเครู้เรื่อง” ช่างตีเหล็กพูดและยิ้มนิ่งๆ “เอาตรงๆเลยนะ ผมเข้าใจเป้าหมายดี! ความรวยเป็นสิ่งที่พวกเราต้องการ!!”

“โอ้ เยี่ยมดีนี่ เรามีแนวความคิดเดียวกัน!!” เจ้าอ้วนเฉียนยิ้ม “ถ้าเข้าใจกันแล้วก็ดี จะได้เลิกพูดไร้สาระแล้วรีบทำทุกอย่างให้เสร็จ... มีอุปกรณ์สวมใส่เหลือๆบ้างไหม?”

“ไอเวร!! เอาแบบนี้เลยงั้นหรอ?” ช่างตีเหล็กถึงกับตกใจเมื่อได้ยินเจ้าอ้วนเฉียนพูดขึ้นมาแบบนี้

“ทำไมหล่ะ? ถ้างั้นมันราคาเท่าไหร่?” เจ้าอ้วนเฉียนขี้เกียจต่อปากต่อคำอีกต่อไป

“หึหึ ชอบบุคลิคนายจริงๆ” ช่างตีเหล็กยิ้มอย่างภูมิใจหลังจากนั้นเขาก็ไม่ยื้ออีกต่อไป ยกมือขึ้นมาและผายมือไปที่เจ้าอ้วนเฉียน

หลังจากนั้นก็มีประกายแสงสีขาวสาดส่องลงมาที่เจ้าอ้วนเฉียน

ทันใดนั้นเจ้าอ้วนเฉียนก็รู้สึกแปลกๆ ‘เอ๊ะ? ทำไมรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ?’

ติ๊ง!

แจ้งเตือนจากระบบ : ผู้เล่นถังเงินได้ทำการเลือกอาชีพรองเป็นช่างตีเหล็ก

ติ๊ง!

แจ้งเตือนจากระบบ : ยินดีด้วย คุณได้เรียนรู้สกิลการขุด

ความชำนาญ : โนวิท 0/100

“ทำไมถึงมีแค่สกิลการขุดหล่ะ? แล้วไหนสกิลสร้างอาวุธ?” เจ้าอ้วนเฉียนถามด้วยความผิดหวัง

“ไปขุดแร่เหล็กมาให้ผมก่อน 10ก้อน หลังจากนั้นผมจะสอนวิธีการสร้างมันให้!”

“และด้วยนี่ นายเป็นผู้เล่นคนแรกที่เลือกอาชีพรองเป็นช่างตีเหล็ก รับรางวัลนี่ไป”

เมื่อเจ้าอ้วนเฉียนได้ยินประโยคนี้เขาก็แอบดีใจ ‘นี่สิคนที่น่าคบหาด้วย! ไม่เหมือนเจ้าของร้านปรุงยานั่น!!’

ระหว่างที่เขาคิดอยู่นั้น ช่างตีเหล็กก็นำ พิคแอคขนาดเล็ก (พลั่วขุดแร่) ออกมา

พิคแอคขนาดเล็ก (พลั่ว)

ชนิด : เครื่องมือ

เลเวลที่ต้องการในการสวมใส่ : 0

พลังโจมตี +1

ความทนทาน : 20/20

อาชีพที่ต้องการในการสวมใส่ : ช่างตีเหล็กเท่านั้น

หมายเหตุ : ไม่สามารถดรอปได้

เหล่าผู้เล่นมากมายเอาแค่มุ่งมั่นเก็บเลเวลหาเงินในตอนนี้ จึงทำให้เจ้าอ้วนเฉียนได้กลายเป็นผู้ที่เลือกอาชีพรอง ‘ช่างตีเหล็ก’ เป็นคนแรก

“แค่นี้งั้นหรออ?” เจ้าอ้วนเฉียนจ้องมองช่างตีเหล็กด้วยความหวัง

“แค่นั้นแหล่ะ” หลังจากที่เจ้าของร้านช่างตีเหล็กพูดเสร็จ เขาก็โบกมือไล่เจ้าอ้วนเฉียนทันที “ขยันๆเข้าหล่ะ ช่างตีเหล็กเป็นอาชีพที่ทรงเกียรติ!”

“หึ..” เจ้าอ้วนเฉียนถอนหายใจ หลังจากนั้นเขาก็เดินออกจากร้าน

เมื่อเดินออกมาแล้วเขาก็รู้สึกค้างคาอะไรบางอย่าง ‘เดี๋ยวนะ.. ทำไมผมถึงรู้สึกว่ามันยังไม่ครบ ยังขาดๆอะไรบางอย่างไป?’

เขายืนนึกอยู่เป็นเวลานาน หลังจากนั้นเขาก็ยิ้มและนึกออก “เอ้อ!! แล้วผมจะไปขุดที่ไหนหว่า!... ช่างเถอะเดี๋ยวก็เจอเอง”

…….

หลังจากนั้นเจ้าอ้วนเฉียนก็เดินฮัมเพลงอย่างสบายใจไปตามท้องถนน โดยไม่ได้สนใจว่าเขาจะหาแร่ได้จากที่ไหน

จนเดินมาถึงหน้าทางเข้าหมู่บ้านเจ้าอ้วนเฉียนก็อุทานล้อเลียนขึ้นมา “ว้าว ดูไอพวกผู้เล่นไม่มีศีลธรรมเหล่านั้นสิ มายืนลุมไก่ตัวเดียวเนี่ยนะ?... เดี๋ยวนะ มันยังไม่ตายอีกหรอเนี่ย?”

เจ้าอ้วนเฉียนคิดว่ามันมีบอสไก่ยักษ์อยู่กลางฝูงชน เขาจึงลองเดินเข้าไปมองดูดีๆ แต่เขากลับไม่เห็นบอสไก่สักตัว

‘นี่มันเรื่องอะไรกัน?’ เจ้าอ้วนเฉียนสงสัยมากว่าใครเป็นคนล่าบอสไป

เขาจึงลองสุ่มถามผู้เล่นคนอื่นดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น “นี่นาย บอสไก่ยักษ์ที่มันขวางทางออก ตอนนี้มันหายไปไหนแล้ว? ตายแล้วงั้นหรอ?”

--- หากท่านใดสนใจอ่านต่อแบบเรียลไทม์กดได้ที่ลิ้งค์ด้านล่างเลยจ้า ---

My-Novel // Fictionlog

จบบทที่ SMTM : ตอนที่10 อาชีพรองช่างตีเหล็ก

คัดลอกลิงก์แล้ว