SMTM : ตอนที่8 เควสแรก

ตอนที่8 เควสแรก

กลุ่มผู้เล่นแถวนี้เมื่อได้ยินแล้วก็ขำ ขณะที่ผู้เล่นเพศหญิงไม่กี่คนมีอาการหน้าแดงก่ำ

“หยุดล็อคไว้สักที ข้าจะไปกระทืบไออ้วนนั่น!” นักรบคนนี้ดูท่าจะหมดความอดทนแล้วจริงๆ

“เพื่อนยาก นายควรจะพูดจาดีๆหน่อยนะ อย่าเยาะเย้ยคนอื่นเลย” หนึ่งในผู้เล่นคนนึงที่ล็อคนักรบบีสต์แมนเอาไว้ ได้จ้องมองเจ้าอ้วนเฉียนและพูดขึ้นมา

“พวกเราคือ วอร์แอ็ค(ขวานสงคราม) วอร์แรนส์(หอกสงคราม) และวอร์ชิลด์(โล่สงคราม) พวกเราคือทีมบีสต์แมน ว่าแต่นายชื่ออะไรหล่ะ?”

เจ้าอ้วนเฉียนคิดในใจ ‘คนพวกนี้ชื่อคล้ายกันเชียว ดูเหมือนว่าจะรู้จักกันมาก่อนสินะ..’

“โอ้ บีสต์แมน เองงั้นหรอ? ขอโทษที ขอโทษจริงๆนะ” เจ้าอ้วนเฉียนพูดพร้อมกับยืนพิงต้นไม้ด้วยท่าทางกวนปราสาทและพูดต่อ “ส่วนผมหน่ะชื่อ ... ไม่ บอก หรอก!”

“แก!!!..” ขวานสงครามแห่งบีสต์แมนพูดขึ้นมาด้วยความโมโหและหงุดหงิดท่าทางเจ้าอ้วนเฉียนมาก เนื่องจากว่าการอยู่ในหมู่บ้านไม่สามารถทำการต่อสู้ได้ “ระวังตัวไว้เถอะนะ!”

“ก็แล้วแต่นะ..” เจ้าอ้วนเฉียนพูดพร้อมกับแสดงท่าทางแบบสะบัดมือไล่แมลงวัน “ฆ่าบอสแล้วก็รีบๆเก็บของที่ดรอปส้ะ ถ้าช้า..สิ่งที่ลงแรงไปมันจะสูญเปล่าเอานะ”

“เพื่อนๆ!” อีสต์เกทโบลววิ่งวินด์พูดขึ้นมาเพราะไม่อยากให้ทุกคนเสียเวลาทะเลาะกัน “เรามาหาวิธีทางต่อสู้กับบอสดีกว่าไหม? ถ้ามันยังยืนขวางทางเข้าหมู่บ้านแบบนี้พวกเราจะไม่ได้ออกไปเก็บเลเวลกันนะ..”

“โอ้.. เอาเถอะ ใครอยากฆ่าก็ฆ่าเลย ผมจะไปเดินเล่นในหมู่บ้านสักหน่อย” เจ้าอ้วนเฉียนพูดพร้อมกับหันหลังและเดินเข้าไปในหมู่บ้านทันที

พร้อมกับคิดในใจว่า ‘พูดเป็นเล่นไป ใครจะโง่เข้าไปสู้กับบอสตั้งแต่ต้นเกมกัน? ถึงแม้ว่าจะหลบการกระโดดจิกได้ หรือมีพลังชีวิตมากพอที่จะโดนจิก หลังจากนั้นก็โดนบอสกระโดดใช้เล็บข่วนอยู่ดี! บ้าบอที่สุด! สิ่งที่น่ากลัวนั้นไม่ใช่ความตาย แต่เป็นรอยแผลที่โดนกระโดดข่วนหน้าต่างหาก!’

โบลววิ่งวินด์เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเจ้าอ้วนเฉียนจะหันหลังให้ เขาจึงทำได้แต่ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นและหันหลังเดินกลับไปหาบอส

อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้แต่รู้สึกสิ้นหวังและหมดความตั้งใจ เมื่อเห็นบอสไก่ยักษ์บ้าเลือดกับลูกน้องไก่อีกมากมาย..

...

ตัดภาพกลับมาที่พระเอกตัวอ้วนของเรา เขาเดินเข้ามาในร้านผสมยาเพื่อหาซื้อยาเพิ่มพลังชีวิตและมานา

“ทำไมแพงจัง?” เจ้าอ้วนเฉียนบ่นพึมพำ หลังจากที่เห็นราคาในร้านขายขออง

‘ขวดนึงราคามันตั้ง 10เหรียญทองแดงเลยงั้นหรอ!? นี่ผมฟาร์มมาตั้งนานยังได้เหรียญทองแดงแค่ 30เหรียญเอง! หน้าเลือดชะมัด..’

“แพง? ถ้าอยากได้ก็ต้องซื้ออยู่ดี พ่อหนุ่ม! นายไม่รู้หรอว่าชีวิตมันสำคัญเพียงไหน? อยากได้เงินหรืออยากมีชีวิตรอดหล่ะ?” เจ้าของร้านนั่งพิงเก้าอี้หินและตอบกลับด้วยความสมเพศ

“อะไรกัน? มหาเทพอย่างผมต้องการแค่เงิน! ชีวิตมันจะไปมีค่าสักเท่าไหร่เชียว?” เจ้าอ้วนเฉียนตอบอย่างไม่ลังเล

เมื่อได้ยินแบบนั้นเจ้าของร้านก็ถึงกับสะดุ้งแทบตกเก้าอี้

“ว้าว....น่าสนใจดีนิ เป็นคำตอบที่ไม่คิดว่าจะได้ยินเลย คาดไม่ถึงจริงๆ...” เจ้าของร้านพูดอย่างเจ้าเล่ห์และยักคิ้วให้เจ้าอ้วนเฉียน “ผมมีภารกิจบางอย่างให้คุณ สนใจไหมหล่ะ? ถ้าหากทำสำเร็จเดี๋ยวมอบยาให้ฟรีๆเลย”

“ภารกิจ? อ๋อแน่นอน ผมทำอยู่แล้ว!” เจ้าอ้วนเฉียนนึกออกทันทีว่าการเล่นเกมแนวนี้ การทำภารกิจเป็นสิ่งที่สำคัญ ซึ่งช่วยทั้งการเก็บเลเวลและการหาเงิน

“เอ่อ.. ไม่คิดจะถามก่อนหรอว่าภารกิจคืออะไร? ไม่กลัวทำพลาดบ้างหรอ?” เจ้าของร้านตกใจอีกครั้งที่พ่อหนุ่มคนนี้เร่งรีบตัดสินใจโดยไม่ฟังรายละเอียดเลย

“ใครจะไปสนกัน แค่มีของรางวัลให้นั่นก็เพียงพอแล้วหนิ! เร็วๆเลยรีบบอกรายละเอียดภารกิจมา!” เจ้าอ้วนเฉียนถามด้วยความเร่งรีบเพราะทุกวินาทีเป็นเงินเป็นทอง

เจ้าของร้านได้ยินเช่นนั้นก็ยกนิ้วโป้งให้ทันที (เยี่ยม!) “ผมพยายามที่จะผสมยาแต่ส่วนผสมมันยังไม่ครบ ช่วยไปหาให้ผมที!” เจ้าของร้านพูดด้วยโทนเสียงที่นิ่งขรึมจริงจัง

ติ๊ง!

การแจ้งเตือนจากระบบ : คุณได้รับภารกิจ ‘ตามล่าสมุนไพร’

เป้าหมาย : เก็บรวบรวม ไวท์โคก้อนรูท(รากหญ้าคาสีขาว) จำนวน 20 ชิ้น

ระยะเวลาภารกิจ : 3 วัน

ผลกระทบหากทำภารกิจล้มเหลว : ลดเลเวลลง 1 เลเวล

‘อะไรวะเนี่ย? ผมกล้าตอบรับภารกิจแบบนี้ไปได้ยังไง? หากล้มเหลวจะโดนลดเลเวล 1 เลเวลงั้นหรอ? คิดว่าการเก็บเลเวลมันง่ายมากรึไงถึงได้ทำบทลงโทษมาแบบนี้?’ เจ้าอ้วนเฉียนแอบบ่นในใจ

“แล้วรางวัลล่ะ..” เจ้าอ้วนเฉียนกัดฟันถามด้วยความโกรธทันที

“รางวัลคือ ยาฟื้นฟูพลังชีวิต 5 ขวด และยังได้รับส่วนลด 10% เวลามาซื้อของที่ร้านนี้ และยังมีรางวัลอื่นอีก นั่นคือการได้รับค่าประสบการณ์ 100หน่วย และค่าชื่อเสียง 10หน่วย” เจ้าของร้านตอบทุกอย่างครบถ้วนเพราะเบื่อที่จะคุยกับคนหน้าเงินแล้ว..